حقوق خبر

کتاب هفت قانون معنوی موفقیت 6

هر عملی نیرویی را تولید می کند که به همان شکل به ما باز می گردد. هرچه بکاریم همان را درو می کنیم و هنگامی که اعمالی را انتخاب کنبم که برای دیگران شادمانی و موفقیت می آورد، ثمره «کارما» ی ما شادمانی و موفقیت خواهد بود.

کتاب هفت قانون معنوی موفقیت 6

 

«کارما» گواه جاودان آزادی انسان است. اندیشه ها و گفتار و کردارمان تار های پیله یی است که پیرامون خود می تنیم.

قانون سوم موفقیت: قانون کارما

سومین قانون معنوی موفقیت، قانون کارما است. «کارما» هم عمل است و هم نتیجه آن عمل؛ هم علت است و هم معلول؛ زیرا هر عملی نیرویی را تولید می کند که به همان شکل به ما باز می گردد. درباره قانون کارما چیز ناشناخته یی وجود ندارد. همه این اصطلاح را شنیده اند که :« هر چه بکاری همان را درو می کنی.»

بدیهی است اگر بخواهیم در زندگیمان شادمانی ایجاد کنیم، باید بیاموزیم که بذر شادمانی را بکاریم. بنابراین، مفهوم ضمنی «کارما» انتخاب آگاهانه است.

من و شما اساساً انتخاب کنندگانی نامحدودیم. در هر لحظه از هستی خود، - در آن حیطه تمامی امکانات - به بیکرانگی انتخاب ها دسترسی داریم. بعضی از این انتخاب ها آگاهانه اند و ما بقی به طور ناخود آگاه صورت گرفته اند. اما بهترین راه برای فهمیدن و به حداکثر رساندن استفاده از قانون کارما، هوشیاری آگاهانه لز انتخاب های هر لحظه است.

خواه به مذاقتان خوش بیاید و خواه نه، هر آنچه که در این لحظه پیش می آید نتیجه انتخاب هایی است که در گذشته به آن دست زده اید. بدبختانه، بسیاری از ما به طور ناخود آگاه انتخاب می کنیم. بنابر این، فکر نمی کنیم که آن ها انتخاب بوده اند، حال آن که بوده اند.

اگر به شما توهین می کردم، به احتمال زیاد انتخاب می کردید که برنجید. اگر شما را تحسین می کردم، به احتمال زیاد انتخاب می کردید که خشنود شوید یا به خود ببالید. اما درباره اش بیندیشید: همچنان یک انتخاب است.

می توانستم شما را برنجانم و به شما توهین کنم؛ و شما هم می توانستید انتخاب کنید که نرنجید. می توانستم شما را تحسین کنم و شما می توانستید انتخاب کنید که به خود نبالید.

به عبارت دیگر، بیشتر ما - با اینکه انتخاب کنندگانی نا محدودیم - به توده یی از پاسخ های شرطی شده بدل شده ایم که مدام توسط مردم و موقعیتها به صورت رفتار هایی قابل پیش بینی برانگیخته می شود. این پاسخ های شرطی شده مانند شرطی کردن پاولوف است. علت شهرت پاولوف این است که نشان داد اگر هر بار که به سگی خوراکی می دهید زنگی را به صدا در آورید، چندی نخواهد گذشت که همین که زنگ را به صدا در آورید، بزاق دهان سگ ترشح خواهد کرد زیرا محرکی را با محرکی دیگر هم معنا دانسته است.

بیشتر ما در نتیجه شرطی شدن نسبت به محرک های محیط خود، پاسخ هایی مکرر و قابل پیش بینی داریم. چنین به نظر می رسد که واکنش های ما خود به خود توسط مردم و موقعیت ها برانگیخته می شوند، و آنگاه فراموش می کنیم که این ها را نیز خودمان در هر لحظه از هستی خود انتخاب می کنیم. منتها به طور ناخود آگاه به این انتخاب ها دست می زنیم.

اگر لحظه یی گامی به پس بردارید و در لحظه یی که به انتخابی دست می زنید به آن بنگرید، آنگاه خود این نظاره کردن سبب می شود که کل فرآیند را از حیطه ناهشیار به حیطه هشیار بیاورید. این روش انتخاب آگاهانه و نظاره آن بسیار قدرت بخش است.

به هنگام هر انتخاب، می توانبد دو سؤال را از خود بپرسید. نخست اینکه:« عواقب این انتخاب چیست؟ «بی درنگ در ژرفای دل خود از عواقب آن آگاه خواهید شد. دوم اینکه:« آیا این انتخاب برای خودم و اطرافیانم شادمانی خواهد آورد؟» اگر پاسخ مثبت بود، آن گاه به آن انتخاب دست بزنید. اگر پاسخ منفی بود و آن انتخاب برای خودتان یا اطرافیانتان تنش و فشار می آورد، به آن انتخاب دست نزنید. به همین سادگی.

 



+ 0
مخالفم - 0
سرخط خبرها: