امروز: یکشنبه, ۱۳ آذر ۱۴۰۱ برابر با ۰۹ جمادى الأول ۱۴۴۴ قمری و ۰۴ دسامبر ۲۰۲۲ میلادی
کد خبر: 280889
۲۱۲
۱
۰
نسخه چاپی

بدترین چیزها برای گفتن به یک فرد افسرده

بدترین چیزها برای گفتن به یک فرد افسرده

وقتی کسی که به او اهمیت می‌دهید افسرده است، توصیه کردن ممکن است کاری باشد که فقط با نیت خوب انجام می‌دهید. با این حال، کلماتی که استفاده می‌کنید ممکن است پیامی را که می‌خواهید ارسال کنید، منتقل نکنند - به خصوص اگر ماهیت افسردگی و بیماری روانی را درک نکنید.

مهم است که به یاد داشته باشید که افسردگی یک وضعیت پزشکی است که نیاز به درمان دارد، چه با درمان دارویی یا مشاوره یا هر دو.

وقتی با یکی از عزیزانتان در مورد افسردگی صحبت می کنید، تکرار حرف های ساده می تواند باعث شود او احساس کند که احساساتش را به حداقل می رسانید یا ندیده می گیرید.

هنگامی که احساسات خود را بیان می کنید، عباراتی که استفاده می کنید ممکن است از دیدگاه شما واضح و دقیق به نظر برسند، اما فرد مبتلا به افسردگی که در سمت گیرنده قرار دارد ممکن است احساس کند مورد حمله قرار گرفته، سوء تفاهم شده است یا عمیقا آسیب دیده است.

مهم است که درباره سلامت روان با افرادی که به آنها اهمیت می دهید صحبت کنید، اما اگر از درایت و شفقت استفاده نکنید، تلاش شما برای کمک ممکن است بیشتر از اینکه فایده داشته باشد ضرر داشته باشد.

مواردی که نباید انجام دهید:

  • احساسات آنها را به حداقل برسانید
  • علائم آنها را رد کنید
  • احساسات آنها را انکار کنید
  • احساسات آنها را با دیگران مقایسه کنید
  • ابراز بی علاقگی کنید
  • آنها را خودخواه بنامیم

مواردی که می توانید انجام دهید:

  • بگویید که به آنها اهمیت میدهید
  • بپرسید چگونه می توانید کمک کنید
  • به کارهایی مانند کارهای خانگی یا وظایف رسیدگی کنید
  • برای کمک به آنها در یافتن کمک پیشنهاد دهید
  • ابراز همدردی و تفاهم کنید
  • حامی باشید

به آنها نگویید که بیشتر تلاش کنند

از دادن نظراتی مانند این خودداری کنید:

  • از آن خارج شو!
  • فقط بیشتر تلاش کن!

اینکه کسی به شما بگوید در زمانی که تمام تلاش خود را می کنید بیشتر تلاش کنید، می تواند روحیه شما را تضعیف کند و ممکن است باعث شود فرد مبتلا به افسردگی احساس کند وضعیتش ناامید کننده است.

دلایل زیادی برای ایجاد افسردگی وجود دارد و فرد نمی تواند لزوماً تمام عوامل خطر دخیل را کنترل کند. زمانی که یک فرد افسرده شده است، مسئله این نیست که فقط خود را از خلق ضعیف بیرون بکشد.

مانند دیابت یا کم کاری تیروئید، افسردگی ممکن است به این دلیل اتفاق بیفتد که بدن به اندازه کافی مواد مورد نیاز برای عملکرد صحیح را تولید نمی کند.

فرد مبتلا به دیابت نمی تواند از بدن خود را بخواهد انسولین بیشتری بسازد.

فردی که افسردگی را به دلیل سطوح پایین انتقال دهنده های عصبی تجربه می کند، نمی تواند به سادگی به افزایش آن فکر کند.

مشابه اینکه افراد مبتلا به دیابت ممکن است به درمان با انسولین نیاز داشته باشند، افرادی که افسردگی دارند نیز به مداخله و حمایت پزشکی نیاز دارند. برای برخی از افراد، این ممکن است به معنای مصرف داروهایی باشد که عدم تعادل شیمیایی را که می تواند به این بیماری کمک کند، برطرف می کند.

بیش از حد ساده نکنید

توصیه های خوش نیت شما برای "شوق داشتن" یا "لبخند زدن" ممکن است برای شما دوستانه و حمایت کننده باشد، اما احساس غم و اندوه مرتبط با افسردگی را بیش از حد ساده می کند.

همانطور که فردی که افسرده است نمی تواند مغز خود را مجبور کند که سروتونین بیشتری بسازد، نمی تواند تصمیم بگیرد شاد باشد. در حالی که مطمئناً تمرین تفکر مثبت فوایدی دارد، اما برای درمان افسردگی کافی نیست.

ابراز ناباوری نکنید

گلنون دویل نویسنده آمریکایی می گوید: افرادی که به کمک نیاز دارند اغلب شبیه افرادی هستند که نیازی به کمک ندارند. به عبارت دیگر، اینکه چگونه یک فرد در بیرون ظاهر می شود لزوماً احساس او در درون را منعکس نمی کند. این در مورد بسیاری از بیماری های روانی صدق می کند، اما همچنین در مورد بیماری ها و شرایط مزمنی که گاهی اوقات نامرئی تلقی می شوند نیز صادق است. بنابراین از بیان جملاتی مانند:

  • اما تو افسرده به نظر نمیرسی!
  • تو غمگین به نظر نمیرسی!

این غیر معمول نیست که افراد مبتلا به افسردگی و اضطراب بسیار تلاش می کنند تا چهره خوبی داشته باشند و احساس واقعی خود را از دیگران پنهان کنند. این افکار می توانند بسیار شدید شوند و در واقع ویژگی خود افسردگی هستند حتی اگر واقعیت را منعکس نکنند.

برخی از دلایلی که ممکن است افراد سعی کنند احساسات خود را پنهان کنند:

  • آنها ممکن است خجالت زده، گیج، گناهکار، شرمنده یا بترسند که اگر دیگران بفهمند افسرده هستند چه اتفاقی می افتد.
  • آنها ممکن است نگران باشند که در محل کار یا به عنوان والدین ناتوان دیده شوند.
  • آنها ممکن است نگران باشند که همسر، خانواده و دوستانشان از دوست داشتن آنها دست بردارند.

فقط به این دلیل که فردی افسرده سعی می کند آن را بپوشاند، به این معنی نیست که وقتی تصمیم می گیرد در مورد احساس واقعی خود صحبت کند، می خواهد نادیده گرفته شود. شهامت می خواهد که آشکارا در مورد دردی که احساس می کنند صحبت کنند. اگر کسی با تردید یا ناباوری پاسخ دهد، ممکن است این احساس را در او ایجاد کند که صحبت در مورد افسردگی اش امن نیست.

همچنین می تواند باعث شود آنها به خودشان شک کنند. هنگامی که این احساسات شک و تردید با ننگ مربوط به بیماری روانی همراه باشد، ممکن است آنها را به درمان بی میل کند.

درد آنها را رد نکنید

وقتی با دوستی صحبت می کنید که افسرده است یا دوران سختی را پشت سر می گذارد، در مقابل وسوسه مقایسه درد مقاومت کنید. به یاد داشته باشید که درد (عاطفی و فیزیکی) نه تنها ذهنی بلکه نسبی است.

از اظهار نظرهایی مانند:

  • این نمی تواند آنقدر بد باشد.
  • این می تواند بدتر باشد.

افراد مبتلا به افسردگی همچنین فاقد منابع داخلی مورد نیاز برای مقابله با استرس به روشی موثر و سالم هستند. برای شما، یک رویداد یا موقعیتی که باعث آزار یا ناراحتی جزئی می‌شود، ممکن است مانعی غیرقابل عبور برای فرد مبتلا به افسردگی شما باشد.

اگر افراد «دلیل» روشنی برای افسردگی خود نبینند، اغلب نگران هستند و ندانستن چرایی افسردگی می‌تواند اوضاع را بدتر کند. این که زندگی یک فرد در بیرون چگونه به نظر می رسد، همیشه احساس او را در درون منعکس نمی کند یا تغییر نمی دهد.

افسردگی نیاز به توجیه ندارد. این تجربه بسیار شخصی است، و حتی اگر به کسی اهمیت می دهید و می خواهید کمک کنید، آگاه باشید که هرگز نمی توانید با اطمینان بدانید که او چه احساسی دارد.

شاید زندگی یک فرد بدتر باشد، اما افسردگی به این نیست که چقدر چیزها بد هستند، بلکه به این است که در آن لحظه چقدر نسبت به آن شخص احساس بدی می دهند.

از مقایسه کردن یا برگزاری «مسابقه» برای اینکه چه کسی بدترین احساس را دارد خودداری کنید. انجام این کار مفید نیست و می تواند باعث شود فرد مبتلا به افسردگی احساس کند که تجربه او را به حداقل می رسانید یا واقعاً به آنچه که به شما می گویند گوش نمی دهید.

سرزنش نکنید

در حالی که کمبود مواد تنظیم کننده خلق و خو از نظر فنی در ذهن رخ می دهد، عبارت "همه چیز در سر شما" تمایل به رد کردن دارد. افرادی که این عبارت را می شنوند نیز ممکن است احساس کنند مورد حمله قرار گرفته اند، گویی متهم به "ساختن آن" هستند یا درباره احساس خود دروغ می گویند. پس از بیان مواردی مانند:

  • همه اینها در ذهن شماست.
  • اشتباه توست.
  • شما چیزهایی را تصور می کنید.

علاوه بر این، افسردگی اغلب نه تنها در سر فرد، بلکه در بدن او نیز وجود دارد. علائم فیزیکی بسیاری از افسردگی از جمله درد مزمن وجود دارد که بسیار واقعی هستند. افسردگی یک وضعیت پزشکی است که بدون درمان نمی توان انتظار داشت که بهبود یابد.

افسردگی شرایطی نیست که افراد آن را انتخاب کنند، و در حالی که محققان همه علل بالقوه را درک نمی کنند، می دانند که عوامل زیادی وجود دارد.

برخی از عوامل کلیدی که به افسردگی کمک می کنند عبارتند از:

ژنتیک. برخی از عوامل محیطی نیز ممکن است با ایجاد یک آسیب پذیری ارثی در برابر افسردگی، نقش داشته باشند.

فاکتورهای محیطی. مانند ژنتیک، افراد همیشه نمی‌توانند محرک‌های محیطی مانند نوع محیط خانه را که در آن بزرگ شده‌اند کنترل کنند. به خوبی شناخته شده است که افرادی که در دوران کودکی آسیب‌های روحی یا بدرفتاری را تجربه کرده‌اند در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به افسردگی در آینده هستند.

فشار. استرس مزمن روزانه، مشکلات شخصی و رویدادهای مهم زندگی می توانند در بروز علائم افسردگی نقش داشته باشند.

برخی از عوامل خطر و تغییرات سبک زندگی قابل اصلاح وجود دارد که می‌تواند بر علائم تأثیر بگذارد، اما صرفاً توصیه کردن تغییرات سبک زندگی که ممکن است برای آنها آماده نباشند نیز می‌تواند مفید نباشد. علائم افسردگی (مانند خستگی و بی انگیزگی) می تواند فعالیت ذهنی و بدنی را طاقت فرسا کند.

بی تفاوت نباشید

وقتی فردی افسرده است، ممکن است دارای احساس گناه و شرم باشد. آنها ممکن است احساس کنند که سربار زندگی مردم هستند و این احساسات می تواند افسردگی را بدتر کند و حتی ممکن است منجر به افکار خودکشی یا رفتارهای خودآزاری شود.

به حداقل رساندن درد شخص دیگر مفید نیست و برای افرادی که با افسردگی دست و پنجه نرم می کنند، می تواند بسیار مضر باشد.

وقتی از کسی که افسرده است مراقبت می کنید ممکن است وقتی احساس ناامیدی یا نگرانی می کنید چیزهای آزاردهنده ای بگویید.

قبل از اینکه بتوانید به دیگران کمک کنید باید از سلامت عاطفی و روانی خود مراقبت کنید. اگر احساس ناامیدی، عصبانیت یا درماندگی می‌کنید، به خود توجه کنید و مطمئن شوید که از حمایت لازم برخوردار هستید.

خجالت نکشید

ممکن است گاهی به نظر برسد که فردی که افسرده است بسیار درگیر زندگی خود (یا به طور خاص، افکار خود) است، اما این باعث خودخواهی نمی شود. اجتناب از اظهار نظرهایی که باعث شرمساری آنها به خاطر احساسشان می شود، مانند:

تو فقط به فکر خودت هستی.
افراد دیگر نیز مشکلاتی دارند.
تو بیش از حد به خودت فکر می کنی.

این که یک فرد مبتلا به افسردگی به دیگران اهمیت نمی دهد، هیچ آرامشی ایجاد نمی کند و تنها احساس سرزنش، شرمساری و گناه را دامن می زند. افرادی که افسردگی را تجربه می کنند هنوز به دیگران اهمیت می دهند.

آنها را نادیده نگیرید

حتی اگر خودتان افسردگی بالینی را تجربه کرده باشید، ممکن است تجربه شما با دیگران متفاوت باشد. اگر هرگز افسردگی نداشته اید، ممکن است همدلی برای شما سخت باشد. در هر صورت، اگر کسی که دوستش دارید افسرده است، بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که باز و مایل به یادگیری باشید.

به جای اینکه با گفتن «نمی‌فهمم» گفتگو را کنار بگذارید – یا بگویید متوجه می‌شوید در حالی که واقعاً نمی‌فهمید – با اطمینان دادن به عزیزتان شروع کنید و به او اهمیت دهید.

اگر در تلاش برای درک نیاز آنها هستید، صادق باشید. با آرامش توضیح دهید، سپس صبور و آماده گوش دادن باشید.

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید