حقوق خبر

اثرات بازی درمانی بر کودکان

بازی درمانی یک نوع مشاوره یا روان درمانی است که از بازی برای ارزیابی، جلوگیری یا درمان چالش های روانی و اجتماعی استفاده می کند. گرچه بازی درمانی می تواند برای بزرگسالان نیز مورد استفاده قرار گیرد، اما بیشتر برای کودکان مورد استفاده قرار می گیرد.

اثرات بازی درمانی بر کودکان
 

بازی درمانی

امروزه از بازی یا بازی درمانی به عنوان روشی برای درمان مشکلات کودکان استفاده می کنند. بازی درمانی به کودکان کمک می کند تا بتوانند مسائل و مشکلاتشان را حس کنند، با این هدف که ویژگی های روانی خود را بشناسند. در این نوع درمان، به کودک فرصت داده می شود تا احساسات آزاردهنده و مشکلات درون خود را از طریق بازی بروز داده و آنها را به نمایش بگذارد.

در کودکان بی قرار حواس پرت که کنترل کمی روی حرکات بدنی خود دارند و براحتی هم متوقف نمی شوند، بازی کمک می کند تا تنش آنها آرام شود یا کودکانی که مورد ضرب و شتم و آزار جنسی قرار گرفته اند، می توانند از طریق بازی درمانی تا حد زیادی به آرامش و بهبود برسند.

 

رازهای درون بازی درمانی کودکان

حرکت به سمت واقعیت

افراد به طور طبیعی برای پیشرفت سازنده برنامه دارند محرکی درون همه ما برای شناخت پتانسیل ها وجود دارد مثل خلاقیت و میل به داشتن استقلال و مثمرثمربودن.

اهمیت احترام

افراد نیازمند پذیرش احترام از سمت دیگران هستند وهمانطور که کودکان رشد می کنند این نیازمندیها به نسبت عزت نفس تغییر می کند.

ارتباط مابین بازی

در حالی که تمرین ها و نظریه های مختلف در بازی درمانی استفاده میشود موضوع اصلی که آنها را با هم مرتبط می کند تجربه ها احساسات میل هاست.

 

چرا بازی درمانی استفاده می شود؟

کودکان در مورد برخی مسائل از جمله مهارت های شناختی و کلامی، دچار مشکل هستند. برای مثال، غم و اندوه می تواند بسیار پیچیده باشد و کودک ممکن است مشکل خود را در ارتباط با افکار و احساسات خود به کلمات تبدیل کند. بازی می تواند راهی در کودکان، برای کار بر روی مسائلی باشد که برای آنها مضطرب کننده است. آنها می توانند صحنه های عملی را تجربه کنند، مشکلات خاصی را حل کنند یا شخصیت هایی را ایجاد کنند که احساسات خود را با آن ها به اشتراک می گذارند.

کودکان اغلب احساسات خود را با اسباب بازی ها بروز می دهند. یک کودک که یکی از عزیزانش را از دست داده، می تواند از عروسک ها برای نشان دادن یک شخصیت غم انگیز که دوستی ندارد، استفاده کند. یا کودکانی که شاهد خشونت خانگی بوده اند، ممکن است از یک عروسک پنهان شده در زیر تخت استفاده کنند، زیرا بزرگسالان در حال دعوا هستند. با توجه به نوع بازی تراپی که در حال استفاده است، درمانگر ممکن است در نقاط مختلف بازی دخالت کند تا به حل مسئله کمک کند یا درمانگر ممکن است کودک را در حالی که از طریق احساساتش به شخصیت خیالی اش کمک می کند زیر نظر بگیرد.

بازی درمانی می تواند به کودکان کمک کند تا:

  • خودآموزی را توسعه دهد تا کودک بتواند در مورد توانایی های خود اطمینان بیشتری داشته باشد

  • مهارت های اجتماعی جدید را یاد بگیرد

  • ایجاد مهارت های بین فردی را بهبود بخشد

  • حس همدلی و احترام در کودک تقویت شود

  • شناسایی و بیان احساسات به شیوه ای سالم را یاد بگیرد

  • مهارت های حل مسئله را بهتر یاد بگیرد و تمرین کند

  • در قبال رفتارهایش مسئولیت پذیر باشد

 

اثرات بازی درمانی بر کودکان
 

 

مسائلی که با بازی درمانی حل می شود

بازی درمانی اغلب برای کمک به کودکان برای پیشگیری از وقوع حوادث استرس زا در زندگی مانند جابجایی، بستری شدن در بیمارستان، سوء استفاده فیزیکی و جنسی، خشونت خانگی و بلایای طبیعی مورد استفاده قرار می گیرد.

همچنین می تواند برای درمان بیماری های روانی یا مشکلات رفتاری مورد استفاده قرار گیرد. در اینجا برخی از مسائل رایج در بازی تراپی ذکر شده است:

  • تروما و بحران

  • اختلالات اضطرابی

  • افسردگی

  • بیش فعالی

  • اختلال طیف اوتیسم

  • غم و اندوه

  • مدیریت خشم

  • تجاوز

  • طلاق

  • مشکلات مرتبط با مدرسه

  • معضلات اجتماعی

  • معلولیت های فیزیکی و یادگیری

 

اثرات بازی درمانی بر کودکان
 

ابزارها و رویکردهای متداول

بسیاری از درمانگرهای بازی دارای یک اتاق مخصوص درمان هستند که با ابزارهایی که به روند درمان کمک می کنند پر شده است. بعضی از اسباب بازی های رایج بازی عبارتند از:

  • چهره های مختلف

  • بازی های درمانی مختلف

  • خانه عروسکی همراه با عروسک

  • لوازم هنری

  • سینی شنی همراه با مجسمه ها

  • مجسمه های حیوانات

  • ماشین های اسباب بازی

  • بلوک ها

  • اسباب بازی های موسیقی

  • آشپزخانه با غذاهای مصنوعی

 

بازی درمانی در دو شکل پایه ای قرار می گیرد:

  • غیر مستقیم (یا فرزند محور)

  • مستقیم

رویکرد غیرمستقیم

در بازی درمانی کودک محور، به کودکان اسباب بازی ها و ابزارهای خلاقانه داده می شوند و آنها مجاز به صرف زمان به انتخاب خود می باشند. آنها هیچ راهنمایی در مورد آنچه که باید انجام دهند یا چگونه باید مشکلات خود را حل کنند نمی گیرند.

رویکرد غیر مستقیم نوعی درمان روان پزشکی است. فرض اساسی این است که کودکان وقتی که اجازه انجام کار را داشته باشد، راه حلی برای مشکلاتشان پیدا خواهند کرد.

کل جلسه معمولا بدون ساختار است. درمانگر ممکن است کودک را بی سر و صدا ببیند و یا ممکن است در مورد آنچه که کودک انجام می دهد نظر دهد.

اگر درمانگر دعوت به بازی شود ممکن است در این بازی شرکت کند. اما، در نهایت، انتخاب به کودک داده می شود.

رویکرد مستقیم در بازی درمانی

در برخی موارد، درمانگران بازی، ممکن است از استراتژی های مستقیم استفاده کنند. هر جلسه ممکن است یک موضوع خاص یا هدف خاصی داشته باشد که باید مورد توجه قرار گیرد.

به کودک ممکن است گفته شود: «امروز ما با عروسک بازی خواهیم کرد. این عروسک تو خواهد بود “، یا ممکن است درمانگر یک بازی خاص را برای آنها انتخاب کند.

درمانگر ممکن است در این بازی دخیل باشد تا داستان را هدایت کند. به عنوان مثال، اگر یک کودک از عروسک ها برای نشان دادن یک کودک مورد آزار و اذیت قرار گرفته استفاده کند، ممکن است درمانگر برای کمک به عروسک در پیدا کردن راه هایی برای مقاومت یا پیدا کردن راه فرار، کمک کند.

 

مشارکت خانواده در بازی تراپی

خانواده ها معمولا بخش مهمی از درمان کودک هستند. با این حال، سطح مشارکت، توسط درمانگر تعیین می شود.

گاهی اوقات والدین ممکن است همراه کودک در جلسات شرکت کنند. اگر هدف این است که در زمینه مسائل خانوادگی مشغول به کار شوند، والدین ممکن است به طور مستقیم در بازی درمانی دخالت داشته باشند.

در شرایط دیگر، کودک می تواند تنها در جلسات شرکت کند. درمانگر معمولا پس از آن با والدین در مورد اهداف درمان و پیشرفت ارتباط برقرار خواهد کرد

 

تحقیق انجام شده بر روی بازی درمانی

برای والدین این سوال مطرح می شود که آیا بازی درمانی به زمان و پولی که صرف می کنیم می ارزد یا نه.

مطالعات می گویند که بازی درمانی می تواند برای کودکان و خانواده هایشان بسیار موثر باشد. در اینجا فقط چند نمونه از مطالعات تحقیقاتی در مورد بازی تراپی آمده است:

کاهش بیش فعالی در کودکان مبتلا به ADHD: مطالعه ای در سال 2012 که در نشریه “ADHD” با  توجه به کمبود توجه و اختلال بیش فعالی مطرح شد، دریافت که بازی تراپی شناختی-رفتاری نشان دهنده کاهش شدید فعالیت بیش فعالی در کودکان مبتلا به ADHD است. پس از هشت جلسه درمان گروهی، کودکان بهبود یافتند.

مشکلات رفتاری کاهش یافته، مشکلات داخلی کمتر، عملکرد تحصیلی بهبود یافته: در سال 2015، 52 مطالعه دیگر در زمینه بازی تراپی مورد بررسی قرار گرفت. آن ها نتیجه گرفتند که بازی تراپی اثرات درمان قابل توجهی را بر روی انواع مختلفی از مسائل از جمله مسائل رفتاری، افسردگی و اضطراب دارند. کودکان به طور متوسط ​​12 جلسه بازی درمانی داشتند.

کاهش تجاوز: در سال 2017، تأثیر بازی تراپی بر کودکان مبتلا به نگرانی های رفتاری مورد بررسی قرار گرفت. بچه ها بین سنین 6 تا 9 سال بودند و 20 جلسه درمان (دو جلسه در روز به مدت 30 دقیقه برای 10 روز) دریافت کردند. بر اساس پاسخ های مراقبین به چک لیست رفتار کودک، کودکان کاهشی را در مشکلات رفتاری، از جمله تجاوز و قتل عام، از خود نشان دادند.

 

 

گردآورنده : محمدی

پایگاه خبری حقوق نیوز

 

 



+ 0
مخالفم - 0
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: