امروز: سه شنبه, ۳۰ شهریور ۱۴۰۰ برابر با ۱۳ صفر ۱۴۴۳ قمری و ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱ میلادی
کد خبر: 277497
۱۱۵
۱
۰
نسخه چاپی

شراکت و تمام اطلاعات درباره قرارداد شراکت

شراکت و تمام اطلاعات درباره قرارداد شراکت

شراکت چیست؟

شراکت در کسب و کار به معنای گردآمدن مجموعه‌ای از افراد برای تحقق هدفی تجاری است که هر یک از آن‌ها بخشی از کسب‌وکار را برعهده‌ می‌گیرند. رابطه میان شرکا، وظایف آنان در مقابل یکدیگر و وظایف‌شان در قبال کسب‌وکار در توافقنامه مشارکت معین می‌شود.

عمل شراکت یا به‌اصطلاح مشارکت، رابطه همکاری میان افراد تلقی می‌شود که در آن هر یک از شرکا آورده‌های نقدی و غیرنقدی خود را در جهت شروع انجام فعالیتی به کار می‌گیرند. در پایان نیز هر یک از طرفین، سهمی از نتیجه یا حاصل آن فعالیت خواهند داشت.

شراکت یکی از عقودی است که به طور خاص در قانون مدنی از آن نام برده شده. در ماده ۵۷۱ تعریف شرکت آمده و آن عبارت است از اجتماع حقوق مالکین متعدد در شی واحد به نحو اشاعه.

به تعبیر دیگر شراکت درآمیختن سهم های شرکا اعم از نقدی و غیر نقدی به منظور سود بردن و انتفاع طبق قرارداد است.

انواع شراکت

مطابق ماده ۵۷۲ قانون مدنی شراکت دو نوع است:

  • اختیاری
  • غیر اختیاری

شراکت اختیاری: دو یا چند شخص باهم قراردادی تنظیم می کنند که در کسب و کاری باهم شراکت کنند.

شراکت غیر اختیاری: دو یا چند شخص با یکدیگر شریک هستند یکی از شرکا فوت می کند،سهم شریکی که فوت شده به ورثه اش می رسد و وراث او می شوند شریک های سایر شرکا.

(عقد) قرارداد شراکت

زمانی که شخص می خواهد با شخص یا اشخاص دیگر شراکت کند اولین قدم تنظیم قرارداد است چرا که با وجود قراردادی محکم و قانونی مسیر آینده رفتاری شرکا معلوم می شود و از اختلافات بعدی بین شرکا جلوگیری کند.

نکات مهم متن قرارداد شراکت

نکاتی در متن قرارداد باید نوشته شود و توجه شود که حقوقی باشد چرا که این قرارداد مسیر شراکت را تعیین می کند این نکات عبارتند از:

  • الف-موضوع شراکت: موضوع شراکت باید در قرارداد مشخص شود که قرارداد برای چه موضوعی است. مثلا شراکت برای ساختن ساختمان است یا شراکت در خرید و فروش ماشین به صورت لیزینگ یا …..
  • ب-مشخصات شرکا: مشخصات شرکا در متن قرارداد باید ذکر شود که چه کسانی با یکدیگر شریک هستند و طرفین بدانند که در صورت بروز مشکلات مالی و حقوقی با چه کسی رو به رو هستند و یا سایر شرکا بدانند با چه کسی شریک شده اند و آن شخص داری شهرت است یا سوء شهرت.
  • ج-میزان آورده: در متن قرارداد باید میزان آورده واضح مشخص شود؛ اگر شریکی آورده اش به صورت وجه باشد یا وسیله ای مانند خانه یا ماشین و….آورده باشد باید مشخص شود چه مقدار است و یا ممکن است برخلاف اشخاصی که آورده مالی دارند شخصی تخصص و زمانش به عنوان آورده در شراکت باشد مانند شراکت در یک مرکز مکانیکی ماشین های خارجی که یک نفر آورده اش مال برای کرایه مکان و تهیه وسیله است و شریک دیگر آورده اش تخصص در تعمیر ماشین ها است.
  • به طور کلی در باید در قرارداد مشخص شود که هر شخص برای شراکت چه چیزی آورده است.
  • د-معین کردن میزان سود و زیان: در متن باید ذکر شود که سود هر شریک چه مقدار است و در صورت ضرر سهم هریک از شرکا از ضرر چه مقدار است و نحوه ی پرداخت چگونه باشد.
  • ه_مدت زمان شراکت: در شراکت دو یا چند شخص با یکدیگر باید مشخص شود که تا چه مدتی با هم شریک هستند و بعد از چه تاریخی بین آنها شراکتی نیست اگر مدت زمانی پیش بینی نکنند هر یک از اشخاص می توانند هر زمان که بخواهند از عقد خارج شوند که این امر موجب متزلزل شدن شراکت می شود.
  • و-ضمانت اجرای عدم انجام تعهد: بهتر است اگر اشخاصی در قرارداد متعهد به انجام تعهد مالی و…شده اند در متن قرارداد یک بند به ضمانت اجرای عدم انجام تعهد اختصاص یابد.
  • ز-تعیین داور: اگر مفاد قرارداد نامفهوم باشد یا در تفسیر آن مشکلی پیش بیاید برای حل اختلاف به داور ارجاع می دهند.
  • ر-وظایف شرکا: وظایف هر یک از شرکا باید به صورت کامل مشخص شود.

اداره کردن شرکت

در قرارداد شراکت یک یا چند نفر برای اداره کردن شرکت معین می شوند.

اگر یک نفر انتخاب شود هر تصمیمی که در حدود اختیاراتش است بگیرد اجرا می شود، اگر چند شخص باشند اصل بر این است که به صورت تکی نمی توانند تصمیم گیری کنند.

ولی اگر خلاف اصل توافق کنند هر یک می توانند تصمیمات در حدود اختیارشان و آنچه به آنان اجازه داده شده است بگیرند.

خسارت وارد بر اموال شرکت با وجود اذن در اداره کردن آن

در شراکت معمولا اموالی مشترک است مانند شرکت کامپیوتری که چندین کامپیوتر و سرور و کابل های شبکه و…. در آن است.

نحوه ی اداره کردن این اموال طبق توافقی که در قرارداد بین شرکا شده می باشد شخصی که وظیفه اداره کردن اموال را دارد هر کاری که برای اداره کردن اموال لازم است می تواند انجام دهد.

اگر خسارتی به این اموال وارد شود شخص اداره کننده ضامن خسارت نیست مگر اینکه تعدی و تفریط اداره کننده اموال در ورود خسارت ثابت شود یعنی در نگهداری اموال کوتاهی کرده باشد یا کاری که مضر است بیش از حد انجام داده باشد.

خسارت وارد بر اموال شرکت در صورت عدم وجود اذن

طبق ماده ۵۸۲ قانون مدنی شریکی که بدون اذن یا در خارج از حدود اذن تصرف در اموال کند ضامن است. در این ماده لازم نیست که تعدی و تفریطی ثابت شود و عدم وجود اذن در قرارداد برای اثبات آن کافی می باشد.

مانند اینکه شخصی در شرکتی با عدم اذن، ماشین خدمت را برای کاری بیرون ببرد و ماشین خراب شود در اینجا شخص مسئول جبران خسارت است.

تقسیم اموال مشترک بین شرکا

مطابق ماده ۵۸۹ قانون مدنی هر یک از شرکا می تواند هر موقع که بخواهد تقاضای تقسیم مال مشترک را بنماید مگر در مواردی که تقسیم ممنوع باشد (تقسیم باعث افتادن مالیت مال باشد) یا شرکا توافق بر عدم تقسیم مال کرده باشند.

اگر شرکا بیش از دو نفر باشند و یک یا چند نفر بخواهند مال مشترک را تقسیم کنند، تقسیم فقط نسبت به آنها که خواهان این تقسیم بندی هستند اجرا می شود.

اگر همه ی شرکا خواهان تقسیم اموال باشند مطابق ماده ۵۹۱ قانون مدنی عمل می شود:

هرگاه تمام شرکا به تقسیم مال مشترک راضی باشند تقسیم به نحوی که شرکا تراضی نمایند به عمل می آید و در صورت عدم توافق بین شرکا حاکم اجبار به تقسیم می کند.

  • منبع
  • مدیر اینفو
  • وکیل تاپ

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید