امروز: سه شنبه, ۰۵ بهمن ۱۴۰۰ برابر با ۲۱ جمادى الآخر ۱۴۴۳ قمری و ۲۵ ژانویه ۲۰۲۲ میلادی
کد خبر: 278768
۲۴۲
۱
۰
نسخه چاپی

حقایق دردآور در مورد نسل کشی رواندا

حقایق دردآور در مورد نسل کشی رواندا

در جریان نسل کشی رواندا در سال 1994، اعضای اکثریت قومی هوتو در کشور آفریقای مرکزی رواندا، 800000 نفر را به قتل رساندند که اکثراً از اقلیت توتسی بودند.

این نسل کشی که توسط ملی گرایان هوتو در پایتخت کیگالی آغاز شد، با سرعت وحشیانه ای و تکان دهنده در سراسر کشور گسترش یافت، زیرا شهروندان عادی توسط مقامات محلی و دولت هوتو تحریک شدند تا علیه همسایگان خود سلاح به دست بگیرند.

حقایقی از نسل کشی رواندا

1- نسل کشی رواندا بین آوریل و جولای 1994 رخ داد. در طول 100 روز، گروه اکثریت قومی، هوتوها، به طور سیستماتیک بیش از 800000 توتسی، جمعیت اقلیت را به قتل رساندند.

2- مردم رواندا در مجموع به عنوان بانیاروانداها شناخته می شوند. بانیاروانداها از نظر تاریخی، فرهنگی و زبانی به هم مرتبط هستند، اما از سه زیرمجموعه قومی با نقش‌های تاریخی-سیاسی اجتماعی متمایز تشکیل شده‌اند. این سه گروه عبارتند از توتسی ها، هوتوها و تواها.

3- نسل کشی در رواندا ریشه های تاریخی عمیقی داشت، از جمله تنش های طولانی مدت در میان جمعیت تقسیم شده از نظر اجتماعی و قومی رواندا. این اختلافات به طرق مختلف توسط استعمار اروپایی تشدید شده بود.

4- نام رسمی نسل کشی رواندا "نسل کشی علیه توتسی ها" است که توسط سازمان ملل در سال 2014 تصمیم گرفته شد.

5- رواندا از سال 1897 تا 1916 بخشی از استعمار آلمان بود. پس از جنگ جهانی اول، منشور سازمان ملل، بلژیک را به عنوان ناظر استعماری رواندا منصوب کرد که تا سال 1961 ادامه داشت. آداب و رسوم و ساختارهای اجتماعی رواندا اغلب عمیقاً تغییر کرده است.

6- تفاوت بین سه گروه جسمی در رواندا - توتسی ها، هوتوها و تواها - موضوع بحث های علمی زیادی است. انسان شناسان اولیه اروپایی آنها را به عنوان نژادهای مختلف می دانستند، اگرچه عقاید در حال تحول در مورد ماهیت دقیق شکاف بین سه گروه اجتماعی/قومی بسیار متفاوت است.

7- روابط متقابل بین توتسی‌های مسلط سیاسی و هوتوهای پرجمعیت‌تر از نظر تاریخی توسط یک رویه اجتماعی به نام اوبوهاکه شکل گرفت که از جهاتی شبیه به فئودالیسم اروپایی بود. اوبوهاکه نوعی سیستم حمایتی بود که در آن توتسی‌ها از هوتوها که برای آنها زحمت می‌کشیدند و می‌جنگیدند، محافظت و فرصت‌هایی برای تحرک اجتماعی رو به بالا فراهم می‌کردند. اوبوهاکه در سال 1954 غیرقانونی شد، اما اثرات عمیق آن همچنان باقی ماند.

8- پس از جنگ جهانی دوم، ایدئولوگ های هوتو شروع به تحریک برای کنترل بیشتر هوتوها و محکوم کردن آنچه از آن به عنوان امر اجتماعی و انحصار اقتصادی قدرت در دست توتسی های مورد علاقه اروپا یاد می شد، کردند.

9- استعمارگران اروپایی به شدت طرفدار توتسی ها بودند که پوست روشن تر و ویژگی های ظریف تری نسبت به هموطنان هوتو و توا داشتند. انسان شناسان اروپایی برای توضیح تفاوت های بین گروه ها و دفاع از برتری توتسی، توضیحات و تئوری های نژادی مفصلی ساختند.

10- پویایی قدرت رواندا در سال 1959 به شدت تغییر کرد، زمانی که قیام هوتوها باعث کشته شدن صدها نفر از توتسی ها و فرار هزاران نفر دیگر از کشور شد. از سال 1959 تا 1961، هوتوها یک انقلاب اجتماعی انجام دادند که با استقلال رواندا از حاکمیت بلژیک در سال 1962 و ایجاد حکومتی با اکثریت هوتو به اوج خود رسید.

حقایق دردآور در مورد نسل کشی رواندا

11- خشونت و آشفتگی دوره انقلابی از 1959-1961 تعداد زیادی از پناهندگان توتسی را ایجاد کرد که به کشورهای همسایه گریختند. این پناهندگان شروع به جستجوی راه‌هایی برای به دست آوردن مجدد قدرت سیاسی در رواندا کردند، تنش‌های نژادی و قومیتی را تشدید کردند و زمینه را برای خشونت‌های سال 1994 فراهم کردند.

12- در سال 1988، توتسی های آواره جبهه میهنی رواندا (RPF) را با هدف بازگرداندن پناهندگان رواندا و اصلاح دولت با هدف تقسیم قدرت بین هوتوها و توتسی ها تشکیل دادند.

13- جرقه ای که آتش تنفرهای قومی را روشن کرد و نسل کشی را آغاز نمود، ترور رئیس جمهور رواندا، جوونال هابیاریمانا بود. در 6 آوریل 1994، هواپیمای هابیاریمانا در نزدیکی فرودگاه کیگالی سرنگون شد. هابیاریمانا و سایپرین نتاریامیرا، رئیس جمهور کشور همسایه بوروندی، که در هواپیما نیز حضور داشت، کشته شدند.

14- مقامات هوتو سریعاً سرنگونی هواپیمای هابیاریمانا را به RPF تحت رهبری توتسی نسبت دادند. بسیاری از توتسی ها ادعا کردند که تندروهای هوتو هواپیمای رئیس جمهور را به عنوان تظاهر به کشتار توتسی ها سرنگون کرده اند. هنوز به طور قطعی مشخص نیست که چه کسی مسئول مرگ هابیاریمانا بوده است.

15- پلیس هوتو و گروه‌های شبه‌نظامی اینترهاموه در ماه‌های نسل‌کشی رواندا رهبری این قتل را برعهده داشتند. با این حال، اکثریت قریب به اتفاق خونریزی های واقعی توسط دهقانان هوتو انجام شد.

16- در سال 1994، تنش‌های قومی در رواندا بین توتسی‌ها و هوتوها چنان شعله‌ور شد که حتی قبل از ترور رئیس جمهور هابیاریمانا، یک مجله رواندا با این عنوان منتشر شد: هر حال، توتسی‌ها می‌توانند منقرض شوند.

17- جرارد پرونیه، مورخ فرانسوی و کارشناس رواندا، این نظریه را مطرح می کند که طرح نابودی کامل مردم توتسی توسط برخی از نخبگان تندرو هوتو در اوایل سال 1992 طراحی شده بود.

18- خشونت نسل کشی پس از مرگ رئیس جمهور هابیاریمانا با سرعت بسیار زیاد آغاز شد. هواپیمای او در ساعت 8:30 شب سرنگون شد. در ساعت 9:15 بعد از ظهر، پلیس هوتو از قبل موانعی را ایجاد کرده و شروع به جستجو در خانه های توتسی ها کرده بود. این ممکن است شواهدی از یک منشأ مشترک برای توطئه ترور و انجام نسل کشی باشد.

19- در ساعات اولیه پس از ترور هابیاریمانا، مبلغان هوتو از امواج رادیویی رواندا در مورد نیروهای مهاجم توتسی و لزوم قیام و نابودی آنها خبر دادند. یکی از گویندگان رادیو فریاد زد: قبرها هنوز کاملاً پر نشده اند. چه کسی قرار است کار خوب انجام دهد و به ما کمک کند تا آنها را کامل پر کنیم؟

20- یک مرد 74 ساله هوتو که در نسل کشی شرکت کرده بود، پس از دستگیری به RPF (گروه نظامی رقیب توتسی) به شرمندگی اعمال خود اعتراف کرد. او در دفاع از اقدامات خود گفت: یا باید در کشتار شرکت می کردم یا خودم قتل عام شدم. پس من اسلحه هایم را برداشتم و از اعضای قبیله ام در برابر توتسی ها دفاع کردم.

حقایق دردآور در مورد نسل کشی رواندا

21- یکی از اولین قربانیان خشونت، نخست وزیر رواندا، آگاته اویلینگییمنا بود. نگهبانان بلیگان او دستگیر، شکنجه و کشته شدند و او ترور شد.

22- همراه با توتسی ها، هوتوهای لیبرال و میانه رو، و همچنین بسیاری از هوتوها که به سادگی از شرکت در خونریزی امتناع کردند، نابود شدند.

23- عاملان نسل‌کشی - یا نسل‌کشی‌ها - بسیاری از کشیشان و راهبه‌ها را فقط به این دلیل کشتند که سعی داشتند قاتلان را از آسیب رساندن به دیگران باز دارند.

24- برخی از مردم صرفاً به دلیل «داشتن ظاهر توتسی»، صحبت کردن خوب فرانسوی، یا داشتن اتومبیل‌های زیبا کشته شدند، زیرا این نشانه‌های تمایز اجتماعی آنها را به عنوان لیبرال‌های احتمالی نشان می‌داد.

25- ایدئولوگ های هوتو دهقانان هوتو را به خشونت از طریق رادیو تحریک کردند و به آنها توصیه کردند که بیرون بروند و "سوسک توتسی" را نابود کنند.

26- قاتلان قصد داشتند تا توتسی ها را به طور کامل نابود کنند و افراد مسن و همچنین نوزادان را بکشند.

27- شبه نظامیان و دهقانان هوتو از تجاوز به عنف به عنوان تاکتیک جنگ و ارعاب استفاده کردند و در طول ماه های خشونت به صدها هزار زن تجاوز کردند. بسیاری از زنان مورد تجاوز گروهی قرار گرفتند، مورد تجاوز جنسی با اسلحه یا چوب های تیز یا در معرض ختنه قرار گرفتند.

28- نسل کشان اکثریت قریب به اتفاق قتل های خود را با قمه انجام دادند، ابزاری رایج در هر خانواده رواندا.

29- از سال 1990 تا 1994، تلاش‌های زیادی هم در رواندا و هم از سوی جامعه بین‌المللی برای ایجاد صلح بین هوتوها و توتسی‌ها انجام شد. در حالی که هر دو طرف در گفتگوهای صلح شرکت داشتند، افراط گرایان در دولت هوتو از قبل برنامه ریزی برای کشتار سیستماتیک توتسی ها و هوتوهای میانه رو داشتند.

30- در طول ماه های خشونت نسل کشی، حدود 150000 تا 250000 زن رواندایی مورد تجاوز قرار گرفتند.

31- بیشتر زنانی که در جریان نسل کشی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند بلافاصله پس از آن کشته شدند، اگرچه به برخی از آنها اجازه داده شد که زنده بمانند، زیرا به آنها گفته شد که این فقط برای این بود که از غم بمیرند.

32- بسیاری از زنان رواندا مجبور به بردگی جنسی یا "ازدواج اجباری" با فرماندهان شبه نظامی هوتو شدند.

33- در مناطق دورافتاده‌تر رواندا، اجساد قربانیان گاهی به ارتفاع چهار یا پنج فوت انباشته می‌شد. کسی باقی نمانده بود که آنها را دفن کند.

34- نسل کشی برخی از افراد را در موقعیت هایی با پیچیدگی اجتماعی و اخلاقی باورنکردنی قرار داد، به ویژه در موارد ازدواج هوتو-توتسی. بچه‌های با والدین مختلط اغلب توسط بستگان هوتو نجات می‌یابند، در حالی که خانواده توتسی قتل عام می‌شدند.

35- مواردی از قهرمانی شدید در میان مردم رواندا در جریان نسل کشی وجود داشت. بسیاری از مسیحیان برای محافظت از توتسی ها جنگیدند و تعدادی از هوتوها جان خود را برای نجات دوستان، همسایگان یا عزیزان توتسی به خطر انداختند.

36- جامعه بین المللی برای جلوگیری از نسل کشی رواندا کاری انجام نداد. بلژیک نیروهای خود را بیرون کشید. فرانسه سربازانی را برای ایجاد یک "منطقه امن" فرستاد که در نهایت به فرار بسیاری از هوتوها کمک کرد و ایالات متحده عملاً هیچ کاری انجام نداد.

37- میزان کشتار در جریان نسل کشی رواندا پنج برابر بیشتر از اردوگاه های مرگ نازی ها بود.

38- هنگام مصاحبه، یکی از قاتلان هوتو گفت که بذر نسل کشی در ذهن هوتوها در سال 1959، پس از انقلاب علیه توتسی ها کاشته شد. مرگ رئیس جمهور هابیاریمانا به سادگی سیگنالی برای شروع بود.

39- از آنجایی که ضبط این قتل ها از طریق ویدئو تقریبا غیرممکن بود، بسیاری از جهان غرب نسبت به دامنه خشونت در رواندا بی اطلاع ماندند.

40- در مجموع، جامعه بین‌الملل به دلایل مختلفی نتوانست به رواندا در ساعت نیازمندی‌اش کمک کند، از جمله میل به دور ماندن از وضعیتی مملو از تنش‌های داخلی که کاملاً درک نشده است.

41- خشونت در اوایل ژوئیه 1994 متوقف شد، زمانی که نیروی نظامی توتسی (RPF) پایتخت رواندا را تصرف کرد.

42- RPF، نیروی نظامی توتسی که به نسل کشی پایان داد، توسط پل کاگامه رهبری می شد که در سال 2000 رئیس جمهور رواندا شد.

43- از سال 2004، صحبت در مورد قومیت در رواندا غیرقانونی است.

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید