امروز: چهارشنبه, ۲۹ دی ۱۴۰۰ برابر با ۱۵ جمادى الآخر ۱۴۴۳ قمری و ۱۹ ژانویه ۲۰۲۲ میلادی
کد خبر: 279193
۷۴
۱
۰
نسخه چاپی

زندگی نیل آرمسترانگ؛ اولین فضانوردی که بر ماه قدم گذاشت

زندگی نیل آرمسترانگ؛ اولین فضانوردی که بر ماه قدم گذاشت

نیل آرمسترانگ کیست؟

نیل آرمسترانگ یک فضانورد آمریکایی و اولین کسی بود که روی ماه قدم گذاشت. او که به عنوان مهندس هوانوردی آموزش دید، قبل از انتخاب به عنوان فضانورد به عنوان خلبان آزمایشی خدمت کرد.

اولین ماموریت آرمسترانگ به فضا به عنوان خلبان فرماندهی جمینی 8 در سال 1966 بود. با این کار، او اولین غیرنظامی بود که در فضا پرواز کرد.

دومین و آخرین پرواز فضایی او سه سال بعد در سال 1969 انجام شد، زمانی که او به آلدرین و کالینز در آپولو 11 برای اولین ماموریت سرنشین دار ناسا به ماه پیوست.

آرمسترانگ حدود دو ساعت روی سطح ماه قدم زد، نمونه‌ها را جمع‌آوری کرد و آزمایش‌هایی انجام داد. عزم آتشین او همراه با رفتار قهرمانانه و روحیه تیمی تزلزل ناپذیر او را به مردی با فضیلت و افتخار تبدیل کرد.

برای اطلاع از جزئیات زندگی و مشخصات او، به ادامه مطلب بروید.

زندگی نیل آرمسترانگ؛ اولین فضانوردی که بر ماه قدم گذاشت

دوران کودکی و اوایل زندگی آرمسترانگ

نیل آرمسترانگ در 5 آگوست 1930 در واپاکونتا، اوهایو به دنیا آمد. او فرزند ارشد استیون کونیگ آرمسترانگ و ویولا لوئیز بود. او یک خواهر کوچکتر به نام جون و یک برادر کوچکتر به نام دین داشت. از آنجایی که پدرش به‌عنوان حسابرس برای دولت استخدام می‌شد، بیشتر دوران اولیه زندگی او در سفر از شهری به شهر دیگر سپری شد.

عشق او به پرواز خیلی زود زمانی که پدرش او را به مسابقات هوایی کلیولند برد بیشتر شد. او در آن زمان فقط دو ساله بود. او در پنج سالگی اولین پرواز خود را با هواپیما تجربه کرد. این اثری محو نشدنی در ذهن نیل جوان گذاشت.

او در دبیرستان بلوم در واپاکونتا، اوهایو تحصیل کرد. او در کنار آن، دروس پرواز را گذراند و در سن 16 سالگی مدرک دانش آموزی خود را دریافت کرد. او یکی از اعضای فعال پیشاهنگان پسر بود و به زودی به رتبه ای صعود کرد و به عنوان پیشاهنگ عقاب رسید.

در سال 1947 برای تحصیل در رشته مهندسی هوانوردی در دانشگاه پردو ثبت نام کرد. او توسط طرح هالووی حمایت می شد که بر اساس آن خدمت به مدت سه سال در نیروی دریایی ایالات متحده برای او اجباری بود.

پس از دوره مهندسی، در سال 1949 برای پیوستن به خدمت فراخوانده شد و از او خواسته شد تا برای آموزش پرواز به ایستگاه هوایی نیروی دریایی پنساکولا مراجعه کند. پس از حدود 18 ماه آموزش سخت، سرانجام در آگوست 1950 به عنوان خلبان نیروی دریایی واجد شرایط شد.

پس از انجام چند کار معمولی، او برای اولین بار در جنگ کره، در آگوست 1951، زمانی که به عنوان اسکورت برای یک هواپیمای شناسایی بر فراز سونگجین پرواز کرد، عمل کرد.

او در سه سال فعالیت خود در نیروی دریایی ایالات متحده، 78 ماموریت را بر فراز کره به مدت 121 ساعت انجام داد. او نیروی دریایی را در 23 آگوست 1952 ترک کرد و به درجه ستوان، درجه اول، در نیروی دریایی ذخیره ایالات متحده رسید، و در آنجا هشت سال قبل از استعفا در سال 1960 خدمت کرد.

او با پیوستن مجدد به دانشگاه، سرانجام در سال 1955 مدرک فارغ التحصیلی خود را گرفت. در سال 1970، مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مهندسی هوافضا از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دریافت کرد.

زندگی نیل آرمسترانگ؛ اولین فضانوردی که بر ماه قدم گذاشت

فعالیت های حرفه ای آرمسترانگ

در سال 1955، با هدف تبدیل شدن به یک خلبان آزمایشی تحقیقاتی تجربی، برای کمیته مشاوره ملی هوانوردی (NACA) درخواست داد. با این حال، به دلیل نداشتن موقعیت باز، درخواست او به آزمایشگاه پیشرانه پرواز لوئیس در کلیولند فرستاده شد، جایی که او شروع به کار کرد.

او پس از چند ماه به NACA بازگشت. اولین مأموریت او خلبانی هواپیماهای تعقیب و گریز در هنگام رهاسازی هواپیماهای آزمایشی از بمب افکن های اصلاح شده بود.

در طول هفده سال خدمت خود در اداره ملی هوانوردی و فضایی ناسا، در سمت های مختلف از جمله مهندس، خلبان آزمایشی، فضانورد و مدیر خدمت کرد.

او به عنوان یک خلبان تحقیقاتی، هواپیماهای پرسرعت متعددی از جمله X-15 را آزمایش کرد که می توانست به حداکثر سرعت 4000 مایل در ساعت برسد. به طور کلی، او حدود 200 مدل مختلف هواپیما از جمله جت، موشک، هلیکوپتر و گلایدر را پرواز داد.

در سال 1962، او سرانجام در بین هفت مهندس خلبان برتر که با هواپیماهای فضایی پرواز می کردند، قرار گرفت.

او اولین غیرنظامی آمریکایی بود که به فضا سفر کرد. اولین ماموریت او با جمینی VII به عنوان خلبان فرماندهی بود که در 16 مارس 1966 به فضا پرتاب شد. در ابتدا قرار بود 75 ساعت و 55 دور به بچرخد، فضاپیما 11 ساعت پس از شروع به کار خود به دلیل مشکلات فنی بازگشت.

آخرین ماموریت او برای برنامه جمینی برای جمینی 11 بود که در آن به عنوان خلبان فرماندهی پشتیبان کار می کرد.

در 23 دسامبر 1968، او به سمت فرماندهی آپولو 11 منصوب شد. باز آلدرین خلبان واحد ماه بود در حالی که مایکل کالینز به عنوان خلبان بخش فرماندهی خدمت می کرد.

این سه نفر در 20 ژوئیه 1969، چند ثانیه پس از ساعت 20:17:40 UTC بر ماه فرود آمدند. آرمسترانگ اولین کسی بود که روی ماه فرود آمد. اولین سخنان او این بود: "این یک قدم کوچک برای یک انسان، یک جهش بزرگ برای بشر است".

پس از یک پیاده روی کوتاه در ماه که حدود دو ساعت به طول انجامید، او دوباره وارد فضاپیما شد و به زمین بازگشت. آنها در اقیانوس آرام فرود آمدند و توسط یو اس اس هورنت سوار شدند.

پس از گذراندن 18 روز در قرنطینه، او به همراه خدمه به عنوان بخشی از یک تور 45 روزه در سراسر جهان حرکت کردند. پس از پرواز آپولو 11، او برنامه خود را مبنی بر عدم پرواز مجدد در فضا اعلام کرد.

در سال 1970، او به عنوان معاون مدیر هوانوردی دفتر تحقیقات و فناوری پیشرفته، آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته (ARPA) منصوب شد، اما به مدت یک سال در این سمت خدمت کرد و از آن و ناسا استعفا داد.

او در دانشگاه سینسیناتی در بخش مهندسی هوافضا به تدریس مشغول شد. او حدود هشت سال در این سمت باقی ماند و در سال 1979 استعفا داد.

آثار عمده

با انتصاب خود به عنوان فضانورد، او اولین غیرنظامی ناسا بود که در فضا پرواز کرد. با این حال، دیدنی ترین دستاورد زندگی او انجام ماموریت آپولو 11 بود که اولین ماموریت سرنشین دار به ماه بود. او اولین انسانی بود که روی سطح ماه قدم زد که کمی بیش از دو ساعت طول کشید.

زندگی نیل آرمسترانگ؛ اولین فضانوردی که بر ماه قدم گذاشت

جوایز و دستاوردها آرمسترانگ

او جوایز معتبر بسیاری از جمله مدال آزادی ریاست جمهوری، مدال افتخار فضایی کنگره، جایزه یادبود رابرت اچ. گدارد، جایزه سیلوانوس تایر و جایزه کالیر از انجمن ملی هوانوردی را دریافت کرد.

علاوه بر این، او مدال طلای کنگره، مدال خدمات ممتاز ناسا، مدال طلای لنگلی، جایزه دستاورد پرواز انجمن فضانوردی آمریکا و جایزه جان جی مونتگومری را دریافت کرد.

او در پیاده روی افتخار هوافضا و تالار مشاهیر فضانوردان ایالات متحده ثبت شد.

یک سیارک در فضا و یک دهانه ماه به نام او نامگذاری شده است. علاوه بر این، چندین مدرسه، مؤسسه، خیابان، ساختمان، فرودگاه و میدان عمومی در سراسر جهان به نام او نامگذاری شده است.

او در سال 2013 جایزه دستاورد فضایی طول عمر ژنرال جیمز ای هیل را از بنیاد فضایی دریافت کرد.

زندگی شخصی و میراث

او با جانت الیزابت شیرون در 28 ژانویه 1956 ازدواج کرد. این زوج صاحب سه فرزند شدند.

او در 7 آگوست 2012 تحت عمل جراحی بای پس برای رفع گرفتگی عروق کرونر قرار گرفت و چند روز بعد در 25 آگوست از جهان بدرود گفت.

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید