حقوق خبر
اختلال خواب (sleep disorder )

کامل ترین اطلاعات درباره اختلال خواب(قسمت 3)

علت ایجاد خروپف انسداد نسبی راه هوایی در حین خواب است. زمانی که بافت نرم حلق به هنگام تنفس حین خواب دچار ارتعاش شود خروپف ایجاد می شود. اگر بافت نرم پشت گلو زیاد و شل باشد، هوای خروجی در مسیرش به مانع برمی خورد می کند و هنگامی که هوا سعی می کند این مانع را کنار بزند، بافت می لرزد و صدا تولید می شود


 

پایگاه خبری حقوق نیوز

اختلال خواب

چرا زنان بیش تر از اختلالات خواب شکایت دارند؟

زنان 2 برابر مردان در به خواب رفتن یا در خواب ماندن دچار مشکل می شوند. شایع ترین اختلال خواب در زنان بی خوابی است. عوامل متعددی در خواب زنان تأثیر می گذارند، از قبیل تغییر میزان ترشح هورمون های زنانه، استرس، بارداری، روش زندگی، افسردگی، اضطراب و چاقی، که اینک به بررسی هر یک از آنها می پردازیم.

نوسانات هورمونی: نوسانات هورمونی مرتبط با قاعدگی معمولاً بر الگوی خواب اثر می گذارند. بسیاری از زنان پیش از قاعدگی دچار اختلالات خواب می شوند. سخت به خواب رفتن و از خواب برخاستن، راه رفتن در خواب و خواب آلودگی در طی روز، همگی با تغییرات هورمونی پیش از قاعدگی ارتباط دارند. بی خوابی یکی از شایع ترین علایم سندرم پیش از قاعدگی (PMS) زنان است.

حاملگی: در حاملگی عوامل هورمونی به علاوه ی تغییر در تنفس مادر باردار، تغییر در ترکیب و شکل بدن و حرکات جنین، همگی می توانند کیفیت و کمیت خواب را پایین بیاورند.

در سه ماه اول بارداری نیاز به خواب بیش تر می شود و معمولاً زنان در طول روز احساس خواب آلودگی می کنند. در سه ماه دوم، وضعیت خواب بهتر می شود. اما در سه ماه سوم بی خوابی حاکم می شود. شایع ترین دلایل بروز اختلال خواب در این دوران عبارتند از: دفع مکرر ادرار، سوزش سر دل، احساس ناخوشی عمومی، حرکات جنین، کمردرد، گرفتگی عضلات پا و تورم حفره های بینی که ممکن است باعث خروپف و وقفه ی تنفسی شبانه در دوران حاملگی شود.

استرس های روانی- اجتماعی: شاید بتوان گفت که استرس های روانی- اجتماعی بیش تر از تغییرات هورمونی مانع خواب می شوند. نداشتن رابطه ی دوستانه نیز باعث تشدید اختلال خواب می شود. مطالعات نشان داده است زنانی که روابط دوستانه ی سالمی دارند بهت می خوابند. وقتی زنان دچار استرس می شوند به دنبال شخصی می گردند که با او درددل و استرس های شان را تخلیه کنند و مورد حمایت واقع شوند. این کار باعث ایجاد آرامش بیشتری در زنان می شود.

یائسگی: مشکلات مربوط به خواب در دوران یائسگی به مراتب شایع تر است. با افزایش سن، بروز تغییرات فیزیکی و هورمونی در بدن زنان، خواب آنان را سبک تر و دفعات بیداری شان را در طول شب بیش تر می کند. گرگرفتگی و تعریق شبانه ی ناشی از پایین بودن سطح استروژن نیز ممکن است این مشکلات را تشدید کند. خروپف در زنان یائسه شایع تر است و می تواند خواب شان را مختل کند. درد، غم و غصه، نگرانی، مصرف بعضی داروها و مشکلات تنفسی نیز عواملی هستند که می توانند در زنان یائسه اختلالات خواب ایجاد کنند.

اختصاص دادن زمان کم به خود: در جوامع امروز، بسیاری از زنان نقش های متفاوتی بر عهده دارند. آنان همسر، مادر، پرستار والدین و شاغل هستند و عادت کرده اند که نیازهای دیگران را بالاتر از نیازهای خود قرار دهند. بسیاری از زنان جوان، برای سازگار شدن با شرایط کاری و نقش های مادری و همسری، کم تر می خوابند. به نحوی که حدود ۳۰ درصد از زنان شاغل دچار اختلالات خواب هستند. براساس تحقیقی در این زمینه، تا یک ساعت قبل از خواب بیش تر زنان در حال انجام دادن کارهای منزل، نگهداری از فرزندان، انجام کاری برای افراد خانواده و ... بوده اند.

افسردگی و اضطراب: افسردگی و اضطراب در زنان شایع تر از مردان است و می تواند باعث اختلالات خواب شود. بروز این تغییرات روانی در برخی از زنان با چرخه ی قاعدگی مرتبط است. اضطراب مانع از شروع خواب و افسردگی موجب بسیار زود بیدار شدن از خواب می شود.

اضافه وزن: اضافه وزن و چاقی احتمال ابتلای زنان به اختلالات خواب را افزایش می دهد.

پرخوابی چیست؟

پرخوابی عبارت است از زیاد بودن مدت زمان خواب یا خواب آلود روزانه یا هر دو.

تا چند سال پیش خواب آلودگی و پرخوابی را دلیل تنبلی و نشانه ی ضعف شخصیت می دانستند و به عنوان بیماری اختلال محسوب نمی شد.

پرخوابی خیلی کم تر از کم خوابی شایع است و شیوع آن در بزرگسالان حدود ۵ درصد است.

شکایت از پرخوابی به خصوص در میان جوانان نسبتاً رواج دارد. هر روزه با دانش آموزان با دانشجویانی روبه رو می شویم که از این شکایت دارند که بیش از حد طبیعی می خوابند.

در برخورد با این گونه افراد قدم اول این است که مطمئن شویم آیا واقعاً پرخوابی وجود دارد یا کردن به ساعت کار خیر. بسیاری از افراد توقع دارند که بتوانند کم تر از زمان مورد نیاز بدن شان بخوابند. این افراد معمولاً اشخاصی پرمشغله و پرکارند که همیشه از کمبود وقت برای انجام دادن کارهای شان شکایت دارند و آرزویشان این است که هر روزشان به جای ۲۴ ساعت ۲۸ ساعت باشد. در مورد آن ها اولین قدم این است که زمان خواب را ثبت کنیم. اگر خواب شبانگاهی این افراد کم تر از ۷ تا ۹ ساعت بود، یعنی کمتر از مدت زمان معمول خواب، با بالا بردن میزان خواب شبانه احتمال خواب آلودگی در طی روز کاهش می یابد و شاید تذکر این نکته مفید باشد که با کاهش دادن زمان خواب به جای بهبود کارایی و پیشرفت، دچار افت عملکرد خواهند شد.

افرادی را که با وجودِ آن که شب ها بین ۷ تا ۹ ساعت می خوابند اما صبح ها قادر نیستند به راحتی از خواب بیدار شوند یا در طی روز مرتب چرت می زنند، می توان پرخواب تلقی کرد.

پرخوابی اوليه هنگامی است که خواب فرد کیفیت و ساختاری طبیعی دارد ولی طولانی تر از معمول است. این افراد در هنگام بیداری روحيه و توان و انگیزه ی انجام کارها مشکلی ندارند. خواب طولانی ممکن است در سراسر عمر ادامه داشته باشد که معمولاً زمینه ی خانوادگی دارد. در برخی موارد پرخوابی دوره ای است و فرد در دوره ی خاصی دچار پرخوابی می شود. این افراد باید از نظر کیفیت خواب، وجود افسردگی، مصرف دارو یا اختلالات تنفسی حین خواب بررسی شوند.

پرخوابی ثانویه معمولاً ناشی از اختلال در خواب شبانه است. اختلالات انسدادی تنفسی شایع ترین علتی است که موجب پرخوابی ثانویه می شود که این اختلال به علت افزایش شیوع چاقی است. ممکن است خواب آلودگی روزانه ناشی از بیدار شدن های مکرر در طی شب باشد. اشخاصی که در بیمارستان بستری هستند، والدین نوزادان یا افرادی که هم بسترشان خروپف می کند ممکن است به رغم اینکه ظاهراً خواب شبانه کافی دارند، در طی روز دچار خواب آلودگی شوند.

در یک مطالعه زنانی که همسرشان خروپف می کردند و مشکل خواب آلودگی روزانه داشتند با بهبود یافتن همسر، خواب آلودگی روزانه شان برطرف شد. برخی بیماری های روان پزشکی مثل افسردگی نیز ممکن است با پرخواب همراه باشند.

پرخوابی گذرا و موقعیتی، نوعی اختلال در الگوی طبیعی خواب و بیداری است که در طی آن فرد میل دارد برای ساعات طولانی در رختخواب بماند، شب ها زودتر به رختخواب برود و صبح ها دیرتر از خواب بیدار شود، در طی روز نیز با احساس خستگی بارها به رختخوابش برمی گردد و به سختی می تواند خود را بیدار نگه دارد.

این الگوی خواب معمولاً در واکنش به یک استرس، مانند ایجاد تغییر در زندگی فرد یا فقدان روی می دهد.

خواب آلودگی سبب مشکلات بهداشت و سلامت عمومی نیز می شود. ۵۴ درصد تصادفات جاده ای منجر به مرگ در بین ساعات ۷ شب تا ۷ صبح روی می دهد، درحالی که عبور و مرور وسایل نقلیه در این ساعات بسیار کم تر از ساعات روز است و بیشترین علت در سوانح تک ماشینه، مثل چپ کردن ماشین، خواب آلودگی راننده گزارش شده است.

کامل ترین اطلاعات درباره اختلال خواب(قسمت 3)
 

نارکولپسی یا حمله ی خواب به چه معناست؟

نارکولپسی عبارت است از خواب اجتناب ناپذیر که نوعی اختلال در مکانیسم های خواب است. یعنی فرد ناگهان به خواب می رود و نمی تواند جلو خواب خود را بگیرد. این حملات ممکن است در مواقع نامناسبی روی دهند، مثل هنگام غذا خوردن، صحبت کردن، رانندگی و...

حمله ی خواب ممکن است در هر سنی روی دهد ولی اغلب در نوجوانی و جوانی شروع می شود و پس از آن یا پیشرفت می کند یا ثابت باقی می ماند.

این اختلال می تواند خطرناک باشد، زیرا ممکن است منجر به تصادف رانندگی یا حوادث شغلی شود. برای درمان آن بهتر است به پزشک مراجعه شود.

دلیل ایجاد خروپف چیست و چگونه می توان آن را درمان کرد؟

خروپف یکی از شایع ترین مشکلات خواب است که باعث به هم خوردن کیفیت خواب فرد و ایجاد مزاحمت برای سایرین می شود.

علت ایجاد خروپف انسداد نسبی راه هوایی در حین خواب است. زمانی که بافت نرم حلق به هنگام تنفس حین خواب دچار ارتعاش شود خروپف ایجاد می شود. اگر بافت نرم پشت گلو زیاد و شل باشد، هوای خروجی در مسیرش به مانع برمی خورد می کند و هنگامی که هوا سعی می کند این مانع را کنار بزند، بافت می لرزد و صدا تولید می شود.

افرادی که گردن های کوتاه و پهن دارند بیشتر از بقیه خروپف می کنند، چون ماهیچه های اطراف نای آن ها نمی تواند چربی های دور آن را سر جای خود نگه دارد. با بالا رفتن سن، خروپف شدیدتر می شود.

عوامل زیر در ایجاد خروپف مؤثرند:

1- سستی عضلات زبان یا حلق: ماهیچه های شل باعث خروپف کردن می شوند.

2- بزرگی بافت حلق: معمولاً کودکانی که لوزه های متورم دارند، خروپف هم می کنند.

3- انسداد مجاری بینی: افرادی که مجرای بینی شان تنگ است یا انحراف بینی دارند، معمولاً خروپف می کنند.

خروپف نه تنها باعث مزاحمت برای فرد دیگری که در همان اتاق خوابیده می شود، بلکه ناآگاهانه سبب بیدار شدن مکرر خود فرد نیز ما بار در طول یک شب برسد. نتیجه ی آن، خواب آلودگی روزانه و اشکال در تمرکز فکر است.

زمانی که خروپف با «آینه ی خواب» یعنی توقف تنفس حین خواب توأم باشد، خطر آن جدی تر از زمانی است که به تنهایی وجود داشته باشد.

درمان خروپف

- معمولاً اضافه وزن دلیل اصلی ایجاد خروپف است. کاهش دور گردن باعث کم شدن فشار اضافی وارد بر مجاری تنفسی و توقف خروپف می شود. اگر اضافه وزن دارید ورزش کنید، زیرا ورزش ماهیچه ها را تقویت می کند و باعث کاهش وزن می شود.

- از مصرف الکل و قرص های خواب آور، خودداری کنید.

- از چهار ساعت قبل از خواب، غذای سنگین نخورید.

- سعی کنید به پهلو بخوابید، نه به پشت. وقتی به پشت می خوابید، زبان به عقب دهان می افتد و بخشی از راه خروج هوا را می بندد.

- هوای اتاق خوابتان را مرطوب نگه دارید.

- اگر شما علاوه بر خروپف از خستگی و خواب آلودگی روزانه، فشار خون بالا و بیماری قلبی - عروقی رنج می برید، حتماً باید به پزشک مراجعه کنید و در صورت وجود آپنه ی خواب، تحت درمان مناسب قرار گیرید، زیرا عدم تشخیص و درمان به موقع و مناسب این بیماری می تواند سلامت و حتی زندگی شما را به مخاطره بیندازد.

کامل ترین اطلاعات درباره اختلال خواب(قسمت 3)
 

علت توقف تنفس در حین خواب چیست و برای رفع آن چه باید کرد؟

آپنه ی خواب حالت خطرناکی است که به صورت توقف تنفس حين خواب روی می دهد.

دو نوع آپنه ی خواب وجود دارد:

آپنه ی مرکزی که شیوع کمتری دارد، هنگامی رخ می دهد که مغز نمی تواند فرمان لازم را برای حرکت عضلات تنفسی و شروع دم بدهد.

آپنه ی انسدادی که بسیار شایع تر است، هنگامی رخ می دهد که به رغم تلاش فرد و عضلات تنفسی اش برای نفس کشیدن، هوا به داخل یا خارج از بینی و دهان وی جریان پیدا نکند. وقتی ماهیچه های انتهای زبان و زبان کوچک (بافت کوچک گوشتی که در انتهای دهان آویزان است) بیش از حد سست باشند، مسیر خروج هوا را مسدود می کنند.

اگرچه دلیل آپنه خیلی شبیه خروپف است، اما بسیار خطرناک تر از آن است، گاهی حتی پیش می آید که تنفس بیمار هنگام خواب برای مدت۱۰ الی ۲۵ ثانیه قطع شود. توقف تنفس باعث کاهش فشار خون و نرسیدن اکسیژن به مغز می شود. در این زمان، مغز یک پیغام ناگهانی می فرستد که فرد را بیدار می کند و به او می گوید که باید مقدار زیادی هوا به درون شش های خود بفرستد.

ممکن است این اتفاق بارها و بارها تکرار شود و ممکن است در هر ساعت ۲۰ تا ۳۰ حمله ی آینه اتفاق بیفتد. فرد معمولاً با دهانی خشک، بدنی عرق آلود و سردرد از خواب بیدار می شود. این بیدار شدن های متوالی نمی گذارد او به خواب عمیقی فرو رود و برای همین، این افراد روز بعد را با خستگی و خواب آلودگی شدید سپری می کنند. ممکن است فرد مبتلا به آپنه ی خواب متوجه هیچ یک از وقایع حین خواب خود نشود و بیمار از حملات توقف تنفس خود و بیدار شدن های مکرر بی اطلاع باشد.

هر چند خروپف همیشه با آپنه ی خواب همراه نیست، ولی تقریباً همیشه آپنه ی خواب در فواصل بین دو حمله ی آپنه با خروپف همراه است. بیمار ممکن است از احساس خفگی حین خواب، سردرد صبحگاهی و خواب آلودگی و گیجی روزانه شکایت داشته باشد.

عوامل مؤثر در ایجاد آپنه ی خواب عبارتند از:

- چاقی: افراد چاق بسیار بیشتر از سایرین دچار آپنهی خواب می شوند. مطالعات نشان داده است که کلفتی دور گردن ارتباط ویژه ای با این اختلال دارد.

- جنسیت: شیوع این اختلال در مردان ۲ تا ۳ برابر زنان است.

- یائسگی

- مصرف الکل

- مشکلات تیروئید

- گرفتگی بینی

درمان توقف تنفس در حین خواب

آپنه بیماری بسیار خطرناکی است، زیرا باعث افزایش فشار خون و حملات قلبی می شود و جان بیمار را تهدید می کند. از این رو درمان آن الزامی است.

آپنه ی خواب در آزمایشگاه خواب یا با دستگاه پلی سومنوگرام تشخیص داده می شود و برحسب شدت و علت آن تحت درمان های مختلف جراحی و غیرجراحی قرار می گیرد.

اگر بیماری شدید نباشد، درمان آن از طریق تغییرات ساده ی رفتاری، مانند کاهش وزن، قطع مصرف الکل، خوابیدن به پهلو و ... صورت می گیرد. برای درمان موارد حاد از دستگاهی به نام CPAP استفاده می شود. این دستگاه فشار هوای نای را همواره مثبت نگه می دارد و به بیمار کمک می کند تا هنگام خواب به راحتی تنفس کند، راحت بخوابد و خطر حمله ی قلبی در او کاهش پیدا کند. در برخی موارد عمل جراحی توصیه می شود.

بیشتر بخوانید:

کامل ترین اطلاعات درباره اختلال خواب(قسمتهای دیگر)

منبع: اختلال خواب؛ شناخت اختلالات و آشنایی با بهداشت خواب - دکتر نرگس شمس علیزاده

پایگاه خبری حقوق نیوز - روانشناسی

 



+ 0
مخالفم - 0
منبع: حقوق نیوز

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: