حقوق خبر
اختلال خواب (sleep disorder )

کامل ترین اطلاعات درباره اختلال خواب(قسمت 1)

بی خوابی شایع ترین مشکل خوبه و تجربه ای ملموس برای اکثریت افراد است و احتمالاً نمی توان فرد بزرگسالی را پیدا کرد که هیچ گاه بی خوابی را تجربه نکرده باشد. 30 الی 45 درصد از افراد از بی خوابی شکایت دارند. بی خوابی می تواند به صورت دیر به خواب رفتن، زود از خواب بیدار شدن با منقطع بودن خواب باشد. ممکن است کوتاه مدت یا مداوم باشد

کامل ترین اطلاعات درباره اختلال خواب(قسمت 1)
 

اختلال خواب

خواب چیست و چه اثری بر بدن دارد؟

سال هاست که دانشمندان به دنبال یافتن پاسخ این سؤال هستند اما پس از این همه بررسی باید گفت که هنوز هم واقعا پاسخ آن را نمی دانیم. خواب یکی از پایه های بقای حیوانات و انسان هاست. انسان ها، حیوانات پستاندار، پرندگان، خزندگان حشرات و حتی ماهی ها نیز می خوابند.

عده ای معتقدند خواب به بدن کمک می کند تا بعد از فعالیت روزانه، تجدید قوا کند. ولی انرژی ای که در طی ۸ ساعت خواب صرفه جویی می شود ناچیز است، یعنی به اندازه ی انرژی حاصل از خوردن یک کلوچه. این مقدار انرژی ناچیزتر از آن است که بخواهد دلیلی برای خوابیدن باشد.

خواب برای جانداران ضروری تر از غذاست. خواب کارکرد تعادلی و ترمیمی دارد، در حفظ انرژی و درجه ی حرارت بدن مؤثر است و برای بافت های مغز فرصتی را فراهم می کند تا خستگی و فرسودگی طول روز را جبران کنند.

در حقیقت وقتی شما خواب هستید، سیستم های بدن تان تنظیم و قوای تان تجدید می شود. چیزهای جدیدی که آموخته اید دوباره پردازش می شوند. خاطرات تان طبقه بندی و ذخیره می شوند، سیستم ایمنی بدن مواد جدیدی برای مقابله با عفونت می سازد و هورمون رشد ترشح می شود. هم چنین ارتباط محکمی بین خواب، یادگیری و حافظه وجود دارد.

به نظر می رسد که خوابیدن علاوه بر دلایل جسمی و بیولوژیک، علل روان شناختی نیز داشته باشد. شاید ما انسان ها نمی توانیم شرایط این دنیا را به صورت مستمر تحمل کنیم. پس هر از چند گاهی وضعیتی را برای خود مهیا می کنیم که بسیار به وضعیت درون رحمی شباهت دارد: گرم، تاریک و دور از تحریکات محیطی برخی از ما در حالت خواب وضعیتی را به خود می گیریم که بسیار مشابه حالت جنین در رحم است و شاید به این وسیله ناخودآگاه به گذشته برمی گردیم.

محرومیت طولانی از خواب

بدن می تواند در مقابل کمبود خواب به طور موقت مقاومت قابل ملاحظه ای از خود نشان دهد، به گونه ای که یک شب محرومیت کامل از خواب، در جوان ها موجب خواب آلودگی آن ها می شود ولی تأثیر زیادی بر عملکرد آن ها بر جا نمی گذارد و پس از چند روز بی خوابی یا کم خوابی ۲ یا ۳ شب خواب طبیعی، اشخاص را به شرایط طبیعی خود باز می گرداند. ولی بی خوابی های طولانی مدت می توانند عوارض چشمگیری داشته باشند. فردی که از خواب محروم شده، بی حال و به سرعت عصبانی می شود.

از محرومیت از خواب در اعصار گذشته به عنوان یک نوع شکنجه ی مؤثر استفاده شده است.

در انسان ها محرومیت ۵ تا ۱۰ روزه از خواب منجر به میل شدید برای خواب، اختلال در حافظه و یادگیری و کاهش توانایی ذهنی، تغییرات خلقی، توهم و اختلالات بینایی می شود. محروم کردن طولانی مدت افراد از خواب ممکن است آنها را دچار به هم خوردگی تعادل روانی و جنون کند و در صورت تداوم حتی می تواند به مرگ نیز منجر شود.

طولانی ترین زمانی که یک فرد توانسته بیدار بماند، ۱۱ روز است. این رکورد در سال ۱۹۶۳ توسط یک جوان ۱۷ ساله به دست آمد. او از روز چهارم دچار اختلالاتی در وضعیت روانی از جمله هذیان شد. البته پس از ثبت رکورد، او به مقدار کافی خوابید و به وضعیت کاملاً عادی برگشت.

در بی خوابی نسبی نیز هر چند ممکن است فرد به آن عادت کند و نیاز به خواب را حس نکند، ولی توانایی ذهنی وی کاهش می یابد.

هم چنین کمبود خواب احتمال چاقی را نیز افزایش می دهد، زیرا برخی از هورمون ها که در کنترل وزن و اشتها نقش دارند، در طی خواب ترشح می شوند.

آیا میزان نیاز به خواب با خصوصیات شخصیتی و افراد ارتباطی دارد؟

افراد مختلف میزان خواب متفاوتی دارند، عده ای نیاز به خواب کمتری در خود احساس می کنند، درحالی که برخی دیگر بیشتر از سایرین می خوابند. این که آیا ارتباط قاطعی بین میزان نیاز به خواب خصوصیات شخصیتی وجود دارد یا نه هنوز به طور قطع ثابت نشده است و همیشه میزان نیاز به خواب نشانه ی خصوصیات رفتاری شخصیتی در فرد نیست. ولی می توان گفت که معمولاً افراد کم خواب، فعال، پرتحرک، جاه طلب و اجتماعی هستند، درحالی که افراد پرخواب گوشه گیر، منزوی و تا حدی مضطرب و افسرده اند.

نیاز به خواب در افراد مختلف متفاوت است. این باور که انسان ها باید در شبانه روز ۸ ساعت بخوابند، افسانه ای بیش نیست. برخی افراد با ساعات خواب کمتری می توانند در طی روز سرحال و با انرژی باشند، ولی عده ای دیگر برای انجام دادن فعالیت های معمول روزانه شان به خواب بیشتری احتیاج دارند.

الزاماً دو نفر که با هم به خواب رفته و با هم از خواب بیدار شده اند، به یک اندازه از خواب سیراب نمی شوند. اکثر مردم به ۶ تا ۹ ساعت خواب شبانه نیاز دارند. کسانی که به کمتر از این میزان خواب شبانه احتیاج دارند، کم خواب و کسانی که به بیش از ساعت خواب شبانه نیاز دارند، پرخواب محسوب می شوند.

حدود 20 درصد از مردم، کم خواب هستند و کمتر از ۶ ساعت در شبانه روز می خوابند که اکثر آن ها را مردان تشکیل می دهند.

البته نیاز فرد به خواب همیشه ثابت نیست و در برخی موقعیت ها، مثل خستگی شدید، بیماری جسمی، حاملگی و فشارهای روانی مختلف نیاز به خواب افزایش می یابد. در هنگام بروز حوادث لذت بخش مثلاً وقتی درگیر تدارک برگزاری مراسم ازدواج یکی از نزدیکان یا تدارک برنامه ی مسافرت هستیم، میزان خواب کاهش می یابد. با افزایش سن و شروع دوره ی میانسالی نیز از میزان نیاز به خواب کاسته می شود.

خواب دارای چه مراحلی است؟

خواب انسان در طی یک شب وضعیت ثابتی ندارد و دارای دو مرحله ی کاملاً مجزاست. این دو مرحله به نام های مرحله ی «REM» و مرحله ی «NON REM» معروف هستند.

هر انسانی در ابتدای خواب وارد مرحله ی «NON REM» می شود. این مرحله شامل چهار قسمت است که یکی بعد از دیگری طی می شوند و با عبور از هر مرحله خواب عمیق تر می شود.

مرحله ی یک که سبک ترین مرحله است، مرحله ی گذر از بیداری به خواب است. اگر در مرحله ی یک از خواب بیدار شوید، احتمالاً می گویید که بیدار هستید و هنوز نخوابیده اید.

مرحله ی دوم خواب، نخستین مرحله ی واقعی خواب است. این مرحله، خواب سبکی است که به راحتی می توانید از آن بیدار شوید. بخش عمده ای از زمان خواب ما در این مرحله سپری می شود.

عمیق ترین مرحله ی خواب، مرحله ی چهارم است که در آن ضربان قلب بسیار آرام و تنفس عمیق می شود. در این حالت مغز در استراحت کامل به سر می برد و هیچ فرمانی به اندام ها نمی دهد و حرکت اندام ها نیز کند می شود. در مرحله ی سوم و چهارم، بیدار شدن بسیار سخت است و صرفاً صداهای بسیار بلند می تواند فرد را از خواب بیدار کند. کسی که در این مرحله از خواب بیدار می شود، گیج و منگ است و پس از مدتی تازه متوجه می شود که در چه زمانی و مکانی قرار دارد.

بعد از حدود 2 ساعت، خواب «NON REM» جای خود را به خواب «REM» می دهد. در این مرحله از خواب با وجود این که پلک ها بسته اند، چشم ها حرکت می کنند و همراه با حرکت چشم، ضربان قلب و تنفس نیز تند می شود و مغز فعالیتش را از سر می گیرد ولی حرکات بدن کاهش می یابند و حتی می توان گفت که عضلات فلج می شوند. اکثر رؤیاها در این مرحله از خواب روی می دهند و اگر شخص در این مرحله از خواب بیدار شود، می تواند آخرین رؤیای خود را به یاد بیاورد.

رؤیا چیست؟

دیدن خواب یا رؤیا یک بخش اساسی از خواب ما را تشکیل می دهد. نسبت رؤیا به خواب در بالغین ثابت است و حدود ۲۰ درصد از خواب صرف دیدن رؤیا می شود.

رؤیا (خواب دیدن) از هزاران سال پیش توجه فیلسوفان را به خود جلب کرده است و برای تعریف آن به سختی می توان پاسخ تک جمله ای پیدا کرد.

رؤیا را شاید بتوان به عنوان هر نوع تصویر، فکر و هیجانی که در طی خواب بروز می کند، تعریف کرد. رؤيا، فعالیت ذهنیِ در حین خواب است که از جهاتی با فعالیت ذهنی در حالت بیداری شباهت هایی دارد ولی از جنبه های بسیاری نیز با آن متفاوت است. رؤيا ممکن است کاملاً شفاف یا کاملاً مبهم باشد؛ ممکن است بسیار لذت بخش یا بسیار دردناک باشد.

نظرات در مورد رؤیا بسیار متفاوت است، برخی معتقدند که رؤيا هیچ کارایی ای ندارد و برخی برعکس رؤیا را برای سلامت جسمی، روانی و هیجانی لازم می دانند و معتقدند رؤیا باعث می شود که بتوانیم با هیجانات و استرس هایمان بهتر کنار بیاییم.

منشأ رؤیا

حتی نوزادان نیز رؤیا می بینند. از آن جا که در خلال سال های اول زندگی هنوز تمایز بین واقعیت و خیال ممکن نیست، کودکان رؤیا را واقعی و امکان پذیر توصیف می کنند. در سن سه سالگی کودکان تصور می کنند که دیگران در به وجود آوردن رؤیای آنها مستقیماً نقش دارند. اما اکثر کودکان ۴ ساله می فهمند که رؤیای هر شخص مربوط به خود اوست و دیگران در به وجود آوردن آن نقشی ندارند. کودکان ممکن است رؤیا را لذت بخش یا ترسناک گزارش کنند، ولی به طور معمول رؤیای ترسناک یا همان کابوس شایع تر است. تا سن ۵ سالگی کودکان رؤیاهای شان را حوادث واقعی می پندارند، ولی از سن ۵ سالکی به بعد کودک می فهمد که رؤیاهایش واقعی نیستند.

نظریات متفاوتی در این مورد وجود دارد. بر اساس نظریه ی روان کاوان، رؤیا نمودی از خواسته ها، انگیزه ها و هیجانات ناخوداگاه ماست که توسط خود ما سرکوب شده است و در طی خواب خود را نشان می دهد. بر اساس یک نظریه ی دیگر، رؤیا بر اثر فعال شدن برخی قسمت های مغز در طی خواب روی می دهد و حتی ممکن است عوامل بیرونی از قبیل صداهایی که هنگام خواب در اطراف مان جریان دارد، روی آن اثر بگذارد.

کامل ترین اطلاعات درباره اختلال خواب(قسمت 1)
 

بی خوابی چیست؟

بی خوابی شایع ترین مشکل خوبه و تجربه ای ملموس برای اکثریت افراد است و احتمالاً نمی توان فرد بزرگسالی را پیدا کرد که هیچ گاه بی خوابی را تجربه نکرده باشد. 30 الی 45 درصد از افراد از بی خوابی شکایت دارند. بی خوابی می تواند به صورت دیر به خواب رفتن،  زود از خواب بیدار شدن با منقطع بودن خواب باشد. ممکن است کوتاه مدت یا مداوم باشد.

بی خوابی مداوم به گروهی از بی خوابی ها اطلاق می شود که حداقل یک ماه طول کشیده باشند. این عارضه گروه نسبتاً شایع تری از اختلالات را تشکیل می دهد.

بی خوابی انواع مختلفی دارد، شامل:

بی خوابی سایکو فیزیولوژیک (جسمی - روانی)

حالتی مزمن است که در آن فرد نمی تواند شب ها به خوبی بخوابد و متعاقب آن در روز نیز عملکرد خوبی ندارد. این مشکل ناشی از تعامل افکار اضطرابی و انقباض عضلانی است. این بی خوابی ممکن است ابتدا پس از یک استرس روی دهد، ولی به مرور زمان فرد دچار این نگرش می شود که نمی تواند هر زمان که خواست به خواب برود و وقتی این چرخه ی معیوب برقرار شد، حتی اگر علت زمینه ساز اولیه برطرف شود، بی خوابی ادامه می یابد.

این افراد در طی سال ها و ماه ها با مسئله ی خواب، اشتغال ذهنی پیدا می کنند و در مورد آن دچار افکار منفی و تنش عضلانی می شوند که این مشکل، توانایی به خواب رفتن فرد را ضعیف تر می کند. هرچه نگرانی در مورد به خواب رفتن بیش تر شود، تنش عضلانی و بی خوابی نیز بیشتر می شود. این افراد ممکن است برای ماه ها، سال ها و حتی چند دهه از عمرشان بی خوابی داشته باشند. این نوع بی خوابی در خانم ها شایع تر از آقایان است.

در بی خوابی مربوط به افسردگی اساسی، معمولاً شروع خواب نسبتاً خوب و طبیعی است ولی در خلال نیمه ی دوم شب، بیداری مکرر و سحرخیزی زودرس وجود دارد.

در این میان بیماران مبتلا به مانیا (شیدایی) کم خواب ترین افراد هستند ولی اغلب شکایتی از مسئله ی خواب ندارند. در واقع در این اختلال نیاز به خواب کاهش می یابد.

اختلال انطباقی خواب

ممکن است بی خوابی در اثر یک استرس حاد با یک مشکل هیجانی بروز کند.

ازدواج، از دست دادن شغل، طلاق، مرگ بستگان، مشکلات مالی، درگیری های خانوادگی و هر حادثه ی مثبت یا منفی دیگری می تواند منجر به بی خوابی شود. ما هنگامی که مضطرب هستیم، بی خواب می شویم. مثلاً در شب های امتحان، هنگامی که قرار است در یک مصاحبه یا گزینش استخدامی حضور یابیم، با قرار است تصمیم مهمی را بگیریم، زمانی که با فقدان و از دست دادن روبه رو می شویم، در هنگام مرگ عزیزان از دست دادن شغل یا رد شدن در یک امتحان بی خوابی را تجربه می کنیم. این بی خوابی معمولاً کوتاه مدت و موقت است.

بی خوابی ناشی از بیماری های جسمی

هر بیماری جسمی مخصوصاً اگر با درد همراه باشد، می تواند موجب بی خوابی شود. اختلالات تنفسی مثل آپنه ی انسدادی، آسم، برگشت محتویات معده به مری، پرکاری تیروئید، بزرگی پروستات و دردهای جسمی می توانند موجب بی خوابی شوند. درد یکی از عوامل بی خوابی است، مانند درد دندان که گاهی منجر به بی خوابی می شود. دردهای مزمن مثل سرطان نیز می توانند منجر به بی خوابی های طولانی شوند.

برخی غذاها نیز ممکن است موجب بی خوابی در افراد مستعد شوند. مثلاً غذاهای تند ممکن است موجب برگشت محتویات معده به مری و با ایجاد سوزش معده منجر به بی خوابی شوند.

اختلالات خواب ناشی از مصرف مواد و داروها

مصرف یا سوءمصرف برخی داروها و مواد می تواند موجب آشفتگی هایی در خواب شامل بی خوابی، پرخوابی، بدخوابی و... شود.

الكل یکی از تضعیف کننده های سیستم عصبی است. الکل در هنگام مصرف ممکن است به خواب رفتن را تسهیل کند، ولی مصرف زیاد آن در شب می تواند سبب خواب آلودگی و اشکال در بیدار شدن در صبح روز بعد شود. متعاقب مصرف طولانی مدت الكل بی خوابی شدت می گیرد و چند هفته یا بیشتر طول می کشد.

در افراد سیگاری مصرف مقادیر کم نیکوتین ممکن است سبب تسهیل خواب شود، ولی مقادیر بالای نیکوتین باعث ایجاد اختلال در خواب به خصوص در شروع آن است. به طور کلی افراد سیگاری کمتر از افراد غیرسیگاری می خوابند. ترک سیگار ممکن است سبب خواب آلودگی یا برعکس آن، سبب بی خوابی شود.

داروهای خواب آور باعث بهبود خواب می شوند، ولی معمولاً با مصرف طولانی مدت تأثیر دارو کاهش می یابد و بیمار مجبور است میزان مصرف را بالا ببرد. قطع ناگهانی این داروها سبب بی خوابی شدید می شود.

آیا استفاده از داروهای خواب آور در درمان بی خوابی توصیه می شود؟

داروهای خواب آور به طور گسترده ای در سراسر دنیا مورد استفاده قرار می گیرند. این داروها نباید به صورت خودسرانه استفاده شوند. پزشک نیز تنها بعد از بررسی کامل مشکل خواب و دلایل احتمالی آن و بررسی بهداشت خواب می تواند این داروها را تجویز کند.

استفاده از حداقل میزان دارو در کوتاه مدت ترین دوره توصیه می شود. عوارض آن داروها شامل خواب آلودگی در طی روز، نامشخص ماندن علت بی خوابی و بازگشت شدیدتر بی خوابی به دنبال قطع مصرف آن هاست. باید توجه داشت که در افراد مسن و بیماران کلیوی مصرف این داروها ممکن است منجر به خواب آلودگی در طول روز، بروز اختلالات شناختی یا سقوط شود.

نکته ی مهم دیگر این است که به تدریج نسبت به اکثر داروهای خواب آور تحمل ایجاد می شود، یعنی اگر فرد با مصرف یک دارو به راحتی به خواب می رفت، ممکن است بعد از مدتی به مصرف مقادیر بیشتری از آن دارو نیاز پیدا کند.

البته باید توجه داشت در مواردی که بی خوابی ثانویه بر اثر بیماری های دیگر، مثلاً افسردگی یا اضطراب، روی می دهد، مصرف دارو برای رفع مشکل زمینه ای الزامی است.

کامل ترین اطلاعات درباره اختلال خواب(قسمت 1)
 

چرا برخی افراد با این که به میزان کافی می خوابند از کم خوابی شکایت می کنند؟

برای اکثر ما از بین رفتن حالت آگاهی و هوشیاری نشانه ای است که از شروع خواب خبر می دهد، ولی در وضعیت های خاص فرد قادر به درک درست خواب نیست.

برخی افراد از بی خوابی شکایت دارند، در حالی که مشکلی در خواب آنها مشاهده نمی شود. مثلاً به رغم اینکه خودشان اظهار می دارند که شب ها نمی خوابند، خانواده می گویند که آنها تمام شب را خوابیده اند و یافته های خواب نگاری که در آزمایشگاه های خواب صورت می گیرد نیز نشان دهنده ی خواب کافی در آن هاست.

مثلاً بیماری که در آزمایشگاه خوابیده است، ممکن است اظهار کند که ۲ ساعت طول کشیده تا او بخوابد، ۱۰ بار از خواب بیدار شده و در مجموع بیش از ۳ ساعت نخوابیده است، در حالی که اطلاعات آزمایشگاه خواب نشان می دهد که او طی نیم ساعت به خواب رفته، ۶ ساعت خوابیده و فقط ۲ بار بیدار شده است. در این حالت، فرد دروغ نمی گوید ولی برداشتش از میزان خواب اشتباه است. برخی پزشکان معتقدند که این حالت ناشی از اختلالات افسردگی یا اضطراب نهفته یا خوب درمان نشده است، رفع نگرانی در مورد ناتوانی در به خواب رفتن یا مصرف داروهای ضد اضطراب می تواند سبب بهبود این وضعیت شود.

چرا با افزایش سن بی خوابی شایع تر می شود؟

خواب با سن تغییر می کند. در سنین بالا میزان خواب و عمق آن کاهش می یابد و بر مشکلات خواب افزوده می شود.

وقتی سن بالا می رود تغییراتی در بدن روی می دهند که می توانند تأثیرات منفی بر خواب داشته باشند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

- تغییر در الگوی خواب: با افزایش سن، ما زمان بیشتری را در مراحل اول و دوم خواب که مراحل خواب سبک اند می گذرانیم و مراحل سوم و چهارم که خواب عمیق و راحت ترین و بهترین نوع خواب هستند، کاهش پیدا می کنند، در این حالت چون خواب سبک است احتمال بیدار شدن افزایش می یابد.

- تغییر ساعت درونی: با افزایش سن، ساعت درونی بدن نیز تغییر می کند به نحوی که ما معمولاً زودتر خسته می شویم و به خواب می رویم و صبح زودتر از خواب بیدار می شویم.

- مشکلات جسمی: دردهای جسمی مثل درد مفاصل، تنگی نفس در هنگام دراز کشیدن، گر گرفتن در خانم ها (در سنین یائسگی) و تکرر ادرار در آقایان (به علت مشکل پروستات) می توانند باعث بیدار شدن شبانه شوند.

- تغییر در میزان فعالیت: با افزایش سن معمولاً فعالیت های بدنی ما کم تر می شود و ممکن است در اوقات فراغتی که پیدا کرده ایم در طول روز چندین بار چرت بزنیم که باعث می شود نیاز به خواب شبانه کمتر شود.

بهداشت خواب چیست؟

بهداشت خواب مجموعه اقداماتی است که به افراد کمک می کند تا خواب راحت و آرامی داشته باشند. به بیان دیگر، بهداشت خواب عادات سالم خوابیدن است. این عادات بسیار ساده هستند و اکثر افراد از آنها آگاهی دارند، اما در موقع خواب به آنها عمل نمی کنند.

خواب وضعیت حساسی است که ممکن است عوامل متعددی باعث به هم ریختن آن شوند. بسیاری از این عوامل قابل کنترل هستند.

بهداشت خواب دو مقوله را دربر می گیرد: نخست این که نگرشمان را به خواب اصلاح کنیم و دوم این که محیط خواب را به بهترین وضعیت برسانیم.

بهبود نگرش به خواب

باید مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از شروع خواب را دوره ی «قبل از خواب»، یا آمادگی برای خواب بدانیم. بسیاری از ما آن قدر مشغله داریم که ساعات آخر شب را نیز به انجام فعالیت های شغلی یا آماده کردن کارهای روز بعد اختصاص می دهیم. وجود این مشغله های فکری باعث افزایش اضطراب و استرس می شود. گاهی رها شدن از این وضع و رسیدن به آرامش فکری و رهایی از انقباضات عضلانی ناشی از این استرس ها، زمان زیادی را به خود اختصاص می دهد. شما برای رسیدن به آرامش و تبدیل شدن از فردی که درگیر کارهای روزانه است به فردی که می خواهد با دستیابی به آرامش فکری و عضلانی به خواب رود، به زمان نیاز دارید.

بیش تر ما هنگامی که در رختخواب هستیم، ذهن مان پر از اما و اگرها و کارهایی است که باید انجام دهیم. بهتر است سعی کنید در طی روز برای انجام کارهای تان برنامه ریزی داشته باشید و ۳۰ تا ۶۰ دقیقه ی قبل از خواب را فقط به فعالیت ها و امور آرام بخش اختصاص دهید.

بهتر کردن وضعیت خواب

به خواب رفتن و در خواب ماندن به عوامل مختلفی بستگی دارد. لذا هنگامی که با بی خوابی روبه رو هستیم، اولین قدم این است که به دنبال عوامل مختل کننده ی خواب بگردیم و آنها را اصلاح کنیم.

دلایل محیطی بی خوابی

سروصدا:

- خروپف یا سرفه کردن، یا حرف زدن همسر در خواب

- تلویزیون

- تلفن

- بوق ماشین

موقعیت بدن

- نبودن جای کافی برای خواب، مثلا کوچک بودن تشک یا خوابیدن در تخت دو نفره کنار همسری چاق

- خوابیدن در وضعیت نشسته، مثل خوابیدن در ماشین، هواپیما یا

- آسانسور

- ..................

دمای نامتعادل

- گرمای محل خواب

- سرمای محل خواب

- ....................

رختخواب نامناسب:

- نامناسب بودن تشک

- سفتی یا کوچکی بالش

- راحت نبودن لباس

- حساسیت به پر

- ..................

نور نامناسب:

- روشن بودن لامپ

- نور خورشید برای کسانی که کار شیفتی دارند.

- ..................

موقعیت بدن:

- نبودن جای کافی برای خواب، مثلاً کوچک بودن تشک یا خوابیدن در تخت دو نفره کنار همسری چاق

- خوابیدن در وضعیت نشسته، مثل خوابیدن در ماشین، هواپیما یا قطار

- بد خوابی همسر

منبع: اختلال خواب؛ شناخت اختلالات و آشنایی با بهداشت خواب - دکتر نرگس شمس علیزاده

پایگاه خبری حقوق نیوز - موضوعات عمومی



+ 0
مخالفم - 0
منبع: حقوق نیوز

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: