حقوق خبر

اعتقادات مغولان (قسمت 4)

مغولان در مسئله ازدواج نیز آداب و رسوم خاص خود را داشتند. در میان مغولان نیز مثل دیگر اقوام، چند همسری امری رایج بود. «هر مردی هر چند زن بخواهد میتواند بگیرد حتی اگر تعدادشان به صد نفر برسد. ولی همیشه اولین همسر به منزله بزرگتر سایر زن ها بوده است

اعتقادات مغولان (قسمت 4)
 

پایگاه خبری حقوق نیوز

اعتقادات مغولان

مراسم ازدواج

مغولان در مسئله ازدواج نیز آداب و رسوم خاص خود را داشتند. در میان مغولان نیز مثل دیگر اقوام، چند همسری امری رایج بود. «هر مردی هر چند زن بخواهد میتواند بگیرد حتی اگر تعدادشان به صد نفر برسد. ولی همیشه اولین همسر به منزله بزرگتر سایر زن ها بوده است.

مغولان عادت داشتند که برای پسران خود خارج از قبیله خویش زن میگرفتند. رعایت اصول اگزوگامی (Exogamie) (عدم ازدواج های فامیلی یا برون همسری) مغولان را ناگزیر به جست و جو و انتخاب همسر در قبیله دیگر می کرد. خواه به صورت یک معامله (ازدواج تموچین) و خواه با ربودن همسر (ازدواج یسوکای).

مغولان در کودکی و در سنین پایین ازدواج می کردند مثلاً تموچین در 9 سالگی و نیز تولوی. فرستادن پسر برای زندگی با والدین همسر آینده به مدت یک سال پیش از آن که ازدواج کنند رسمی فراگیر در میان کوچنشینان مغول بود؛ خانواده عروس بر این کار به عنوان روشی برای تأیید پرداخت جهیزیه که همراه با دخترشان می دادند، پافشاری می کردند. «یسوکای فردای همان روز بورته را برای پسرش خواستگاری کرد و چون جواب مساعد شنید اسب خود را به عنوان هدیه عروسی تقدیم کرد و تموچین را به منزله داماد (کورگان – Kurgan ) آینده نزد او گذاشت .این کار بنابر رسم مغولها به منزله توافق وی در امر آمیزش با خانواده دائی ساچان بود.» در میان مغولان رسم بر این بود که هنگام زناشوئی داماد باید بابت عروس پول گزافی بپردازد. - چند رأس گاو و گوسفند – در حالی که زن هیچ چیز به مرد نمی پرداخت. اما جوینی می گوید «لااقل در خانواده های متمکن دادن جهیزیه کامل به عروس متداول بود.»

همچنین نزد مغول رسم بر این بود که داماد فردای روز عروسی برای پدر خود هدیه می برد. نیز در موقع معرفی عروس به مادر شوهر، مراسمی انجام می گرفت و عروس از طرف خود هدایایی به وی تقدیم می کرد که شیتکول (Shitkul ) خوانده می شد سپس پدر و مادر دختر وی را تا اردوی پسر همرامی می کردند.

در میان مغولان همچنین رسم بود که هر مرد می توانست با هر زنی از خانواده خود به جزء با مادر و خواهر زناشوئی نماید. «ازدواج با خواهر نامادری ولی پدری در میان آنها رواست حتی با زن پدر. پس از مرگ برادر مهتر، میتواند زنان وی را به همسری خود بگیرد.» در این خصوص حتی ممکن بود پس از مرگ پدر، بر سر تصاحب زوجه های آن نزاع رخ دهد. «پس از مرگ اینانچ بیلگا، بین دو پسر او برای تصرف یکی از زوجه های پدرشان آتش نفاق مشتعل شده بود.» در موردی دیگر آمده که «منکو همسران سلف خود کیوک را میان شاهزادگان تقسیم کرد.»

نزد مغولان گاه ازدواج به منزله اتحاد دو قبیله صورت می گرفت. افراد ایلاتی که چنین رسمی داشتند نام قودا ( Quda) به خود می دادند.

اما یک رسم و سنتی عجیب در میان مغولان وجود داشت که توجه مارکوپولو را به خود جلب کرده بود و آن ازدواج دو فرزند مرده از دو خانواده بود. «بسیاری اوقات دو پدر، یکی پسری 4 سال یا کمی بزرگتر و دیگری دختری به همین سن و سال را از دست میدهند. در این موقع آن دو پدر تصمیم می گیرند که بچه مرده خود را به ازدواج با یکدیگر درآورند. پس قباله ازدواجی به نام این دو بچه نوشته و آن را میسوزانند چه معتقدند دودی که از این آتش به آسمان می رود در دنیای دیگر به فرزندانشان می رسد و آنها زن و شوهر خواهند شد. به این ترتیب جشن های بزرگی برپا کرده و اغذیه بسیاری را برای عروس و داماد که در دنیای دیگر هستند آماده می کنند. عکس های بردگان، اسبها و شکل پارچه های ذی قیمت و سکه های طلائی و وسائل خانه را روی کاغذ می کشند و می برند و سپس این شکل های کاغذی را نیز می سوزانند و معتقدند که فرزندانشان در دنیای دیگر دارای همه این وسائل خواهند شد. پس از انجام این مراسم دو خانواده رسماً با یکدیگر فامیل می شوند، درست مانند آن که فرزندانشان زنده هستند.»

بیشتر بخوانید:

اعتقادات مغولان (قسمت 1)

اعتقادات مغولان (قسمت 2)

اعتقادات مغولان (قسمت 3)

 

منبع: اعتقادات؛ آداب و رسوم مغولان - مریم طحان

پایگاه خبری حقوق نیوز - تاریخ و تمدن

 



+ 0
مخالفم - 0

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: