حقوق خبر
جرائم نيروهای مسلح

قانون مجازات جرائم نيروهای مسلح 1

قانون مجازات جرائم نيروهای مسلح 2

حقوق نیوز -  ‌قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح

‌فصل اول - مواد عمومی

‌ماده 1 - دادگاههای نظامی به جرائم مربوط به وظائف خاص نظامی و
انتظامی‌کلیه‌افراد زیر که در این قانون به اختصار «‌نظامی» خوانده می‌شوند رسیدگی
می‌کنند:
‌الف - کارکنان ستادکل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران وسازمانهای وابسته.
ب - کارکنان ارتش جمهوری اسلامی ایران و سازمانهای وابسته.
ج - کارکنان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران و سازمانهای وابسته و اعضای‌بسیج
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی.
‌د - کارکنان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و سازمانهای وابسته.
‌هـ - کارکنان مشمول قانون نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران.
‌و - کارکنان وظیفه از تاریخ شروع خدمت تا پایان آن.
‌ز - محصلان - موضوع قوانین استخدامی نیروهای مسلح - مراکز آموزش نظامی و‌انتظامی
در داخل و خارج از کشور و نیز مراکز آموزش وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای‌مسلح.
ح - کسانی که به طور موقت در خدمت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران‌هستند و طبق
قوانین استخدامی نیروهای مسلح در مدت مزبور از اعضاء نیروهای مسلح‌محسوب می‌شوند.
‌تبصره 1 - جرائم نظامی و انتظامی کارکنان مذکور که در سازمانهای دیگر خدمت
می‌کنند‌در دادگاههای نظامی رسیدگی می‌شود.
‌تبصره 2 - رهائی از خدمت مانع رسیدگی به جرائم زمان اشتغال نمی‌شود.

‌ماده 2 - دادگاه نظامی مکلف است در مواردی که مجازات جرمی در این قانون
ذکر‌شده‌است به استناد این قانون حکم صادر نماید. اعمال تخفیف و تبدیل نیز به
موجب‌همین قانون خواهد بود.
‌تبصره - در مواردی که مجازات جرمی در این قانون ذکر نشده‌باشد چنانچه‌رسیدگی به
آن جرم در صلاحیت دادگاه نظامی باشد، دادگاه نظامی طبق قانون مربوط به‌آن جرم،
تعیین کیفر می‌نماید و اعمال تخفیف و تبدیل نیز به موجب همان قانون خواهد‌بود.

‌ماده 3 - در کلیه مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «‌تا دو سال»
است‌دادگاه می‌تواند در صورت وجود جهات مخففه مجازات حبس را تا یک سوم
حداقل‌مجازات قانونی جرم تخفیف داده و یا به یکی از مجازاتهای ذیل متناسب با
مجازات‌اصلی تبدیل نماید:

‌الف - در مورد کارکنان پایور:
1 - کسر حقوق و مزایا به میزان یک چهارم از شش ماه تا یک سال.
2 - جزای نقدی از دو میلیون (000 000 2) ریال تا بیست میلیون (000 000 20)‌ریال.
3 - محرومیت از ترفیع از سه ماه تا یک سال.
4 - انفصال موقت از خدمت از سه ماه تا شش ماه.
5 - منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین از شش ماه تا یک سال.

ب - در مورد کارکنان وظیفه:
1 - اضافه خدمت از دو ماه تا چهار ماه.
2 - جزای نقدی از یک میلیون (000 000 1) ریال تا ده میلیون (000 000 10)‌ریال.
3 - منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین حداقل به مدت شش ماه و‌حداکثر تا
پایان خدمت وظیفه و در صورتی که باقیمانده خدمت دوره ضرورت کمتر از‌شش ماه باشد
دادگاه می‌تواند مدت باقیمانده را مورد حکم قرار دهد.
‌تبصره 1 - در صورت محکومیت به منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط‌معین، تعیین
محل خدمت جدید به عهده یگان یا سازمان مربوط می‌باشد.
‌تبصره 2 - در کلیه جرائمی که مجازات قانونی حبس تا سه ماه می‌باشد، قاضی‌مکلف به
تبدیل مجازات حبس به جزای نقدی می‌باشد.

‌ماده 4 - در کلیه مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «‌بیش از دو سال
تا‌پنج سال» است دادگاه می‌تواند در صورت وجود جهات مخففه، مجازات حبس را تا
یک‌سوم حداقل مجازات قانونی جرم تخفیف دهد و یا به یکی از مجازاتهای ذیل متناسب
با‌مجازات اصلی تبدیل نماید:

‌الف - در مورد کارکنان پایور:
1 - جزای نقدی از ده میلیون (000 000 10) ریال تا پنجاه میلیون (000 000 50)‌ریال.
2 - محرومیت از ترفیع از شش ماه تا دو سال.
3 - تنزیل یک درجه و یا رتبه.
4 - انفصال موقت از شش ماه تا یک سال.


ب - در مورد کارکنان وظیفه:
1 - جزای نقدی از پنج میلیون (000 000 5) ریال تا سی میلیون (000 000 30)‌ریال.
2 - اضافه خدمت از سه ماه تا شش ماه.

‌ماده 5 - در تمام مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «‌بیش از پنج
سال»‌است دادگاه می‌تواند در صورت وجود جهات مخففه، مجازات حبس را تا یک سوم‌حداقل
مجازات قانونی جرم تخفیف و یا به یکی از مجازاتهای ذیل متناسب با مجازات‌اصلی
تبدیل نماید:

‌الف - در مورد کارکنان پایور:
1 - جزای نقدی از سی میلیون (000 000 30) ریال تا یکصد میلیون
(000 000 100) ریال.
2 - محرومیت از ترفیع از دو سال تا چهار سال.
3 - تنزیل یک تا دو درجه و یا رتبه.
4 - انفصال موقت به مدت یک سال.

ب - در مورد کارکنان وظیفه:
1 - جزای نقدی از ده میلیون (000 000 10) ریال تا پنجاه میلیون
(000 000 50) ریال.
2 - اضافه خدمت از شش ماه تا یک سال.


‌ماده 6 - در هر مورد که کارکنان وظیفه به اضافه خدمت محکوم می‌شوند، کلیه‌مقررات
مربوط به خدمت از جمله مقررات کیفری و انضباطی نیروهای مسلح در زمان‌تحمل اضافه
خدمت درباره آنان جاری است.

‌ماده 7 - در مواردی که در این قانون، مجازاتهای دیگری غیر از حبس به عنوان‌مجازات
اصلی پیش بینی شده درصورت وجود جهات مخففه، به شرح زیر قابل تبدیل و‌تخفیف
می‌باشد:
‌الف - مجازات اخراج از خدمت یا انفصال دائم از خدمت و یا خدمات دولتی به‌تنزیل دو
درجه و یا رتبه.
ب - مجازات تنزیل دو درجه یا رتبه به تنزیل یک درجه یا رتبه.
ج - مجازات تنزیل یک درجه یا رتبه به شش ماه تا دو سال محرومیت از ترفیع.
‌د - مجازات جزای نقدی یا انفصال موقت یا محرومیت از ترفیع یا اضافه خدمت تا‌نصف
حداقل مجازات قانونی آن.
‌هـ - مجازات شلاق تعزیری به یک میلیون (000 000 1) ریال تا ده میلیون
(000 000 10) ریال جزای نقدی.

‌ماده 8 - در مواردی که تخفیفهای مقرر در مواد (3)،(4) و (5) این قانون‌درخصوص
مجازات حبس اعمال می‌شود، دادگاه نمی‌تواند آن را به استناد ماده (7) این‌قانون
مجدداً تخفیف دهد.

‌ماده 9 - جهات مخففه مندرج در این قانون همان جهات مخففه قانون مجازات‌اسلامی
مصوب 1370.9.7 است.

‌ماده 10 - ملاک تعیین صلاحیت دادگاههای نظامی، مجازات اصلی جرم است و‌توأم بودن
حبس با مجازاتهای دیگر و همچنین تبدیلی تاثیری در صلاحیت ندارد.

‌ماده 11 - دادگاههای نظامی می‌توانند به درخواست محکوم علیه و پیشنهاد‌دادستان و
رعایت مقررات مربوط به زندان باز و نیمه باز مدت حبس وی را که بیش از یک‌سال نباشد
به حبس با خدمت تبدیل نمایند. در این صورت محکومان مذکور به یگان‌مربوط یا مراکزی
که نیروهای مسلح برای خدمت تعیین می‌کنند معرفی شده و پس از پایان‌خدمت روزانه در
بازداشتگاه یگان یا مرکزی که تعیین شده نگهداری می‌شوند.
‌تبصره - مقررات اجرائی حبس با خدمت، نحوه هماهنگی با فرمانده مربوط و‌وضعیت خدمتی
این گونه افراد به موجب دستورالعملی خواهدبود که ظرف مدت سه ماه‌پس از تصویب این
قانون توسط سازمان قضائی نیروهای مسلح با همکاری ستاد کل‌نیروهای مسلح تهیه و به
تصویب رئیس قوه قضائیه خواهدرسید.

‌ماده 12 - اعضای ثابت نیروهای مسلح که به موجب احکام قطعی دادگاهها در‌جرائم عمدی
به مجازاتهای زیر محکوم می‌شوند از زمان قطعیت حکم از خدمت اخراج‌می‌گردند:
‌الف - محکومیت یا محکومیتهای (‌در صورت تعدد) به حبس غیرتعلیقی زائد بر‌پنج سال.
ب - محکومیت به حدود.
ج - محکومیت به سبب ارتکاب جرائم علیه امنیت داخلی و خارجی کشور.
‌د - محکومیت به قصاص نفس یا قطع عضو.
‌تبصره 1 - در صورت وجود شرائط خاص خدمتی و عدم مصلحت اخراج از‌خدمت با تقاضای
فرمانده مربوط یا دادستان، دادگاه می‌تواند با ذکر دلائل و تصریح در‌متن حکم،
اجرای اثر تبعی حکم را طبق مقررات مربوط به تعلیق در قانون مجازات‌اسلامی مصوب
1375.3.2 معلق نماید.
‌تبصره 2 - به خدمت اعضای پیمانی یا قراردادی نیروهای مسلح بمحض قطعی‌شدن
محکومیتهای فوق پایان داده خواهدشد.
‌تبصره 3 - درصورتی که کارکنان پایور نیروهای مسلح به حبس از دو سال تا پنج‌سال
محکوم شوند، اخراج از خدمت (‌انفصال، بازخریدی و یا بازنشستگی) باتوجه به نوع‌جرم
و بارعایت مقررات استخدامی نیروهای مسلح با رأی کمیسیونهای انصباطی‌نیروهای مسلح
خواهد بود.

‌ماده 13 - عفو محکومان نظامی شامل آثار تبعی آن نمی‌گردد مگر اینکه
تصریح‌شده‌باشد.

‌ماده 14 - افسران و درجه داران وظیفه و کارکنان پیمانی که خدمت وظیفه خود را‌به
اتمام نرسانده‌اند چنانچه به علت ارتکاب جرائم عمدی به یکی از مجازاتهای مذکور
در‌ماده (12) این قانون محکوم شوند بقیه خدمت وظیفه خود را پس از اجرای مجازات با
دو‌درجه یا رتبه پایین‌تر به صورت خدمت وظیفه انجام خواهندداد.

‌ماده 15 - دادگاههای نظامی می‌توانند در جرائم تعزیری و بازدارنده علاوه بر
تعیین‌مجازات، به عنوان تتمیم حکم، متهم را به یکی از مجازاتهای ذیل محکوم نمایند:

‌الف - در مورد کارکنان پایور:
1 - منع اشتغال به خدمت در نقطه یا نقاط معین از سه ماه تا دو سال.
2 - محرومیت از ترفیع از سه ماه تا یک سال.

ب - در مورد کارکنان وظیفه:
1 - اضافه خدمت حداکثر به مدت سه ماه.
2 - تنزیل یک درجه افسران و درجه‌داران وظیفه.
3 - منع اشتغال به خدمت در نقطه یا نقاط معین حداقل به مدت سه ماه و حداکثر‌تا
پایان مدت خدمت وظیفه و در صورتی که باقیمانده خدمت دوره ضرورت کمتر از سه‌ماه
باشد دادگاه می‌تواند مدت باقیمانده را مورد حکم قرار دهد.
‌تبصره - در هر مورد که دادگاه از مجازاتهای فوق به عنوان مجازات اصلی
استفاده‌نموده یا مجازات حبس را به یکی از موارد فوق تبدیل کرده‌باشد نمی‌تواند
همان مجازات‌را به عنوان مجازات تتمیمی مورد حکم قراردهد.

‌ماده 16 - حداکثر محکومیت به انفصال موقت در مورد کارکنان پایور نیروهای‌مسلح یک
سال است و محکومان به این مجازات از حقوق بدون‌کاری مطابق مقررات‌استخدامی مربوط
استفاده خواهند کرد.

‌فصل دوم - جرائم علیه امنیت داخلی و خارجی

‌ماده 17 - هر نظامی که برنامه براندازی به مفهوم تغییر و نابودی اساس نظام‌جمهوری
اسلامی ایران را طراحی یا بدان اقدام نموده و به این منظور جمعیتی تشکیل‌دهد یا
اداره نماید یا در چنین جمعیتی شرکت یا معاونت مؤثر داشته باشد محارب‌محسوب
می‌شود.


‌ماده 18 - هر یک از اشخاص مذکور در ماده (17) قبل از کشف توطئه و دستگیری،‌توبه
نماید و خود را به مأموران معرفی کند و اطلاعاتش را در اختیار بگذارد به نحوی
که‌توبه وی در دادگاه محرز شود حد محاربه از او ساقط شده و چنانچه اقدام مرتکب
موجب‌اخلال در نظم و صیانت و امنیت جامعه یا بیم تجری وی یا دیگران گردد، به حبس
از یک‌تا پنج سال محکوم خواهدشد و در صورتی که مرتکب جرم دیگری شده‌باشد به
مجازات‌آن جرم نیز محکوم می‌شود.

‌ماده 19 - هر نظامی که به منظور برهم زدن امنیت کشور (‌ایجاد رعب، آشوب و‌قتل)،
جمعیتی با بیش از دو نفر تشکیل دهد یا اداره کند، چنانچه محارب شناخته نشود به‌حبس
از سه تا پانزده سال محکوم می‌گردد. اعضای جمعیت که نسبت به اهداف آن آگاهی‌دارند
در صورتی که محارب شناخته نشوند به دو تا پنج سال حبس محکوم می‌گردند.

‌ماده 20 - هر نظامی که به نحوی از انحاء برای جداکردن قسمتی از قلمرو
حاکمیت‌جمهوری اسلامی ایران یا برای لطمه واردکردن به تمامیت ارضی یا استقلال
کشور‌جمهوری اسلامی ایران اقدام نماید به مجازات محارب محکوم می‌شود.

‌ماده 21 - نظامیانی که مرتکب جرائم زیر شوند چنانچه ارتکاب جرم آنان به
منظور‌براندازی نظام و همکاری با دشمن باشد به مجازات محارب و در غیر این صورت به
سه تا‌پانزده سال حبس تعزیری محکوم می‌گردند:
‌الف - هر نظامی که افراد تحت فرماندهی خود یا پایگاه یا محلی که حفاظت آن‌به‌عهده
او سپرده شده یا تأسیسات و تجهیزات و ساز و برگ نظامی یا نقشه‌ها و اسناد و
اسرار‌نظامی و نظائر آنها را به دشمن تسلیم یا افشاء نماید.
ب - هر نظامی که برای انجام مقاصد دشمن با او تبانی کند.
ج - هر نظامی که برای دولت در حال جنگ با ایران یا برای گروهها یا دستجات‌محارب و
مفسد جمع‌آوری نیرو یا کمک نماید یا سایر افراد را به الحاق به دشمنان یا‌محاربان
و مفسدان اغوا و تشویق کند یا عملاً وسائل الحاق آنان را فراهم آورد.

‌ماده 22 - هر نظامی که علیه نظام جمهوری اسلامی ایران اقدام مسلحانه نماید،‌محارب
محسوب می‌شود.

‌ماده 23 - هر نظامی که نظامیان یا اشخاصی را که به نحوی در خدمت نیروهای‌مسلح
هستند اجبار یا تحریک به فرار یا تسلیم یا عدم اجرای وظائف نظامی کند یا‌موجبات
فرار را تسهیل یا با علم به فراری بودن، آنان را مخفی نماید در صورتی که به‌منظور
براندازی حکومت یا شکست نیروهای خودی در مقابل دشمن باشد به مجازات‌محارب والا به
حبس از سه تا پانزده سال محکوم می‌شود.

‌ماده 24 - افراد زیر جاسوس محسوب و به مجازاتهای ذیل محکوم می‌شوند:
‌الف - هر نظامی که اسناد یا اطلاعات یا اشیای دارای ارزش اطلاعاتی را در
اختیار‌دشمن و یا بیگانه قرار دهد و این امر برای عملیات نظامی یا نسبت به امنیت
تأسیسات،‌استحکامات، پایگاهها، کارخانجات، انبارهای دائمی یا موقتی تسلیحاتی،
توقفگاههای‌موقت، ساختمانهای نظامی، کشتیها، هواپیماها یا وسائل نقلیه زمینی نظامی
یا امنیت‌تأسیسات دفاعی کشور مضر باشد به مجازات محارب محکوم خواهدشد.
ب - هر نظامی که اسناد یا اطلاعات برای دشمن یا بیگانگان تحصیل کرده، به هر‌دلیلی
موفق به تسلیم آن نشود به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می‌گردد.
ج - هر نظامی که اسرار نظامی، سیاسی، امنیتی، اقتصادی و یا صنعتی مربوط به‌نیروهای
مسلح را به دشمنان داخلی یا خارجی یا بیگانگان یا منابع آنان تسلیم و یا آنان
را‌از مفاد آن آگاه سازد به مجازات محارب محکوم خواهدشد.
‌د - هر نظامی که برای به دست آوردن اسناد یا اطلاعات طبقه بندی شده، به نفع‌دشمن
و یا بیگانه به محل نگهداری اسناد یا اطلاعات داخل شود، چنانچه به موجب‌قوانین
دیگر مستوجب مجازات شدیدتری نباشد به حبس از دو تا ده سال محکوم‌می‌گردد.
‌تبصره - هر نظامی که عالماً و عامداً فقط به صورت غیرمجاز به محل مذکور وارد‌شود به
حبس از شش ماه تا سه سال محکوم می‌گردد.
‌هـ - هر بیگانه که برای کسب اطلاعات به نفع دشمن به پایگاهها،
کارخانجات،‌انبارهای تسلیحاتی، اردوگاههای نظامی، یگانهای نیروهای مسلح،
توقفگاههای موقتی‌نظامی، ساختمانهای دفاعی نظامی و وسائط نقلیه زمینی، هوائی و
دریائی وارد شده یا به‌محلهای نگهداری اسناد یا اطلاعات داخل شود به اعدام و در
غیر این صورت به حبس از‌یک تا ده سال محکوم می‌گردد.
‌تبصره 1 - هرکس در جرائم جاسوسی با نظامیان مشارکت نماید به تبع مجرمان‌اصلی
نظامی در دادگاههای نظامی محاکمه و به همان مجازاتی که برای نظامیان مقرر
است‌محکوم می‌شود.
‌تبصره 2 - معاونت در امر جاسوسی و یا مخفی نمودن و پناه دادن به جاسوس جرم‌محسوب
و مرتکب به تبع مجرمان اصلی نظامی در دادگاههای نظامی محاکمه و‌درمواردی که مجازات
جاسوس مجازات محارب و یا اعدام است به حبس از سه سال تا‌پانزده سال محکوم می‌شود.

‌ماده 25 - منظور از دشمن عبارت است از : اشرار، گروهها و دولتهائی که با
نظام‌جمهوری اسلامی ایران در حال جنگ بوده یا قصد براندازی آن را دارند و یا
اقدامات آنان‌بر ضد امنیت ملی است.
‌تبصره - هرگاه برای دادگاه، تشخیص دشمن یا دولت متخاصم محرز نباشد موضوع‌از طریق
قوه قضائیه از شورای عالی امنیت ملی استعلام و نظر شورای مذکور ملاک خواهد‌بود.

‌ماده 26 - هر نظامی که اسناد و مدارک، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات‌طبقه‌بندی شده
را در اختیار افرادی که صلاحیت اطلاع نسبت به آنها را ندارند، قرار دهد یا‌به هر
نحو آنان را از مفاد آن مطلع سازد به ترتیب ذیل محکوم می‌شود :
‌الف - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان به‌کلی سری داشته‌باشد به
حبس از سه تا پانزده سال.
ب - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان سری داشته باشد به‌حبس از دو
تا ده سال.
ج - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان خیلی محرمانه داشته‌باشد به
حبس از سه ماه تا یک سال.
‌تبصره 1 - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان محرمانه داشته‌باشد
از طرف فرمانده یا رئیس مربوط تنبیه انضباطی خواهد شد.
‌تبصره 2 - هرگاه اعمال فوق به موجب قوانین دیگر مستلزم مجازات شدیدتری‌باشد مرتکب
به مجازات شدیدتر محکوم خواهد شد.
‌تبصره 3 - طبقه‌بندی و تغییر طبقه‌بندی اسناد و مدارک، مذاکرات، تصمیمات
و‌اطلاعات و طرز نگهداری اسناد طبقه‌بندی شده به موجب دستورالعملی است که
توسط‌ستاد کل نیروهای مسلح تهیه و پس از تصویب فرماندهی کل قوا جهت اجراء
ابلاغ‌می‌گردد.


‌ماده 27 - هر نظامی که براثر بی‌احتیاطی یا بی‌مبالاتی یا سهل‌انگاری یا
عدم‌رعایت نظامات دولتی موجب افشاء اطلاعات و تصمیمات یا فقدان یا از بین رفتن
اسناد و‌مدارک مذکور در ماده (26) این قانون شود با توجه به طبقه‌بندی اسناد افشاء
شده به‌ترتیب ذیل محکوم می‌شود:
‌الف - چنانچه اسناد، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان به کلی سری داشته‌باشد
به حبس از شش ماه تا دو سال.
ب - چنانچه اسناد، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان سری داشته باشد به‌حبس از
سه ماه تا یک سال.
ج - چنانچه اسناد، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان خیلی محرمانه داشته‌باشد به
حبس از دو ماه تا شش ماه.
‌تبصره - هرگاه اسناد و مدارک، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان محرمانه‌داشته
باشد از طرف فرمانده یا رئیس مربوط تنبیه انضباطی خواهد شد.

‌ماده 28 - هر نظامی که پس از آموزش لازم درمورد حفظ اطلاعات طبقه‌بندی‌شده، در
اثر بی‌مبالاتی و عدم رعایت اصول حفاظتی، توسط دشمنان و یا بیگانگان
تخلیه‌اطلاعاتی شود، به یک تا شش ماه حبس محکوم می‌گردد.

‌فصل سوم - جرائم برخلاف تکالیف نظامی

‌ماده 29 - هرگاه تخلف و سرپیچی از تکالیف نظامی سبب تسلط دشمن بر اراضی‌یا مواضع
یا افراد خودی شود، مرتکب به مجازات محارب محکوم می‌گردد.


‌ماده 30 - هر فرمانده یا مسؤول نظامی بدون استفاده از تمام وسائل دفاعیه
که‌دراختیار او بوده از انجام اقداماتی که وظیفه نظامی او ایجاب می‌کرده خودداری
نماید و‌آنچه را که حفاظت یا دفاع از آن به او سپرده شده از قبیل تأسیسات،
استحکامات،‌سربازخانه، کارخانجات، انبار و مخازن اسلحه و مهمات یا آذوقه یا سوخت
یا ملزومات‌نظامی، هواپیما، کشتی، شهر، آبادی و اراضی به نحوی از انحاء به دشمن
تسلیم نماید به‌مجازات محارب محکوم می‌شود.

‌ماده 31 - هر فرمانده یا مسؤول نظامی که با دشمن قرارداد تسلیم منعقد
نماید‌درصورتی که تصمیم متخذه موجب خلع سلاح نیروهای تحت فرماندهی یا اسارت آنها
یا‌تسلیم آنچه دفاع و حفاظتش به عهده او است، بشود به مجازات محارب و درغیر
این‌صورت به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می‌گردد.

‌ماده 32 - هر نظامی که در مقابل دشمن، از به کاربردن سلاح یا مهمات یا
سایر‌امکانات نظامی برای مبارزه خودداری نماید یا آشکارا مرتکب اعمالی گردد که
موجب‌تزلزل روحیه افراد دیگر شود یا عمداً از کوشش برای روبرو شدن، جنگیدن، اسیر
نمودن‌یا منهدم ساختن نیروها، کشتیها، هواپیماها یا هرگونه وسائل دیگر دشمن که به
عهده او‌بوده یا وظیفه نظامی او ایجاب می‌کرده خودداری نماید چنانچه موجب شکست
جبهه‌اسلام گردد به مجازات محارب والا به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می‌گردد.

‌ماده 33 - نظامیان زیر که تعداد آنان حداقل سه نفر باشد شورش کننده محسوب و‌به
ترتیب ذیل محکوم می‌شوند:
‌الف - نظامیان مسلحی که با تبانی یا به صورت دسته جمعی از اطاعت فرماندهان‌یا
رؤسای خود سرپیچی کنند چنانچه مصداق محارب نباشند هر یک به حبس از سه تا‌پانزده
سال.
ب - نظامیانی که در ارتباط با خدمت به صورت دسته جمعی و با سلاح گرم یا سرد‌به جان
یا مال یا ناموس مردم یا اموال عمومی تعدی یا تجاوز نمایند چنانچه محارب‌محسوب
نشوند به حبس از سه تا پانزده سال.
ج - نظامیان مسلحی که به منظور دستیابی به اهداف شخصی، صنفی و گروهی و یا‌به‌منظور
بهره‌مندی از مزایا و امتیازات یا علیه تصمیمات قانونی مسؤولان و نظائر آن
در‌یگانهای نظامی یا در هر محل دیگر اجتماع، تحصن یا اعتصاب نموده و یا به هر
نحوی‌موجب اخلال در نظم شوند به حبس از سه تا پانزده سال.
‌د - چنانچه مرتکبان جرائم فوق غیر مسلح باشند به حبس از شش ماه تا سه سال.
‌تبصره - هرگاه یک نفر از مرتکبان جرائم فوق در یک اقدام گروهی مسلح باشد
کلیه‌افراد حسب مورد به مجازات بندهای (‌الف)، (ب) و (ج) این ماده محکوم خواهند
شد.

‌ماده 34 - هر یک از فرماندهان یا مسؤولان نظامی بدون امر یا اجازه یا بدون این
که‌به اقدام متقابل وادار شده باشد علیه نیروهای نظامی یا اتباع دولتی که با ایران
در حال‌جنگ نباشد مسلحانه حمله یا عده‌ای را وادار به حمله نماید یا با نیروی تحت
فرماندهی‌خود در اراضی دولتی که با ایران در حال جنگ نباشد مرتکب عملیات خصمانه
شود‌هرگاه اقدامات فوق موجب اخلال در امنیت داخلی یا خارجی کشور گردد به
مجازات‌محارب و در غیر این صورت به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می‌شود.

‌ماده 35 - هر یک از فرماندهان یا مسؤولان نظامی که پس از دریافت دستور
توقف‌عملیات جنگی، عملیات را ادامه دهد درصورتی که عمل وی موجب اخلال در نظام(‌بهم
خوردن امنیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردد به مجازات محارب و در غیر این‌صورت
به دو تا ده سال حبس محکوم می‌شود.

‌ماده 36 - هر نظامی که بدون امر یا مجوز قانونی، فرماندهی قسمتی را به عهده‌گیرد
و یا برخلاف امر مافوق، فرماندهی قسمتی را ادامه دهد به حبس از دو تا ده سال‌محکوم
و چنانچه مرتکب جرم دیگری گردد به مجازات آن جرم نیز محکوم خواهد شد.

‌ماده 37 - هر نظامی که اوامر فرماندهان یا رؤسای مربوط را لغو نماید به ترتیب
زیر‌محکوم می‌شود:
‌الف - هرگاه از امر حرکت به طرف دشمن یا محاربان و مفسدان امتناع ورزد،‌چنانچه
حاکی از همکاری با دشمن باشد و یا موجب اخلال در نظام (‌بهم خوردن امنیت‌کشور) و
یا شکست جبهه اسلام گردد به مجازات محارب و در غیر این صورت به حبس از‌سه تا
پانزده سال.
ب - اگر مخالفت با اوامر در ناحیه‌ای است که در آن حالت جنگی یا محدودیتهای‌ضروری
اعلام شده و آن مخالفت مربوط به امور جنگی یا مقررات حالت محدودیتهای‌ضروری باشد
درصورتی که عمل او موجب اخلال در نظام (‌بهم خوردن امنیت کشور) و یا‌شکست جبهه
اسلام باشد به مجازات محارب والا به حبس از دو تا ده سال.

‌ماده 38 - هر نظامی در غیر موارد مذکور در ماده (37) این قانون دستوری را
لغو‌نماید به استثناء مواردی که صرفاً تخلف انضباطی محسوب می‌گردد به حبس از دو ماه
تا‌یک سال محکوم می‌شود.
‌تبصره - هرگاه لغو دستور مربوط به منع ازدواج با اتباع بیگانه یا با اتباع
بیگانه‌ای که‌به سبب ازدواج تبعه ایران محسوب می‌شوند، باشد، به حبس از سه ماه تا
یک سال و‌اخراج از خدمت محکوم می‌گردد.

‌ماده 39 - هر یک از فرماندهان و مسؤولان نظامی یا انتظامی که حسب مورد‌مصوبات
شورای عالی امنیت ملی، شورای امنیت کشور و شوراهای تأمین استان یا‌شهرستان را در
مواردی که طبق قانون موظف به اجرای آن می‌باشند اجراء نکنند، چنانچه‌مشمول مجازات
محارب نباشند یا به موجب سایر قوانین مستوجب مجازات شدیدتری‌نگردند به حبس از شش
ماه تا دو سال محکوم می‌شوند.

‌ماده 40 - عضویت کارکنان نیروهای مسلح در سازمانها، احزاب و جمعیتهای‌سیاسی و
مداخله یا شرکت و یا فعالیت آنان در دسته‌بندیها و مناقشه‌های سیاسی و‌تبلیغات
انتخاباتی ممنوع است و مرتکبان به شش ماه تا سه سال حبس محکوم می‌گردند‌و در هر
حال ادامه خدمت یا رهائی این گونه افراد از خدمت به عهده هیأتهای رسیدگی به‌تخلفات
نیروهای مسلح می‌باشد.

‌ماده 41 - هر نظامی که در حین خدمت یا مأموریت برخلاف مقررات و ضوابط‌عمداً مبادرت
به تیراندازی نماید علاوه بر جبران خسارات وارده به حبس از سه ماه تا یک‌سال محکوم
می‌شود و درصورتی که منجر به قتل یا جرح شود علاوه بر مجازات مذکور،‌حسب مورد به
قصاص یا دیه محکوم می‌گردد و چنانچه از مصادیق مواد (612) و (614)‌قانون مجازات
اسلامی مصوب 1375.3.2 باشد به مجازات مندرج در مواد مذکور‌محکوم خواهد شد.
‌تبصره 1 - چنانچه تیراندازی مطابق مقررات صورت گرفته باشد مرتکب از‌مجازات و
پرداخت دیه و خسارت معاف خواهد بود و اگر مقتول یا مجروح مقصر نبوده و‌بی‌گناه
باشد دیه از بیت‌المال پرداخت خواهد شد.
‌تبصره 2 - مقررات مربوط به تیراندازی و نحوه پرداخت دیه و خسارات به موجب«‌قانون
به‌کارگیری سلاح توسط مأمورین نیروهای مسلح در موارد ضروری مصوب1373.10.18» و
آئین‌نامه‌های مربوط خواهد بود.

‌ماده 42 - هر نظامی که باید به طور انفرادی یا جمعی به مأموریت برود عمداً و‌بدون
عذر موجه در وقت مقرر حاضر نگردد به ترتیب زیر محکوم می‌شود:
‌الف - هرگاه حرکت برای عزیمت به منطقه جنگی یا مقابله با اشرار و مفسدان‌باشد و
عمل مرتکب موجب اخلال در نظام (‌بهم خوردن امنیت کشور) و یا شکست جبهه‌اسلام گردد
به مجازات محارب و درغیر این صورت به حبس از دو تا ده سال.
ب - هرگاه حرکت برای عزیمت به منطقه‌ای که در حالت جنگ یا آماده‌باش رزمی‌یا اعلام
محدودیتهای ضروری موضوع اصل هفتاد و نهم (79) قانون اساسی جمهوری‌اسلامی ایران
باشد به حبس از دو تا پنج سال.
ج - در سایر موارد به استثناء مواردی که صرفاً تخلف انضباطی محسوب می‌شود‌به حبس از
دو ماه تا یک سال.
‌تبصره 1 - هر نظامی که پس از انتقال به یگان جدید در معرفی خود به آن بیش
از‌مهلتی که به او داده شده بدون عذر موجه تأخیر کند مطابق مقررات این ماده با وی
رفتار‌خواهد شد.
‌تبصره 2 - هر نظامی که در منطقه عملیات جنگی یا موقع اعلام آماده‌باش رزمی‌بدون
عذر موجه در محل معین حاضر نگردد به حبس از دو تا پنج سال محکوم می‌شود.

‌ماده 43 - هر نگهبان که محل نگهبانی خود را بدون مجوز ترک نماید درصورتی
که‌درمقابل دشمن با همکاری یا تبانی باشد یا عمل وی موجب اخلال در نظام (‌بهم
خوردن‌امنیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردد به مجازات محارب محکوم، درغیر
این‌صورت به شرح زیر مجازات می‌شود:
‌الف - هرگاه درمقابل دشمن یا محاربان و مفسدان باشد به حبس از سه تا پانزده‌سال.
ب - هرگاه در ناحیه‌ای باشد که درحالت جنگ و یا اعلام وضعیت و محدودیتهای‌ضروری
موضوع اصل هفتاد و نهم (79) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و یا حالت‌آماده‌باش
رزمی باشد به حبس از دو تا ده سال.
ج - در سایر موارد به استثناء مواردی که صرفاً تخلف انضباطی محسوب می‌شود‌به حبس از
سه ماه تا دو سال.
‌تبصره - نگهبان، مأمور (‌اعم از نظامی و انتظامی) مسلحی است که مراقبت و‌حفاظت یک
محل یا یک منطقه یا یک مقام معین به او واگذار شده باشد.

‌ماده 44 - هر نظامی که در حین نگهبانی به طور ارادی بخوابد به شرح زیر
محکوم‌می‌شود :
‌الف - هرگاه در مقابل دشمن و محاربان باشد درصورتی که عمل وی موجب‌اخلال در نظام
(‌بهم خوردن امنیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردد به مجازات‌محارب و در غیر این
صورت به حبس از دو تا ده سال.
ب - هرگاه در ناحیه‌ای باشد که در حالت جنگ یا اعلام محدودیتهای ضروری‌موضوع اصل
هفتاد و نهم (79) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران یا آماده‌باش رزمی‌باشد به حبس
از شش ماه تا دو سال.
ج - در سایر موارد به استثناء مواردی که صرفاً تخلف انضباطی محسوب می‌شود‌به حبس از
دو ماه تا یک سال.

‌ماده 45 - هر نظامی در حین خدمت یا در ارتباط با آن به نگهبان یا مراقب در
رابطه‌با انجام وظیفه وی تعرض نماید به ترتیب زیر محکوم می‌گردد:
‌الف - چنانچه مرتکب با سلاح تعرض نماید به حبس از سه تا پانزده سال.
ب - چنانچه مرتکب بدون سلاح تعرض نماید به حبس از دو تا پنج سال.
‌تبصره - چنانچه در اثر تعرض صدمه‌ای به نگهبان یا مراقب وارد آید که موجب قتل‌یا
جرح یا نقص عضو شود مرتکب حسب مورد به قصاص یا دیه نیز محکوم می‌گردد.

‌ماده 46 - هر نظامی در حین خدمت به نحوی به نگهبان یا مراقب در رابطه
باانجام‌وظیفه وی اهانت نماید به حبس از دو ماه تا یک سال محکوم می‌گردد، مگر آن
که اهانت‌او مصداق قذف باشد که به مجازات آن محکوم می‌شود.

‌ماده 47 - هر نظامی که حین خدمت یا درارتباط با آن نسبت به مافوق خود عمداً‌مرتکب
ضرب یا جرح یا نقص عضو و یا قتل شود علاوه بر محکومیت به قصاص یا دیه،‌حسب مورد به
شرح ذیل محکوم می‌شود:
‌الف - درصورتی که با سلاح باشد به حبس از سه تا پانزده سال.
ب - چنانچه بدون سلاح باشد و موجب قتل گردد به حبس از سه تا پانزده سال و‌اگر موجب
جرح یا نقص عضو شود به حبس از دو تا ده سال و در غیر این صورت به حبس‌از دو تا پنج
سال.

‌ماده 48 - هر نظامی حین خدمت یا در ارتباط با آن به مافوق خود اهانت نماید به‌حبس
از دو ماه تا یک سال محکوم می‌گردد.
‌تبصره - درصورتی که اهانت وی مصداق قذف باشد به مجازات آن محکوم‌می‌شود.

‌ماده 49 - هر یک از فرماندهان و مسؤولان نظامی به افراد تحت امر خود اهانت و
یا‌خارج از محدوده اختیارات فرماندهی و آئین‌نامه انضباطی آنان را تنبیه نماید به
حبس از‌دو ماه تا یک سال محکوم و هرگاه به موجب قوانین جزائی دیگر مستلزم حد یا
قصاص یا‌دیه باشد به آن مجازات نیز محکوم می‌گردد.

‌ماده 50 - هر نظامی که حین خدمت یا درارتباط با آن، مافوق خود یا مراقب
یا‌نگهبانی را درارتباط با انجام وظیفه آنان تهدید نماید، به حبس از دو ماه تا یک
سال محکوم‌می‌شود.

‌ماده 51 - هر نظامی که برای فرار از کار یا انجام وظیفه و یا ارعاب و تهدید
فرمانده‌یا رئیس و یا هر مافوق دیگر یا برای تحصیل معافیت از خدمت و یا انتقال به
مناطق‌مناسبتر و یا کسب امتیازات دیگر عمداً به خود صدمه وارد آورد یا تهدید به
خودزنی‌نماید یا به عدم توانائی جسمی یا روحی متعذر شود و بنا به گواهی پزشک نظامی
یا‌پزشکان قانونی تمارض او ثابت گردد و یا در انجام وظایف نظامی بی‌علاقگی خود
را‌درموارد متعدد ظاهر کند به نحوی که در تضعیف سایر نیروهای نظامی مؤثر باشد،
علاوه‌بر جبران خسارت وارده به ترتیب زیر محکوم می‌گردد:
‌الف - هرگاه درمقابل دشمنان باشد چنانچه عمل وی موجب اخلال در نظام (‌بهم‌خوردن
امنیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردد به مجازات محارب و درغیر این‌صورت به حبس
از دو تا ده سال.
ب - هرگاه در زمان جنگ باشد و در مقابل دشمنان نباشد به حبس از یک تا پنج‌سال.
ج - در سایر موارد به استثناء مواردی که صرفاً تخلف انضباطی محسوب می‌شود‌به حبس از
سه ماه تا یک سال.
‌تبصره - مرتکبان جرائم مذکور در نتیجه اعمال فوق از هیچ امتیازی
برخوردار‌نمی‌گردند و خدمت خود را مطابق مقررات انجام خواهند داد مگر آن که ادامه
خدمت به‌هیچ وجه مقدور نباشد.

‌ماده 52 - هر نظامی حین خدمت یا در ارتباط با آن با علم و آگاهی درمقابل‌مأموران
نظامی و انتظامی حین انجام وظیفه آنان مقاومت یا به آنان حمله نماید متمرد‌محسوب و
به ترتیب زیر محکوم می‌شود:
‌الف - درصورتی که تمرد با اسلحه صورت گرفته باشد به حبس از دو تا پنج سال.
ب - درصورتی که تمرد بدون سلاح به عمل آید به حبس از شش ماه تا سه سال.
‌تبصره - اگر متمرد در موقع تمرد مرتکب جرم دیگری هم بشود به مجازات آن نیز‌محکوم
می‌گردد.

‌ماده 53 - هر نظامی که حین انجام وظیفه مرتکب جرائم ذیل گردد، درهر مورد به‌حبس
از شش ماه تا سه سال محکوم می‌شود:
‌الف - چنانچه نسبت به مجروح یا بیمار آزار روحی یا صدمه بدنی وارد کند.
ب - چنانچه اموال مجروح یا بیمار یا مرده‌ای را تصاحب نماید.
ج - چنانچه نسبت به مجروحان یا اشخاصی که در معرض خطر جانی قرار دارند‌درحالی که
کمک‌رسانی از وظایف اوست از کمک خودداری کند.
‌تبصره - در موارد فوق‌الذکر، درصورتی که مورد از مصادیق قصاص یا دیه نیز باشد‌یا
اموالی را تصاحب کرده باشد حسب مورد به قصاص، دیه یا استرداد اموال نیز
محکوم‌می‌گردد.

‌ماده 54 - هرگاه بی‌احتیاطی یا بی‌مبالاتی یا عدم رعایت نظامات دولتی در
ارتباط‌با امور خدمتی توسط فرماندهان و مسؤولان رده‌های مختلف نیروهای مسلح
موجب‌تلفات جانی و یا صدمات بدنی گردد چنانچه به موجب مواد دیگر این قانون و یا
سایر‌قوانین مستلزم مجازات شدیدتر نباشد مرتکب به حبس از یک تا سه سال
محکوم‌می‌شود.

‌ماده 55 - هر نظامی که با اقدام خود برخلاف شؤون نظامی به نحوی از انحاء‌موجبات
بدبینی مردم را نسبت به نیروهای مسلح فراهم سازد به حبس از دو ماه تا یک‌سال محکوم
می‌شود.

 



+ 0
مخالفم - 1
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: