امروز: جمعه, ۲۸ مرداد ۱۴۰۱ برابر با ۲۰ محرّم ۱۴۴۴ قمری و ۱۹ اوت ۲۰۲۲ میلادی
کد خبر: 280624
۶۷
۱
۰
نسخه چاپی

کودکم فحش می دهد؛ چه کار کنم؟

کودکم فحش می دهد؛ چه کار کنم؟

عمدتاً کودکان کلمات زشت و یا فحش را از والدین خود، اطرافیان، کودکان هم‌سن‌وسال در مهدکودک‌ها و یا هم‌بازی‌های خود شنیده و در رفتار و گفتار خود آن را پیاده می‌کنند.

لذا در صورتی‌که کودک کلمات زشت را از والدین و اقوام درجه‌یک خود فراگرفته، حتماً اطرافیان باید در الگوی رفتاری خود تجدیدنظر کنند و مراقب بحث و گفت‌وگوی خود به‌ویژه در زمان دعوای خانوادگی باشند.

اما به‌طورکلی در صورتی‌که کودک زیر 6 سال کلمات زشتی را شنیده و تکرار کند، والدین بدون عصبانیت و حساس شدن در آن کلمه به‌راحتی باید از کنار این موضوع بگذرند که در این حالت کودک آن کلمه زشت را از خاطر خواهد برد.

اما درصورتی‌که والدین نسبت به استفاده از کلمات زشت فرزندان خود حساس شده و آن‌ها را تهدید و یا تنبیه کنند، کودک از این موضوع سوءاستفاده کرده و به‌ویژه در مکان‌هایی که والدین می‌خواهند کودکشان حفظ آبرو کند، این کلمات را به کار خواهند برد. باید پذیرفت کودکان زیر شش سال این کلمات زشت را خلق نکرده و حتی در بسیاری از موارد مفهوم این کلمات را نمی‌دانند بنابراین عکس‌العمل والدین می‌تواند منجر به ماندگاری و یا کمرنگ شدن این کلمات در ذهن کودک شود.

اما در مورد کودک بالای شش سال باید گفت این کودکان مفهوم کلمات زشت را می‌دانند بنابراین باید والدین علاوه بر تغییر در الگوی رفتاری خود با فرزندان خود صحبت کنند و مفهوم کلمات را برای آن‌ها توضیح دهند.

در این شرایط اقوام درجه‌یک و والدین باید هماهنگ با هم برخورد مناسبی نشان دهند یعنی روشی مشابه والدین را انتخاب کنند. باید به کودک فهماند که این الفاظ نامناسب است و نباید از آن‌ها استفاده کند. اگر با وجود تذکرات رفتار تکرار شد باید از روش‌های تنبیهی استفاده کرد.

منظور از تنبیه نیز محرومیت است؛ مثلاً والدین وقتی کودک حرفی نامناسب زد، به ازای هر سال سن کودک یک دقیقه او را به اتاق دیگری بفرستند و نیم ساعت بعد از پایان محرومیت به او بی‌توجهی کنند و نارضایتی خود را اعلام کنند یا اسباب‌بازی موردعلاقه‌اش را برای چند ساعت از کودک بگیرند و بعد از آن بدون آنکه کودک متوجه شود، به اتاقش بفرستند یا مثلاً از بردن کودک به پارک یا جایی که دوست دارد، خودداری کنند.

باید پذیرفت کودکان زیر شش سال این کلمات زشت را خلق نکرده و حتی در بسیاری از موارد مفهوم این کلمات را نمی‌دانند بنابراین عکس‌العمل والدین می‌تواند منجر به ماندگاری و یا کمرنگ شدن این کلمات در ذهن کودک شود

در زمان فحاشی کودک نیز این عبارات را باید به کار ببرید

- می‌دانم که از رفتار دوستت عصبانی هستی اما ناسزا گفتن کار صحیحی نیست.

- اگر عصبانی هستی، نفس عمیقی بکش و بدون اینکه از الفاظ نامناسب استفاده کنی به کمک الفاظ درست و مناسب مشکلت را بیان کن.

- فحش دادن شخصیت تو را خراب می‌کند. اگر می‌خواهی به دوستانت نشان دهی از آن‌ها برتری، باید با آن‌ها موقر و باادب صحبت کنی.
بیشتر بخوانید

ضمناً تا جای که امکان دارد اجازه ندهید فرزندتان در مجاورت موقعیت‌هایی قرار بگیرد که فحاشی در آن هست ضمن اینکه از اطرافیان خود هم کمک بگیرید تا در برابر فحاشی کودکتان رفتار مشابه شما داشته باشند تا فرزندتان به زشت بودن رفتار خود پی ببرد.

هنگام فحاشی کودک چه واکنشی باید نشان داد؟

- در آن لحظه والدین نباید پاسخی به کودک دهند، والدین نباید در روش ادب کردن کودک، خودشان بی‌ادب باشند.

- همان گونه که می‌خواهید فرزندتان با شما صحبت کند، با او سخن بگویید.

- نسبت به این رفتار بی‌توجه باشید و بدانید که مرحله‌ای گذراست.

- کلمه‌ای برای جایگزینی پیشنهاد کنید. برای تخلیه احساساتش، روش‌های سالمی جهت یادگیری مهارت ابراز صحیح خشم و کنترل آن را به او پیشنهاد دهید.

- از هیجان زده شدن، شوکه شدن، مسخره کردن، تنبیه و نصیحت کردن، خندیدن و یا واکنش‌های افراطی اجتناب کنید.

- کاری کنید تا از آن کلمه متنفر شود. کابرد مکرر یک کلمه قدرت آن را از بین می برد. بنابراین با تکرار آن کلمه، از آن کلمه زشت خسته می‌شود. مثلا به ازای هر سال سن کودک، یک دقیقه آن واژه را تکرار کند. به این صورت از تکرار واژه مشخص به ستوه آمده و دیگر نمی‌خواهد آن را تکرار کند.

- بیان احساس ناراحتی خودتان: من دوست ندارم اینجوری با من حرف بزنی.

- به خاطر گستاخی کودک را تنبیه نکنید، زیرا با تنبیه فقط ترس را آموزش می‌دهیم و نه احترام را.

- در مقابل ناسزایی کودک به جای تنبیه‌های ناکارآمد، محرومیت‌های موثر را در نظر بگیرید و او را از انجام فعالیت‌های مورد علاقه‌اش مثل فوتبال بازی کردن و یا استفاده از تبلت و ... محروم کنید، البته لازم به ذکر است که این پیامدها، از قبل اطلاع داده شود و برای کودک بدیهی باشد و بداند چه محرومیتی در انتظارش است. در اعمال پیامدها اعتدال را حفظ کنید و کاملا با آرامش برخورد کنید.

- سخن گفتن پسندیده او را تشویق کنید، تا بداند چه نوع واژه‌هایی را ترجیح می‌دهید.

- مراقب دوستان، رسانه‌ها و حتی کلام خود باشید، زیرا آنچه به گوشش می‌رسد از دهانش بیرون می‌آید.

- از برچسب زدن به کودک و گفتن اینکه پسر بدی هستی، بی‌ادب و گستاخی و .... بپرهیزید.

- فیلم‌های خشونت آمیز تلویزیونی را، محدود کنيد و در انتخاب کارتون‌ها و برنامه‌ها دقت کنید.

- گاهی به کار بردن الفاظ زشت تنها بخشی از مشکل نهفته دیگری است و این الفاظ تنها نمای بیرونی آن مشکل است و در صورت ادامه مشکل مراجعه به رواشناس کودک توصیه می‌شود.

  • منبع
  • فرارو
  • مرکز مشاوره یاسان

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید