حقوق خبر

موفقیت تحصیلی (قسمت 3)

آرام سازی می تواند روی همه ی عوامل مؤثر بر درس خواندن مثل: انرژی و نیرو، خُلق و روحیه، حال و حوصله، انگیزه و هدفمندی، توجه و تمرکز، دقت، مهارت و تسلط، آرامش، خوش بینی و امیدواری و..... تأثیر مثبت داشته باشد و به موفقیت افراد کمک کند


 

پایگاه خبری حقوق نیوز

موفقیت تحصیلی

روحیه و خُلق تان را بهبود ببخشید

روحیه یا حال و حوصله، همان انرژی است که باعث رشد و حرکت می شود. همان طور که اگر یک گیاه در خاک خوبی کاشته شود، ولی نور خورشید به آن نتابد، خوب رشد نمی کند، افراد هم اگر روحیه ی خوبی نداشته باشند، نمی توانند در تحصیل موفقیت کسب کنند؛ و متأسفانه در برنامه ریزی های بسیاری از مراکز رسمی یا مؤسسات آموزشی خصوصی به خلق و روحیه افراد توجهی نمی شود.

دانش آموز یا دانشجو ممکن است هویت مشخص و هدفمنديِ خوبي داشته باشد، مسئولیت پذیر باشد و برنامه ریزی خوبی بکند؛ اما حال و حوصله ی انجام دادن آن برنامه را نداشته باشد.

اگر مشکل خُلق در حد یک اختلال جدی مثل ابتلا به اختلال افسردگی باشد، حتماً باید با مراجعه به روان پزشک برای درمان اقدام کرد. ممکن است درمان دارویی یا غیردارویی با روش های مختلط لازم باشد، یعنی هم باید از دارو استفاده شود و هم روان درمانی اجرا شود.

گاهی اوقات افراد در اثر عوامل استرس زا و مشکلات محیطی، مثل جروبحث های خانوادگی، مشکلات عاطفی، علاقه به جنس مخالف، به هم خوردن رابطه با دوست نزدیک، جابه جایی محل زندگی و... دچار علائم افسردگی می شوند. در این صورت باید با دریافت کمک های درمانی و مشاوره ای، مهارت حل مسئله و روش های انطباقی را بیاموزند و به کار گیرند.

خوشبختانه در بسیاری از موارد، کاهش خُلق و نداشتن حال و حوصله جدی نیست و فرد می تواند به خودش کمک کند. فرد باید از کارهای مورد علاقه ی خود و موقعیت هایی که برایش لذت بخش هستند، فهرستی تهیه کند و در مواقعی که دچار بی حوصلگی می شود، به جای انجام دادن کارهای سخت مثل درس خواندن یا کارهایی مثل مرتب کردن اتاق که مورد علاقه ی او نیستند، یک فعالیت آسان و قابل دسترس را از آن فهرست انتخاب و به آن عمل کند.

بعد از مشخص کردن فعالیت های لذت بخش و کارهای مورد علاقه، از موقعیت های A و B و C برای شناختن روحیه ی خود و کمک به بهبود خلق خود استفاده کنید.

در موقعیت A فرد شاد، سرحال و امیدوار است، انگیزه ی خوبی دارد، فعالیت می کند، احساس رضایت پیدا می کند، خلق او بهتر می شود و همین خلق خوب به او حال و حوصله و انگیزه می دهد و...

در موقعیت B فرد غمگین است، حال و حوصله ندارد، نا امید است، بی انگیزه است، در نتیجه فعالیت نمی کند و از این حالت احساس نارضایتی می کند، خلق او بدتر می شود، بی حوصله تر می شود و...

در موقعیت A که حال فرد خوب است، خلق بالا، با انجام فعالیت، بهتر می شود و در موقعیت B که فرد غمگین است، خلق او که پایین است با فعالیت نکردن بدتر می شود و فرد در یک دور معیوب گرفتار می شود.

در واقع فرد، در موقعیت B تسليم خلق منفی خود شده است.

اما در موقعیت C فرد تسليم خلق افسرده نمی شود و به خود کمک می کند. یعنی فرد غمگین است، حال و حوصله ندارد، نا امید و بی انگیزه است، اما فعالیت می کند و از آن احساس رضایت پیدا می کند، در نتیجه خلق او بهتر می شود و برای انجام دادن فعالیت های دیگر حال و حوصله پیدا می کند.

فعالیت انجام شده در موقعیت C یکی از همان فعالیت های لذت بخش، مورد علاقه و آسان، مثل چند نرمش کوتاه، گوش کردن به موسیقی و قدم زدن است، که فرد آن را از فهرست علائق خود انتخاب می کند و اجرا می کند.

پس اگر در موقعیت A به سر می برید بسیار خوب است، اما اگر در موقعیت B هستید، تسلیم نشوید، سعی کنید B را به C تبدیل کنید.

علائق خود را بشناسید و از هر فرصتی برای لذت بردن استفاده کنید

متأسفانه اغلب معلمان و والدین، انجام دادن کارهای مورد علاقه و لذت بردن از زندگی را با موفقیت تحصیلی در تضاد می دانند. بسیاری از والدین در آغاز سال تحصیلی یا شروع فصل امتحانات، وسایل بازی و لذت بردن فرزندشان را جمع می کنند و استفاده از آنها را ممنوع می کنند. مثلاً بازی های رایانه ای، ضبط صوت و حتی تلویزیون از زندگی دانش آموز حذف می شود، اما معمولاً این کار باعث دلسردی کا مقابله جویی فرزندان می شود.

گاهی اوقات خود دانش آموز و دانشجو هم از نقش مثبت و مؤثر رسیدگی به علائق و داشتن تجربه های لذت بخش، در رسیدن به دستاوردهای تحصیلی بی خبر است. یکی از اصل های معروف رفتاری «اصل پریماک» یا «اصل مادر بزرگ» است. به این معنا که هر وقت می خواهید رفتاری را تقویت کنید، برای آن جایزه ای قرار بدهید، این مهمی به افزایش فعالیت های دلخواه و رسیدگی به علائق می توانند برای فعالیت های افراد نقش پاداش بازی کنند.

مادربزرگ: پوره ی اسفناج برایت مفید است.

نوه: ولی من دسر شکلاتی دوست دارم.

مادربزرگ: دسر شکلات را خواهی خورد، بعد از آنکه پوره ی اسفناج را بخوری!

شاید عده ی معدودی باشند که از خوردن پوری اسفناج لذت ببرند، اما همیشه اینطور نیست بلکه بسیاری از اوقات، افراد پوره ی اسفناج را برای این می خورند که بتوانند دسر شکلاتی را بخورند. یعنی عده ای ممکن است عاشق درس خواندن باشند و از درس لذت هم ببرند، چه بهتر، ولی اغلب افراد به عشق رسیدن به موقعیت های لذت بخشی که بعد از هر نوبت درسی امکان استفاده از آنها را پیدا می کنند، درس می خوانند.

قبل از شروع برنامه ریزی، از علائق گوناگون و موقعیت های لذت بخش خود باخبر شوید و براساس زمانی که در اختیار دارید، این فعالیت ها و موقعیت ها را تقسیم بندی کنید. در فهرست خود انتخاب های متعددی را بنویسید.

می توانید بعد از هر نوبت درسی با توجه به برنامه ی زمان بندی تان و مدت زمانی که به استراحت اختصاص داده اید یکی از فعالیت های مورد علاقه ی خود را که می توان در آن مدت زمان انجام داد انتخاب کنید. به عنوان مثال بین نوبت اول و دوم درس خواندن می توانید یکی از فعالیت های ده دقیقه ای فهرست را انتخاب کنید. بین نوبت دوم و سوم یکی از فعالیت های نیم ساعته را انتخاب کنید، بعد از آخرین نوبت درس خواندن یکی از گزینه های قسمت سوم فهرست را که ۱ تا ۲ ساعت زمان می برد، انتخاب کنید.

در پایان یک هفته یا یک ماه موفق می توانید نصف روز را به یکی از علاقه مندی های خود که در قسمت چهارم فهرست نوشته اید، اختصاص دهید. بعد از دو ماه یا یک نیم سال تحصیلی موفق، به مدت ۲ یا ۳ روز به یک فعالیت لذت بخش بپردازید، یعنی یکی از فعالیت های قسمت پنجم فهرست را انتخاب و به آن عمل کنید.

از یاد نبرید که این موقعیت ها، جدای از زندگی عادی شما نیستند، مثلاً شما ممکن است بستنی بخورید، فیلم تماشا کنید، موسیقی گوش کنید، با دوستتان تلفنی حرف بزنید، قدم بزنید، سینما بروید، کوهنوردی کنید، برای خودتان لوازم التحریر یا لباس بخرید اما ندانید همه ی این فعالیت ها و موقعیت ها می توانند به عنوان بازخورد مثبت و جایزه، به شما در انجام دادن برنامه های درسی کمک کنند.

از روش های این جا و اکنون استفاده کنید

در هر موقعیتی که به سر می برید و هر فعالیتی که می کنید، با تمام وجود جذب آن شوید. وقتی غذا می خورید، فقط به غذا خوردن فکر کنید و این تجربه را احساس کنید. رنگ غذا، طعم، مزه و بوی آن را با تمام وجود حس کنید. وقتی دوش می گیرید آن را حس کنید، دمای آب، بوی شامپو، کشیده شدن لیف بر بدن، حس تماس با آب را درک کنید. وقتی نرمش می کنید در همان تجربه به سر ببرید، حرکت عضلات، کشش و آرامش عضلات، ضرباهنگ قلب و تجربه ی نفس کشیدن را حس کنید..

وقتی موسیقی گوش می کنید فقط درگیر شنیدن باشید. وقتی در طبیعت به سر می برید با تمام حواس پنج گانه بینایی، بویایی، چشایی، شنوایی و لامسه آن فضا را حس کنید، و وقتی درس می خوانید، با تمام وجود فقط به آن فکر کنید. وقتی سر کلاس هستید تمام حواستان پی شنیدن و فهمیدن درس باشد.

در این جا و اکنون به سر بردن باعث می شود توجه و تمرکز خوبی داشته باشید. از آن چیزی که تجربه می کنید، حداکثر استفاده را ببرید تا لذت زندگی را بیشتر درک کنید. در این صورت وقتی قرار است استراحت کنید نگران درس نیستید و احساس گناه آزارتان نمی دهد. وقتی قرار است درس بخوانید، به هیچ مسئله ی دیگر فکر نمی کنید، در انرژی خود صرفه جویی می کنید و بیشترین بهره وری را خواهید داشت.

از روش های آرام سازی استفاده کنید

آرام سازی از روش های بسیار مؤثر و باستانی برای سلامت جسمانی و روانی است که از دیرباز در ادیان مختلف و فلسفه های نقاط مختلف دنیا شناخته شده بوده و در پنج دهه ی اخیر وارد علم پزشکی شده است و هرچه می گذرد تأثیرات مثبت این روش در حیطه های مختلف، بیشتر به اثبات می رسد.

در افراد سالم و بدون مشکل نیز آرام سازی به بهبود کیفیت زندگی کمک می کند یعنی باعث می شود فرد نیروی زیادی در خود حس کند، خلق خوب و اعتماد به نفس قوی و متعادلی داشته باشد و روز به روز میزان رضایت از خود، در او افزون تر شود.

یکی از مهم ترین تأثیرات این روش، افزایش آرامش و کاهش اضطراب در افراد است که هم به تحصیل دانش آموزان و دانشجویان، و هم به درمان افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی کمک زیادی می کند.

آرام سازی می تواند روی همه ی عوامل مؤثر بر درس خواندن مثل: انرژی و نیرو، خُلق و روحیه، حال و حوصله، انگیزه و هدفمندی، توجه و تمرکز، دقت، مهارت و تسلط، آرامش، خوش بینی و امیدواری و..... تأثیر مثبت داشته باشد و به موفقیت افراد کمک کند.

آرام سازی به روش های مختلف قابل انجام است. این روش توصیه می شود:

دستور:

روزی دو بار (صبح و شب)

در بهترین وقت روز

در اتاق خلوت تاریک

با لباس راحت

هر بار ده دقیقه

ترتیب:

دراز بکشید

چشمانتان را ببندید

نفس بلند، آرام و عمیق بکشید

عضلات تان را شُل کنید

یک خاطره ی خوشایند را تجسم کنید

در پایان موضوع مناسبی را به خود تلقین کنید.

توضیح: می توانید یک منظره ی دلخواه را تصور کنید و خودتان را با همه ی حواس، در آن منظره، تجسم کنید. مثلا اگر منظرهی دریا را دوست دارید، چشمانتان را ببندید و تصاویر زیر را مجسم کنید:

دریایی آبی و وسیع پیش روی شما است.

نسیم بر پوست شما می وزد.

آفتاب بر شما می تابد.

پاهایتان بر ماسه های نرمی قرار گرفته که گرمای مطبوعی دارند.

صدای موج ها را می شنوید.

بوی دریا را حس می کنید.

مناظر پیش روی خود را، از آسمان و ابرها گرفته، تا دریا و موج هایش، هرچه واضح تر تجسم کنید و از آنها لذت ببرید.

خودتان را با ظاهری مطلوب و احساسی مثبت و در مطلوبترین موقعیتی که دوست دارید تصور کنید.

در پایان موضوع خوبی را به خودتان تلقین کنید.

در تلقين اول صبح می توانید اینطور بگویید:

من آرام و پرانرژی هستم و تا پایان روز آرام و پرانرژی باقی خواهم ماند.

در تلقين آخر شب می توانید اینطور بگویید:

من آرام هستم و به خواب آرامی می روم، فردا صبح هم آرام و پرانرژی، یک روز جدید را شروع خواهم کرد.

هر بار می توانید موضوع خاصی را در مورد مسائل مهم زندگی تان به خود تلقین کنید، مثلاً:

دقت من هر روز بیشتر از روز قبل می شود.

هر روز توجه و تمرکز من بیشتر می شود.

هر روز بیش از روز قبل درس می خوانم.

عملکرد من روز به روز بهتر می شود.

و یادتان باشد در تلقين، حتما از کلمات و مفاهیم مثبت استفاده کنید.

برای این که روش آرام سازی مؤثر واقع شود، باید به صورت مداوم از آن استفاده کنید. یعنی برای بهبود توجه و تمرکز، افزایش دقت، آرام تر شدن، مسلط تر بودن، داشتن کارآیی بیشتر و عملکرد مؤثرتر، باید استفاده از روش های آرام سازی را جزئی از شیوه ی زندگی خود قرار دهید تا بتوانید به تدریج دستاوردهای موردنظر خود را کسب کنید.

دقت کنید که انجام دادن روش های آرام سازی فقط در شب های امتحان، به دلیل این که قبلاً این تمرین ها را انجام نداده اید و آمادگی لازم را به دست نیاورده اید و نیز به دلیل اضطراب بالایی که معمولاً شب های امتحان احساس می کنید، نتایج خوبی نخواهند داشت.

مهم ترین عامل مؤثر بودن روش های آرام سازی، تداوم در انجام دادن آنها است.

موفقیت تحصیلی (قسمت 3)
 

برنامه ریزی مناسب داشته باشید

برنامه ریزی نقشه راه است و مسیر ما را از امروز به آینده مشخص می کند. می توان گفت وقتی می دانیم در آینده چه می خواهیم، می توانیم برنامه ی امروزمان را مشخص کنیم.

اگر هدف را مقصد در نظر بگیریم، برنامه ریزی مسیر ما است. وقتی می خواهیم از تهران به مشهد برویم، نباید به سمت غرب حرکت کنیم، اگر مسیر غربی را انتخاب کنیم طبیعتاً به مقصد شرقی نخواهیم رسید.

من به بسیاری از دانش آموزان و دانشجویانی که از هوش و انگیزه ی قوی برخوردارند همین را می گویم که اگر می خواهید در رشته های سنگین درس بخوانید، اگر می خواهید درس خواندن را تا مقاطع بالا ادامه دهید و در آن موفق باشید، باید یک برنامه ریزی متناسب با اهدافتان داشته باشید و به آن برنامه عمل کنید.

بسیار بعید است که بتوانید با روزی دو ساعت درس خواندن در یک رشته ی پرطرفدار قبول شوید. ادامه دادن تحصیل تا مقاطع بالا همراه با قبول تعهدات جانبی مثل وام، ازدواج، بچه دار شدن و... نیاز به برنامه ریزی های دقیق و حساب شده دارد. به طور کلی دستیابی به هر مقصد مهم و قابل قبول، با اتلاف وقت منافات دارد.

از مشخصات یک برنامه ی موفق این است که:

- می تواند بین اهداف پیش رو، زمان موجود و شرایط فرد، هماهنگی و تعادل برقرار کند.

- کمّی و قابل اندازه گیری است.

- روال عادی و مناسب زندگی را در نظر می گیرد.

- مناسب و قابل اجرا است.

- قابل ارزیابی است.

- بازخوردهای مناسب برای آن در نظر گرفته شده است.

برنامه ها براساس معیارهای مختلف تنظیم می شوند:

۱. براساس ساعت. مانند:

- هر روز ۵ ساعت درس خواندن.

- روزی ۶ نوبت درسی هر کدام حدوداً ۴۵ دقیقه.

۲. براساس عملکرد. مانند:

- در هر نوبت درسی ۱۲ صفحه درس خوانده شود.

- در هر نوبت ۷ مسئله حل شود.

٣. براساس کل تکلیف آن روز. مانند:

- انجام تکالیف فردا

- حاضر کردن درس های فردا

شاید تلفیقی از روش ۱ و ۲ بهترین روش برنامه ریزی باشد، یعنی عملکرد قابل پیش بینی در زمان تعیین شده. به نظر می رسد روش ۳ با توجه به نوسانی که در عملکرد فرد ایجاد می کند، روال را به هم می ریزد.

برای یک برنامه ریزی خوب:

۱) روال هفته ی قبل خود را یادداشت کنید (ساعت شروع درس، نوبت های درسی، جمع ساعت های درس خواندن، ساعت خوابیدن، ساعت بیدار شدن و ...)

۲) برنامه ای متناسب با روال هفته قبل بنویسید (تغییرات تدریجی و مداوم بهتر از تغییرات شدید اما بی ثبات است.)

۳) مناسب ترین ساعت ها را برای شروع درس خواندن در نظر بگیرید. مثلاً وقتی که کمی استراحت کرده اید و آمادگی دارید...)

۴) مدت زمان مناسب را به درس خواندن اختصاص دهید. (مثلاً ۴۵ دقیقه در هر نوبت)

۵) از روش پنج مرحله ای استفاده کنید (هم برای هر نوبت و هم برای هر روز)

۶) به برنامه ادامه دهید.

در این برنامه میزان عملکرد (یعنی مقدار درسی که در هر نوبت خوانده شده) و کیفیت عملکرد (یعنی میزان توجه و تمرکز و دقت درس خواندن) لحاظ نشده است. همچنین میزان رضایت، خستگی و انرژی و روحیه فرد مشخص نیست. دلیل این است که: برای شروع کار به دستاوردهای کمی توجه کنید چون اگر بخواهید دستاوردهای کیفی را در نظر بگیرید، براساس قانون همه یا هیچ عمل کرده اید و شاید نتوانید برنامه را شروع کنید.

بعد از دستیابی به یک برنامه ی زمانی مناسب (یعنی ساعت شروع، مدت هر نوبت، تعداد هر نوبت در روز، جمع ساعت های درس خواندن و ساعت پایان درس خواندن به مشخصه های دیگر بپردازید. یعنی در ابتدا براساس یافته های جدول اول و سوم برنامه ریزی کنید و بعد در صورت لزوم اطلاعات جدول دوم را اضافه کنید.

موفقیت تحصیلی (قسمت 3)
 

در اجرای برنامه هایتان باثبات باشید

حتماً با این موضوع مواجه شده اید که حتی بهترین برنامه ها ممکن است اجرا نشوند. در واقع اغلب برنامه ها مشکل ندارند، بلکه نحوه ی اجرای آنها اشکال دارد یا افراد آن برنامه را به صورت مداوم اجرا نمی کنند. اگر در اجرای برنامه ثبات ندارید، هویت، هدف گذاری و اولویت های خود را مرور کنید. با این پرسش ها برنامه ی خود و نحوه ی اجرای آن را ارزیابی کنید:

آیا ساعت ها و نوبت های درسی را درست انتخاب کرده اید؟

آیا برنامه شما با وظایف، انرژی و توان شما تناسب دارد؟

آیا خود را به موقع ارزیابی می کنید؟

آیا بازخورد لازم را به خود می دهید؟ یعنی اگر برنامه را اجرا نکردید، آیا دلیل را از خود می پرسید و رفع اشکال می کنید؟ و اگر برنامه را اجرا کردید تشویق و جایزه را در نظر می گیرید؟

آیا از روش پیش بینی برای به حداقل رساندن اهمال و مسامحه استفاده می کنید؟

آیا از روش علامت سؤال برای به حداکثر رساندن شرایط به نفع درس خواندن و به حداقل رساندن شرایط به ضرر درس خواندن استفاده می کنید؟

آیا از خود مراقبت می کنید؟ و مواظب روحیه و حال و حوصله خود هستید؟

آیا با عزیزان تان راجع به مشکلات درددل می کنید؟ آیا در مواقع لزوم با افراد آگاه و باتجربه مشورت می کنید؟

آیا به خود دلداری می دهید و خود را می پذیرید؟

آیا از روش هایی مثل آرام سازی یا تکرار عبارت های تأكیدي مثبت استفاده می کنید؟

اگر در اجرای برنامه های تان باثبات هستید، بسیار خوب است، حتماً به خود بازخورد مثبت بدهید.

اگر در اجرای برنامه تان ثبات ندارید علت را پیدا کنید و در رفع آن بکوشید. یادتان باشد که معمولاً فقط بعضی از موارد اشکال دارند و ممکن است همه چیز، اشکال نداشته باشد و لازم نباشد از اول برنامه ریزی کنید. کافی است یک مشکل خاص را بیابید و آن را حل کنید.

کارهایی را که باید در روال جدید انجام بدهید دقیقاً مشخص کنید و همان کارها را طبق برنامه ی «پنج مرحله ای» اجرا کنید و آن قدر ادامه بدهید تا در انجام آن مسلط شوید. ممکن است در هر کدام از این مراحل یا موقعیت ها مشکل داشته باشید:

تعیین هویت، تعیین اولویت، مشخص کردن وضعیت، هدف گذاری و تعیین روال مناسب.

نداشتن حال و حوصله و روحیه، کم شدن انگیزه و میل به کار کردن، کاهش توجه و تمرکز.

نداشتن اعتماد به خود، سردرگمی، وجود عوامل استرس زای محیطی، نداشتن توانایی و مهارت حل مسئله، خستگی و...

فرض کنیم بعد از مرور کردن علل بی ثباتی در اجرای برنامه، دریافتید که مشکل اصلی «ضعف روحیه» بوده است، پس قسمت های دیگر مسیر مشکلی ندارند. افزایش خلق را در اولویت کارهای خود قرار دهید، به عنوان مثال:

- خود را بپذیرید و به ظاهرتان برسید.

- موقعیت های لذت بخش بیشتری برای خود ایجاد کنید.

- کارهای مورد علاقه تان را انجام بدهید تا خلق تان بهتر شود، سپس برای افزایش خلق به خود جایزه بدهید.

- روش های دیگر مثل «تبدیل موقعیت B به C روش آرام سازی» و روش اینجا و اکنون هم می توانند کمک کننده باشند.

- زمان را مدیریت کنید

یکی از عادلانه ترین دارایی های انسان وقت است و بهتر است به یادمان باشد که همه ی انسان ها در یک شبانه روز، ۲۴ ساعت وقت دارند. چه انسان هایی که بسیار موفق و مسلط و کارآمدند چه آنهایی که ناموفق، نامسلط و ناکارآمد هستند.

حتماً کسانی را دیده اید که به خودشان می رسند، وقت کافی برای انجام دادن کارهایشان دارند و همیشه آرام و مسلط هستند؛ و برعکس کسانی را هم دیده اید که به خودشان نمی رسند، همیشه برای کارهایشان، وقت کم می آورند، آشفته و در همند؛ و حتماً آدم هایی را هم با مدیریت های بینابین دیده اید. تا به حال فکر کرده اید چرا این طور است؟

توانایی مدیریت زمان، یکی از عملکردهای مهم مغز است و توسط مهم ترین مراکز مغز اجرا می شود و به تسلط بر عملکرد اجرایی نیاز دارد. به عنوان مثال یکی از شایع ترین اختلالات روانی که باعث می شود فرد نتواند به نحو مناسبی زمان را مدیریت کند، اختلال بیش فعالی/ کم توجهی ADHD است. اما در بسیاری از موارد افرادی که مدیریت زمان خوبی ندارند، به اختلال خاصی هم دچار نیستند و دلیل این عدم توانایی، زندگی کردن در محیطی خانواده ای است که از ساختار زمانی مناسبی برخوردار نیست. یعنی فرد مهارت مدیریت زمان را نیاموخته و به کار نبرده است.

در محیطی که ساختار زمانی ندارد، هر فعالیتی ممکن است در هر زمانی اتفاق بیفتد، خوردن، خوابیدن، درس خواندن، تفریح کردن، تلفن زدن، استراحت کردن و... شاید فقط زمان مدرسه یا دانشگاه رفتن، مهم ترین عامل ساختار بخشیدن به زمان زندگی این گونه افراد باشد. معمولاً کسانی که در چنین محیطی زندگی می کنند، کمتر به مهارت های مدیریت زمان دست می یابند. یعنی مهم ترین سرنخ های محیطی برای مدیریت زمان، در دسترس این افراد نیست.

البته تأثیر محیط، صددرصد نیست. یعنی ممکن است فردی در خانواده ی منظمی رشد کرده باشد، اما از نظر شیوه ی زندگی و نحوه ی گذراندن وقت بی نظم باشد، یا برعکس در خانواده ی بی نظمی بزرگ شده باشد که از نظر وقت شناسی و قابل پیش بینی بودن فعالیت ها ضعیف است اما او بسیار وقت شناس و قابل پیش بینی باشد.

شاید برایتان جالب باشد که بدانید یکی از علائم ابتلا به اختلال خلقی یا شخصیتی، به هم خوردن روال روزمره است و خود این به هم خوردگی روال، ممکن است با استرس هایی که به همراه دارد، در ابتلا به مشکلات خلقی و شخصیتی نقش داشته باشد.

برای مدیریت زمان:

- از موقعیتی که دارید استفاده کنید (سر ساعت در کلاس حاضر شوید).

- مدت زمان حضور در کلاس را محاسبه کنید.

- مدت زمان لازم برای درس خواندن و انجام تکالیف را مشخص کنید.

- مدت زمان لازم برای رسیدگی به خود و رفع نیازهای اصلی تان را تعیین کنید. نیازهایی مثل خوردن، خوابیدن، حمام کردن، ورزش کردن و ...

- علائق عملی، موقعیت های لذت بخش و زمان استراحت را به یاد داشته باشید.

- به برنامه های امتحانی و حجم تکالیف توجه کنید.

- طوری زمان بندی کنید که برنامه ی تان تا جایی که امکان دارد ثابت و قابل پیش بینی باشد.

- تا جایی که امکان دارد به برنامه هایتان عمل کنید.

- به نیازهای اساسی خود برسید یعنی اولین زمانی که حذف می کنید ساعت خواب نباشد بلکه زمان های از دست رفته و تلف شده مثل لم دادن جلو تلویزیون، غلت زدن در بستر و... را به حداقل برسانید.

- بر اساس روال ثابت و قابل پیش بینی رفتار کنید.

- لطفاً شب امتحانی نباشید! یعنی در طول دوره ی تحصیل درس های خود را مرور کنید و فقط شب امتحان را به درس خواندن اختصاص ندهید.

بیشتر بخوانید:

موفقیت تحصیلی (قسمت های دیگر)

چگونه بدون استرس زندگی کنیم؟

رابطه ی والدین و نوجوان (چگونه با نوجوان خود رفتار کنید)

منبع: موفقیت تحصیلی- دکتر شکوفه موسوی

پایگاه خبری حقوق نیوز - روانشناسی



 



+ 0
مخالفم - 0
منبع: حقوق نیوز

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: