حقوق خبر

علائم دیسک کمر چیست؟

دیسک کمر مشکلی است که در سنین مختلف افراد را دچار می کند و به دلیل مرکزیت کمر تقریبا انجام تمام فعالیت های بدنی مشکل می شود.

علائم دیسک کمر چیست؟
 

ستون فقرات انسان از مهره‌هایی که روی یکدیگر انباشته‌ شده‌اند، تشکیل شده است. این مهره‌ها از بالا به پایین، شامل ۷ استخوان گردنی، ۱۲ مهره‌ی ستون پشت، ۵ مهره در قسمت کمر و به دنبال آن استخوان خاجی و استخوان دنبالچه به‌عنوان مهره‌ی پایه هستند که همه‌ی این مهره‌ها توسط یک دیسک محافظت می‌شوند. دیسک، این مهره‌ها را در برابر شوک‌های ناشی از فعالیت‌های روزانه مانند راه رفتن، بلند‌کردن اجسام سنگین و چرخش‌های ناگهانی بدن، محافظت می‌کند.این دیسک محافظ، شامل دو بخش است: یک بخش نرم و ژلاتینی داخلی و یک حلقه‌ی خارجی سخت. انواع آسیب‌ها یا ضعف ستون فقرات می‌تواند باعث بیرون‌زدگی مایع داخلی از حلقه‌ی خارجی آن شده و فرد را دچار مشکل کند. این عارضه معمولا موجب ضعف عملکرد دیسک و فتق دیسک بین مهره‌ای شده که در اصطلاح عامیانه به‌عنوان دیسک کمر شناخته می‌شود اما در واقع بیرون‌زدگی دیسک کمر یا ضعیف شدن آن است که ستون فقرات را دچار مشکل می‌کند و معمولا دردناک و ناراحت‌کننده خواهد بود. در صورتی‌که دیسک آن‌چنان ضعیف شود که به اعصاب نخاعی فشار وارد کند، فرد ممکن است، بی‌حسی یا درد را در امتداد عصب مبتلا، تجربه کند. در این مواقع در بسیاری از موارد فرد بیمار ناچار است برای برداشتن قسمتی از دیسک یا ترمیم آن، تن به جراحی دهد.

 

علل دیسک کمر

اضافه وزن

باعث می‌شود فشار روی دیسک‌های بین مهره‌ای افزایش یابد

شغل

مشاغلی که با بلند کردن و حمل اجسام سنگین، نشستن‌های طولانی پشت میز، هل دادن و کشیدن اجسام سنگین و به طور کلی فعالیت‌هایی که با خم شدن و یا چرخش‌های تنه همراه هستند، خطر ابتلا به فتق دیسک را افزایش می‌دهند.

نشستن‌ها و ایستادن‌های طولانی مدت

هیچ گاه به مدت طولانی در یک وضعیت نباشید، اگر نشسته‌اید بلند شده و کمی راه بروید و اگر مدت طولانی سرپا ایستاده‌اید، بنشینید و کمی استراحت کنید.

سبک زندگی

 سبک زندگی شما نیز تأثیر گذار است، سعی کنید ورزش را حتماً در برنامه خود داشته باشد.

 

علائم دیسک کمر

بدن انسان ممکن است در هر بخشی از ستون فقرات، از گردن تا پشت کمر دچار بیرون‌زدگی دیسک کمر یا ضعیف شدن آن شود که همه‌ی ما آن‌را با عنوان «دیسک کمر» می‌شناسیم. ضعف دیسک در قسمت پایینی کمر، معمولا شایع‌ترین نوع دیسک کمر است. همان‌طور که می‌دانید؛ ستون فقرات شبکه‌ی پیچیده‌ای از اعصاب و عروق خونی است

که دیسک کمر می‌تواند فشار زیادی به این اعصاب و عضلات اطراف آن وارد کند.

دیسک کمر معمولا با علایم زیر همراه است:

  • درد و بی‌حسی، اغلب در یک سمت بدن

  • دردی که به دست یا پا هم کشیده می‌شود

  • دردی که شب‌ها یا با انجام حرکات خاص شدت می‌گیرد

  • دردی که بعد از نشستن یا بلند شدن بیشتر می‌شود

  • دردی که بعد از پیاده‌روی‌های کوتاه به وجود می‌آید

  • ضعف عضلانی غیرقابل توصیف

  • مورمور شدن، درد یا سوزش در مناطق آسیب‌دیده

میزان درد در افراد مختلف ممکن است متفاوت باشد. اگر چنانچه علایم دیسک کمر شما، خود را با بی‌حسی یا مورمور شدن نشان داد حتما به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است این مشکل توانایی شما در کنترل عضلات‌تان را مختل کند.

 

روش‌های تشخیص دیسک کمر

معمولا در معاینات اولیه، پزشک معالج با انجام چند آزمایش فیزیکی، منبع درد و ناراحتی شما را با بررسی عملکرد عصب، عضلات و تست توانایی‌ آنها پیدا می‌کند. با این کار شما هنگام حرکت بدن‌تان یا دست‌زدن به مناطق آسیب‌‌دیده، عکس‌العمل نشان خواهید داد و محل درد مشخص می‌شود. از طرفی شرح حال شما و سابقه‌ی دردهایتان هم در

تشخیص مشکل، مؤثر خواهد بود.

انواع عکس‌برداری‌های پزشکی هم می‌تواند محل درد و ناحیه‌ی آسیب‌دیده را مشخص کند.

  • اشعه‌ی X

  • سی‌ تی‌ اسکن

  • اسکن MRI

  • دیسکوگرام (discogram) (تزریق با فشار مایعی به محل درد بیمار و ثبت هرگونه پاسخ‌ داده شده).

موارد فوق انواع تصویربرداری‌هایی هستند که به پزشک در تشخیص نوع آسیب‌دیدگی کمک می‌کنند. پزشک از برآیند تمام یا بخشی از این روش‌های شناسایی محل و نوع درد، می‌تواند مشکل شما را پیدا کند.

 

عوارض ابتلا به دیسک کمر

اگر دیسک کمرِ حاد درمان نشود، ممکن است عصب‌های فرد بیمار برای همیشه آسیب ببینند. به این موضوع توجه ویژه داشته باشید که در موارد بسیار نادر، دیسک کمر می‌تواند در قسمت‌های پایینی پا و کمر منجر به قطع تکانه‌های عصبی شود. در این صورت فرد بیمار ممکن است کنترل دفع ادرار یا مدفوع خود را از دست بدهد.

یکی دیگر از عوارض دیسک کمر، بی‌حسی پایه است. در این مورد، دیسک کمر باعث فشرده شدن اعصاب شده و فرد مبتلا، در داخل ران‌ها، پشت پا و اطراف مقعد چیزی حس نمی‌کند.

همان‌طور که علایم و نشانه‌های دیسک کمر ممکن است بهبود پیدا کند، می‌تواند بدتر هم بشود، پس بهتر است چنانچه در فعالیت‌های روزانه‌ی خود دچار مشکل هستید، حتما در کوتاه‌ترین زمان به پزشک مراجعه کنید.

 

درمان دیسک کمر

درمان دیسک کمر، شامل طیف درمانی شامل کنار آمدن و مدارا کردن با آن در فعالیت‌های روزانه تا جراحی دیسک کمر می‌شود. این درمان‌ها معمولا به میزان ناراحتی فرد بیمار و مقدار خارج شدن دیسک از محل قرارگیری خود و ضعیف شدن آن بستگی دارد.

بسیاری از افراد با توجه به تمرینات ورزشی مختلف و مداوم و تقویت ناحیه‌ی پشت، کمر و عضلات اطراف‌ آن، دردها و آسیب‌های ناشی از دیسک کمر را تسکین می‌دهند. البته فیزیوتراپیست هم می‌تواند برای انجام تمرینات مخصوص در رفع مشکل، به فرد بیمار کمک کند.

مصرف داروهای مُسکن، بلند نکردن اجسام سنگین و قرار نگرفتن در موقعیت‌هایی که فرد را دچار درد می‌کند هم می‌توانند کمک‌کننده باشند.

هر چند تکان نخوردن و استراحت دائم برای درد نداشتن ممکن است مفید باشد اما در واقع منجر به ضعیف شدن عضلات و خشکی مفاصل خواهد شد. پس راه‌حل بهتر این است که فعالیت سبکی مثل پیاده‌روی را همیشه در نظر داشته باشید.

در صورتی‌ که درد دیسک کمر آن‌قدر شدید باشد که هیچ کدام از این درمان‌ها جواب ندهد، پزشک احتمالا مجبور به تجویز داروهای قوی‌تری خواهد شد.

  • شل‌کننده‌های عضلانی برای رفع اسپاسم‌ و گرفتگی‌ عضلات
  • مُسکن‌های حاوی مخدر برای تسکین درد
  • داروهای مُسکن اعصاب مثل گاباپنتین (gabapentin) یا دولوکستین (duloxetine)

همگی جزو همین موارد هستند.

معمولا اگر درمان‌ها بعد از ۶ هفته جواب‌گو نباشد پزشک، جراحی را پیشنهاد خواهد کرد. در این نوع جراحی، قسمت آسیب‌دیده یا بیرون‌زده‌ی دیسک را بدون اینکه به کل دیسک آسیبی وارد شود، حذف می‌کنند تا مشکل برطرف شود که به این نوع عمل جراحی، میکرودیسککتومی (microdiscectomy) گفته می‌شود.

در بعضی موارد طی جراحی ممکن است دیسک آسیب‌دیده با نوع مشابه مصنوعی آن یا پروتز دیسک جایگزین شود. امکان دارد دیسک به‌طور کامل برداشته شده و مهره‌ها با هم مرتبط شوند. معمولا این نوع جراحی با لامینکتومی (laminectomy) (برداشتن لامینای مهره و گشاد کردن کانال نخاعی)، اتصال مهره‌های پشت و تقویت توانایی ستون فقرات همراه است.

خبر خوب این است که عموما بدن اکثر افراد مبتلا به دیسک کمر به درمان‌هایی که شامل مدارا کردن با این مشکل و اصلاح فعالیت‌های روزانه و تمرینات فیزیوتراپی است، جواب می‌دهد و بعد از ۶ هفته، درد و ناراحتی فرد بیمار به‌تدریج کم شده یا برطرف می‌شود.

 

بیشتر بخوانید:

علائم آرتروز زانو چیست و چگونه درمان می شود؟

نشانه‌ها و علائم سرطان استخوان

شانه منجمد یا کپسولیت چسبنده چیست؟

 

 

گرد آورنده : محمدی

پایگاه خبری حقوق نیوز

 

 



+ 0
مخالفم - 0
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: