حقوق خبر
اعتیاد در ایران

تاریخ اعتیاد در ایران (قسمت دوم)

در سال های بعد از 1320 نیز که نظام سرمایه داری نسبت به زمان های پیشین مشکل محسوس تری در ساختارهای اجتماعی جامعه (در شیوه زندگی و تفکر و نیز در سیاست های داخلی و خارجی) ایجاد کرده بود، از رواج مواد مخدر در میان طبقات مختلف مردم به ویژه توده مستضعف بهره برداری مادی و معنوی به عمل می آورد تا آنجا که ایران به یکی از مهم ترین مراکز تولید و مصرف تریاک در جهان درآمد

تاریخ اعتیاد در ایران (قسمت دوم)
 

پایگاه خبری حقوق نیوز

تاریخ اعتیاد در ایران

در سال 1286 هجری قمری بود که ناصرالدین شاه قاجار به دنبال امتیاز راه آهن امتیاز توتون و تنباکو را به بیگانگان داد که به دنبال آن مخالفت مردم به رهبری «میرزا محمدحسن شیرازی» مجتهد کبیر آغاز شد و شاه قاجار ناچاراً مجبور به عقب نشینی و پس گرفتن امتیاز گردید.

از قرن نوزدهم به بعد دولتمردان کشور جهت افزایش درآمد به صدور کالاهای گران قیمت و در عین حال کم وزن به کشت گسترده تر خشخاش برای استحصال تریاک که با آب و هوای ایران سازگاری داشت روی آوردند و به تشویق کشت کاران پرداختند.

در سال های بعد از 1320 نیز که نظام سرمایه داری نسبت به زمان های پیشین مشکل محسوس تری در ساختارهای اجتماعی جامعه (در شیوه زندگی و تفکر و نیز در سیاست های داخلی و خارجی) ایجاد کرده بود، از رواج مواد مخدر در میان طبقات مختلف مردم به ویژه توده مستضعف بهره برداری مادی و معنوی به عمل می آورد تا آنجا که ایران به یکی از مهم ترین مراکز تولید و مصرف تریاک در جهان درآمد. پس از رونق کشت تریاک در ایران که با کمک استعمار از ماهان کرمان آغاز شده بود، دولت در سال 1329 هجری قمری نخستین قانون انحصار کشت خشخاش با نام انحصار تحدید کشت تریاک را به تصویب رساند.

انحصار کشت از سوی دیگر باعث تشویق معتادان گردید که با دادن شیره تریاک به دولت به قیمت مناسب به اصطلاح سودی عاید خود می کردند. این امر باعث شد تا تریاک کشی ایرانیان که تا آن زمان پنهانی و با شرمندگی انجام می گرفت، عمومیت و رسمیت یابد. وانگهی نه تنها شیره کشی، از سویی مجاز شد بلکه مواد آن را هم فراهم نمود. به طوری که در سال 1311 هجری شمسی اداره انحصارات در نقاط مختلف تهران از جمله در محل باغ فردوس رسماً هشت شیره کش خانه رسمی داشت که آنها را دارالعلاج یا شفاخانه نامیده بود. آمار غیررسمی دیگر حاکی است که در حدود سال های 1320 الی 1334 حدود 5/1 میلیون نفر از جمعیت 25 میلیونی ایران روزانه دو تن تریاک می کشیدند و فقط در تهران 4500 شیر کش خانه وجود داشت.

کشت خشخاش تا سال 1334 هجری شمسی ادامه داشت و از آن به بعد در اثر فشارهای سازمان بهداشت جهانی دولت شاهنشاهی مجبور شد تا کشت و استعمال تریاک را ممنوع اعلام نماید. در همین راستا اداره نظارت بر مواد مخدر به وجود آمد که وظایف زیر را ظاهراً دنبال می نمود:

الف) جلوگیری از کشت خشخاش

ب) بستن اماکن استعمال افیون

ج) مبارزه با قاچاقچیان مواد افیونی به وسیله مقامات قانونی

د) مداوای معتادان

این امر موجب شد تا قاچاقچیان، مواد افیونی را به بهای گزافی به فروش رسانند و از این راه استفاده سرشاری ببرند. به طوری که حتی مقامات رسمی مملکتی هم دست اندرکار قاچاق مواد مخدر شدند و با استفاده از مصونیت گمرکی به حمل و نقل مواد به کشورهای مختلف وداخل کشور پرداختند. قاچاق در سطحی گسترش یافت که حتی ولگردان، بیکاران و حتی روسپیان به خاطر درآمد هنگفت به این امر مبادرت ورزیدند.

از سوی دیگر همکاری نکردن و ناهماهنگی سایر کشورهای همسایه نیز موجب شد که تلاش های ظاهری نیز برای ریشه کنی مواد افیونی راه به جایی نبرد. این امر موجب شد که علاوه بر تریاک دیگر مواد مخدر نیز به ایران سرازیر شود و سموم پرآسیب تری همچون هروئین و مرفین که از مشتقات تریاک هستند، مردم مستعد و در معرض خطر را به خود مبتلا کنند.

بیشتر بخوانید:

تاریخ اعتیاد در ایران (قسمت اول)

تاریخچه اعتیاد در جهان (قسمت اول)

تاریخچه اعتیاد در جهان (قسمت دوم)

 

تهیه کننده: عاطفه کریمی

پایگاه خبری حقوق نیوز - اعتیاد و مواد مخدر



+ 0
مخالفم - 0
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: