حقوق خبر
آسم (asthma)

جامع ترین اطلاعات درباره آسم( قسمت پایانی)

چنان چه در محیط کار دچار خس خس، سرفه یا تنگی نفس می شوید و در خارج از این محیط یا در هنگام تعطیلات این علایم بروز نمی کنند احتمالا مبتلا به آسم شغلی هستید


 

پایگاه خبری حقوق نیوز

آسم (asthma)

آسم ناشی از ورزش

چنان چه در خلال انجام ورزش یا بعد از آن دچار سرفه، خس خس یا کم آوردن نفس می شوید ممکن است مبتلا به آسم باشید.

 آسم ناشی از ورزش هنگامی روی می دهد که راه های هوایی اصلی ریه ها یعنی لوله های برونش دچار التهاب شوند. عضلات دیواره های برونش منقبض می شوند و سلول های ریه ها مقادیر زیادی مخاط تولید می کنند که موجب تنگ شدن راه های هوایی می شود. در نتیجه علایم و نشانه هایی که از خس خس خفيف تا تنگی نفس شدید متغیر هستند بروز می کنند.

در افراد مبتلا به آسم ناشی از ورزش، ممکن است فعالیت بدنی تنها عامل برانگیزاننده نشانه های آسم و یا فقط یکی از چند عامل باشد.

معمولا آسم ناشی از ورزش اهداف ورزشی را اعم از اینکه ورزش سبک یا پیاده روی مرتب هفتگی باشند یا رقابت در سطوح حرفه ای محدود نمی کند.

درمان صحیح می تواند موجب تحت کنترل در آوردن نشانه های بیماری و فراهم شدن امکان انجام ورزش تا اندازه دلخواه شود.

به نظر می رسد آسم در ورزشکاران بیشتر از سایر افراد ایجاد می شود. در مطالعه ای که در شرکت کنندگان در بازی های المپیک تابستان سال ۱۹۹۶، در ایالات آتلانتا، جورجیای آمریکا به عمل آمد نشان داده شد که ۱۵٪ این افراد دچار آسم هستند و ۱۰٪ از این عده از داروهای کنترل کننده آسم استفاده می کنند.

تصور می شود در ورزش هایی مانند دوچرخه سواری، کوهنوردی و دویدن در مسیر طولانی (دو استقامت) میزان بروز آسم، نسبتاً زیاد و در ورزش هایی مثل وزنه برداری و شیرجه این میزان نسبتاً پایین تر است.

علایم و نشانه های آسم ناشی از ورزش

علایم و نشانه های آسم ناشی از ورزش مانند آسم حاصل از سایر عوامل برانگیزاننده هستند و عبارتند از سرفه، خس خس، احساس درد یا تنگی قفسه سینه و کوتاه شدن تنفس.

سایر علایم و نشانه ها عبارتند از: خسته شدن در هنگام انجام ورزش، طولانی شدن زمان بازگشت تنفس به حالت طبیعی، پس از انجام ورزش.

به طور معمول علایم و نشانه های آسم ناشی از ورزش به دنبال ۵ تا ۱۵ دقیقه انجام ورزش و در بعضی موارد پس از به پایان رسیدن ورزش آغاز می شوند.

علل آسم ناشی از ورزش

علت آسم ناشی از ورزش به خوبی مشخص نیست. در افراد مستعد ممکن است نشانه ها در اثر خشک یا سرد شدن راه های هوایی در حین تنفس های عمیق ایجاد شوند.

ممکن است علاوه بر ورزش، عوامل برانگیزاننده دیگر نیز در افراد مبتلا به آسم ناشی از ورزش موجب بروز حمله آسم شوند. در بعضی از موارد، علایم آسم ناشی از ورزش، نخستین علایم آسم هستند و با گذشت زمان، سایر عوامل برانگیزاننده شروع به ایجاد علایم آسم می کنند.

نشانه های برانگیخته شده به وسیله ورزش می توانند در هر فرد مبتلا به آسم وجود داشته باشند.

احتمال برانگیخته شدن آسم در اثر ورزش های هوازی مثل دویدن یا بسکتبال و هاکی بیشتر از وزنه برداری، گلف یا قدم زدن آرام است. شنا، یک ورزش هوازی است ولی به دلیل بالاتر بودن میزان رطوبت در نزدیکی آب، احتمال بازماندن راه های هوایی بیشتر است.

 عوامل تشدید کننده آسم ناشی از ورزش عبارتند از: هوای سرد، هوای خشک، آلودگی هوا، زیاد بودن مقدار گرده در هوا، ابتلا به عفونت تنفسی (از جمله سرماخوردگی)، روی فرم نبودن بدن، تماس با مواد شیمیایی مانند کلر، رنگ، کودهای شیمیایی یا سموم علف کش.

عوامل خطر برای آسم ورزشی

آسم ناشی از ورزش در هر سنی ممکن است روی دهد ولی در کودکان (به دلیل فعال تر بودن آنها از بزرگسالان) و در افرادی که به ورزش های زمستانی (مثل پاتیناژ، هاکی روی یخ یا اسکی) به ویژه در سطوح قهرمانی می پردازند محتمل تر است.

 احتمال ایجاد آسم ناشی از ورزش در افراد مبتلا به آسم بیشتر است.

عوامل زیر، احتمال بروز آسم را افزایش می دهند:

1- ابتلای یکی از والدین یا هر دوی آنها به آسم

2- زندگی در شهرهای بزرگ (که احتمال تماس با آلاینده های محیطی را افزایش می دهد)

3- مواجهه با دود سیگار، تماس با عوامل برانگیزاننده شغلی (مثل مواد شیمیایی مورد استفاده در کشاورزی، آرایش مو، رنگ، و مواد مخصوص ساخت پلاستیک و وسایل الکترونیکی)

4- عفونت های تنفسی در کودکان، کم بودن وزن هنگام تولد، چاقی و بیماری بازگشت محتویات (اسید) معده به مری (GERD).

در چه هنگام باید به پزشک مراجعه نمود ؟

در موارد زیر باید به پزشک مراجعه کنید:

- اگر تصور می کنید به آسم ناشی از ورزش مبتلا هستید.

در صورت ابتلا به سرفه، خس خس یا احساس درد یا گرفتگی قفسه سینه در هنگام ورزش باید به پزشک مراجعه کنید. حتی در صورتی که مبتلا به آسم نیستید ممکن است علایم، ناشی از بیماری دیگری باشند که نیاز به مراقبت پزشکی دارند.

اغلب، آسم ناشی از ورزش مورد توجه قرار نمی گیرد زیرا افراد مبتلا به آسم خفیف ناشی از ورزش تصور می کنند علایم ایجاد شده، واکنش طبیعی بدن به ورزش هستند.

- در صورتی که از ابتلای خود به آسم ناشی از ورزش آگاهی دارید.

کار تیمی میان پزشک و بیمار مبتلا به آسم می تواند منجر به برنامه ریزی دقیق برای پیشگیری از حمله های اسم ناشی از ورزش و کنترل علایم شود.

- چنان چه درمان دارویی بی اثر بوده است.

در صورت موثر نبودن درمان های دارویی آسم، به پزشک مراجعه کنید تا نوع دارو یا مقدار مصرف آن را تغییر دهد. خودسرانه مقدار دارو را افزایش ندهید.

استفاده بیش از حد از اسپری (اینهالر) یا مصرف زیادتر از اندازه داروهای آسم خطرناک است.

تشخیص آسم ناشی از ورزش

پزشک پس از دریافت پاسخ های شما درباره اینکه نشانه های ایجاد شده شبیه به کدام علایم هستند، چه نوع و چه اندازه ورزش موجب بروز علایم می شوند، چه چیزی علایم بیماری شما را بهتر یا بدتر می کند، علایم بیماری در چه هنگام رخ می دهند و چه داروهایی مصرف می کنید تشخیص می دهد آیا مبتلا به آسم ناشی از ورزش هستید یا نه ؟

 روی فرم نبودن بدن، بیماری های قلبی و بعضی از داروها، علایمی مشابه آسم ناشی از ورزش ایجاد می کنند.

 آزمایش های زیر نیز ممکن است انجام شوند:

1. آزمایش های عملکرد ریه.

این آزمایش ها چگونگی عملکرد ریه در هنگام استراحت را تعیین می کنند و به منظور کنترل علایم و نشانه های آسم مورد استفاده قرار می گیرند و شامل اسپیرومتری و پیک فلومتری هستند.

2. آزمایش چالش ورزشی.

معمولا این آزمایش در مطب پزشک و به منظور تعیین چگونگی تاثیر ورزش بر عملکرد ریه انجام می شود. در ورزشکاران رقابتی، این آزمایش ها گاهی در محیط ورزشی به عمل می آیند. چنان چه قبلا داروی آسم مصرف می کرده اید از پزشک خود سوال کنید که آیا لازم است چند روز قبل از انجام آزمایش، مصرف این داروها را متوقف سازید یا نه؟

جامع ترین اطلاعات درباره آسم( قسمت پایانی)
 

 عوارض آسم ناشی از ورزش

1- کسب نتایج ضعیف در اثر آسم ورزشی کنترل نشده می تواند موجب بروز مشکلات اعتماد به نفس در کودکان و سرماخوردگی در ورزشکاران بزرگسال شود.

2- آسم ناشی از ورزش در موارد شدید می تواند موجب برانگیخته شدن حمله جدی اسم شود. این موارد ممکن است به درمان اورژانس نیاز داشته باشند. حملات شدید و درمان نشده آسم می توانند موجب مرگ شوند.

3- در نتیجه کنترل آسم، از بروز عوارض جانبی دارویی ناشی از بعضی از داروهای کنترل کننده آسم جلوگیری می شود. کورتون های استنشاقی که عارضه کمتری نسبت به انواع خوراکی دارند می توانند به کاهش نیاز به درمان اضطراری آسم کمک کنند.

درمان آسم ناشی از ورزش

درمان استاندارد آسم می تواند موجب کنترل آسم ورزشی شود. در بخش درمان آسم به انواع درمان های بیماری آسم پرداخته شد.

پیشگیری آسم ناشی از ورزش

1-گرم کردن بدن به مدت حداقل ۱۵ دقیقه قبل از انجام ورزش و سرد کردن بدن به مدت حداقل ۱۵ دقیقه بعد از ورزش ضرورت دارد.

2- در هوای خیلی سرد یا در مواقع گرده افشانی گیاهان، در خارج از اتاق ورزش نکنید.

3- استفاده از داروی سریع الاثر گشاد کننده برونش، 15 دقیقه قبل از انجام ورزش نیز به پیشگیری از بروز علایم کمک می کند.

4- اگر در هنگام ورزش، علايم خفيف آسم ایجاد شدند به ورزش ادامه دهید ولی در صورت شدید بودن این علایم، چنان چه پزشک، اسپری حاوی داروی گشاد کننده برونش سریع الاثر برایتان تجویز کرده، ورزش را متوقف کنید و 2 پاف از اسپری را استنشاق نمایید. ظرف چند دقیقه تنفس شما بهتر می شود. در غیر این صورت، ورزش را ادامه ندهید.

5- عود نشانه های آسم ناشی از ورزش، على رغم استفاده از داروی گشاد کننده برونش سریع الاثر به معنی نیاز به تغییر دارو است.

مراقبت های شخصی

- حداکثر تلاش به منظور خودداری از ورزش در هوای سرد و عدم ابتلا به عفونت های تنفسی و سرماخوردگی.

- انتخاب محیط مرطوب برای انجام ورزش.

- استفاده از داروهای ضد آلرژی با تجویز پزشک، در مواردی که آلرژی ها موجب بروز آسم می شوند و پرهیز از انجام ورزش در محیط های حاوی آلرژن ها.

- فراگیری تنفس از راه بینی یا با دهان بسته در هنگام ورزش و استفاده از ماسک صورت در هنگام ورزش.

آسم شغلی

چنان چه در محیط کار دچار خس خس، سرفه یا تنگی نفس می شوید و در خارج از این محیط یا در هنگام تعطیلات این علایم بروز نمی کنند احتمالا مبتلا به آسم شغلی هستید.

آسم شغلی در اثر استنشاق بخارها، گازها یا گرد و غبار محیط کار ایجاد می شود و در کشورهای پیشرفته، شایع ترین علت بیماری ریوی مرتبط با کار به شمار می آید.

 آسم شغلی ممکن است در افرادی که پیش از این، هرگز مبتلا به آسم نبوده اند یا در افراد مبتلا به آسم دوران کودکی که با افزایش سن برطرف شده است ایجاد شود.

 آسم شغلی می تواند هر نوع آسم قبلی را نیز تشدید کند. و معمولا آسم شغلی در صورت تشخیص و درمان زودرس، قابل بازگشت است ولی تنها راه مطمئن برای پیشگیری از عوارض آسم شغلی یعنی آسیب دایمی ریه، دوری کردن از تمام عوامل ایجاد کننده بیماری است. چنان چه این امر در محیط کار امکان پذیر نباشد، پزشک معالج می تواند تغییر شغل و انتقال محل کار به قسمت مناسب را پیشنهاد نماید.

علایم و نشانه های آسم شغلی

علایم و نشانه های آسم شغلی عبارتند از :

خس خس، سرفه، تنگی نفس، احساس تنگی و فشار در قفسه سینه و مشکل شدن ورزش و فعالیت بدنی. ممکن است آبریزش و احتقان بینی و تحریک چشم ها هم وجود داشته باشند.

در مراحل اولیه بیماری، معمولا علایم آسم کمی بعد از تماس با ماده برانگیزاننده موجود در محیط کار آغاز می شوند. گاهی ممکن است تا 12 ساعت بعد، علایم یا نشانه ها دیده شوند. ممکن است علایم آسم با جلوتر رفتن در روزهای کاری هفته تشدید شوند و در تعطیلات آخر هفته کاهش یابند و دوباره با شروع روزهای کاری عود نمایند.

در مراحل دیر رستر بیماری، ممکن است علایم آسم حتی در زمان عدم حضور در محل کار وجود داشته باشند.

هنگامی که ریه ها نسبت به یک ماده خاص دچار واکنش بیش از حد شدند ممکن است به مواد دیگر، مانند گرد و غبار منزل، دود سیگار و هوای سرد نیز حساس شوند.

علل آسم شغلی

• بیش از 250 ماده می توانند موجب بروز آسم شغلی شود و می توان آنها را در ۶ گروه زیر تقسیم بندی کرد:

- مواد مربوط به جانوران

شامل پروتئین های موجود در پوسته های بدن، پوسته های مو، پشم، بزاق و مواد زاید بدن حیوانات.

- مواد شیمیایی

شامل انیدریدها، دی ایزوسیانات ها و اسیدهایی که در ساخت رنگ، واکس، چسب، ورقه ها و رزین لحیم کاری به کار می روند. مواد شیمیایی دیگر عبارتند از موادی که در عایق کاری، بسته بندی، تشک های فوم و رویه دوزی مورد استفاده قرار می گیرند.

- آنزیم ها

که در ساخت محلول های پاک کننده، نرم کننده های آرد، بعضی از مواد دارویی و نرم کننده های گوشت به کار می روند.

- فلزات

مشکل سازترین فلزات عبارتند از: پلاتین، کروم و سولفات نیکل.

- مواد گیاهی

شامل پروتئین های موجود در لاتکس لاستیک طبیعی، آرد، غلات، پنبه، کتان، کنف، چاودار، گندم و پاپایین (آنزيم گوارشی مشتق از درخت و میوه پاپایا).

- محرک های تنفسی

شامل گاز کلر، دی اکسید گوگرد و دود.

آسم شغلی ممکن است در اثر تحریک مستقیم، ایجاد حساسیت آلرژیک یا واکنش دارویی ایجاد شود.

در تحریک مستقیم، نشانه های آسم بلافاصله پس از تماس با موادی مانند آمونیاک، دی اکسید گوگرد، کلر، اسید هیدروکلریک و دودهای موجود در محیط ایجاد می شوند. این واکنش، تحریکی است و نه آلرژیک زیرا به طور عمده، برانگیزاننده آسمی است که از قبل وجود داشته است.

در ایجاد حساسیت آلرژیک، بدن دچار آلرژی ناشی از ادامه تماس با یک ماده خاص می شود و نشانه های آسم شغلی هنگامی بروز می کنند که دستگاه ایمنی بدن، آنتی بادی های اختصاصی در برابر ماده تولید می نماید و موجب برانگیخته شدن آزادسازی مواد شیمیایی التهابی مثل هیستامین می شود. فرایند حساس شدن ممکن است کمتر از یک سال و یا به مدت چندین سال به طول بیانجامد.

در واکنش دارویی، تولید طبیعی مواد شیمیایی برانگیزاننده علایم آسم شغلی (مانند هیستامین و استیل کولین) افزایش می یابد. به عنوان مثال، حشره کش ها می توانند موجب افزایش تدریجی استیل کولین در ریه ها شوند.

نکته

سیگار کشیدن به ویژه در محل کار ممکن است احتمال بروز آسم را به طور چشمگیر افزایش دهد. گرمای ایجاد شده از سوختن تنباکو می تواند موادی شیمیایی محل کار را به مواد زیان بخش تر از دود سیگار تبدیل کند. به عنوان مثال، چنان چه در نزدیکی تری کلرواتیلن که از حلال های متداول صنعتی است، سیگار بکشید این ماده شیمیایی تبدیل به گاز فسژن می شود که آسیب ریه را موجب خواهد شد.

تقریبا ۵٪ از موارد آسمی که افراد در محل کار مبتلا به آن هستند از نوع آسم شغلی است. البته باید دانست که بسیاری از آسم های شغلی تشخیص داده نمی شوند.

در چه هنگام باید به پزشک مراجعه نمود؟

در صورتی که مبتلا به مشکلات تنفسی ای هستید که در محل کار ایجاد یا تشدید می شوند و در خارج از محل کار بهبود می یابند باید به پزشک مراجعه کنید تا بیماری شما مورد بررسی قرار بگیرد.

تشخیص آسم شغلی

تشخیص آسم شغلی مشابه تشخیص آسم غير شغلی است با این تفاوت مهم که باید پزشک معالج تشخیص دهد که شغل، موجب بروز یا تشدید آسم شده است یا نه ؟ این کار می تواند دشوار و نیازمند زمان زیاد باشد.

تشخیص آسم شغلی به پاسخ بسیاری از سوالات درباره نشانه های بیماری، شغل بیمار و ارتباط آن با علایم بیماری بستگی دارد.

بیمار باید درباره تمام بخارها، گازها، دودها، محرک ها، مواد شیمیایی، مواد گیاهی و جانوری یا شرایط محیطی مانند گرما، سرما یا خشکی شدید محل کار خود توضیح دهد و نیز نشانه های تنفسی ایجاد شده در محل کار و خارج از این محل را بیان نماید.

ممکن است آزمایش عملکرد ریوی، شامل اسپیرومتری و پیک فلومتری به وسیله پزشک درخواست شود.

ممکن است از نوعی پیک فلومتر خاص که به طور خودکار نتایج را ثبت می کند استفاده شود.

به منظور تشخیص علت بروز نشانه های آسم ممکن است پزشک معالج ترتیبی دهد تا کیفیت هوای محل کار تعیین شود. همچنین ممکن است پزشک در صورت مشکوک بودن به حساسیت بیمار نسبت به پروتئین های گیاهی یا حیوانی، تست پوستی آلرژی درخواست نماید. در این نوع تستها، عصاره های خالص شده آلرژی زا با پوست تماس داده می شوند تا علایم واکنش آلرژیک مورد استفاده قرار گیرند. از این تست ها نمی توان برای تشخیص حساسیت های شیمیایی استفاده کرد ولی تست های مزبور برای ارزیابی حساسیت به پوسته های بدن حیوانات، کپک ها، هیره ها (مایت های موجود در گرد و غبار و لاتکس مفید هستند. تنها مراكز محدودی به انجام این نوع تست ها اختصاص دارند.

در بعضی از تست ها، گاز اکسید نیتریک تنفس تجزیه و تحلیل می شود. مقادیر بالای این گاز در آسم وجود دارد. آزمایش خلط از نظر وجود علایم سلول های غیر طبیعی نیز ممکن است انجام شود.

در تست چالش (challenge test)، بیمار آئروسول حاوی مقدار کمی از ماده شیمیایی مشکوک به آلرژن بودن را استنشاق می کند و از نظر ایجاد علایم و نشانه های آسم مورد بررسی قرار می گیرد.

آئروسول (aerosol)، سیستمی کولوئیدی است که در آن، ذرات جامد یا مایع در محیط گاز معلق اند و به وسیله آن، به ویژه تعلیق های دارویی به شکل اسپری یا گرد عرضه می شود.

جامع ترین اطلاعات درباره آسم( قسمت پایانی)
 

عوارض آسم شغلی

هر چه مدت تماس با ماده ایجاد کننده آسم شغلی بیشتر باشد، نشانه های بیماری شدیدتر خواهند بود.

آسم شغلی در صورت عدم درمان می تواند موجب تخریب دایمی ریه شود که این عارضه به درمان دارویی، فیزیوتراپی ریه یا اکسیژن درمانی نیاز دارد. و آسم شغلی درمان نشده می تواند موجب حمله آسم کشنده شود.

درمان آسم شغلی

بهترین درمان آسم شغلی، خودداری کامل از ماده (مواد) ایجاد کننده علایم بیماری است. البته عمل کردن به این توصیه دشوار است. وقتی فرد نسبت به ماده ای حساسیت پیدا کند، حتی مقادیر کم آن ماده می توانند موجب برانگیخته شدن آسم شوند. تا زمانی که ماده مزبور در محیط کار موجود است نمی توان به طور کامل حتی با استفاده از ماسک از آن اجتناب نمود.

داروهای مورد استفاده در آسم شغلی عبارتند از:

1- داروهای طویل الاثر کنترل کننده آسم که به منظور کاهش التهاب تجویز می شوند [شامل کورتون های استنشاقی مانند فلوتیکازون (Flovent) و بودسوناید (Pulmicort) و داروهای طویل الاثر بتا- ۲ آگونیست مانند سالمترول (Serevent) و فورمترول (Foradil) و Advair Diskus که حاوی فلوتیکازون و سالمترول است].

2- داروهای سریع الاثر که با هدف باز کردن راه های هوایی دچار احتقان به کار می روند [مانند آلبوترول (Proventil, Ventolin )].

چنان چه مبتلا به آسم شغلی شدید هستید و همچنان در محل کار قبلی به کار ادامه می دهید، داروهای مزبور قادر به جلوگیری از تشدید آسم شما نخواهند بود ولی می توانند به پیشگیری از بروز آسیب ریه کمک کنند و حتی در صورت تعویض محل کار و خط کاری می توانند موجب کنترل آسم شوند.

پیشگیری از آسم شغلی

مسئولان محل کار، موظف اند پرسنل خود را در برابر مواد شیمیایی خطرناک محافظت نمایند و باید به پرسنل خود اطلاع دهند که با چه مواد شیمیایی خطرناکی در محل کار در تماس هستند و به آنها آموزش دهند که چگونه از دستورالعمل های ایمنی کار با این مواد استفاده نمایند و در موارد اضطراری چگونه با عوارض احتمالی مقابله کنند.

مسئولان محل کار موظف اند وسایل حفاظتی مانند ماسک را در اختیار پرسنل خود قرار دهند و در صورت وارد کردن مواد شیمیایی جدید به خط کاری، درباره این مواد نیز آموزش لازم را در اختیار پرسنل بگذارند.

چنان چه در هنگام کار با شرایط غیر ایمن و ناسالم برخورد کردید آن را به ناظرین و مسئولان مربوطه گزارش دهید.

مراقبت های شخصی

اجتناب از تماس با گازهای محرک (مانند دی اکسید گوگرد، دی اکسید نیتروژن، و کلر).

ورزش؛ انجام تمرینات ورزشی منظم موجب تقویت قلب و ریه می شود و در نتیجه از انجام کار سخت آنها پیشگیری می کند. هدف، عبارت است از انجام ۳۰ دقیقه ورزش در اکثر روزهای هفته. چنان چه قبلا ورزش نمی کرده اید، ورزش را به آهستگی آغاز کنید و به تدریج مدت آن را افزایش دهید. در هوای زیر صفر درجه یا در هوای آلوده به گرده گیاهان، در خارج از اتاق ورزش نکنید. قبل از شروع ورزش با پزشک مشورت نمایید.

به حداقل رساندن آلرژن های خانگی (مانند کپک ها، گرده ها، هیره های گرد و غبار و پوسته بدن حیوانات). استفاده از دستگاه های تهویه مطبوع و وسایل ضد رطوبت و تمیز کردن کامل اثاثیه (به ویژه در اتاق خواب می توانند مواجهه با این نوع مواد را به حداقل برسانند و به تنفس آسان تر کمک کنند.

درباره وسایل کمکی اسپری ها

عدم آگاهی از نحوه صحیح اسپری ها موجب می شود که قسمت اعظم دارو از قسمت بالای آنها وارد هوا شود و به راه های هوایی بیمار نرسد و در نتیجه، بیمار به دلیل عدم تأثیر دارو، مصرف آنها را ادامه ندهد.

امروزه به منظور استفاده بهتر از اسپری ها، وسیله ای به نام اسپیسر (spacer) ساخته شده که در زبان فارسی به آن «محفظه آسم یار» گفته می شود. محفظه آسم یار، به شکل بالون پلاستیکی ساخته شده است که در یک طرف آن دهان بیمار قرار می گیرد و در سوی دیگر، اسپری قرار داده می شود. توصیه بر آن است که هفته ای یک بار داخل آسم یار شسته و خشک شود تا الکتریسیته ساکن مربوط به جنس پلاستیکی آن که موجب چسبیدن دارو به جدار محفظه آسم یار می شود کاهش یابد.

محفظه آسم یار کودکان، ماسک کوچکی دارد که بر روی دهان و بینی کودک قرار می گیرد.

 برای استفاده از آسم یار بهتر است بیمار مستقیم بنشیند یا در حالت ایستاده، چانه خود را به عقب ببرد تا راه هوایی باز شود. پس از برداشتن درپوش قسمت دهانی اینهالر و تکان دادن شدید اینهالر، قسمت دهانی به داخل سوراخ انتهایی محفظه آسم یار فرو برده می شود. بیمار نفس عمیقی می کشد و دندان های خود را به دور قسمت دهانی قرار می دهد و بدون گاز گرفتن قسمت دهانی، با لب هایش، محکم این قسمت را نگه می دارد و یک پاف از اسپری را به داخل دهان می زند و به آرامی و عمیق نفس می کشد و نفس خود را ۱۰ ثانیه یا تا وقتی احساس راحتی می کند نگه می دارد و سپس نفس را بیرون می دهد و دوباره در داخل قسمت دهانی آسم یار نفس عمیق می کشد و سپس نفس را نگه می دارد. در هر پاف اسپری، باید دو نفس عمیق در محفظه آسم یار کشیده شود. در صورت نیاز به دوز دیگر، باید ۳۰ ثانیه صبر کرد و در هر بار، بیش از یک پاف به داخل محفظه زیرا در غیر این صورت، قطرات دارو به یکدیگر و به داخل محفظه می چسبند و دوز کمتری از دارو به راه های هوایی می رسد.

آسم در افراد مسن

آسم در افراد مسن به شکل احساس فشار در قفسه سینه، در زمان کار و فعالیت بروز می کند که باید آن را با آنژین صدری افتراق داد.

درمان آسم در افراد مسن نیز شبیه درمان افراد جوان است ولی باید توجه داشت که عوارض جانبی داروهایی که برای درمان آسم تجویز می شوند ممکن است در افراد مسن بسیار شدید باشند. به عنوان مثال عوارض قرص های حاوی کورتون از جمله پوکی استخوان، نازک شدن پوست و عوارض گوارشی ممکن است شدید باشند.

آسمی که در سنین بالا آغاز می شود به احتمال زیاد تا پایان عمر برطرف نخواهد اشد ولی در اغلب موارد شدت آن افزایش نمی یابد و با درمان صحیح به خوبی قابل کنترل است.

 آسم شکننده

آسم شکننده (britle asthma) از انواع نادر آسم است که در آن، حملات شدید و ناگهانی آسم حتی در بیمارانی که آسم آنها ظاهرا به شکل مناسب کنترل شده روی می دهند.

در بعضی از موارد، بیمار پیش از این نیز سابقه آسم داشته و دوباره دچار حمله آسم شده است.

از آنجا که خطر مرگ در اثر آسم در این بیماران زیاد است باید آنان را در بیمارستان بستری کرد.

به نظر می رسد آلرژی (از جمله آلرژی به لبنیات، گندم، ماهی، مرکبات، تخم مرغ، سیب زمینی، سویا، بادام زمینی و مخمر) در بیماران مبتلا به آسم شکننده خیلی شایع است.

در واقع، آسم شکننده به آسم کنترل شده ای می گویند که در مدت زمان کوتاهی تبدیل به آسم کنترل نشده می شود.

در افراد دچار افسردگی آسم شکننده شایع تر است.

 آسپیرین و آسم

حدود ۵٪ از بزرگسالان مبتلا به آسم، دچار حساسیت به آسپیرین هستند. البته تست حساسیت پوستی اکثر این افراد نسبت به عوامل آلرژن منفی است.

چنان چه حساسیت به آسپیرین دارید از مصرف آن و نیز داروهای ضد التهاب غیر استروییدی دیگر مثل بروفن، دیکلوفناک، مفنامیک اسید و ایندومتاسین خودداری کنید.

• گاهی آسم ناشی از حساسیت به آسپیرین موجب مرگ می شود.

• می توان آزمایش های متعدد تنفسی با استفاده از حساسیت زدایی به وسیله مقادیر بسیار کم آسپیرین خوراکی را در بیمارستان، چند ساعت پس از هر بار مصرف آسپیرین انجام داد. این آزمایش ها فقط در بعضی از مراکز خاص انجام می شوند.

U. آسم شبانه

• چنان چه حمله آسم در هنگامی که بیمار در خواب شبانه به سر می برد روی دهد و منجر به بیدار شدن بیمار شود در واقع حاکی از تحت کنترل نبودن بیماری است و باید نحوه درمان بیمار را تصحیح نمود که البته این کار همیشه آسان نیست.

• ممکن است بازگشت اسید معده به مری (GERD) در هنگام خواب عامل تحریک و ایجاد حمله های آسم باشد.

بیشتر بخوانید:

جامع ترین اطلاعات درباره آسم( قسمتهای دیگر)

آسم و چیزهایی که درباره آن باید بدانید! + فیلم آموزشی

 

منبع: آسم - دکتر علیرضا منجمی

پایگاه خبری حقوق نیوز- بیماری و پیشگیری


 



+ 0
مخالفم - 0
منبع: حقوق نیوز

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: