حقوق خبر
oral sex

عوارض رابطه ی جنسی دهانی (oral sex) چیست؟

رابطه جنسی دهانی ( Oral sex) نام نوعی از آمیزش جنسی است که در آن مرد برای زن و یا زن برای مرد و یا هر دو به طور همزمان اندام جنسی طرف مقابل را به وسیله دهانشان تحریک می‌کنند.

oral sex

 

در آمیزش جنسی دهانی، اعضای دهان و حلق از جمله زبان، دندان ها و حلق در تحریک اندام جنسی طرف مقابل نقش دارند. در اصطلاح علمی به آمیزش جنسی دهانی که از سوی زن برای مرد انجام شود، Fellatio و وقتی رابطه ی جنسی دهانی از سوی مرد بر روی زن انجام شود، Cunnilingus نامیده می‌شوند.

مکیدن آلت تناسلی مردان باعث ایجاد فشار بر آلت شده و این فشار منجر به تجمع خون در بافتهای آلت می شود و این حالت برای مردان لذتبخش است و باعث حالت برانگیختگی در آنها می شود ، همچنین حرکت ورود و خروج آلت درد دهان و فشار لبها بر آن می تواند بر افزایش لذت آن موثر باشد.

لیسیدن یا مکیدن لبه های بیرونی می تواند برای زنان لذت بخش باشد و در تحریک و ارگاسم غیر دخولی موثر باشد خصوصا درمورد افرادی که واژن آنها ترشح معمول را ندارند و به عبارتی دچار خشکی واژن هستند رابطه جنسی دهانی پیش از دخول می تواند علاوه بر تحریک در سهولت عمل دخول نیز موثر باشد.

 

  • گاهی اوقات ایجاد رابطه دهانی به تحریک دهانی نواحی تناسلی بانوان شامل؛ واژن و یا کلیتوریس با لب و زبان شریک تعبیر می‌شود.

  • این رابطه می‌تواند به شکل تحریک آلت تناسلی مرد توسط شریک جنسی با به کار گیری دهان و معمولا به شکل لیسیدن یا مکیدن باشد.

  • هم چنین مکیدن یا لیسیدن نوک سینه‌ها نیز نوع دیگری از رابطه دهانی محسوب می‌شود که البته این نوع از رابطه دهانی تقریبا هیچ عارضه‌ای به استثنای موارد نادر ابتلا به سیفلیس ندارد.

  • رابطه دهانی-مقعدی نیز نوع دیگری از رابطه دهانی می‌باشد که شامل تحریک عصبی ناحیه مقعد به وسیله زبان می‌باشد. از آنجا که ناحیه مقعد ناحیه تمیزی نیست، شکی نیست که این نوع از رابطه به انتقال میکروب‌ها به دهان منتهی می‌شود.

 

جنبه‌های مثبت رابطه دهانی‌

  • می‌تواند در کمک به زنان برای رسیدن به ارگاسم موثر باشد.‌

  • می‌تواند به مردان در برخی از مشکلات جزئی مربوط به نعوظ کمک کند.

  • به شما اطمینان عدم بارداری از رابطه را می‌دهد.

 

عوارض رابطه جنسی دهانی

1. شایعترین بیماری جنسی منتقله از طریق رابطه جنسی دهانی، هرپس است (Herpes Simplex Virus = HSV) هرپس دو نوع کلی دارد: HSV-1 که منجر به دانه هایی در اطراف دهان می شود (تاول تبخالی) درحالیکه HSV-2 منجر به زخمهای تناسلی می گردد.

2. HPV که مخفف Human Papilloma Virus است هم ممکن است از طریق رابطه ی جنسی دهانی منتقل شود و منجر به زگیلهایی در اطراف و یا داخل دهان گردد. مشخص شده است که گنوره (Gonorrhea) از فرد آلوده در طی رابطه جنسی دهانی به فرد مقابل منتقل گردد و سپس عفونت از گلوی آن فرد به ناحیه تناسلی افراد بعدی منتقل شود. بدن بطور طبیعی در طی ۳ ماه میتواند باکتری های گنوره در گلو را از بین ببرد ولی عفونت ناحیه تناسلی نیاز به درمان آنتی بیوتیکی دارد.

3. امکان انتقال کلامیدیا (Chlamydia) هم از طریق رابطه جنسی دهانی وجود دارد، اگرچه کمتر رخ میدهد. کلامیدیا و گنوره منجر به زخم گلو می شوند (Sore throat). خیلی از افراد ممکن است آلوده به این میکروب باشند ولی بدون علامت بوده و از آن آگاه نباشند.

4. سیفلیس (Syphilis) هم در شرایط خاص امکان انتقال در طی رابطه جنسی دهانی را دارد و آن هم در صورتی است که دهان در تماس با زخم باز یا راش پوستی عفونی قرار گیرد. احتمال انتقال عفونتهای دستگاه گوارشی و انگلها هم درصورت تماس دهان با مقعد وجود دارد.هپاتیت A ویروسی است که در مدفوع فرد آلوده وجود دارد و در طی تماس دهانی-مقعدی امکان انتقال دارد.هپاتیت B بطور کلی در خون است و تنها درصورتیکه در تماس رابطه جنسی دهانی ، خونی وجود داشته باشد منتقل می شود.

5. گونوره یا سوزاک، یک بیماری STD معمولی است که می‌تواند در طول رابطه دهانی به گلو وارد شود. این عفونت در گلو رشد می‌کند، تکثیر می‌شود و می‌تواند باعث التهاب و گاهی درد شود. اما اغلب هیچ نشانه‌ای را به وجود نمی‌آورد و فرد فقط آن را حمل می‌کند.

 

عوارض رابطه دهانی و خطر عفونت HIV و ابتلا به ایدز

از آنجا که سهم بزرگی از نگرانی‌ها در مورد عفونت‌های مربوط به رابطه دهانی به احتمال انتقال ویروس HIV بر می‌گردد، وزارت بهداشت انگلیس از یک تحقیق جامع برای بررسی این موضوع استفاده کرده است. نتایج این تحقیق به صورت ذیل است.

  • احتمال انتقال ویروس اچ آی وی از طریق رابطه دهانی وجود دارد، هرچند این امر غالبا رخ نمی‌دهد.

  • هر دو نوع رابطه دهانی در تحریک آلت تناسلی زن و مرد می‌تواند منجر به انتقال این ویروس شود.

  • میزان انتقال این ویروس در برقراری رابطه دهانی-مقعدی بسیار بالاتر است.

  • رابطه جنسی دهانی احتمالا امن‌تر از مقاربت واژینال در انتقال این ویروس است.

  • زخم دهان و لثه می‌توانند خطر انتقال ویروس را افزایش دهد.

  • شواهدی وجود ندارد که دهانشویه‌ها بتوانند خطر ابتلا به عفونت را کاهش دهند.

  • استفاده از کاندوم یا "سد‌های دندانی" در طول رابطه جنسی دهانی می‌تواند احتمال ابتلا به عفونت را کاهش دهد، اما آن را از بین نمی‌برد.

 

عفونت‌های منتقله از طریق رابطه دهانی - مقعدی

باکتری‌های روده‌ای: همانطور که پیش از این ذکر شد، رابطه دهانی-مقعدی احتمال انتقال میکروب‌های ناحیه دفع از قبیل سالمونلا، شیملا و کمپیلوباکتر را باعث می‌شود. این دسته از بیماری‌های باکتریایی باعث درد شدید معده، اسهال و تب می‌شوند.

هپاتیت A: کلمه "هپاتیت" به معنی "التهاب کبد" است. هپاتیت A یک عفونت ویروسی رایج است که می‌تواند باعث ایجاد زردی و درد شکم شود. این ویروس معمولا تهدید کننده زندگی نیست، اگرچه افراد مبتلا می‌توانند دوره بیماری سختی داشته باشند. این ویروس اغلب در غلظت‌های بالای مدفوع یافت می‌شود و تقریبا ناگزیر در پوست ظاهرا تمیز ناحیه مقعد افراد آلوده وجود دارد و می‌تواند به راحتی از طریق رابطه دهانی-مقعدی منتقل شود.

هپاتیت B: هپاتیت B نیز عفونت ویروسی است که در کشور‌های گرم و مدیترانه‌ای رایج‌تر است، البته نرخ رشد آن در سایر کشور‌ها نیز در حال رشد است. این بیماری به ویژه در میان افرادی که رابطه جنسی دارند و در میان مصرف کنندگان مواد مخدر وجود دارد. ویروس هپاتیت B می‌تواند یک التهاب کبدی بسیار جدی، بالقوه کشنده با آسیب‌های مزمن کبدی ایجاد کند.
این ویروس از طریق تلقیح خون آلوده، با به اشتراک گذاری سوزن تزریق و استفاده پزشکی از محصولات خون آلوده منتقل می‌شود. ذرات ویروس در مایع منی، مدفوع و بزاق و همچنین خون وجود دارند. شواهد واضحی وجود دارد که این ویروس می‌تواند از طریق مقاربت واژن و مقعد منتقل شود، اما ثابت نشده است که آیا از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل می‌شود یا خیر. با این حال قطعا به صورت تئوری خطر آن بسیار بالا است.

هپاتیت C:هپاتیت C یکی دیگر از عفونت‌های ویروسی است که به نحوی مشابه با هپاتیت B منتشر می‌شود و اغلب مصرف کنندگان مواد مخدر درگیر آن هستند. برخی از افراد مبتلا به عفونت هپاتیت C از طریق محصولات خون مانند انتقال خون، قبل از روش‌های غربالگری مناسب در دهه ۱۹۸۰ آلوده شدند. در سال ۲۰۱۳، در یک مطالعه در ایالات متحده گزارش شده است که خطر ابتلا به هپاتیت C از طریق هر گونه رابطه جنسی، از جمله دهانی، کم است. اما اگر HIV مثبت باشید ممکن است احتمال ابتلا بیشتر باشد.

 

راه‌های پیشگیری و در امان ماندن از عوارض رابطه دهانی

با توجه به آنچه گفته شد و شواهد موجود مبنی بر تاثیر رابطه دهانی بر روی خطر ابتلا به دامنه گسترده‌ای از عفونت‌های باکتریایی، ویروسی و سرطان‌ها، واضح است که هم مردان و هم زنان باید سعی در پیروی از سیاست‌های کاهش خطرات و پیشگیری داشته باشند. در ادامه مطلب می‌توانید با راهکار‌های کاهش خطرات رابطه دهانی آشنا شوید.
اجتناب از رابطه جنسی دهانی تنها راه مطمئن و بی چون و چرای جلوگیری از عفونت‌های تناسلی با مسیر دهانی است؛ اما چون رابطه دهانی بخش مهمی از ایجاد لذت در رابطه را شامل می‌شود، این توصیه غیر عملی است. در اولین قدم پایبندی به اصول اخلاقی در ارتباط زناشویی و جلوگیری از روابط بدون چارچوب، مهمترین عامل در کاهش خطر ابتلا به انواع عفونت‌های جنسی است. همچنین استفاده از انواع روش‌های محافظتی از قبیل: کاندوم و سد دندانی می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. تزریق واکسن ضد HPV در کاهش خطر ابتلا به انواع عفونت‌های HPV نیز موثر می‌باشد.

 

رابطه جنسی دهانی از نظر شرعی

رابطه جنسی دهانی بین زن و شوهر از نظر شرعی از روابط غیرمتعارف نمی‌باشد و بر عکس از روابطی است که اشکال شرعی در صورتی که ترشحات آلت تناسلی مردانه و زنانه خورده نشود به آن وارد نیست. با این حال می‌توانید برای اطمینان خاطر با مراجعه به استفتائات مرجع تقلید خود نسبت به حکم آن اطمینان حاصل نمایید.

 

 

بیشتر بخوانید:

رابطه جنسی از طریق مقعد و عوارض همراه با آن / عوارض رابطه مقعدی را جدی بگیرید!

با کاندوم از ابتلا به ایدز در روابط جنسی پیشگیری کنیم؟+ فیلم

 

 

گردآورنده : محمدی

پایگاه خبری حقوق نیوز

 



+ 0
مخالفم - 0
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: