حقوق خبر

عفونت نهفته سل چیست؟

سل یک بیماری باکتریال است که بوسیله مایکوباکتریوم توبرکلوزیس ایجاد می شود.

سل

پایگاه خبری حقوق نیوز

عفونت نهفته سل که تخمین زده می شود یک سوم جمعیت دنیا به آن مبتلا هستند، حالتی است که پاسخ سیستم ایمنی به باسیل سل قابل اثبات ولی هیچ شواهدی از بیماری فعال سل وجود ندارد. ریسک تبدیل این حالت به بیماری فعال، در صورتی که نقص ایمنی وجود نداشته باشد، در کل دوره زندگی پنج تا ده درصد و عمدتا مربوط به پنج سال اول آلودگی است. با استفاده از درمان پیشگیرانه (پروفیلاکسی دارویی) می توان این خطر را بین 60 تا 90 درصد کاهش داد. از آن جا که درمان پیشگیرانه خود می تواند گاهی سبب عوارض خطیر، بروز مقاومت دارویی و تحمیل هزینه های گزاف شود، تجویز آن در همه افراد آلوده منطقی نبوده و صرفا باید در شرایط ویژه و گروه های جمعیتی خاص مورد استفاده قرار گیرد به نحوی که منافع آن از هزینه و خطرات احتمالی بیشتر باشد. این اقدام در راستای اهداف تعیین شده توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) مبنی بر کاهش 90 درصدی در بروز بیماری و کاهش 95 درصدی در مرگ و میر ناشی از آن ضروری است.

 عفونت سلی و بیماری سل

عفونت سلی (یا آلودگی به میکروب سل) زمانی اتفاق می افتد که فرد باسیل سل را در بدنش حمل می کند، اما تعداد باکتری ها کم بوده و در حالت خفته قرار داشته باشند. در این حالت این باکتری های خفته تحت کنترل سیستم دفاعی بدن بوده و باعث بیماری نمی شود. بسیاری از مردم جهان به این عفونت دچار بوده و در عین حال سالم می باشند.

بیماری سل حالتی است که در آن یک یا چند ارگان بدن بیمار شده و ابتلای خود را با بروز علائم و نشانه های بالینی متظاهر می کنند، که این امر بدلیل آن است که باسیل های سل موجود در بدن شروع به تکثیر نموده و تعدادشان به حدی می رسد که بر دفاع بدن غلبه می کند.

 سل به‌طور معمول به شش‌ها حمله می‌کند، اما بر قسمت‌های دیگر بدن نیز می‌تواند تأثیرگذار باشد. وقتی افرادی که عفونت سلی فعال دارند سرفه، عطسه، یا بزاق خود را از طریق هوا منتقل می‌کنند سل از طریق هوا پخش می‌شود. اغلب عفونت‌ها بدون علامت و پنهان هستند. اما معمولاً از هر ده عفونت نهفته یک عفونت در نهایت پیشرفت کرده و به بیماری فعال تبدیل می‌شود. اگر سل درمان نشود، بیش از ۵۰٪ از افرادی که به آن آلوده می‌شوند را به کام مرگ می‌کشاند.

شباهت ها و تفاوت های عفونت نهفته و بیماری سل

اکثر افراد متعاقب استنشاق باکتری دچار عفونت سل می شوند و سیستم ایمنی قادر است رشد باکتری را متوقف کند. پس باکتری غیر فعال باقی مانده، ولی در بدن زنده است و می تواند بعداً فعال شود. در اکثر این افراد، هیچ وقت بیماری سل ایجاد نمی شود، اما اگر سیستم ایمنی به دلایلی تضعیف شود بیماری سل به دلیل تکثیر باکتری ایجاد می شود. در نوزادن و کودکان، افراد مسن، بیماران HIV+، معتادان،بیماران دیابتی،مبتلایان به نارسایی شدید کلیه، سیلیکوزیس،سرطان های ناحیه سروگردن، لوکمی و یا بیماری هاچکین، سوعتعذیه و مصرف داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی، سیستم ایمنی بندن ضعیف می شود.

علائم کلاسیک عفونت سل فعال عبارتند از: سرفه مزمن با خلط آغشته به خون، تب، تعریق شبانه، و کاهش وزن. (سل قبلاً به دلیل کاهش وزن افراد به «زوال» مبتلا معروف بود) عفونت اندام‌های دیگر باعث طیف وسیعی از علائم می‌شود. تشخیص سل فعال به رادیولوژی (معمولاً عکس از قفسه سینه با X-ray) و همچنین آزمایش‌های میکروسکوپی و کشت میکروبیولوژیک مایعات بدن متکی است. تشخیص سل نهفته متکی بر تست پوستی توبرکولین (TST) و آزمایش خون می‌باشد. درمان دشوار است و مستلزم آن است که آنتی‌بیوتیک‌های متعددی در یک مدت زمان طولانی استفاده شوند. ارتباطات اجتماعی نیز غربالگری و در صورت لزوم مورد درمان قرار می‌گیرند. مقاومت در برابر آنتی بیوتیک‌ها یک مشکل رو به رشد در عفونت‌های سل مقاوم در برابر داروهای چندگانه (MDR-TB) می‌باشد. برای جلوگیری از سل، مردم باید برای این بیماری غربالگری و با واکسن bacillus Calmette-Guérin واکسینه شوند.

شایع ترین علامت ابتلا به بیماری سل ریوی سرفه پایدار به مدت دو هفته یا بیشتر است که معمولا همراه خلط می باشد و ممکن است با سایر علایم تنفسی (نظیر تنگی نفس، دردقفسه سینه یا پشت و خلط خونی) و یا علایم عمومی و مشترک همراه باشد.

علایم عمومی و مشترک در بیماری سل عبارتند از:

  • تب
  • کاهش اشتها
  • کاهش اشتها
  • بی حالی
  • تعریق شبانه
  • خستگی زود رس و ضعف عمومی

سابقه تماس با بیمار خلط مثبت (بویژه نزد کودکان و بالغین جوان) شک به سل را بیشتر تقویت می کند.

علایم سل خارج ریوی بستگی به عضو مبتلا دارد مثلاً:

1. درد قفسه سینه و تنگی نفس در سل پلور

2. بزرگ شدن و احیانا خروج چرک از گره های لنفاوی سل

3. درد و تورم در سل مفصلی و تغییر شکل در سل استخوان ها(مانند زاویه دار شدن ستون فقرات و اختلا حرکتی در اندام ها)

4. سردرد،تب و سفتی گردن در مننژیت سلی

5. اختلال ادراری و پیدایش خون در ادرار در سل دستگاه ادراری

6. نازایی در سل اعضایی تناسلی

دوره واگیری فرد بیمار

از سه ماه قبل از تشخیص سل تا دو هفته بعد از شروع درمان ضد سل به شرط پاسخ بالینی، فد بیمار مسری تلقی می گردد و افراد در تماس در این دوره زمانی که اصول پیشگیری را رعایت نکرده اند (بدون ماسک با بیمار تماس نزدیک داشته اند) باید مورد بررسی قرار گیرند. دوره واگیری سل ریه در مبتلایان به سل مقاوم به چند دارو (MDR) طولانی تر و تا زمانی است که بیمار پاسخ بالینی و حداقل دو نمونه مجزای کشت (یا حداقل اسمیر) خلط منفی با فاصله دو هفته از هم داشته باشد.

عوارض داروهای ضد سل:

  • بی اشتهایی - تهوع- درد شکم
  • دردمفاصل
  • احساس سوزش در پاها
  • لکه های پوستی (همراه با تب یا بدون تب،ادم، زخم مخاطی)
  • خارش
  • سرگیجه
  • زردی و هپاتیت
  • اختلال بینایی
  • گیجینارسایی کلیوی

بیشتر بخوانید:

اطلاعات جامع درباره بیماری سارکوئیدوز

از بیماری ام اس (MS) چه می دانیم؟

تومور استئوئيد استئوما چيست؟

 

منابع:

cterc.sbmu.ac.ir

fa.wikipedia.org

jmciri.ir

شیوه مواجهه با عفونت نهفته سل در ایران- مجله علمی - پژوهشی سازمان نظام پزشکی شماره 4

پایگاه خبری حقوق نیوز - بیماری و بهداشت



+ 0
مخالفم - 0
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: