حقوق خبر
سندرم تونل کارپال (Carpal tunnel syndrome)

سندرم تونل کارپال چیست و چه علائمی را به همراه دارد؟

سندروم تونل کارپال ( Carpal tunnel syndrome یا به اختصار CTS) گیر افتادگی و فشرده شدن عصب در داخل تونل کارپ می باشد. این سندروم همچنین به سندروم تایپیست ها معروف است

سندرم تونل کارپال
 

پایگاه خبری حقوق نیوز

سندرم تونل کارپال چیست و چه علائمی را به همراه دارد؟

تونل کارپال گذرگاه باریکی در مچ دست طرف کف دست شما است که از استخوان ها و رباط ها ساخته شده است. عصب مدیان، که احساس و حرکت را در انگشت شست و سه انگشت اول کنترل میکند، از طریق این گذرگاه همراه با تاندون ها به سمت انگشتان و انگشت شست جریان دارد. هنگامی که فضا برای این عصب تنگ شود و یا عصب فشرده شود، بی حسی، سوزن سوزن شدن، ضعف یا درد در دست ایجاد میشود که این مشکل تحت عنوان سندرم تونل کارپال شناخته می شود.

عوامل بوجود آورنده سندروم تونل کارپال

سندرم تونل کارپال در اثر فشرده شدن عصب مدین در مچ بوجود می آید که این ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد. برای نمونه، این فشره شدن ممکن است در اثر ضربه باشد مثلا در اثر شکستگی انتهای ساعد و یا در اثر خم و راست کردن تکراری و طولانی مدت مچ دست و انگشتان این اتفاق بیافتد.

عوامل شایع مرتبط با سندروم تونل کارپال:

  • دیابت

  • مشکل در عملکرد تیروئید

  • تجمع آب در بدن از دوران بارداری یا یائسگی

  • فشار خون بالا

  • بیماری های خود ایمنی مثل روماتیسم مفصلی (یا آرتریت روماتوئید)

  • شکستگی یا ضربه به مچ دست

  • نقرس

سندروم تونل کارپال می تواند در اثر کشیدگی مکرر تشدید و بدتر بشود. حرکت بیش از حد مچ دست می تواند باعث فشردگی یا التهاب عصب مدین دست بشود. این علائم می تواند در نتیجه ی موارد زیر ایجاد شود:

  • موقعیت مچ دست شما زمانی که از موس یا کیبورد استفاده می کنید.

  • قرار گرفتن در معرض وسایلی که لرزش زیادی دارند به مدت طولانی

  • هر حرکت تکراری که در آن مچ دست بیش از حد در حالت کشیده قرار دارد مثل تایپ کردن

 

سندرم تونل کارپال چیست و چه علائمی را به همراه دارد؟
 

علائم سندروم تونل کارپال

این علائم معمولا در نتیجه ی فشردگی در مسیر عصب مدین ایجاد می شود. دست شما ممکن است در طول روز مکررا به خواب برود و اشیاء از دست شما بیوفتد.

  • درد، بی حسی و گزگز در قسمت هایی که توسط این عصب تغذیه می شوند؛ یعنی، در انگشت های شست، اشاره، وسط و انگشت حلقه در سمت کف دست، احساس می شود. این علائم می تواند در همه ی این انگشتان باشد یا فقط در یک یا چندتای آنها باشد.

  • درد و بی حسی هنگام شب هم از علائم شایع آن است. درد های شبانه عموما به خاطر خم بودن یا باز بودن طولانی مدت مچ دست در زیر سر یا بالشت فرد اتفاق می افتد.

  • کار های معمول روزانه مثل رانندگی، نگه داشتن فنجان و تایپ کردن هم ممکن است درد را بدتر کند.

درد و بی حسی گاهی اوقات با ماساژ دادن دست و یا تکان دادن آن، بهتر می شود.

شدت سندروم تونل کارپال

1. خفیف: در این حالت، علائم گاهی ظاهر می شوند و گاهی احساس نمی شوند. و حس لامسه هم کاهش پیدا کرده است.

2. متوسط: علائم اغلب حضور دارند و عضلات شست ضعیف شده اند.

3. شدید: علائم همیشه حضور دارند، حس کاهش یافته است و عضلات شست به نظر لاغرتر شده اند.

اگر این مشکل درمان نشود چه اتفاقی رخ میدهد؟

در ابتدا، علائم سندرم تونل کارپال ظاهر می شوند و از بین می روند، اما همان طور که بیماری بدتر می شود، علائم ممکن است ثابت شوند. درد ممکن است به بازو تا شانه گسترش یابد. با گذشت زمان، در صورت عدم درمان، سندرم تونل کارپال می تواند موجب تحلیل عضلات انگشت شست دست شما شود (آتروفی). حتی با درمان، قدرت و احساس ممکن است هرگز به طور کامل دوباره بهبود نیابند.

تشخیص سندرم تونل کارپال

چندین آزمایش وجود دارند که پزشک برای بررسی اینکه آیا شما دچار سندرم تونل مچ دست شده اید یا نه انجام خواهد داد. آزمون فالن شامل ضربه زدن بر روی عصب مدیان برای دیدن اینکه آیا این ضربه باعث سوزش در انگشتان می شود یا خیر، می باشد. در تست فالن، پزشک پشت دست شما را به مدت یک دقیقه برای مشاهده اینکه آیا این کار موجب بی حسی و یا سوزن سوزن شدن میشود یا خیر فشار می دهد.

آزمایشات الکترودیاگنوز

پزشک شما برای تایید تشخیص، دستور بررسی هدایت عصبی را خواهد داد در این آزمایش، الکترودها روی دست و مچ دست قرار می گیرند، و شوک الکتریکی کوچکی برای اندازه گیری سرعت انتقال تکانه ها توسط عصب مدیان اعمال می شود. آزمون دیگری، به نام الکترومیوگرافی، از یک سوزن باریک قرار داده شده درون یک عضله برای اندازه گیری فعالیت الکتریکی و ارزیابی آسیب به عصب مدیان استفاده می کند.

 

سندرم تونل کارپال

 

درمان

استراحت و عدم تحرک:

علل اصلی مانند دیابت یا آرتریت به درمان نیاز دارند. پس از آن پزشک شما ممکن است برای استراحت دست و مچ دست، استفاده از مچ بند برای محدود کردن حرکت را توصیه کند. استفاده از مچ بند در شب برای جلوگیری از پیچش مچ دست در هنگام خواب، که می تواند موجب عود علائم شود، حائز اهمیت است. داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن، همراه با کمپرس سرد، ممکن است درد را کاهش دهد.

داروهای مورد استفاده برای تونل کارپ:

هنگامی که علائم تونل کارپال شدید تر هستند، پزشک شما ممکن است کورتیکواستروئیدهای تزریقی یا خوراکی را توصیه کند. استروئیدها به طور موقت می توانند التهاب اطراف عصب مدیان و در نتیجه علائم را کاهش دهند. تزریق بی حسی موضعی مانند لیدوکائین نیز می تواند علائم را کاهش دهد. چیزهای دیگری که میتوانند کمک کننده باشند شامل دیورتیک ها، که به عنوان “قرص های آب” نیز شناخته میشوند و مکمل های ویتامین B6 هستند که تورم را کاهش میدهند.

جراحی برای سندرم تونل کارپ:

در صورت نیاز به طور معمول به صورت سرپایی (به این معنی که شما در حین عمل بیدار و هوشیار هستید) تحت بی حسی موضعی جراحی انجام می شود. رباط پوشاننده بالای تونل مچ دست به منظور از بین بردن فشار قطع میشود. رباط بهبود یافته فضای بیشتری در مجرای مچ دست فراهم می آورد. گاهی اوقات این عمل به روش آندوسکوپی، با استفاده از یک دوربین کوچک قرار داده شده از طریق یک برش بسیار کوچک برای هدایت این روش، انجام می شود.

بیشتر بخوانید:

 

 

 

 



+ 0
مخالفم - 0
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: