حقوق خبر

درمان های جنسی (قسمت 4)

یکی دیگر از پیش نیازهای ضروری در امر درمان جنسی، لزوم برخورداری درمانگر جنسی از رفتار جنسی بدون آسیب، مشکل و سالم است. زیرا درمانگری که خود از رفتار جنسی سالمی بهره مند نباشد، قادر به درمان جنسی نخواهد بود. در چنین شرایطی درمان تبدیل به ارائه و انتقال اطلاعات شده و از کارآمدی لازم بهره مند نخواهد بود.

 درمان های جنسی (قسمت 4)

پایگاه خبری حقوق نیوز
 

درمان های جنسی

لزوم برخورداری درمانگر از رفتار جنسی سالم

یکی دیگر از پیش نیازهای ضروری در امر درمان جنسی، لزوم برخورداری درمانگر جنسی از رفتار جنسی بدون آسیب، مشکل و سالم است. زیرا درمانگری که خود از رفتار جنسی سالمی بهره مند نباشد، قادر به درمان جنسی نخواهد بود. در چنین شرایطی درمان تبدیل به ارائه و انتقال اطلاعات شده و از کارآمدی لازم بهره مند نخواهد بود.

عمده ترین نکاتی که در ارتباط با لزوم برخورداری درمانگر از رفتار جنسی سالم می توان عنوان نمود، به شرح زیر است:

1. دانستن و عمل کردن دو امر متفاوت از یکدیگر است.

2. برخورداری از رفتار جنسی ناسالم به معنای نداشتن اطلاعات و آگاهی های مورد نیاز است.

3. درمان فقط انتقال اطلاعات نیست.

4. لزوم اعتقاد داشتن به راهکارها و رویکردهای درمانی ارائه شده در درمان.

توضیحاتی در ارتباط با موارد عنوان شده ی فوق ارائه می شود.

1. دانستن و عمل کردن دو امر متفاوت از یکدیگر است.

نکته ی قابل توجهی که برای برخی افراد به درستی تفهیم و ادراک نمی شود، تفاوت میان دانستن و عمل کردن است. البته دانستن و اگاه شدن نسبت به امور و حقایق، نوعی حسن و مزیت به شمار می رود. اما فقط بعضی از اطلاعات را چنان چه شخص بخواهد، می توان به رفتار تبدیل نمود.

اطلاعات در جهان هستی وجود دارند. انسان نیز قادر به آگاه شدن و کسب و ذخیره ی اطلاعات در ذهن خویش است. اما فقط در بعضی شرایط و در صورتی که بخواهد و از انگیزه ی لازم نیز برخوردار باشد، تحول در رفتارش ایجاد خواهد شد. در واقع و چنانچه فرد اجازه دهد، اطلاعات در رفتار او اثر کرده و به صورت آگاهی درامده و جزیی از رفتار و در نهایت شخصیت اش می شود.

همچنین از دیدگاهی شخص هنگامی می تواند ادعا نماید که موضوعی را می داند که به آن عمل می کند. برای مثال فردی که می گوید "مضرات و آسیب های مصرف سیگار را می دانم." اما همچنان در حال مصرف سیگار است. در واقع نسبت به زیان های سیگار اطلاع دارد، اما آگاهی ندارد.

در ارتباط با رفتار جنسی نیز به همین صورت است. فرد هنگامی می تواند ادعا کند که به اصول و ضوابط موجود و حاکم بر رفتار جنسی سالم آگاهی دارد که به آن عمل می کند. در غیر این صورت هنوز از آگاهی

لازم برخوردار نبوده، بلکه فقط مقداری اطلاعات در ذهن خویش دارد. این مطلب برای یک درمانگر جنسی از اهمیت به مراتب بیشتری برخوردار است.

از سوی دیگر در شرایطی که فرد اعتقادی به مطالبی که بر زبان می آورد نداشته باشد، انسان های آگاه و روشن بین متوجه چنین امری می شوند. همچنین کلامشان نیز از اثرگذاری لازم برخوردار نخواهد بود. این مطلب در درمان و به ویژه در درمان جنسی نیز مصداق خواهد داشت.

2. برخورداری از رفتار جنسی ناسالم به معنای نداشتن اطلاعات و آگاهی های مورد نیاز است.

ضعف و عدم برخورداری از اطلاعات مورد نیاز در هر زمینه ای می تواند منجر به مشکل شود. برای مثال، افرادی که از دانسته های لازم در زمینه ی امور فنی برخوردارند، از لوازمی مانند خودرو، وسایل منزل، تلفن همراه و سایر موارد بهتر استفاده کرده و چنین وسایلی نزد آنها دوام بیشتری داشته و از کارایی طولانی تری برخوردار است. این مطلب در ارتباط با رفتار جنسی نیز مصداق داشته و هر اندازه که افراد از اطلاعات و آگاهی های بیشتری برخوردار باشند، از رفتار جنسی به نسبت سالم تری نیز برخوردار می شوند.

البته به این نکته در بخش های آینده اشاره خواهد شد که درمان جنسی نوعی آموزش در همین زمینه است. یا به عبارتی فردی که فاقد رفتار جنسی سالم است از آگاهی و شناخت مورد نیاز در این زمینه بهره مند نیست. چنین نکته ای در مورد درمانگر فاقد رفتار جنسی سالم نیز مصداق دارد، زیرا او یا فاقد اطلاعات لازم است و یا نتوانسته اطلاعات موجود را به رفتار سالم و سازنده تبدیل نماید.

3. درمان فقط انتقال اطلاعات نیست.

اطلاعات در جهان هستی موجود بوده و با وارد شدن به ذهن به شناخت تغییر یافته و در صورت تبدیل شدن به رفتار، به آگاهی تبدیل می شود. از این رو اطلاعاتی که فقط در سطح شناخت و اطلاعات باشد، اثرگذاری لازم را نداشته و ارزش درمانی ندارد.

فرد و یا درمانگری که توانسته باشد اطلاعات را به شناخت و آگاهی تبدیل نماید، به نحوی که تحولات رفتاری و وجودی را برایش به دنبال داشته باشد، توان انجام درمان را خواهد داشت.

در واقع این امر نه فقط در زمینه ی درمان بلکه در تمامی حوزه های زندگی دارای کاربرد است. فردی که خود فاقد رفتار اخلاقی است، قادر به تربیت سایرین در زمینه ی اخلاقی نخواهد بود. والدینی که دارای مشکل رفتاری باشند، قادر به تربیت فرزند در همان زمینه نیستند.

در هر حال اقدام به درمان لازمه اش بهره مندی از مجموعه رفتارهای سالم در همان زمینه است. از این رو درمانگر جنسی که دارای رفتار جنسی سالم باشد، هم از اطلاعات لازم در این زمینه بهره مند و هم نحوه ی تبدیل شان به رفتار را می داند. به همین جهت از شایستگی مورد نیاز برای درمان برخوردار است.

4. لزوم اعتقاد داشتن به راهکارها و رویکردهای درمانی ارائه شده در درمان.

یکی از نکات ضروری برای درمان معتقد بودن به مطالب و رویکردهای ارائه شده در طول درمان است. همچنین با توجه به این امر که فرد دارای مشکل در زمینه ی جنسی نیاز به رویکردها و راهکارهایی برای تغییر و تحول دارد که از سوی درمانگر مطرح می گردد. در صورتی که یک درمانگر از رفتار جنسی سالمی برخوردار نباشد، این بدان معناست که خود نسبت به مطالبی که در طول درمان ارائه می نماید، اعتقادی ندارد. البته در برخی موارد مراجعین از چنین امری آگاه نمی شوند. اما وجدان درمانگر به خوبی در این زمینه قضاوت کرده و حقایق را آشکار می کند.

در مجموع برخورداری از رفتار جنسی سالم یکی از عمده ترین پیش نیازها و شایستگی برای اقدام به درمان و به ویژه درمان جنسی است. چنانچه این نکته ی مهم رعایت نشود، درمان فاقد کیفیت گشته و از اثرگذاری لازم برخوردار نخواهد بود.

سلامت جنسی

معنویت، اخلاق و رفتار جنسی

یکی دیگر از مطالبی که در ارتباط با جنسیت و رفتار جنسی از اهمیت ویژه ای برخوردار است، موضوع معنویت و اخلاق است که بر رفتار جنسی اثرگذاری تعیین کننده ای را دارد. معنویت و اخلاق راهکارها، بایدها، نبایدها و دستورالعمل هایی در حوزه ی رفتار جنسی دارد که با رعایت آنها جنسیت و رفتار جنسی از سلامت و عملکرد بهتر، سازنده و کارآمدی برخوردار می گردد.

عمده ترین نکاتی که در ارتباط با معنویت و اخلاق و رفتار جنسی می توان عنوان نمود، به شرح زیر است:

1. معنویت چیست؟

2. معنویت، مجموعه رفتارها و عملکردهای آدمی را در جهان هستی مشخص می نماید.

3. اخلاق چیست؟

4. آیا جنسیت و رفتار جنسی در حوزه ی اخلاق قرار دارد؟

توضیحاتی در ارتباط با موارد عنوان شده ی فوق ارائه می شود.

1. معنویت چیست؟

معنویت شامل اعتقاد داشتن به خالق یکتایی که آفریننده ی جهان خلقت و تمامی موجودات از جمله انسان است. هم چنین باور داشتن به این نکته که او راهنمایانی را برای ارشاد نوع بشر فرستاده و اعتقاد به روز رستاخیز که اعمال و رفتار آدمی مورد رسیدگی قرار می گیرد و مطابق با رفتار و عملکرد انجام گرفته، پاداش و یا مجازات برای آن در نظر گرفته می شود.

2. معنویت، مجموعه رفتارها و عملکرد آدمی را در جهان هستی مشخص می نماید.

انسان موجودی منحصر به فرد در جهان خلقت است. او دارای قدرت تشخیص و انتخاب بوده و قادر به گزینش رویکردها و شیوه های گوناگون در زندگی است. به همین مناسبت می تواند از عوامل و امور گوناگونی پیروی نماید. او در عین حال قادر است تا خود تعیین کننده ی میان خوب و بد باشد و یا سایرین را سرمشق فکر، رفتار و عملکرد خویش نموده و یا خالق یکتا را الگوی خویش قرار دهد.

چنانچه آدمی خداوند را رب یا مربی خویش قرار دهد و مطابق با تعالیم ارائه شده رفتار نماید، معنویت برای رفتارها و عملکردهای گوناگون آدمی دستورالعمل هایی را ارائه می کند. یا به عبارتی معنویت نحوه ی بودن، قرار گرفتن، و شدن انسان در جهان هستی را معین می نماید.

3. اخلاق چیست؟

اخلاق مجموعه ای از بایدها و نبایدها در مورد رفتار آدمی است. اخلاق رفتار و عملکرد انسان را در زندگی، در روابط متقابل با سایرین و در نهایت ارتباط با جهان هستی را مشخص می نماید.

کلمه ی اخلاق از خلق گرفته شده، به معنای آن چه که در ساختار و خلقت انسان است. به عبارتی رفتاری که با سرشت آدمی و ساختار وجودی اش هماهنگی داشته باشد، رفتاری اخلاقی و در غیر این صورت رفتاری غیراخلاقی خواهد بود.

تمامی مکاتب معنوی و غیر معنوی یا مادی و اومانیستی دارای مجموعه دستورالعمل هایی برای رفتار و عملکرد انسان هستند. زیرا آدمی بدون اخلاق در زندگی شخصی و ارتباطی با سایرین دچار مشکل می شود. بنابراین انسان در طول تاریخ متوجه این نکته شد که رفتار آدمی بدون اخلاق، مجموعه ای از آسیب ها و مشکل آفرینی ها را می تواند برای خود و سایرین به همراه داشته باشد. از این رو حتی افرادی که اعتقادی به اخلاق و رفتارهای اخلاقی ندارند، اشخاص دارای اخلاق را قبول داشته و ترجیح میدهند با چنین افرادی در ارتباط باشند.

4. آیا جنسیت و رفتار جنسی در حوزه ی اخلاق قرار دارد؟

جنسیت و رفتار جنسی به دلیل ماهیت آن که در صورت رعایت نکردن اصول و ضوابط مرتبط می تواند مشکلاتی را برای فرد و سایرین به همراه داشته باشد، به همین مناسبت در حوزه ی اخلاق قرار گرفته است. تمامی آئین های الهی مرتبط با وحی دستورالعمل هایی برای رفتار جنسی انسان ارائه نموده اند.

در مکاتب اومانیستی و غیرالهی که ریشه در وحی نداشته و ساخته و پرداخته ی انسان است، دقیق و صریح به رفتار جنسی تأكیدی نداشته، اما به طور کلی به این نکته اشاره شده که:

رفتار و یا عملی را که نمی پسندی نسبت به خودت به اجرا در آید، در مورد دیگران انجام نده.

این نکته در بعضی شرایط دچار بن بست می شود، زیرا یک فرد بسیار توانمند که به سایرین ظلم و تعدی می کند. هم چنین فردی که برای مثال خواهری ندارد و به خواهر دیگران تعرض می کند. این گونه افراد می توانند ادعا کنند که سایرین نیز در مورد ما همین رفتار را انجام دهند. اما این گونه امور برای نفر اول به دلیل اقتدار بسیارش و برای دومی به دلیل نداشتن فردی مشابه چنین امری قابل اجرا نیست.

در هر حال چنین ابهام هایی، ضعف این مکاتب به شمار می رود و پاسخ قانع کننده ای برای آن وجود ندارد.

سلامت جنسی
 

لزوم پرهیز از دیدگاه اومانیستی یا انسان گرایی در درمان جنسی

یک موضوع مهم و قابل توجه در درمان جنسی حاکم بودن دیدگاه و نگرش درمانگر در درمان جنسی است. دو دیدگاه عمده ی الهی و معنوی و اومانیستی در درمان جنسی حاکم و مورد استفاده قرار می گیرد. در نوشته های موجود نگرش معنوی در درمان جنسی مدنظر بوده و دیدگاه انسانی یا اومانیستی مورد استفاده قرار نمی گیرد.

عمده ترین نکاتی که برای پرهیز از دیدگاه اومانیستی در درمان جنسی می توان عنوان نمود، به شرح زیر است:

1. دیدگاه حاکم در درمان جنسی در جهان غرب نگرش اومانیستی است.

2. علل لزوم پرهیز از نگرش اومانیستی در درمان جنسی

3. درمانگر فاقد اعتقاد معنوی قادر به استفاده از دیدگاه معنوی در درمان جنسی نخواهد بود.

توضیحاتی در ارتباط با موارد عنوان شده ی فوق ارائه می شود.

1. دیدگاه حاکم در درمان جنسی در جهان غرب نگرش اومانیستی است.

در نگرش اومانیستی، انسان تعیین کننده ی ملاک و معیار ارزش ها بوده. چنین نگرشی از دوران باستان و در طول تاریخ بشریت مطرح بوده است. پروتاگوراس دانشمند یونانی گفته ای دارد مبنی بر این که «انسان اساس، مبنا و ملاک ارزیابی تمامی امور و ارزش هاست.»

چنین امری در دوران گوناگون تاریخ بشری مورد توجه قرار گرفته و آدمی خود تعیین کننده ی خوبی و بدی و ارزش ها شده و در موقعیت ها و دورانی نیز ملاک و معیار مبانی الهی و معنوی بوده است.

در جهان غرب تا پیش از رنسانس نگرش معنوی بر امور موجود حاکمیت داشت. اما با تغییراتی که در نگرش های معنوی روی داد و دگرگونی که نهضت پروتستان در مبانی اعتقادی مسیحیت کاتولیک ایجاد نمود، تحولات گوناگونی را به همراه داشت که از جمله مبانی اومانیستی پس از رنسانس تقویت و مورد توجه بیشتری قرار گرفت.

گرایش به مبانی معنوی و معیارهای انسانی نیز برای هر فردی می تواند در طول دوران زندگی روی دهد. بدین صورت که در دوره و موقعیتی نگرش حاکم معیارهای انسانی بوده و با گذشت زمان معیارهای الهی و معنوی برای شخص حاکم می گردد. در حال حاضر نیز برای بعضی افراد و به ویژه در میان جوامع غربی ملاک موجود برای امور انسانی و به ویژه درمان جنسی معیارهای اومانیستی است. زیرا در فهرست آماری و تشخیصی بیماری های روانی DSM (Diagnostic and Statistical Manual) هم جنس گرایی را از اختلال های جنسی خارج کرده اند.

در واقع گرایش و ترجیح فردی اشخاص، ملاک و معیار برای تشخیص اختلال محسوب می شود. از این رو چنین امری وابسته به معیارهای معنوی نخواهد بود. این امر نه فقط در ارتباط با درمان جنسی، بلکه در سایه زمینه های انسانی نیز نمود داشته و هر ساله راهپیمایی هایی از سوی افراد همجنس گرا به اجرا در می آید. البته این مطلب نه بدان معنا که چنین امری مورد پذیرش اکثریت آحاد آن جامعه باشد، بلکه به عنوان یک گزینه، انتخاب و ترجیح فردی در نظر گرفته می شود، که بعضی آن را انتخاب می نمایند.

2. علل لزوم پرهیز از نگرش اومانیستی در درمان جنسی

درمان جنسی که در نوشته های موجود بدان پرداخته می شود، از دیدگاه اومانیستی نبوده و با نگرش معنوی بدان پرداخته می شود.

عمده ترین عللی که نگرش اومانیستی مورد استفاده قرار داده نمی شود، به قرار زیر است:

الف. هر فردی می تواند از معیار و مقیاس ویژهای خود پیروی نماید.

ب. مکاتب انسانی و ملاک قرار دادن میانگین و یا اکثریت آحاد اجتماع

ج. در صورتی رفتار جنسی نادرست است که آسیب فوری به همراه داشته باشد.

توضیحاتی در ارتباط با موارد عنوان شده ی فوق ارائه می شود.

الف. هر فردی می تواند از معیار و مقیاس ویژه ی خود پیروی نماید.

یکی از عمده ترین اشکال های وارد بر نگرش اومانیستی تعداد آراء و عقاید افراد، نسبت به موضوع های گوناگون و از جمله رفتار جنسی است. برای مثال، رفتاری را که یک فرد صحیح می داند، شخص دیگر آن را نادرست در نظر می گیرد. هم چنین عملی را که فردی در یک دوره از زندگی مانند جوانی درست می شمارد، با افزایش سن و رسیدن به دوره ی میانسالی، نظری مخالف با دوران جوانی می تواند داشته باشد.

این گونه تفاوت ها در دیدگاه های افراد و همچنین تغییر در نگرش که در دورهای خوب و در دوره و موقعیتی دیگر بد و نادرست شمرده می شود، یکی از عمده ترین ضعف های نگرش اومانیستی به شمار می رود. این امر به ویژه در ارتباط با رفتار جنسی نیز می تواند نوسان های متفاوتی داشته باشد. به همین مناسبت درمان جنسی با بی ثباتی در معیارهای رفتار جنسی مواجه می شود. زیرا رفتار جنسی ملاک درست و نادرست بودنش با مشکل مواجه و معیاری برای آسیب زا بودن و سلامت رفتار جنسی در دسترس نخواهد بود.

ب. مکاتب انسانی و ملاک قرار دادن میانگین و یا اکثریت آحاد اجتماع

موضوع دیگر در نگرش اومانیستی، میانگین قرار دادن افراد جامعه است. با توجه به متنوع بودن نگرش های افراد، دیدگاه قالب و حاکم، ملاکی برای صحیح بودن در نظر گرفته می شود. اما این نکته در طول تاریخ مشاهده شده که رفتار و عملکردی که در یک دوره صحیح در نظر گرفته می شده، در دورهای دیگر رفتاری نادرست و اشتباه به شمار می رفته است.

در هر حال میانگین و یا اکثریت رفتار آحاد اجتماع را ملاک قرار دادن فقط در بعضی شرایط و با در نظر گرفتن حقایق مرتبط با آن می تواند ملاک واقع شود. دلیل آن هم میانگین برخی آراء و عقاید افراد در دوران گذشته تاریخ است که برای انسان های حال حاضر قابل قبول نیست.

ج. در صورتی رفتار جنسی نادرست است که آسیب فوری به همراه داشته باشد.

در درمان روانشناختی و همچنین درمان جنسی، سه ملاک زیر مورد استفاده قرار می گیرد.

ج. 1. آمار

ج. 2. هنجارهای اجتماعی

ج. 3. مشکل آفرین بودن رفتار

در ارتباط با آمار اشاره شد که در صورت افزایش تعداد افراد دارای آن رفتار، دیگر رفتاری ناهنجار و آسیب زا به شمار نمی رود. مورد دوم نیز هنجارهای اجتماعی است که اگر به تدریج افکار عمومی و هنجارهای اجتماعی، رفتاری را که در گذشته ناهنجار به شمار می رفته، رفتاری سالم در نظر بگیرد، آن رفتار سالم به شمار خواهد رفت.

هم چنین آسیب زا و مشکل آفرین بودن رفتار نیز در نگرش اومانیستی با توجه به نگرش افراد در نظر گرفته می شود و در صورتی که شخص از بابت رفتار خود مشکلی نداشته باشد، رفتاری ناسالم در نظر گرفته نمی شود. اما در صورتی که برای دیگر افراد مشکل آفرینی به دنبال داشته باشد، در همان حدود و اندازه شخص لازم است که رفتارش را کنترل و محدود نماید تا آسیبی را برای سایرین به دنبال نداشته باشد.

3. درمانگر فاقد اعتقاد معنوی قادر به استفاده از دیدگاه معنوی در درمان جنسی نخواهد بود.

بعضی از درمانگران که دارای نگرش اومانیستی در درمان جنسی هستند، بدیهی است که اعتقادی به مبانی معنوی ندارند. اما درمانگری که قصد استفاده از دیدگاه معنوی در درمان جنسی را دارد، لازم است که خود دارای باورهای معنوی باشد. البته این گونه باورها فقط در حد پذیرش معنویت به صورت ذهنی نبوده، بلکه در عمل و رفتار نیز ملزم به اجرا بوده و آن را به اجرا در آورد. در هر حال اعتقاد نداشتن به معنویت مانع از انجام درمان جنسی از روش معنوی خواهد شد.

 

بیشتر بخوانید:

درمان جنسی(قسمت های دیگر)

پرسش و پاسخ درباره ی ناتوانی جنسی آقایان

آناتومی و وظایف دستگاه تناسلی مردان

واژینیسموس چیست و چه علائمی را به همراه دارد؟

 

منبع: کتاب درمان جنسی/نویسنده: سعید کاوه



+ 0
مخالفم - 0

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: