حقوق خبر
استرس (Stress)

چگونه بدون استرس زندگی کنیم؟ (قسمت 3)

همان طور که گفتیم استرس احساس فشاری است که به دنبال رویارویی با موانع و چالش ها در زندگی مان احساس می کنیم. البته تنها موانع و چالش ها نیستند که استرس زا هستند، بلکه بسیاری از تغییرات مثبت و منفی که در زندگی مان رخ می دهد، می توانند استرس تولید کنند، مانند: پرداخت مالیات، تصادف، پشت کنکور بودن، مهاجرت داوطلبانه، ازدواج و بارداری، ترفیع درجه و... عواملی که استرس ایجاد می کنند، عوامل استرس زا یا استرسور نامیده می شوند. که به دو دسته ی بزرگ عوامل استرس زای درونی و بیرونی تقسیم می شوند.

 چگونه بدون استرس زندگی کنیم؟ (قسمت 3)

پایگاه خبری حقوق نیوز

راهبردهای رفتاری برای مقابله با استرس کدامند؟

این راهبردها بر فعالیت هایی مبتنی هستند که برانگیختگی جسمانی و فیزیولوژیکی را کاهش می دهند و با آرام ساختن جسم به آرامش ذهنی منتهی می شوند.

با انجام برخی فعالیت های جسمانی می توانید از استرس خود بکاهید. قبل از هر چیز باید مطمئن شوید که از سلامت جسمانی برخوردارید و قادر به انجام آنها هستید. می توانید از زمان های کم شروع کنید و به تدریج مدت زمانی را که به این فعالیت ها اختصاص می دهید، افزایش دهید. در مجموع، پرداختن حداقل ۲۰ دقیقه در روز به این فعالیت ها می تواند مفید باشد. عمده ترین راهبردهای رفتاری برای مقابله با استرس عبارتند از:

تکنیک تنفس صحیح، تکنیک آرمیدگی، ماساژ، یوگا و ورزش.

تکنیک تنفس صحيح: همراه با رشد، شیوه ی تنفس برحسب عادت، سطحی می شود و تنها از قسمت بالای ریه یعنی بخشی از ریه برای تنفس استفاده می کنیم. در تنفس ریوی برخلاف تنفس شکمی، اکسیژن کمتری جذب می شود. در حالی که تنفس شکمی بیشتر از تنفس ریوی به بدن اکسیژن می رساند، چگونگی تنفس هم چنین بر نظام عصبی نیز تاثیر می گذارد. تنفس ریوی سبب می شود که مغز امواج کوتاه تر و سریع تری ارسال کند. در حالی که در تنفس شکمی مغز امواج بلندتر و کندتری تولید می کند و این نوع امواج به آرامش منجر می شود.

برای تنفس شکمی بهتر است در هوای آزاد و در وضعیت بدنی مناسبی باشید. برای شروع باید:

1. دست راست خود را روی شکم و دست چپ را روی سینه قرار دهید.

2. از راه بینی به طور عمیق نفس بکشید. هم چنان که نفس می کشید با دستی که بر روی شکم قرار دارد به بالا آمدن شکم خود توجه کنید. توجه داشته باشید که دست دیگرتان که بر روی سینه قرار دارد باید کمی بالا بیاید. در صورتی که ریه بیشتر از شکم بالا بیاید، در این صورت تنفس شما ریوی است نه شکمی.

برای آسان تر شدن کار می توانید از شمارش اعداد استفاده کنید. در هنگام دم از راه بینی ۴ شماره بشمارید و نفس بکشید. سپس ۳ ثانیه مکث کنید و با ۵ یا ۶ شماره نفس را از راه دهان نیمه باز بیرون دهید.

3. این کار را چند بار انجام دهید. توجه داشته باشید که بهتر است نفس (دم) را از بینی بگیرید و بازدم را از دهان بیرون دهید، زیرا بینی:

• هوا را تصفیه می کند.

• رطوبت را به هوا اضافه می کند.

• کمک می کند تا هوای بیشتری جذب کنید.

برای تنفس بازدمی به روش زیر عمل کنید:

1. به پشت دراز بکشید و بازوانتان را در کنارتان قرار دهید.

2. هم زمان با شروع نفس کشیدن، بازوها را به طرف سقف، بالای سرتان ببرید، بهتر است آرنج ها به حالت خمیده باشند.

3. با بازدم، به طور معکوس عمل کنید و بازوها را به تدریج و به آرامی رها سازید. بعد از چندین بار، می توانید دم و بازدم را به آرامی و بدون حرکت دادن بازوها انجام دهید. می توانید تمرین را به مدت ۱۰ دقیقه و بیش تر تکرار کنید.

تنفس صحیح، اکسیژن لازم را برای خون فراهم می کند. در حالت دم اکسیژن جذب می کنید و در حالت بازدم دی اکسید کربن از دست می دهید. این کار به کمک دیافراگم امکان پذیر است. دیافراگم عضله ی پهنی است که بین سینه و شکم قرار دارد و با حرکات انقباضی خود باعث می شود هوا به ریه ها وارد و از آنها خارج شود.

تکنیک آرمیدگی (تن آرامی): این تکنیک به شما کمک می کند تا بتوانید از استرس و تنش خود بکاهید. بخش مهم این تکنیک همان تنفس شکمی است که به آن اشاره شد. در طول انجام تمرین باید دقت کنید از راه شکم نفس بکشید. باید کاملاً احساس کنید که در حالت دم، شکم تان به اندازه ی5/2 سانتی متر بالا می آید و در حالت بازدم به اندازه ی 5/2 سانتی متر پایین می رود. توجه داشته باشید که برای تنفس شکمی بهتر است عضلات شکم خود را شُل و رها کنید. در غیر این صورت انجام این نوع تنفس امکان پذیر نخواهد بود.

تکنیک آرمیدگی را می توان با چشمان باز انجام داد. اما ترجیحاً بهتر است چشمان بسته باشد و در شرایط آرام و بی صدایی قرار گیرید و هر چیزی که می تواند توجه شما را منحرف کند، از خودتان دور کنید. به علاوه لازم است لباس، کفش، کمربند و یا هر چیز تنگ را درآورید و تلفن را از پریز بکشید. بهتر است حتی الامکان نور اتاق ملایم باشد و از یک مبل راحتی برای لم دادن و یا تشک نسبتاً نرم برای دراز کشیدن استفاده کنید.

برای شروع با عضلات بزرگ کار کنید. ابتدا باید در هر عضله ای به مدت ۵ ثانیه تنش ایجاد شود و سپس عضله ی موردنظر به آرامی در ۱۰ تا ۱۵ ثانیه رها شود. لازم است به میزان فشاری که به هر عضله وارد می آورید، توجه کنید. این فشار باید در حد متوسط باشد، چرا که فشار زیاد به یک عضله بر تنش شما می افزاید. بهتر است گام به گام پیش بروید و عضلات بدن را یکی یکی آرام کنید تا کلیه ی عضلات بدن احساس رهاشدن و آرامش نمایند.

قبل از پرداختن به تن آرامی لازم است میزان تنش خود را از ۰ تا ۱۰۰ درجه بندی کنید. سپس چشم هایتان را ببندید و چند نفس عمیق به روشی که قبلاً توضیح داده شد، بکشید.

• آنگاه یکی از دست ها را بالا بیاورید و سپس آن را رها کنید. دست دیگر را هم همین طور.

• بعد هر دو دست ها را بالا بیاورید و سپس هر دو را بیندازید. در فاصله ی بین هر حرکت لازم است تنفس صحیح داشته باشید.

• آنگاه دست ها را بالا بیاورید و مشت کنید (شدت فشار باید در حد متوسط باشد) سپس آرامی مشت ها را باز کنید و دست هایتان را رها کنید.

• هر دو دست را از آرنج خم کنید. (فشار در حد متوسط) سپس به آرامی رها کنید، شانه ها را تا گوش ها بالا آورید، سپس به آرامی رها کنید.

• نفس بکشید و استراحت کنید، گردن را به آرامی به جلو خم کنید، به طوری که چانه به سینه ی شما برسد. مختصری فشار را احساس، سپس رها کنید و استراحت نمایید.

• ابروها را بالا ببرید، سپس رها کنید و استراحت نمایید.

• پیشانی تان را چین بدهید و سپس رها کنید.

• چشم ها را تا جایی که می توانید باز کنید. سپس به آرامی به حالت عادی برگردانید. توجه کنید که بین هر حرکت باید تنفس صحیح داشته باشید.

• آن گاه چشم ها را روی هم بگذارید، مختصری فشار ایجاد کنید. سپس به آرامی آن را باز کنید و استراحت نمایید.

• لب ها را به روی هم فشار دهید (فشار در حد متوسط) بعد آنها را رها و استراحت نمایید. لبها را غنچه کنید، به آرامی رها استراحت کنید.

• پشت خود را محکم به مبل یا اگر دراز کشیده اید به زمین بفشارید، مختصری فشار احساس کنید، آنگاه رها کنید و استراحت نمایید.

• عضلات شکم را جمع کنید (شکم را تو ببرید) آنگاه به آرامی رها کنید و استراحت نمایید. شکم را تا جایی که ممکن است بالا آورید، به آرامی آن را رها کنید و استراحت نمایید.

• عضلات باسن را جمع کنید، آنگاه رها کنید و استراحت نمایید.

• پاها را بالا آورید و بعد بیندازید. این کار را به آرامی و چند بار انجام دهید.

• نفس عمیق بین هر تمرین یادتان نرود.

• سپس کف پاها را به سمت داخل خم کنید، آنگاه رها کنید و استراحت نمایید. مجدداً كف پاها را به سمت بیرون خم کنید، آنگاه رها کنید و استراحت نمایید و چند نفس عمیق بکشید.

• اکنون مجددأ میزان آرامش خود را از ۰ تا ۱۰۰ درجه بندی کنید. سپس به طور معکوس از یک تا پنج بشمارید، چشم هایتان را باز کنید و به آرامی به سمت پهلو برگردید و از جایتان بلند شوید.

آرمیدگی مختصر: افکارتان را بر روی جسم و تنفس تان متمرکز کنید.. چند نفس عمیق بکشید و به آرامی بیرون دهید. در ذهن خود بدنتان را از نظر بگذرانید و عضوهایی از بدن تان را که دچار تنش شده اند شناسایی نمایید و سعی کنید آنها را آرام و رها کنید. اجازه بدهید هر چه تنش در این عضلات است رها شود. سپس سرتان را به آهستگی یک یا دو بار به سمت راست و چپ بگردانید. شانه های تان را چندین بار به جلو و عقب بگردانید. بگذارید این عضلات شل و رها شود. آن گاه عضلات پشت، باسن، دست ها و پاها را آرام کنید. سپس به عضلات شکم فکر کنید و آن را رها و شل کنید. آنگاه برای چند ثانیه به چیز لذت بخشی فکر کنید.

مجددا چند نفس عمیق بکشید و هوا را به آرامی از راه دهان بیرون دهید، با این کار احساس آرامش بیش تری خواهید کرد.

یوگا: یوگا اصطلاحی است که برای حرکات ورزشی خاصی به کار می رود. حرکاتی که بر جسم، روان و روح تأثیر مثبت می گذارد. هدف از انجام آن دستیابی به حالت آرامش و یکپارچگی است. یوگا انواع گوناگونی دارد و همه ی آن ها بر بعد معنویت و افزایش توانمندی روحانی تأکید دارند. هاتایوگا یکی از انواع یوگا است که بر فعالیت های جسمانی تأکید دارد. یوگا تنها شامل تعدادی حرکات بدنی نیست. بلکه در آن بر کنترل تنفس و افزایش تمرکز نیز تأکید می شود. حرکات یوگا به منظور ایجاد تعادل در نظام های مختلف بدن انجام می شود که شامل نظام عصبی مرکزی، غدد درون ریز و غدد گوارشی می باشد. همراه با کند شدن فعالیت روانی در حین تمرین های یوگا، استرس از شما دور می شود و آرامش تمام اندام های شما را فرامی گیرد. یوگا به شما کمک می کند تا با جسم و روح خود به صلح برسید. در زیر مزایای بهداشتی و روانی یوگا آورده شده است:

مزایای بهداشتی یوگا

• بهبود بخشیدن به تعادل و تقویت فعالیت های حرکتی

• تقویت کلیه ی عضلات بدن

• تقویت دستگاه گوارش

• کاهش سطح کلسترول و قند خون

• تقویت جریان خون

• تقویت نظام ایمنی بدن

مزایای روانی یوگا

• رها ساختن استرس مزمن از بدن

• آرام کردن جسم و بدن

• تقویت توجه و تمرکز

• به وجود آمدن احساسی از یک پارچگی و یکی بودن با هستی.

گرچه کتاب هایی وجود دارد که با مطالعه ی آنها می توانید حرکات یوگا را انجام دهید، اما توصیه میشود این فعالیت ها را زیر نظر مربی یوگا بیاموزید.

تای چی: تای چی حرکات بدنی آرام، ملایم و نرمی است که بر تمرکز، آرمیدگی و چرخش آگاهانه ی انرژی حیاتی در کل بدن تأکید دارد. گرچه این روش در قرن سیزدهم به وجود آمد، اما امروزه به عنوان روشی برای آرام ساختن ذهن و جسم و نیز کاهش استرس به شمار می رود. مانند مراقبه، در تای چی نیز بر تنفس و معطوف کردن توجه بر لحظه ی حاضر تأکید می شود. تمرینات تای چی تقریبا مشابه یوگاست، با این تفاوت که تمرینات بدنی در تای چی بسیار آرام تر، نرم تر و ملایم تر است. بنابراین در مقایسه با یوگا، تای چی برای همه گروه های سنی به ویژه سالمندان، افرادی که از دردهای جسمانی مزمن رنج می برند یا کسانی که به تازگی از آسیب ها و بیماری ها بهبود یافته اند، مؤثر می باشد. تای چی تعادل جسمی و روانی را تقویت و از خطر بروز سکته جلوگیری می کند.

مزایای بهداشتی تای چی

کاهش استرس، آگاهی بیشتر از جسم و روان، افزایش قدرت بدنی و روحی، تنفس آسان تر و خواب بهتر، پیشگیری از پوکی استخوان زنان پس از یائسگی، افزایش تعادل جسمانی و روانی، تقویت عضلات قلبی - عروقی و رهایی از درد مزمن.

در این روش، مثل یوگا، لازم است برای یادگیری و شروع، مربی داشته باشید و با نظارت مربی تمرینات را انجام دهید. در صورت یادگیری تمرین های مربوطه می توانید آنها را به تنهایی، در هر زمان یا مکان که مایل بودید، انجام دهید.

ماساژ درمانی: ماساژ درمانی یک نوع ماساژ تخصصی است که باعث آرامش و آرمیدگی می شود و جریان فیزیولوژیکی بدن را بهبود می بخشد. همان طور که عضلات تنیده و پرتنش آرام می شوند، بدن و روان به آرامش می رسند. هدف از ماساژ درمانی کسب آرامش از طریق آزاد کردن انرژی می باشد.

در ماساژ درمانی تخصصی، درمانگر به کمک انگشتان خود نقاطی از بدن را می فشارد و آن ها را تحریک می کند. هدف از این کار آزاد کردن کانال هایی است که انرژی تازه را رها و انرژی های متراکم، و سموم بدن را دفع می کند. ماساژ و فشار دادن نقاط خاصی از کف پاها و لاله ی گوش دو نوع ماساژی هستند که به منظور درمانی مورد استفاده قرار می گیرند. برای انجام ماساژ تخصصی لازم است ابتدا تحت نظر متخصص این رشته، آموزش لازم را دریافت کنید، پس از آن، خود می توانید به این کار دست بزنید. در قسمت زیر به چند نوع ماساژ برای آرامش سر، چشم و شانه ها اشاره شده است.

مالش پوست سر: انگشتان شست هر دو دست را پشت گوش ها قرار دهید و سایر انگشت ها را روی پوست سر بگذارید و با چرخاندن انگشت ها به صورت دایره ای قسمت های مختلف پوست سر را به مدت ۱۵ تا ۲۰ ثانیه ماساژ دهید.

آرام سازی چشم ها: چشم ها را ببندید و انگشتان حلقه را روی ابروها نزدیک پل بینی قرار دهید. به آهستگی برای ۵ تا ۱۰ ثانیه فشار آورید و رها سازید سعی کنید این کار ۲ تا ۳ بار تکرار شود.

رهاسازی تنش شانه ها: بازوی دست راست را از روی سینه به طرف شانه ی مقابل برسانید و با یک حرکت دایره ای، از دست راست برای لمس کردن قسمت های مختلف شانه ی چپ استفاده کنید. هم چنین این کار را با دست چپ برای شانه ی راست خود انجام دهید.

ورزش: اگر در پی رهایی از استرس هستید می توانید ورزش کنید. با ورزش جسم و روان شما از تنش رها می شود و به آرامش می رسد. ورزش:

• تنش عضلانی را برطرف کرده و عضلات بدن را شل و رها می کند.

• میزان آندورفین های مغز را افزایش می دهد، این کار به کاهش افسردگی منجر می شود.

• از ترشح هورمون استرس در بدن می کاهد.

برای شروع می توانید تمرین ها را 2 بار در هفته و هر بار به مدت ۱۵ دقیقه انجام دهید. بررسی ها نشان داده است که ورزش کردن، سه بار در هفته و هر بار حداقل ۳۰ دقیقه نقش کلیدی در کاهش استرس دارد. برای کسب نتایج بهتر می توان مدت آن را به ۶۰دقیقه در روز و دفعات آن را به ۵ بار در هفته افزایش داد.

برای اینکه مطمئن شوید با توجه به سن، وضعیت جسمی و شرایط روانی چه نوع ورزشی برایتان مفید است، می توانید با پزشک و کارشناس تربیت بدنی صحبت و اطلاعات لازم را دریافت کنید. اما اگر بالای ۳۵ سال هستید، به ناراحتی قلبی دچارید، فشار خون دارید یا به مشکلات دیگری نظیر پوکی استخوان و اختلالات هورمونی دچارید، نه تنها باید تحت نظر پزشک باشید بلکه هرگز نباید ورزش را فراموش کنید.

 چگونه بدون استرس زندگی کنیم؟ (قسمت 3)
 

تحریک های حسی: از تحریک های حسی مربوط به حواس پنجگانه نیز می توان برای کاهش استرس استفاده کرد. این موارد عبارتند از:

• گوش دادن به یک موسیقی ملایم

• دوش آب گرم گرفتن

• نگاه کردن به یک تصویر یا صحنه ی زیبا

• بوییدن یک گل یا عطر خاص

خواب منظم و کافی: احساس خستگی ناشی از خواب ناکافی بر استرس می افزاید. خواب ناکافی علاوه بر ایجاد خستگی جسمانی باعث می شود افکار منفی در ذهن شما ایجاد شود؛ پس سعی کنید برای کاهش استرس به اندازه ی کافی بخوابید.

غذای سالم: تغذیه ی سالم سوخت بدن و ذهن شما را تأمین می کند. پس سعی کنید به صبحانه اهمیت دهید و صبحانه ی مقوی مصرف کنید.

صبحانه ی مقوی و کافی به شما کمک می کند تا در طول روز پرانرژی باشید. تغذیه سالم انرژی کافی و لازم را برای تفکر و عمل به شیوه ای منطقی برای شما فراهم می کند. از طرفی بدنی که به اندازه ی کافی تغذیه شده است از توان کافی برای مقابله با استرس برخوردار می باشد.

هم چنین سعی کنید مصرف شکر و کافئین را کاهش دهید و از مصرف الكل، سیگار و دیگر مواد بپرهیزید. گرچه این مواد ممکن است به شما آرامش بخشند اما این آرامش موقتی خواهد بود.

تعادل بین کار و لذت: زیاد کار کردن و یکنواخت بودن زندگی باعث می شود افراد به تدریج به خستگی روانی دچار شوند، و این خستگی روانی در افراد استرس ایجاد می کند. بنابراین سعی کنید برنامه ی زندگی خود را طوری تغییر دهید که بتوانید وقتتان را با فعالیت های لذت بخش پر کنید و از زندگیتان لذت ببرید و به این ترتیب از استرس خود بکاهید.

شوخ طبعی: شوخ طبعی یعنی خندیدن به خود، به عبارتی شوخ طبعی یعنی خندیدن با دیگران نه به دیگران. اگر از این ذوق بی بهره هستید سعی کنید جوک بگویید یا فیلم های خنده دار نگاه کنید. خندیدن به شما کمک می کند تا با استرس مقابله کنید.

ابراز احساسات: بر احساسات خود سرپوش نگذارید. بیان احساسات و در میان گذاشتن آن با دیگران یاگریستن در طول دوره های استرس به تخلیه ی هیجانی شما کمک میکند و به شما آرامش می بخشد.

برقراری رابطه ی صمیمانه با دیگران: برقراری رابطه ی صمیمانه با یک فرد و در میان گذاشتن احساسات خود با وی به شما کمک خواهد کرد تا در فضای مناسب ایجادشده، عوامل ایجادکننده ي فشار روانی را به طرز متفاوتی ببینید. البته چنین چیزی به میزان اعتماد و نگرش مثبت شما نسبت به دیگران بستگی دارد.

اولویت دادن به کارهای مهم: اگر کاری برای تان ناخوشایند است، سعی کنید آن را قبل از همه و در شروع کارهایتان انجام دهید. چنین کاری سبب می شود که در انتهای روز تنش کمتری را تجربه نمایید. بیش از اندازه کار نکنید و سعی نکنید که در فرصت کوتاه همه ی کارها را انجام دهید.

مراقبت از یک حیوان دست آموز خانگی یا گیاهان: یکی دیگر از روش های مقابله با استرس مراقبت از یک حیوان دست آموز خانگی یا مراقبت از گیاهان است.

بازی با کودکان: سرکردن اوقات با کودکان و بازی با آن ها یکی دیگر از روش های مهم برای مقابله با استرس به شمار می رود.

خرد کردن طرح های بزرگ به چند طرح کوچک: برای افزایش کارآیی حرفه ای لازم است که ابتدا طرح های بزرگ را به چند طرح کوچک تقسیم کنید و سپس از بین طرح های کوچک اولویت بندی کنید و ابتدا مواردی را که برایتان مهم تر است انجام دهید. در این صورت احساس نخواهید کرد که مغلوب آنها شده اید.

استراحت بین فعالیت ها: فعالیت های مداوم به استرس دامن می زند. سعی کنید بین فعالیت ها وقفه ی کوتاهی داشته باشید و استراحت کنید.

توجه به نیازهای دیگران: انعطاف پذیری نسبت به دیگران و توجه به نیازهای آنها به شما کمک می کند روابط سالم تری با دیگران برقرار کنید باید بتوانید در شرایط مختلف هم نقش رهبر و هم نقش دنباله رو را ایفا کنید. زندگی اجتماعی ایجاب می کند که با دیگران تشریک مساعی داشته باشید و مهم تر از همه این که به یاد داشته باشید که بخش قابل توجهی از فشارهای روانی، ناشی از روابط بین فردی است.

مقابله های مسئله مدار: در مقابله ی مسئله مدار فرد دقت می کند که چه مسائلی در او استرس ایجاد کرده اند. پس از شناسایی عوامل ایجادکننده ی استرس، سعی می کند با آزاد گذاردن ذهن خود راه حل هایی را برای حل مشکلات خود بیابد و از بین آن راه حل ها، بهترین راه حل را انتخاب کند و به اجرا درآورد. حل مسئله، یک مقابله ی مسئله مدار است. به عبارتی با حل مسائل ایجاد کننده ی استرس می توان از شدت استرس ها کاست یا از بروز آن ها پیشگیری کرد.

کودک شدن: یکی از راههای مقابله با استرس «کودک شدن» است. توصیه می شود وقتی تحت فشار روانی قرار می گیرید، یک مداد رنگی برداشته و نقاشی کنید، آدامس بجوید، در وان حمام با استخر آب بازی کنید، کتاب قصه ی کودکان را بخوانید، به محله های قدیمی بروید و بازی های کودکانه انجام دهید.

یادداشت کردن: نوشتن احساسات منفی و ناخوشایند برای آن دسته از افرادی که بنا به دلایلی نمی توانند با نزدیکان یا دوستان خود صحبت کنند، می تواند مفید باشد. فرد از طریق نوشتن می تواند هیجانات منفی خود را بیرون بریزد و به این ترتیب از استرس خود بکاهد.

تکالیف نیمه کاره را کامل کنید: و سپس فعالیت جدیدی را شروع کنید. به این ترتیب احساس بهتری خواهید داشت.

بین هر فعالیت کمی استراحت کنید: پشت سرهم انجام دادن فعالیت ها استرس را تشدید می کند.

به قانون کیفیت توجه کنید: انجام دادن فعالیت های کمتر باکیفیت بالاتر به مراتب از فعالیت های زیاد اما با کیفیت پایین بهتر است.

با اهمال کاری مقابله کنید: در صورت تأخیر در انجام کارها یا فراموش کردن آنها، مسئولیت خود را بپذیرید.

نه گفتن را تمرین کنید: افرادی که از توانایی «نه» گفتن به دیگران برخوردار نیستند، اغلب برای خود استرس ایجاد می کنند. «نه» گفتن مهارتی است که این افراد باید آن را بیاموزند.

 

 

بیشتر بخوانید:

چگونه بدون استرس زندگی کنیم؟ (قسمت های دیگر)

تمام آنچه درباره افسردگی باید بدانید

 

منبع: زندگی بدون استرس - دکتر شهربانو قهاری

پایگاه خبری حقوق نیوز - روانشناسی

 



+ 0
مخالفم - 0

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: