حقوق خبر
اقرار و شهادت

اقرار و شهادت افراد مبتلا به بیماری آلزایمر(قسمت 1)

طبق اطلاعات انجمن آلزایمر ایران، آمار دقیقی از مبتلایان به آلزایمر در ایران وجود ندارد و احتمال می رود حدود 500 هزار نفر در ایران مبتلا به آلزایمر باشند. با توجه به افزایش جمعیت سالمندی در ایران پیش بینی می شود در دو تا سه دهه آینده 25% جمعیت کشور سالمند شوند و با توجه به ارتباط آلزایمر و بالا رفتن سن، 8 تا 12 درصد این جمعیت سالمند، گرفتار آلزایمر خواهند شد

 اقرار و شهادت افراد مبتلا به بیماری آلزایمر(قسمت 1)
 

پایگاه خبری حقوق نیوز

بیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر شایع ترین علت زوال عقل در کهنسالان است. بیماری آلزایمر فعالیت های مغز را مختل می کند. آلزایمر بر بخش هایی از مغز که بر فکر، حافظه و تکلم نظارت دارند، تاثیر می گذارد. بیماری معمولاً پس از 65 سالگی آغاز می شود و خطر آن با افزایش سن بالا می رود. احتمال ابتلا جوانان به این بیماری کم است.

آلزایمر از نام دکتر آلویس آلزایمر پزشک آلمانی گرفته شده است.

آلزایمر بیماری است که حافظه و قوای عقلی را مختل می کند و از مشهورترین بیماری های زوال عقل است و معمولاً با گیجی و اختلال جزئی در حافظه شروع شده و سرانجام به ناتوانی کامل می انجامد.

این بیماری نوعی اختلال شناختی است که نارسایی های فراگیر و پیش رونده در حافظه و یادگیری اطلاعات تازه، توانایی برقرار کردن ارتباط، قضاوت و هماهنگی حرکتی را شامل می شود.

اختلال حافظه معمولاً به تدریج ایجاد شده و پیشرفت می کند. علائم این بیماری با از دست دادن قدرت حفظ اطلاعات به خصوص حافظه موقت در دوران پیری آغاز شده و به تدریج با از دست دادن قدرت تشخیص زمان، افسردگی از دست دادن قدرت تکلم، گوشه گیری و سرانجام مرگ در اثر ناراحتی های تنفسی به پایان می رسد. مرگ پس از پنج تا ده سال از بروز علائم اتفاق می افتد، اما بیماری حدود بیست سال قبل از ظهور علائم آغاز شده است.

بیماری آلزایمر به تدریج آغاز می شود. در آغاز تنها نشانه ی آن ممکن است فراموشی خفیف باشد.

افراد مبتلا به بیماری ممکن است در یادآوری حوادث، اسامی افراد خانواده یا حتی اشیا دچار مشکل شوند و حل مسائل ساده ریاضی برای این افراد دشوار باشد، اگرچه چنین مشکلاتی باعث گرفتاری می شود اما بیش تر افراد خطر آن را جدی نمی گیرند. با این حال همزمان با پیشرفت بیماری، نشانه ها آسان تر شناخته می شوند و بیماری آنقدر وخیم می شود که افراد مبتلا به بیماری یا اعضای خانوادشان، از پزشک یاری می طلبند.

امروزه در هر 76 ثانیه یک نفر به آلزایمر مبتلا شده و پیش بینی می شود تا سال 2050 در هر 33 ثانیه یک نفر جدید به آلزایمر مبتلا خواهد شد.

طبق اطلاعات انجمن آلزایمر ایران، آمار دقیقی از مبتلایان به آلزایمر در ایران وجود ندارد و احتمال می رود حدود 500 هزار نفر در ایران مبتلا به آلزایمر باشند.

با توجه به افزایش جمعیت سالمندی در ایران پیش بینی می شود در دو تا سه دهه آینده 25% جمعیت کشور سالمند شوند و با توجه به ارتباط آلزایمر و بالا رفتن سن، 8 تا 12 درصد این جمعیت سالمند، گرفتار آلزایمر خواهند شد.

با توجه به اینکه در مطلب پیش رو به بررسی حکم و آثار اقرار و شهادت افراد مبتلا به بیماری آلزایمر پرداخته شده است لذا باید مراحل پیشرفت بیماری آلزایمر به صورت دقیق مورد بررسی قرار گیرد زیرا شناخت دقیق مراحل بیماری آلزایمر درباره حکم اقرار و شهادت بسیار تاثیرگذار است.

مراحل پیشرفت بیماری آلزایمر و علائم آن

مراحل پیشرفت بیماری آلزایمر و علائم پیشرفت این بیماری به شرح زیر می باشد:

1-مرحله اول

بدون عیب و نقص(عملکرد طبیعی): در این مرحله، تغییرات مغزی شروع شده و پولک ها در مغز تجمع می یابند، اما هنوز هیچ تغییر واضحی در رفتار ذهن فرد ایجاد نشده است؛ وی مشکلات حافظه را تجربه نکرده و شواهدی را دال بر بیماری از خود ارائه نمی دهد.

2-مرحله دوم

زوال شناختی خیلی خفیف( ممکن است تغییرات مربوط به سن بوده و یا علائم اولیه بیماری الزایمر باشد): فرد ممکن است احساس نقصِ گذرا و موقت در حافظه نماید، به ویژه در یادآوری لغات و اسامی آشنا، محل کلیدها، عینک یا سایر موضوعات روزانه، اما این مشکلات در طول معاینات پزشکی یا در حضور دوستان و اقوام و همکاران، آشکار و مشخص نمی شود.

3- مرحله سوم

زوال شناختی خفیف: در این زمان، مراحل اولیه آلزایمر در بعضی از افراد و نه در همه، قابل تشخیص است و نقصان حافظه شدید می شود، به طوری که فرد در انجام وظایف شغلی خود دچار مشکل می گردد. علائم معمولاً بدین صورت است که دوستان، همکاران و یا خانواده، متوجه کاستی های فرد می شوند.

مشکلات رایج در این مرحله را می توان در موارد زیر خلاصه نمود:

1- اشکال در یافتن لغات یا اسامی برای خانواده یا دوستان نزدیک، محسوس و اشکار است؛ توانایی در به خاطر آوردن اسامی هنگام معرفی شدن به افراد جدید کاهش یافته است.

2- بعد از خواندن یک پاراگراف تنها مقدار کمی از آن را به حافظه سپرده است. اختلال در انجام کارها در محیط های اجتماعی یا کاری، برای خانواده، دوستان یا همکاران محسوس و اشکار است. گم کردن و جا گذاشتن اشیای با ارزش افزایش یافته است. زوال در توانایی برای برنامه ریزی یا سازماندهی محسوس و آشکار است.

4- مرحله چهارم

زوال شناختی متوسط (مرحله اول بیماری آلزایمر): در این مرحله، حافظه درازمدت نیز تا حدودی دچار اختلال شده است و شخص از انجام وظایف روزمره ای که برای سال ها انجام می داده است، قبیل رانندگی، خریدهای منزل یا نگه داشتن حساب دخل و خرج، خودداری می کند. در این مرحله، یک مصاحبه دقیق پزشکی کاستی ها را در حیطه های ذیل به طور واضح مشخص می کند:

1- کاهش آگاهی نسب به موقعیت های اخیر یا وقایع جاری.

2- کاهش توانایی در عملکرد ذهنی مربوط به محاسبه، برای مثال، شمارش معکوس کم کردن 7 از عدد 100.

3- کاهش قابلیت ها در انجام امور پیچیده، مانند خرید و انجام امور مالی.

4- اختلال حافظه در یادآوری خاطرات گذشته.

5- اختلال در برقراری ارتباطات و منزوی شدن فرد به ویژه در موقعیت های پیچیده ذهنی و اجتماعی.

5- مرحله پنجم

زوال شناختی متوسط شدید(مرحله دوم بیماری آلزایمر): در این مرحله، اختلال شدید در حافظه و نقص در عملکرد شناختی پدیدار می شود و یاری بیمار در اکثر فعالیت های روزانه الزامی می شود. در این مرحله، فرد به طور معمول:

1- در طول مصاحبه پزشکی قادر به یادآوری جزئیات مهمی مانند آدرس، شماره یا تلفن و یا اسم دبیرستان خود نیست.

2- در مورد مکان، تاریخ، روز، هفته یا فصل، سر در گم و گیج می شود.

3- در عملیات ذهنی دچار مشکل می شود. برای مثال، شمارش معکوس کم کردن 4 از عدد 40 یا 2 از عدد 20.

4- در انتخاب لباس متناسب فصل یا موقعیت های خاص، نیازمند کمک می باشد.

5- معمولاً برای خوردن غذا و استفاده از توالت، نیاز به کمک کسی ندارد.

6- مرحله ششم

زوال شناختی شدید(مرحله دوم بیماری آلزایمر): مشکلات حافظه رو به پبشرفت است؛ تغییرات قابل ملاحظه شخصیت ممکن است پدیدار شده و فرد در اثر این تغییرات، در انجام فعالیت های عادی روزانه به طور گسترده ای نیازمند کمک می باشد.. در این مرحله فرد به طور معمول:

1- آگاهی خود را نسبت به تجربیات و وقایع اخیر و پیرامونش به طور گسترده ای از دست می دهد.

2- گرچه نام خود را به خاطر می آورد، اما اطلاعات شخصی خود را به طور ناقص به یاد می آورد.

3- نام همسر یا مراقبت اولیه خود را فراموش می کند، اما چهره افراد آشنا را از افراد جدید تشخیص می دهد.

4- توانایی هوشی وی به پایین ترین حد رسیده، به طوری که قادر به شمردن از 1 تا 10 نیست.

5- برای پوشیدن لباس مناسب، نیاز به کمک و نظارت دارد، در غیر این صورت، ممکن است اشتباهاتی را انجام دهد.

6- سیکل خواب یا بیداری وی ممکن است دچار هم گسیختگی شود.

7- برای استفاده از از دستشویی و اجابت مزاج، نیازمند کمک است.

8- گاه بیگاه دچار بی اختیاری در مدفوع و ادرار می شود.

9- دچار تغییرات قابل ملاحظه شخصیتی و علائم رفتاری سوءظن و هذیان می گردد. (برای مثال، معتقد است که مراقبش فردی فریبکار و دو روست) گرفتار توهم و خیالات می شود(چیزهایی می بیند و می شنود که واقعی نیستند) یا رفتارهای وسواسی و تکرای دارد، مانند فشردن دست ها یا پاره نمودن دستمال کاغذی.

10- ممکن است گم شود و سرگردان گردد.

7- مرحله هفتم

زوال شناختی خیلی شدید (مرحله سوم بیماری آلزایمر): این مرحله، آخرین مرحله بیماری است و در این مرحله، بیمار اکثر اوقات در بستر به سر می برد و توانایی پاسخگویی نسبت به محیط اطراف خود را از دست داده و قادر به صحبت کردن نیست و در نهایت، توانایی حرکت را نیز از دست می دهد.

1- بیمار به طور مکرر، توانایی خود را در ادای صحبت های قابل تشخیص از دست می دهد، هرچند ممکن است که کلمات یا جملات به طور نامفهوم و بی اراده ادا شوند.

2- بیمار برای خوردن و اجابت مزاج، نیازمند کمک است و به طور کامل، دچار بی اختیاری ادرار می شود.

3- بیمار توانایی خود را برای راه رفتن، نشستن، لبخند زدن و بالا نگاه داشتن سر از دست می دهد.

4- در نهایت، رفلکس های عصبی غیرطبیعی شده، ماهیچه ها سفت شده و بلع دچار اختلال می گردد.

ماهیت اقرار و شهادت

اقرار چیست؟

اقرار مصدر باب افعال از ریشه ی «قَرَرَ» به معنایِ اثبات، مستقر کردن، قرار دادن، استوار داشتن، اذعان و پذیرفتن است.

اقرار در لغت به معنای اعتراف کردن، سخنی را آشکارا و واضح بیان کردن، سخنی را به روشنی به زبان آوردن، ثابت کردن کاری یا امری با گفتار خود، تثبیت و تحکیم، تثبیت کردن کسی یا چیزی در یک مکان که از طریق آن ادعای طرف مقابل دعوی اثبات می شود آمده است.

از نظر اصطلاحی، اقرار به معنای خبردادن قطعی از حق یا حکمی به ضرر خود یا نفی حق از خود می باشد.

نفوذ و اعتبار اقرار به موجب قاعده فقهی «اقرار العقلاء» می باشد که برگرفته از حدیث نبوی «اقرار العقلاء علی انفسهم جائز (نافذ)» است، خواه این اقرار نسبت به حقوق مردم باشد، یا حق الله.

از لحاظ قانونی ماده 1259 قانون مدنی در تعریف اقرار تصریح می نماید «اقرار عبارت از اِخبار به حقی است برای غیر بر ضرر خود» و در ماده 164 قانون مجازات اسلامی اقرار را چنین تعریف نموده که «اِخبار شخص به ارتکاب جرم از جانب خود می باشد.»

پس در واقع اقرار، عقد نیست؛ ایقاع هم نیست بلکه خبری است که هرچند احتمال صدق یا کذب در آن وجود دارد؛ لیکن چون اقرار کننده بر ضرر خویش بیان می کند دارای نفوذ است.

به موجب ماده 1262 قانون مدنی، اهلیت اقرار کننده برای نفوذ اقرار ضروری است، یعنی اقرار کننده باید دارای شرایط ذیل باشد:

1- بالغ باشد. بنابراین اقرار صغیر نافذ نیست؛

2- عاقل باشد، البته اقرار مجنون ادواری در حالت افاقه پذیرفته می شودف چون در این فرض، او را عاقل می شمارند

3- رشید باشد، البته اگر کسی به واسطه «سفه» از تصرف کردن اموال و حقوق مالی خود ممنوع باشد، اقرار او تنها نسبت به امور مالی معتبر نخواهد بود .

4- قاصد و مختار باشد.

بیشتر بخوانید:

اقرار و شهادت افراد مبتلا به بیماری آلزایمر(قسمتهای دیگر)

 

منابع:

اعتبار اقرار و شهادت افراد مبتلا به بیماری آلزایمر – زهراالسادات میرهاشمی – بهاره اسودی رازلیقی – فقه پزشکی – شماره 36-37 – 1397

نقش اقرار در کشف علمی جرم – حسین طالبیان – کاراگاه – شماره 36 – 1395

دانش آلزایمر – پگاه امیردیوانی – حقوق زنان – شماره 5 - 1377

 

پایگاه خبری حقوق نیوز - مقالات حقوقی



+ 0
مخالفم - 0
منبع: حقوق نیوز

 

سرخط خبرها: