حقوق خبر
پیرسینگ (piercing)

تمام اطلاعات پزشکی درباره پیرسینگ (piercing)

پیرسینگ (piercing) یا سوراخ کردن بخش های مختلف بدن از جمله بینی، گوش و ناف و ابرو و... امروزه به یکی از مدهای رایج در میان جوانان تبدیل شده است


 

پایگاه خبری حقوق نیوز

تمام اطلاعات درباره پیرسینگ (piercing)

 پیرسینگ (piercing) یا سوراخ کردن بخش های مختلف بدن از جمله بینی، گوش و ناف و ابرو و... امروزه به یکی از مدهای رایج در میان جوانان تبدیل شده است.

پیرسینگ به منظور آویزان کردن جواهرات و اشیای تزیینی در محل موردنظر صورت می گیرد. سوراخ کردن گوش برای استفاده از گوشواره یکی از قدیمی ترین و متداول ترین روش های پیرسینگ بود اما امروزه به سوراخ کردن اعضای مختلف بدن تعمیم یافته است

شیوع انجام پیرسینگ براساس تحقیقات صورت‌گرفته نزد جوانان‌غربی، بیش‌از ۱۰درصد بوده و اولین اقدام این نسل به انجام پرسینگ، قبل‌از سن ۱۸‌سالگی صورت‌می‌گیرد.

محل‌های انجام پیرسینگ

لاله‌گوش؛ بیشترین محل سوراخ‌کردن و آویزان‌نمودن حلقه و دیگر تزئینات را به‌خود اختصاص می‌دهد. پس‌از‌آن، پره‌ حفرات بینی و یا تیغه میانی بینی و سپس در نواحی دیگر همچون انتهای خارجی ابروها، لب‌ها (به‌ویژه لب تحتانی)، نوک پستان‌ها، ناف و پوست اسکلروتوم، محل‌هایی هستند که این عمل روی آنها انجام می‌گردد.

مخاط بدن نیز از این «مُد» در امان نبوده و محل‌هایی همچون مخاط دهان، زبان، لب‌های بزرگ و کوچک واژن و نیز در ناحیه ماه یا مجرای خروجی ادرار نیز عمل پیرسینگ انجام می‌پذیرد.

موارد منع اقدام پیرسینگ

۱ـ نزد افراد بدزخم و کلوئیدساز.

۲ـ نزد افرادی‌که دچار کاهش‌ایمنی بدن، (HIV مثبت) و یا تحت‌درمان با داروهای سیتوتوکسیک می‌باشند.

۳ـ افراد مبتلا به دیابت.

۴ـ مبتلایان به سرطان.

۵ـ افراد آلرژیک، اگزمایی و مبتلا به درماتیت تماسی به نیکل و فلزات.

عوارض پیرسینگ

الف: ایجاد کلوئید و اسکار

همان‌گونه که اشاره‌شد، نزد افراد بدزخم و کلوئیدساز، شیوع این عارضه بیشتر است و همچنین دستکاری‌کردن حین عمل پیرسینگ و یا بعد‌از آن، باعث ایجاد اسکار و یا کلوئید در محل می‌گردد.

ایجاد کلوئید در محل پیرسینگ، متأسفانه یکی‌از معضلات زیبایی بوده و به‌شدت خود را نمایان می‌سازد و بیشترین مراجعات به مطب‌های پوست، به‌منظور محو این عارضه نازیبا و بدفرم انجام‌می‌پذیرد.

ب: ایجاد عفونت

قبل از ورود به بحث، ضروری است تا به‌علل ایجاد عفونت، توجهی ویژه‌ای بکنیم:

علت پیدایش عفونت

ـ ناقص و غیرعلمی استریل‌نمودن وسایل پیرسینگ.

ـ ناقص و غیرعلمی ضدعفونی کردن پوست.

ـ استفاده‌‌نکردن از دستکش استریل.

ـ دستکاری و دستمالی‌نمودن وسیله فلزی موردنظر.

۱ـ عفونت‌های ویروسی

متأسفانه طبق آمار موجود، خطر انتقال ویروس هپاتیتB و هپاتیتC نزد کسانی‌که اقدام به انجام پیرسینگ می‌کنند، بالاتر می‌باشد.

در‌مورد ابتلا به انتقال ویروسHIV، برای افرادی‌که به‌عمل پیرسینگ مبادرت می‌ورزند نیز تحقیقات وسیعی در‌جریان است.

علت اصلی ابتلا به هپاتیت، عدم استریل ‌نمودن‌علمی‌و کافی وسایل پیرسینگ است که به‌علت استریل‌نمودن ناقص وسایل، موجب انتقال ویروس می‌گردند.

در همین ارتباط، توصیه اکید می‌گردد تا تمامی کسانی‌که می‌خواهند اقدام به پیرسینگ کنند، حتماً باید واکسن هپاتیت را تزریق نمایند و این توصیه برای انجام‌دهندگان پیرسینگ نیز باید انجام‌گیرد.

اگر فردی عمل پیرسینگ انجام‌داده باشد، باید تا ۴ماه، از دادن خون به بانک‌خون و یا به دیگران پرهیز نماید.

۲ـ عفونت‌های میکروبی

میکروب‌های ایجادکننده عفونت

استرپتوکوک، استافیلوکوک، پسودوموناس آئروژینوس و به‌ندرت میکوباکتری‌ها و کلستریدیوم عامل کزاز (بیشتر در کشورهای فقیر) در زمره میکروب‌‌های عامل عفونت‌های ناشی‌از پیرسینگ می‌باشند.

عفونت‌های ایجادگشته همان‌گونه که قبلاً نیز اشاره‌شد، یا ‌به‌علت استریل‌نشدن وسایل فلزی که برای سوراخ‌نمودن پوست یا مخاط به‌کار گرفته‌می‌شود و یا در‌اثر دستکاری‌کردن پس‌از پیرسینگ ایجاد می‌گردند.

ـ عفونت‌های لوکال

بین ۱۰‌تا‌۲۵درصد‌از افرادی‌که مبادرت به انجام پیرسینگ می‌کنند، به عفونت‌های چرکی در محل سوراخ‌شده پوست یا مخاط مبتلا می‌گردند.

در ابتدا، این عفونت خود را به شکل یک آبسه‌لوکال با حدود مشخص، برجسته، اریتماتو و در زمان لمس نیز دردناک و گرم، نمایان می‌سازد.

اما اگر این عفونت موضعی که ناشی‌از عدم استریل‌نمودن وسایل پیرسینگ به‌وجودآمده به‌فوریت‌درمان نشود، متأسفانه عفونت به‌سرعت به اطراف دست‌اندازی نموده و بافت‌ها و ارگان‌های دیگر را درگیر می‌نماید.

اگر میکروب موردنظر، بافت‌های اطراف محل سوراخ‌شده را عفونی سازد، بدیهی است که عوارض این عفونت می‌تواند تمام بافت آن منطقه را درگیر سازد:

انتشار عفونت به بافت‌های پیرامون

ـ عفونت چرکی بافت غضروفی، موجب کندروئیت حاد می‌گردد.

ـ عفونت بافت عضلانی زبان، باعث التهاب زبان، اختلال در ترشح غدد بزاقی و ایجاد عفونت مخاط دهان و دندان می‌گردد.

ـ عفونت چرکی در‌ صورت، موجب چرکی‌شدن پوست‌صورت، ورم و التهاب شدید گونه‌ها، لب‌ها و حفرات بینی می‌گردد(سلولیت منتشر).

ـ عفونت‌اندام تناسلی: که با درد و تورم غدد‌لنفاوی انگوینال آغاز‌گشته و با تب، لرز و محدودیت در راه‌رفتن این عفونت پیشرفت‌می‌کند.

ـ عفونت فراگیر ناشی‌از پیرسینگ

در‌صورتی‌که عفونت ایجادشده به‌دلایل خاص خود محدود نگشته و انتشار‌یابد، می‌تواند عفونت منتشر و مخاطره‌انگیزی را برای سلامتی فرد (سپتی‌سمی) ایجاد‌نماید.

سپتی‌سمی، آندوکاردیت (به‌کرّات گزارش‌می‌شود)، اریتم نودوزا، عفونت‌های استخوانی، مفصلی، شوک‌توکسیک‌(سپتیک) و از‌جمله، عفونت‌های سیستمیکی هستند که می‌توانند در اثر پیرسینگ، سلامتی فرد را با مخاطره‌ای جدی، تهدید نمایند.


 

اقدامات پیشگیرانه

۱ـ ضرورت ارائه آموزش‌های همگانی از‌طرق مختلف، به‌ویژه توسط رسانه‌های همگانی، جهت حساس‌سازی و آگاه‌سازی مردم نسبت‌به مخاطراتی که سلامت افراد ذیربط را تهدید‌می‌کند.

۲ـ تدوین و تصویب قوانین پیشگیرانه، در راستای گذراندن آموزش اجباری افرادی‌که علاقه‌مند به فعالیت در‌این حوزه می‌باشند.

۳ـ ضرورت رعایت الزامی بهداشت فردی پس‌از انجام عمل پیرسینگ، مانند:

ـ پرهیزاز لمس‌کردن فلز و یا محل پیرسینگ.

ـ پرهیز از پوشیدن لباس‌های تنگ.

ـ شستشوی مرتب و مکرر با صابون مایع.

ـ شستشودادن و ضدعفونی‌کردن مکرر حلقه فلزی پیرسینگ توسط سرم فیزیولوژی و صابون.

ـ خشک‌کردن با گاز‌استریل.

به‌هنگام بروز عفونت ناشی‌از پیرسینگ چه باید کرد؟

۱ـ نخستین اقدام، خارج‌نمودن حلقه فلزی از محل سوراخ عفونی‌شده می‌باشد.

۲ـ کشف میکروب و تعیین نوع آنتی‌بیوتیک مؤثر

۳ـ تجویز سریع آنتی‌بیوتیک خوراکی و درصورت نیاز تزریقی

۵ـ مراقبت مستمر روزانه تا حصول بهبودی کامل.

لطفاً نکات زیر را در نظر داشته باشید تا عوارض احتمالی پیرسینگ به حداقل ممکن برسد

۱ -اگر بیش از ده سال از آخرین واکسن کزازی که دریافت کرده‌اید گذشته است، قبل از شروع کار یک نوبت واکسن بزنید.
۲ – برای انجام عمل، فرد ماهری را انتخاب کنید. یک آرایشگر یا طلافروش قطعاً فرد مناسبی برای انجام این کار نیست؛ شک نکنید.

۳ -دقت داشته باشید فردی که می‌خواهد بدن شما را سوراخ کند حتماً دستکش به دست داشته باشد و استریل کار کند.
۴ – در صورت بروز هر علامت غیر عادی به سرعت به پزشک مراجعه کنید.
۵- از فردی که پیرسینگ را انجام می‌دهد، بخواهید وسایل کار را ضد عفونی کند.
۶ – در صورتی‌که بیماری دیگری دارید (مانند دیابت، بیماری‌های خونی، بیماری‌های انعقادی، ناراحتی دریچه‌ای قلب و . . .) حتماً قبل از پیرسینگ با پزشک مشورت کنید.

۷ -اگر از داروی خاصی استفاده می‌کنید (به‌خصوص داروهای ضد انعقادی، شیمی‌درمانی و داروهای ضعیف‌کننده سیستم ایمنی) حتماً قبل از اقدام به پیرسینگ با پزشک مشورت کنید.

۸- اگر به اشیای فلزی مانند ساعت حساسیت دارید حتماً از جنس آویزه‌ای که می‌خواهید استفاده کنید مطمئن شوید. وجود نیکل احتمالاً موجب حساسیتتان می‌شود.

۹- از تفنگ‌هایی که برای سوراخ کردن گوش استفاده می‌شود، نمی‌توان برای سایر اعضا استفاده کرد. در این صورت عوارض زیادی بر جای می‌ماند.

پایگاه خبری حقوق نیوز - سبک زندگی



+ 0
مخالفم - 0

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: