امروز: چهارشنبه, ۱۵ مرداد ۱۳۹۹ برابر با ۱۴ ذو الحجة ۱۴۴۱ قمری و ۰۵ اوت ۲۰۲۰ میلادی
کد خبر: 267175
۳۷۰
۱
۰
نسخه چاپی
مالیات Tax

قدمت جمع آوری مالیات (قسمت دوم)

قرن ها این طور بود که حکومت مبلغ مورد نظرش را مشخص می کرد، سپس کسانی را منصوب می کرد تا آن مبلغ را از افراد (مؤدیان) بگیرند و به صندوق حکومت بریزند. اغلب، هنگامی که مالیات دهنده مثلاً دو سکه پرداخت می کرد، جمع آوری کننده مالیات یک سکه را به جیب خود می گذاشت و یک سکه را به صندوق حکومت می ریخت

قدمت جمع آوری مالیات (قسمت دوم)

پایگاه خبری حقوق نیوز

قدمت جمع آوری مالیات

این مالیات مذهبی که dime نام داشت یک دهم درآمد فرد بود، حتی اگر درآمد فرد تغییر می کرد. از این مالیات که برخی دولت های باستانی می گرفتند، حتی در تورات هم نام برده شده است. مسیحیان قرن های نخست مسیحیت، آن را به یک صدقه ی داوطلبانه به کلیسا تبدیل کردند و مسلمانان آن را زکات می نامند که یکی از پنج اصل اسلام است یعنی برای همه ی مومنان جاری است. در اروپای قرون وسطا dime از سوی کلیسا کاتولیک جمع آوری می شد. در فرانسه، در سال 1789 این مالیات لغو شد ولی در آلمان هنوز به شکل یک مالیات کلیسایی باقی مانده است که معادل ده درصد مالیات بر درآمد فرد است و به کلیسای کاتولیک یا پروتستان پرداخت می شود. در آن کشور تعداد زیادی خانه ی بازنشستگان و خدمات اجتماعی از سوی سازمان های مذهبی (که اینها هم نیاز به منابع مالی ثابت دارند) از طریق همین مالیات اداره می شوند. برای تامین آن مخارج نمی شود فقط به سخاوت صدقه دهندگان اتکا کرد. شکی نیست که درخواست از افراد نیکوکار برای انجام کارهای انسان دوستانه مفید است ولی نتایج آن مطمئن نیست، یعنی یک بار کسی چیزی می دهد و بار دیگر نمی دهد و بسته به موقعیت ها و نیت ها و منافع افراد تغییر می کند. بنابراین باید مخارج دائمی را از طریق منابع منظم تامین کرد. فقط مالیات می تواند چنین کاری انجام دهد.

قرن ها این طور بود که حکومت مبلغ مورد نظرش را مشخص می کرد، سپس کسانی را منصوب می کرد تا آن مبلغ را از افراد (مؤدیان) بگیرند و به صندوق حکومت بریزند. اغلب، هنگامی که مالیات دهنده مثلاً دو سکه پرداخت می کرد، جمع آوری کننده مالیات یک سکه را به جیب خود می گذاشت و یک سکه را به صندوق حکومت می ریخت. بله و این سوءاستفاده از اموال عمومی در نظر مردم بسیار زشت بود. در امپراتوری روم باستان به این جمع آوری کنندگان مالیات می گفتند «عمومی‌چی». زیرا این افراد با حکومت یعنی قدرت عمومی همکاری می کردند. وانگهی، مرز بین عمومی و خصوصی اغلب نامشخص است. مثلاً انگلیسی ها به مدرسه ی خصوصی می گویند مدرسه ی عمومی. در روم باستان هم، مردم به این افراد نامحبوب یعنی ماموران جمع آوری مالیات، می گفتند: عمومی چی. اینها آن قدر مورد بدگمانی بودند که بر اساس انجیل ها، عیسای مسیح با به کار بردن یک مقایسه ی جالب از آنها دفاع کرد: او درباره ی کاهن های بزرگ و بزرگان قوم به طعنه می گوید که عمومی چی ها و فاحشه ها پیش آنها به بهشت می روند.

در فرانسه ی قرون وسطا به جای عمومی چی ها کسانی که مسئول جمع آوری مالیات بودند، مقاطعه کار کل یا اجاره دار کل نام داشتند.

بیشتر بخوانید:

قدمت جمع آوری مالیات (قسمت اول)

تهیه کننده: عاطفه کریمی

منبع: کتاب کوچک سیاست - اُدُن وله

پایگاه خبری حقوق نیوز - مقالات اقتصادی

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید