حقوق خبر
خوزستان

تمام جاذبه های گردشگری استان خوزستان (قسمت 1)

نزدیک به سه هزار پیش، شوش مرکز حکومت عیلام بوده است. در زمان داریوش اول هخامنش این استان یکی از واحدهای سیاسی سه گانه کشور بوده و در دوره ساسانی بخشی از استان جنوبی محسوب می شده است. در سال 1267 قمری نیروهای انگلیسی از راه خرمشهر وارد خوزستان شد و تا اهواز پیش رفتند

تمام جاذبه های گردشگری استان خوزستان (قسمت 1)
 

گردشگری در استان خوزستان

نام های پیشین خوزستان

عیلام. در زمان هخامنشیان به نام اوووجه معروف بود. در زبان پهلوی هویچستان تلفظ می شد. در ضمن گفته شده که خوز به معنای شکر و خوزستان به معنا محل کشت و تولید است.

تاریخچه خوزستان

نزدیک به سه هزار پیش، شوش مرکز حکومت عیلام بوده است. در زمان داریوش اول هخامنش این استان یکی از واحدهای سیاسی سه گانه کشور بوده و در دوره ساسانی بخشی از استان جنوبی محسوب می شده است. در سال 1267 قمری نیروهای انگلیسی از راه خرمشهر وارد خوزستان شد و تا اهواز پیش رفتند.

 در سال 1316 که ایران به 10 استان تقسیم شد، خوزستان نیز با نام استان ششم تأسیس گردید. براساس آخرین تقسیمات کشوری استان خوزستان دارای 16 شهرستان و 38 شهر می باشد.

دیدنی های استان خوزستان

آبادان

موقعیت: 1000 کیلومتری تهران

نام های پیشین: بهاران، میان رود، عبادان

اصل آن از اُپاتان به معنای جایگاه پاسبانی از آب و رودخانه است.

تاریخچه: این شهر به دنبال عملیات استخراج نفت خوزستان و تأسیس پالایشگاه و تصفیه خانه ها رونق و گسترش یافت. قبل از حمله عراق به ایران در سال 1359 از شهرهای آباد ایران بود. در زمان جنگ هشت ساله عراق با ایران آسیب های بسیاری دید.

اندیمشک

موقعیت: 730 کیلومتری تهران و در شمال دزفول واقع است.

نام های پیشین: صالح آباد، اندامشک

 این شهر در کنار شهرهای باستانی لور و اریترین ساخته شده است که آثار آنها هنوز وجود دارد. مردم شهر تا قبل از احداث راه آهن به صورت چادرنشین می زیستند. در زمان قاجاریه و با ساختن قلعه در حکومت حاج صالح خان مُکری حاکم دزفول و شوشتر رونق گرفت و صالح آباد نامیده شد. آثار باقی مانده دژ صالح آباد در یک کیلومتری شمال شرقی شهر قرار دارد.

اهواز

موقعیت: 875 کیلومتری جنوب غربی تهران

نام های پیشین: هرمزشهر، هرمز اردشیر، اگی نیز، تاریانا، رامشهر، هرمشیر، هوز، هووجه.

اهواز جمع هوز همان هوزایه سریانی است.

تاریخچه: برخی قدمت آن را به اشکانیان و برخی به ساسانیان نسبت داده اند. و گفته شده که بانی آن اردشیر بابکان است.

لشکر اسلام به سرداری حرقوس بن زهیر مأمور عتبه بن غزوان حاکم بصره، فتح گردید. مدتی نیز محل اردوی قشون کیخسرو بوده است.

در زمان ناصر الدین شاه قاجار و در پی احداث بند ناصری نام اهواز به ناصریه تبدیل شد ولی در دوره پهلوی به نام قدیمی اهواز خوانده شد.

پل اهواز

موقعیت: مرکز شهر

 این پل نماد استان خوزستان است که بر روی رود کارون ساخته شده است. رود کارون پر آب ترین و طویل ترین رودخانه ایران است.

بقعه سید عباس

موقعیت: روستای سید عباس عبد الغان واقع در کنار جاده اهواز به دزفول.

شرح حال: احتمالاً وی همان ابو العباس محمد الاعرج بن علی بن عبید الله الامیر بن عبدالله بن الحسن بن جعفر بن الحسن بن امام حسن مجتبی باشد.

بقعه سید احمد

موقعیت: روستای سید احمد واقع در منطقه هفت تپه

 بقعه سید احمد تفّاح از داخل هشت ترک و بیرون آن چهارگوش است و دارای گمبد شلمجی کاشیکاری شده می باشد.

آرامگاه علی بن مهزیار

موقعیت: کوی خزعلیه، خرم کوشک، بخش خاوری اهواز.

شرح حال: علی بن مهزیار اهوازی از راویان شیعی و از شاگردان امام رضا (ع) بوده که در سال 125 قمری متولد شد و در سال 254 قمری درگذشت.

گویند این مکان مقام امام رضا می باشد که در سفر خراسان دستور ساخت آن را داده است.

ایذه

موقعیت: 1080 کیلومتری تهران، 230 کیلومتری شمال شرقی اهواز و در مسیر رامهرمز به شهرکرد قرار دارد.

نام های پیشین: ایزج، مالمیر، انزان، اریگ، در زمان هخامنشیان به آن انیزان نیز می گفته اند.

در سال 1314 شمسی به نام ایذه در آمد.

قدمت شهر: دوره عیلامیان و ساسانیان

تاریخچه: این شهر در دوران مغول (قرن ششم هجری) مرکز حکومت اتابکات لرستان یا امرای فضلویه بود.

امامزاده سید مهمید، قلعه تل و غار سلیمان از اماکن مهم ایذه است.

غار اشکفت سلیمان

موقعیت: در انتهای درّه ای در 3 کیلومتری جنوب غربی شهر ایذه.

 شامل چهار نگار کنده کاری شده صحنه نیابیش عیلامی می باشد. در کنار غار دو نقش برجسته وجود دارد و در شرق این تصاویر یک کتیبه مستطیل شکل میخی و چند حجاری دیده می شود.

خونگ اژدر

موقعیت: 15 کیلومتری شمال ایذه

سایر توضیحات: شامل کنده کاری از مهرداد اول اشکانی که بر اسبی سوار و کبوتری حلقه قدرت را همراه نامه ای به او تقدیم می کند و افرادی رومی در حضور او هستند.

باغ ملک

موقعیت: 1025 کیلومتری تهران، 48 کیلومتری جنوب غربی ایذه و در مسیر راه رامهرمز و ایذه قرار دارد.

سایر توضیحات: باغ ملک از شهرستان های جدید الاحداث استان خوزستان است. در گذشته باغی پهناور بوده متعلق به یکی از حکمرانان منطقه بود که به تدریج به صورت شهرک درآمد. تاریخ بنای آن به دوران حکومت شاه طهماسب اول صفوی میرسد و مردم آن از دو طایفه آل خورشید و ایل زنگنه ترکیب یافته اند.

بندر امام خمینی

موقعیت: 1049 کیلومتری تهران، 20 کیلومتری جنوب غربی بندر ماهشهر، 10 کیلومتری راه آبادان و بندر ماهشهر.

نام های پیشین: بندر شاهپور، خورموسی

بهبهان

موقعیت: 200 کیلومتری شرق اهواز، 360 کیلومتری جنوب غربی شیراز، 1100 کیلومتری تهران.

نام های پیشین: ارگان یا ارجان، ابرقباد، آریاگان

تاریخچه: گفته شده این شهر توسط قباد فرزند فیروز احداث گردید. وی در زمان جنگ با رومیان دستور داد شهری در مرز فارس و خوزستان احداث کنند و آن را ابز قباد نام نهاد. پس از ویرانی ارجان در دوره ساسانی شهر بهبهان در 12 کیلومتری آن ساخته شد. گویند بیش از شصت مسجد در این شهر وجود دارد، مانند: مسجد سلطان محراب، مسید سید فقیه، مسجد بردی، مسجد معمارها، مسجد باقرخان، مسجد حاج صفر ...

مسجد جامع بکان (قدمگاه امام رضا)

موقعیت: شمال شهر بهبهان و در کنار رودخانه تاب و شهر قدیم ارجان واقع است.

قدمت اولیه بنا: قرون اولیه اسلامی

گفته شده که امام رضا در راه عزیمت به خراسان در این مسجد نماز گزارده است.

امامزاده شاه فضل

موقعیت: شهر بهبهان

شجره نامه: از نسل امام کاظم (ع)

بقعه امام رضا

موقعیت: کنار رود مارون و بر فراز بقایای پل و سدّی قدیمی ساخته شده است.

قدمت بنا: دوره صفویه

امامزاده شاه میرعلی حسین

موقعیت: کوی خروار واقع در جنوب شرقی بهبهان.

شجره نامه: از نسل امام موسی بن جعفر (ع)

قدمت اولیه بنا: 709 هجری

امامزاده ابراهیم

موقعیت: کوی بدیعا، داخل شهر

شجره نامه: از نوادگان امام سجاد (ع)

مقبره بی بی خدیجه

موقعیت: جنوب غربی بهبهان، کوی باغبان ها

بقعه سید نصر الدین

موقعیت: روستای سید نصرالدین

قدمت بنا: دوره قاجاریه

 بقعه با طاق گچین و گچ بری های ظریف می باشد.

امامزاده عبد الله

موقعیت: 12 کیلومتری جنوب بهبهان در سر راه بهبهان به زیدون.

بقعه شیر علی

موقعیت: 9 کیلومتری غرب بهبهان نزدیک رودخانه مارون.

مدرسه خیر آباد

موقعیت: کنار رودخانه شیرین (خیر آباد) و انتهای روستای قلعه مدرسه.

قدمت بنا: در سال 1098 هجری قمری ساخته شده است.

سنگ نوشته تنگ تکاب

موقعیت: بند پارس واقع در 9 کیلومتری شمال بهبهان.

شامل چند کتیبه فارسی بر روی سنگ کوه کنده کاری شده می باشد.

قلعه ارجان

موقعیت: در بالای کوهی سنگلاخ چسبیده به یک تخته سنگ بزرگ ساخته شده است.

طرح ساختمان برج ها از قلاع رومی اقتباس شده و به شکل مکعب می باشد.

خرّمشهر

موقعیت: 995 کیلومتری تهران

نام های پیشین: مُحمّره، بیان، بارما، خونین شهر

تاریخچه: خرمشهر را بازمانده شهر بیان و محرزه دانسته اند.

این شهر به خاطر اهمیت سوق الجیشی چندین بار به اشغال نیروهای خارجی درآمده است. عثمانیان در سال 1883 میلادی، انگلیسی ها در سال 1857 میلادی و ارتش متجاوز بعث عراق در سال 1359 خورشیدی این شهر را اشغال کرده اند. در آن زمان به آن خونین شهر می گفتند. سرانجام در سال 1361 از دست اشغالگران آزاد گردید.

رودخانه اروند رود در این شهر جاری است. این رود از رودخانه های مرزی ایران و عراق است که به آن شطّ العرب نیز گفته می شود. و در شهر خرمشهر با شاخه غربی رود کارون مخلوط می شود.

گفته شده ارمیای نبی در شمال خرمشهر دفن شده است. وی در زمان سلطنت یهویاقیم و صدقیا از پادشاهان یهود به رسالت مبعوث شده اند.

دزفول

موقعیت: 230 کیلومتری خرم آباد، 10 کیلومتری اندیمشک، 24 کیلومتری شوش، 50 کیلومتری شوشتر، 137 کیلومتری شمال غربی اهواز، 720 کیلومتری تهران.

نام های پیشین: اندامیش، دِزپُل، دژپیل، در اصطلاح محلّی دزفیل

تاریخچه: در زمان ساسانیان همزمان با پلی که در کنار آن بر روی رود دِز به منظور برقراری ارتباط بین پایتخت جندی شاپور و شوشتر ساخته شده، بنا گردیده است. دزفول در مقابل یورش مغول تسلیم شد لذا خسارتی به خود ندید.

در کنار پل و نزدیک به ساحل آثار آسیاب های قدیمی دزفول دیده می شود. مانند: آسیاب رعنا (اسیورعنا)، آسیاب گله گه و ... در ضمن، پل دزفول دو منطقه غربی و شرقی دزفول را به هم متصل می کند و متعلق به دوران ساسانیان است و در دوران صفویه و قاجاریه ترمیم شد.

مسجد جامع دزفول

موقعیت: میدان مرکزی دزفول

قدمت اولیه بنا: قرون سوم و چهارم هجری که در دوران صفویه تعمیر شده است.

مسجد دارای سر در ورودی، چهار در ورودی، صحنی وسیع، ایوان ها و شبستان های جنوبی و شرقی و یک منبر سنگی ده پله و محراب می باشد.

مسجد لب خندان (لب خندق)

موقعیت: داخل شهر دزفول

قدمت بنا: از مساجد بزرگ و قدیمی دزفول که بنای فعلی آن مربوط به دوره قاجاریه می باشد.

قدیمی ترین تاریخ موجود بنا، سال 1177 ق و مربوط به یک سنگ قبر است.

مسجد دارای دو گلدسته بر دو طرف ایوان ورودی است.

مسجد علیشاه

موقعیت: دزفول

در این مسجد آثار هنری قابل توجهی از قبیل ایوان نمازخانه وجود دارد.

بقعه باحزقیل (ابو دانیال)

موقعیت: نزدیکی مسجد جامع دزفول

شرح حال: در کتاب تذکره الاخیار آمده است که حزقیل پدر دانیال نبی می باشد.

بقعه دارای بنایی ساده و کوچک می باشد.

بقعه پیر نظر

موقعیت: نزدیکی مسجد جامع دزفول، کوچه پیر نظر.

 بقعه دارای گنبدی مضرس است.

بقعه پیر اسحاق

موقعیت: جاده دزفول به هفت تپه، یک کیلومتری پس از خسرو آباد، نرسیده به روستای عبدشاه.

شرح حال: محل دفن دو تن به اسامی اسحاق و اسماعیل می باشد.

بقعه دارای دو گنبد شلجمی و یک گنبد مضرس کوتاه همراه با دو قبر می باشد.

بقعه مسجد صعصعه

موقعیت: نزدیکی خیابان 22 بهمن دزفول، کوچه دیهیم.

صاحب بقعه را صعصعه بن صوحان عبدی می دانند در حالی که برخی معتقدند وی در کربلا مدفون است و باید این مکان قدمگاه او باشد و نه مدفن وی!

بقعه علمدار

موقعیت: نزدیکی مسجد صعصعه

 معروف به امامزاده علمدار امام حسن (ع). در داخل بقعه نقش هایی مذهبی بر روی گچ کشیده شده و تعدادی قبر کوچک گچی و یک ضریح آهنی دارد.

بقعه شیخ اسماعیل

موقعیت: بازار کهنه شهر دزفول

شرح حال: معروف به اسماعیل قصری که گویند سه واسطه به محمد بن ابوبکر می رسد.

بقعه دارای گنبدی آجری که در سال 1062 به دست نظر علی یزدی نوسازی شده است.

در سمت چپ درِ ورودی بقعه سنگ قبر کوچکی نیز وجود دارد از آنِ آخوند ملاّ عبد جعفر که مورخ 1046 ق است.

بقعه پیر روبن (رودبند سید علی)

موقعیت: محله روبن یا رودبند واقع در شمال غربی شهر دزفول و در کنار قبرستان عمومی رودخانه.

شرح حال: طبق کتیبه موجود در سر در بقعه که متعلق به دوران صفویه است عنوان صاحب بقعه چنین معرفی شده است: مزار فایض الانوار قطب الاولیاء المحقین سلطان سید علی سیاهپوش. و طبق نوشته کتاب تذکره الاخیار و مجمع الابرار صاحب بقعه در سال 799 قمری در گذشته و امیر تیمور بر مدفن او بقعه ای ساخته که در زمان شاه عباس صفوی مرمت اساسی یافته است. نسب وی با بیست و دو واسطه به امام موسی کاظم (ع) منتهی می شود.

بقعه دارای گنبدی مضرس بیست طبقه ای، روبروی در ورودی ایوان شرقی بقعه کوچکی قرار دارد به نام بی بی گزیده خاتون است.

دیوار نگارهای بقعه اصلی از لحاظ هنری دارای اهمیت است. تعداد نگاره ها شامل 16 مجلس می باشد که توسط اسدالله نقاشی شده. وی در محوطه بقعه دفن شده است.

آرامگاه شاه ابوالقاسم و یعقوب لیث

موقعیت: روستای شاه آباد واقع در سمت راست جاده دزفول به شوشتر واقع در 10 کیلومتری دزفول

سایر توضیحات: احتمال قوی دارد که یعقوب لیث صفاری نخستین شهریار ایرانی پس از اسلام (سلسله صفاریان) در این بقعه دفن شده است. پایتخت وی زرنج سیستان بود. مدت 7 سال به امر خلیفه به نام وی در مکه و مدینه خطبه می خواندند و او را ملک الدنیا و صاحبقران لقب داده بودند. بقعه دارای گنبدی بلند و سفید و دو مناره بازوئی شکل می باشد. درون رواق تعدادی سنگ قبر دیده می شود. یکی از آنها متعلق به سال 1198 هجری است. اطراف آن قبرستان وسیعی وجود دارد. در 2 کیلومتری شرقی بقعه تپه های باستانی کلا و در 3 کیلومتری جنوب شرقی قبرستان تپه های چغایا نیز قرار دارند.

آرامگاه محمد بن جعفر طیّار

موقعیت: کنار جاده کوتیون واقع در 6 کیلومتری دزفول.

شرح حال: وی فرزند اسماء دختر عمیس و عمویش حضرت علی (ع) بود که در فتح شوشتر به شهادت رسیده است.

بقعه دارای گنبدی دوازده ترک، بر فراز بام سطح ایوان ورودی شمالی بقعه دو گلدسته استوانه ای شکل کاشی کاری شده ساخته شده است. در ضمن، در شبستان مخروبه دو سنگ قبر وجود دارد که یکی از آنها متعلق به محمد باقر ملقب به شیخ فخر الدین جبل عاملی است.

بقعه شاه رکن الدین

موقعیت: محله صحرا بدر واقع در شرق دزفول، کنار خیابان سی متری.

شجره نامه: گفته شده نسب صاحب بقعه با چهارده واسطه به امام موسی بن جعفر (ع) می رسد.

قدمت بنا: اصل بنا در زمان تیموریان به دستور پیر زاده محمد نوه امیر تیمور و فرزند عمر شیخ ساخته شده است.

بقعه دارای دو گلدسته و ساختمانی دو طبقه و ضریحی از طلا و نقره می باشد.

بقعه علی مالک

موقعیت: نزدیک پل دزفول، کنار خیابان 22 بهمن، کوچه محراب (اورنگ)

شرح حال: صاحبان بقعه را ابراهیم و عقیل پسران حضرت علی (ع) معرفی می کنند. گویند آن دو به دست سهور مسلمی به شهادت رسیده اند:

قدمت بنا: دوره قاجاریه

دو قبر در دو صندوقی چوبی در داخل زیر زمین بقعه با 26 پله قرار دارد.

بقعه داعی

موقعیت: محله داعیان، کنار ضلع غربی کوچه داعیان (خانقانی) دزفول.

بقعه کوچک آجری سید عبد الله داعی در سال 1255 ساخته شده و توسط عبد الله خان ساعد السلطنه تعمیر شده است. بقعه دارای گنبدی کوچک با کاشی های سبز و سیاه می باشد.

بقعه عباسعلی (عباسیه اعظم)

موقعیت: محله عباسعلی و در کنار خیابان گلنار دزفول واقع است.

شجره نامه: صاحب بقعه را از نوادگان امام حسین (ع) معرفی می کنند. نام او را عباس بن علی بن یحیی بن زید بن علی بن الحسین (ع) ذکر کرده اند.

ساختمان بقعه به بناهای دوره تیموری یا سلجوقی شباهت دارد. دارای گنبدی با پوششی از گچ می باشد.

آرامگاه سبز قبا

موقعیت: داخل شهر دزفول بعد از خیابان سی متری.

قدمت اولیه بنا: دوره سلجوقی و تیموری

شرح حال: گویند وی برادر امام رضا بوده است، میهمان زنی به نام زبیده بود که فرزند بیمار او بر اثر دعایش بهبود یافت. قبل از وفاتش نامه ای به آن زن می دهد تا آن را به امام رضا برساند.

بقعه دارای گنبد کاشی کاری شده و بارگاه می باشد.

بقعه بو العلاء

موقعیت: خیابان عسجدی معروف به خیابان ابو العلاء.

بقعه دارای گنبدی مضرس هفت طبقه کوتاه کچی است.

بقعه شیخ اکبر زرین کلا

موقعیت: کنار رودخانه، نزدیک پل جدید دزفول، نزدیک خیابان سی متری.

سایر توضیحات: بقعه در کنار یک صخره طبیعی و توسط علی خان بن محمد ملازم محمدرضا پیشکار ساخته شده است. بقعه دارای گنبد مضرس هفت طبقه ای به ارتفاع 4 متر می باشد.

بقعه جابر

موقعیت: کنار جاده عباس آباد، روبروی قلعه ربع کُوَیخ.

بقعه ای آجری که گویند پسر زاده جابر بن عبدالله انصاری که به اسم او مسمّی گردیده، در آنجا مدفون است.

بقعه پیر سلسله به سر

موقعیت: کنار جاده دزفول و هفت تپه، قبل از روستای عبدشاه.

بقعه کوچکی معروف به علی سلسله به سر دارای گنبدی آجری است.

بقعه زین العابدین

موقعیت: جاده دزفول و هفت تپه، روستای دیلم سفلی، میان روستای الوان و شمعون و دیلم علیا.

 گویند قدمگاه امام سجاد (ع) است. دارای گنبد مضرس و در اطراف آن قبرستان وجود دارد.

قدمگاه ابو الفضل و امام رضا

موقعیت: جاده دزفول و شوشتر، بعد از روستای فیروز آباد، جاده فرعی به طول 3 کیلومتر، روستای کهنک.

بقعه دارای گنبد و بنای مستطیل که داخل آن یک ضریح و نقاشی های صورت شبیه سواران کربلا وجود دارد. در بیرون بقعه، بنای کوچکتری وجود دارد به نام بقعه پیر علی و دیگری به نام بقعه بی بی گل است.

در ضمن، در جنوب روستای کهنک بقعه کوچکی از آجر با گنبدی دو طبقه ای دیده می شود که به قدمگاه امام رضا معروف است.

بقعه امیر کان

موقعیت: پشت باغات شمس آباد

بقعه ای ساده آجری که در کنار آن قبرستان وسیعی وجود دارد.

بقعه مقوم

موقعیت: جنوب غربی دزفول در 100 متری جاده کویتون صفی آباد.

قدمت بنا: بنایی آجری متعلق به دوره صفویه که در سال 1180 قمری تعمیر گردیده است.

بقعه امام رضا دیمی

موقعیت: ضلع شرقی دزفول، نزدیک میدان و کنار کوره های آجرپزی، محله جمشید آباد.

دارای بنای ساده آجری با گنبد مضرس می باشد.

بقعه علی اودس او

موقعیت: کرانه غربی رودخانه و در کنار پل دزفول و بر دامنه تپه مشرف بر پل.

 اودس او در زبان دزفولی به معنای آن طرف آب است. بقعه دارای بنایی چهار دیوار آجری با گنبدی به ارتفاع 6 متر می باشد.

بقعه شاه خراسون

بقعه ای آجری دارای گنبدی هشت ترک ساده می باشد.

بقعه پیر فرّاش

موقعیت: روستای فرّا، نزدیک روستای قلعه چیتی

بقعه دارای بنای مربع شکل و گنبد آجری است.

بقعه پیر حبش

موقعیت: محله مسجد دزفول، کوچه میرزاکیان

 بقعه ای کوچک با گنبدی مضرس و سقاخانه می باشد.

بقعه سید محمد

موقعیت: نزدیکی ده بَهر

دارای گنبدی کوچک. در کنار آن یک قبرستان نیز وجود دارد.

پل قدیمی دزفول

قدمت بنا: گفته شده این پل از قدیمی ترین پل های جهان است و در زمان ساسانیان ساخته شده است.

در ضمن، در زمان عضد الدوله دیلمی و صفویه و قاجاریه تعمیر گردید.

 این پل رابط میان دو شهر دزفول و اندیمشک می باشد. در کنار پل و نزدیک ساحل آثار آسیاب های قدیمی نیز وجود دارد. پل دارای 14 دهانه بزرگ که با آجر و سنگ ساخته شده است.

جندی شاپور

موقعیت: 18 کیلومتری جنوب شرقی دزفول، 50 کیلومتری غرب شوشتر.

 شامل آثار باستانی اردوگاه نظامی به صورت یک شهر می باشد که به دستور شاپور اول ساخته شده و تا قرن 4 قمری آباد بوده است.

رامهرمز

موقعیت: 100 کیلومتری شرق اهواز، 90 کیلومتری بهبهان.

نام پیشین: سمنگان

تاریخچه: شهری تاریخی است که گویند به دست هرمز پسر شاپور اول ساسانی ساخته شده است. در ضمن نقل کرده اند که مانی پیشوای دینی نامدار ایران در این شهر به دار آویخته شده است.

 از بناهای رامهرمز پادشاه ساسانی در پیرامون شوشتر است. این شهر در زمان خلیفه دوم یعنی عمر خطاب به دست ابو موسی اشعری فتح گردید.

امامزاده حسنعلی (پیرگوش)

موقعیت: مرکز شهر

در داخل بقعه سنگ های به شکل گوش انسان وجود دارد.

امامزاده میرصالح

موقعیت: داخل شهر، خیابان امام خمینی

قدمت اولیه بنا: قرن اول هجری

آرامگاه هرمز

موقعیت: داخل شهر رامهرمز، باغ برده شور

شرح حال: رامهرمز ساسانی بنا کننده شهر رامهرمز بوده است.

طاق نصرت

موقعیت: در مدخل شهر رامهرمز قرار دارد.

قدمت اولیه بنا: دوره ساسانی

ویرانه های شهر مختاری

موقعیت: شمال شهر رامهرمز

 همان شهری است که علی بن محمد صاحب الزنج علوی ایرانی شیعه و ستاره شناس و رهبر قیام زنگیان بر علیه عباسین، مرکز فعالیت خود را در این شهر متمرکز ساخت.

آرامگاه صفاف املح

موقعیت: کیلومتر 5 جاده رامهرمز به اهواز

گفته شده تاریخ وی به زمان سلیمان بن داوود می رسد.

سوسنگرد

سوسنگرد مرکز شهرستان دشت آزادگان استان خوزستان است. در روزگار باستان سوسن گرد سپس نهرتیری خوانده می شد و در زمان ساسانیان و اوائل اسلام حکومت نشین ناحیه دشت میسان بود که در قرن 4 قمری ویران شده است. این شهر در سال 1314 سوسنگرد نامیده شد. سوسن گرد شهر سوسن مظهر پرستش آناهیتا بوده است. این شهر در زنان جنگ هشت ساله ایران و عراق آسیب فراوان دید.

 

منبع: دانشنامه اماکن مذهبی، فرهنگی و تاریخی ایران - حیدر شجاعی

پایگاه خبری حقوق نیوز - ایران شناسی



+ 0
مخالفم - 0
منبع: حقوق نیوز

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: