امروز: شنبه, ۰۳ آبان ۱۳۹۹ برابر با ۰۶ ربيع الأول ۱۴۴۲ قمری و ۲۴ اکتبر ۲۰۲۰ میلادی
کد خبر: 274304
۱۳۴
۱
۰
نسخه چاپی

مثلث برمودا یک پدیده طبیعی یا اتفاقی ماورایی؟

مثلث برمودا واقعاً یک مثلث نیست، بلکه شباهت بیشتری به یک بیضی (و شاید هم دایرهای بزرگ) دارد که در روی بخشی از اقیانوس اطلس در سواحل جنوب شرقی آمریکا واقع است. راس آن نزدیک برمودا و قسمت انحنای آن از سمت پایین فلوریدا گسترش یافته و از پورتوریکو گذشته ، به طرف جنوب و شرق منحرف شده و از میان دریای سارگاسو عبور کرده و دوباره به طرف برمودا برگشته است. طول جغرافیایی در قسمت غرب مثلث برمودا ۸۰ درجه است، بر روی خطی که شمال حقیقی و شمال مغناطیسی بر یکدیگر منطبق میگردند. در این نقطه هیچ انحرافی در قطب نما محاسبه نمی شود

مثلث برمودا یک پدیده طبیعی یا اتفاقی ماورایی؟

مثلث برمودا یا دریای مرگ منطقه ای در اقیانوس اطلس است که تا کنون ده ها و کشتی و هواپیما در آن ناپدید شده اند. از مدت ها قبل مثلث برمودا در نزدیکی سواحل فلوریدای آمریکا، به دلیل شرایط عجیب خود دستمایه داستان ها و فیلم های بسیاری شده است. دلیل این شهرت ناپدید شدن تعداد زیادی هواپیما و کشتی حین گذر از این منطقه بوده است.

مثلث برمودا کجاست؟

برمودا یک گروه جزیره است و تحت حکمرانی دولت بریتانیا می‌باشد. 138 جزیره دارد و در اقیانوس اطلس شمالی واقع شده است. نزدیک‌ترین قاره به مثلث برمودا، آمریکای شمالی است و مردم می‌گویند که این مثلث از جزایر برمودا شروع شده، از میامی می‌گذرد و در جزیره پورتوریکو به پایان می‌رسد.

این مثلث قسمت بسیار بزرگی از اقیانوس اطلس را تشکیل می‌دهد اما روی هیچ‌کدام از نقشه‌های چاپی زمین مشخص نشده است زیرا آن را به‌طور رسمی به‌عنوان ناحیه‌ای از اقیانوس اطلس نپذیرفته‌اند. شاید دلیل دیگر نیاوردنش در نقشه‌ها این باشد که کسی نمی‌داند واقعاً محدوده و بزرگی آن چقدر است ولی تخمین زده می‌شود که حداقل 1295000 کیلومترمربع باشد.

وينسنت گاريس كه مثلث برمودا را نامگذاری كرده، آن را به اين صورت توصيف می كند: « يك منطقه مثلثی در محدوده ميامی ،فلوريدا و پورتوريكو در ميان اقيانوس اطلس قرار دارد كه البته این نامگذاری را در شماره 1964 مجله «آرگوسی» به ثبت رسانيده است.

تاکنون هزاران گزارش درباره غرق کشتی ها، سقوط هواپیماها و ناپدید شدن سرنشینان آنها در اعماق آبهای اسرارآمیز مثلث برمودا در چند دهه گذشته به ثبت رسیده است، از آن همه کشتی های تجاری و مسافربری و قایق های اکتشافی یا ماهیگیری که در منطقه مثلث مرگ به کام آبهای خروشان دریا فرو رفته اند و از هواپیماهای مسافری یا نظامی دوران جنگ جهانی که در این نقطه سرنگون شده اند تاکنون با همه کاوش های دریایی اثری به دست نیامده است.

گزارشات و مشاهدات مثلث برمودا

نخستین عملکرد عجیب‌ و غریب قطب‌نماها در مثلث برمودا برای کریستف کلمب مشهور اتفاق افتاد. او در اسنادش اعلام کرده است که قطب‌نما در مثلث برمودا جهت‌های عجیبی را نشان می‌داده است. حتی گفته است که چیزی شبیه به یک توپ آتشین در آسمان این منطقه دیده است.

بیشتر کسانی که درون مثلث برمودا می‌روند یا به آن نزدیک می‌شوند می‌گویند قطب‌نمایشان در این منطقه درست کار نمی‌کند یا خراب می‌شود. بر اساس یکی از توضیحات علمی‌ ارائه‌ شده، این ناحیه از اقیانوس اطلس یکی از دو مکان کره زمین است که در آن دو راستای شمال مغناطیسی و شمال واقعی جغرافیایی زمین یکی می‌شوند.

مثلث برمودا تا سال 1918 ناشناخته بود. در 4 مارس 1918 یکی از کشتی های حمل بار ایالات متحده آمریکا به نام Uss Cyclops که 165 متر طول داشت با بیش از 300 خدمه و 10 هزار تن سنگ معدنی منگنز در محلی مابین Barbados و خلیج Chesapeake غرق شد.

این کشتی بارکش هیچگاه پیامی را در مورد وضعیت اضطراری خود ارسال نکرد و این درحالی است که امکان انجام چنین کاری را داشت و بعد از انجام عملیات های گسترده جستجو هم خبری از لاشه Cyclops نشد.

بعدها وودرو ویلسون رئیس جمهور وقت آمریکا در باب این ماجرا اظهار داشت که «تنها خدا و دریا می دانند که چه اتفاقی برای این کشتی غول پیکر افتاده است.»

در سال 1940، دو کشتی هم رده با Cyclops نیز به سرنوشتی مشابه دچار شدند و بی آنکه ردی از آنها یافت گردد در همان مسیر از صفحه رادار محو شدند.

در پنجم دسامبر 1945 پنج بمب افکن اونجر نیروی هوایی آمریکا به منظور انجام یک پرواز تمرینی که پرواز شماره نوزده نامیده می‌شد، از پایگاه نظامی فوت لودردیل واقع در «فلوریدا» به هوا برخاستند

ســـاعتی پس از این پرواز اسرارآمیز «چارلز تیلور» افسر خلبان در تماس با برج مراقبت وضعیت جوی نامساعدی را گزارش داد و گفت همه قطب‌نما‌ها ودستگاه‌های مغناطیسی از کار افتاده‌اند.

به تدریج این باور در میان مردم دنیا شکل گرفت که هر کشتی یا هواپیمایی که گذرش به مثلث برمودا بیافتد یا ناپدید خواهد شد یا اینکه اثری از سرنشینان آن یافت نمی شود.

در سال 1952 مجله فیت با چاپ مقاله ای کوتاه از جورج ایکس، تحت عنوان رمز و رازهای دریا اسرار منطقه برمودا را فاش کرد. در این مقاله به طور اجمالی به ناپدید شدن پرواز شماره 19 درباره پنج هواپیمای نظامی امریکایی و ناپدید شدن تیم 13 نفره از اعضای نیروی دریایی امریکا اشاره شده است.

در آوریل سال 1962 میلادی مجله لژیون امریکایی ادعا کرد نکته مهمی در علل سقوط یا ناپدید شدن پرواز شماره 19 وجود داشته که اسرارآمیز است. طبق ادعای مدیران این مجله و تحقیق های به عمل آمده، پنج هواپیمای نظامی هم پیش از ناپدید شدن، ورود به منطقه ای عجیب را به برج مراقبت گزارش داده بودند. اما مجله ارگزوا در مقاله ای به نام مثلث برمودای قاتل و انتشار کتابی در این زمینه، برمودا را به غولی آدمخوار تشبیه کرد.

تکرار وقوع حوادث اسرارآمیز و ناپدید شدن هواپیماها و کشتی های بزرگ تجاری از یک سو و انتشار اخبار وحشتناک مرگ ملوانان و خلبانان از سوی دیگر، موجی از ناآرامی و ترس را در میان شهروندان امریکایی و مردم سراسر جهان برانگیخت و طبق گزارش های به عمل آمده، حل معمای پرواز شماره 19 به جنجالی ترین خبر دهه 40 تا 50 تبدیل شد.

مثلث برمودا یک پدیده طبیعی یا اتفاقی ماورایی؟

تئوری های مثلث برمودا

نظريات دانشمندان مبنی بر راز مثلث برمودا:

1- ناهنجاريهای مغناطيسی

2- طوفانهای گرمسيری

3- وزش بادهای ويرانگر

4- شرايط جوی ناپايدار و امواج سركش

5- وجود ميدان های گازی هيدرات متان

6- پديدة گلف استريم

7- spouts water (گرداب هوايی)

در جدیدترین مورد از این تحقیقات پدیده طبیعی موج های عظیم ۳۰ متری دلیل غرق شدن وسایل نقلیه حامل دهه ها مسافر ذکر شده است.

دانشگاه ساوتهمپتون این موج های سنگین و مخرب را که دانشمندان از آن به عنوان «موج طوفانی شدید» یاد می کنند، در مستند «معمای مثلث برمودا» بازسازی کرده اند. تیم مذکور علاوه بر این مدلی از کشتی باری «یواساس سایکلوپ» را هم بازسازی کرده اند که یک قرن پیش همراه با 309 سرنشین در این مثلث مرموز ناپدید شد.

این کشتی 165 متری مسئولیت سوخت رسانی به ناوگان جنگی ایالات متحده در جنگ جهانی اول را بر عهده داشت، اما از 4 مارس 1918 تاکنون اثری از آن یا خدمه اش پیدا نشده تا به بزرگترین ضربه وارد شده به نیروی دریایی آمریکا خارج از درگیری های نظامی تبدیل شود.

دکتر سیمون باکسل، متخصص زمین و اقیانوس شناسی معتقد است که این ناحیه مستعد وقوع سه طوفان همزمان از جهات مختلف است که منجر به امواج عظیم می شود: زمانی که طوفان از سمت شمال و جنوب به راه می افتد، کافی است طوفانی هم از سمت کالیفرنیا شروع شود تا موجی عظیم شکل گیرد. ما امواجی با ارتفاع بیش از 30 متر را هم اندازه گیری کرده ایم.

شبیه سازی محققان ساوتهمپتون نشان داده که موج های 30 متری آنقدر قدرت دارند که غول آهنی 165 متری آمریکا را در خود فرو برده باشند.

  • منبع
  • سفرستان
  • ویکی پدیا
  • دیجیاتو

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید