امروز: پنج شنبه, ۲۹ مهر ۱۴۰۰ برابر با ۱۴ ربيع الأول ۱۴۴۳ قمری و ۲۱ اکتبر ۲۰۲۱ میلادی
کد خبر: 278437
۴۸
۱
۰
نسخه چاپی

هذیان و تمام آنچه درباره هذیان باید بدانید

هذیان زمانی رخ می دهد که فرد دچار سردرگمی ناگهانی یا تغییر ناگهانی در وضعیت روانی شود. ممکن است فرد در توجه یا تفکر واضح دچار مشکل شود. آنها ممکن است منحرف یا حواس پرت شوند

هذیان و تمام آنچه درباره هذیان باید بدانید

هذیان چیست؟

هذیان زمانی رخ می دهد که فرد دچار سردرگمی ناگهانی یا تغییر ناگهانی در وضعیت روانی شود. ممکن است فرد در توجه یا تفکر واضح دچار مشکل شود. آنها ممکن است منحرف یا حواس پرت شوند.

آیا هذیان یک بیماری است؟

نه هذیان یک بیماری نیست. این حالت روحی تغییر کرده است.

آیا هذیان همان زوال عقل است؟

هذیان و زوال عقل (که شامل شرایطی مانند بیماری آلزایمر است) شباهت هایی با هم دارند اما یکسان نیستند.

هذیان بیشتر توجه فرد را تحت تأثیر قرار می دهد. زوال عقل بر حافظه تأثیر می گذارد.

هذیان یک حالت موقتی است که به طور ناگهانی شروع می شود. دمانس، گیجی مزمن (طولانی مدت) است که معمولاً به تدریج شروع می شود و با گذشت زمان بدتر می شود.

با این حال کسی می تواند هم دچار هذیان و هم زوال عقل شود. در صورت بروز علائم هذیان در فرد، به ویژه فردی که مبتلا به زوال عقل است سریعاً به دنبال مراقبت باشید.

انواع هذیان چیست؟

دو نوع هذیان عبارتند از:

هذیان بیش فعال: فرد بیش فعال می شود (آشفته یا بیقرار).

هذیان کم فعال: فرد کم کار است (خواب آلوده و دیر پاسخ می دهد).

هذیان کم فعال شایع تر است و در 75٪ افراد مبتلا به هذیان رخ می دهد. اما بسیاری از مردم از جمله ارائه دهندگان خدمات درمانی ممکن است به اشتباه تصور کنند که فرد افسرده است.

افراد می توانند هر دو نوع هذیان را با هم تجربه کنند. آنها می توانند یک دقیقه بسیار هوشیار و یک دقیقه دیگر خواب آلود باشند.

هذیان و تمام آنچه درباره هذیان باید بدانید

چه کسانی در معرض ابتلا به هذیان هستند؟

دلیریوم بیشتر در افراد مسن و بیماران بستری در بیمارستان رخ می دهد. "هذیان بیمارستانی" می تواند 10 تا 30 درصد از این بیماران را تحت تأثیر قرار دهد.

افراد در این جمعیت های پرخطر ممکن است دچار هذیان شوند:

  • افرادی که جراحی کرده اند.
  • 80 درصد افرادی که در پایان عمر هستند.
  • 70 درصد از افراد در بخش مراقبت های ویژه (ICU).
  • 60 درصد افراد بالای 75 سال در خانه های سالمندان هستند.
  • 30 تا 40 درصد از افرادی که دارای ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) هستند.
  • 25 درصد افراد مبتلا به سرطان

افراد ممکن است در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به هذیان باشند اگر:

  • در حال دیالیز هستند
  • به دلیل سوند یا محدودیت نمی تواند حرکت کند.
  • به اندازه کافی نخوابیده یا دچار کم آبی شده باشند.
  • سوختگی داشته باشند.
  • بیش از یک بیماری داشته باشند، بیماری مزمن داشته باشند یا چندین دارو مصرف کنند.
  • مبتلا به بیماری پارکینسون، بیماری مزمن کبدی یا سکته مغزی باشند.
  • در شنیدن یا دیدن مشکل دارند.
  • ناگهان مصرف الکل یا مواد مخدر را قطع کنند (ترک).

هذیان و تمام آنچه درباره هذیان باید بدانید

هذیان چقدر شایع است؟

از آنجا که هذیان موقتی است، نمی توان دقیقاً دانست که چند نفر به آن مبتلا می شوند. محققان تخمین می زنند که هذیان بیمارستانی 15 تا 50 درصد افراد را مبتلا می کند.

دلایل هذیان چیست؟

در برخی موارد نمی توان علت هذیان را پیدا کنند.

علل شناخته شده هذیان عبارتند از:

  • مصرف الکل یا مواد مخدر غیرقانونی، مصرف بیش از حد یا ترک آن.
  • واکنش قریب به اتفاق به عفونت هایی مانند ذات الریه، سپسیس و عفونت های دستگاه ادراری.
  • تغییرات در محیط.
  • کم آبی بدن
  • داروهایی مانند داروهای دارای اثرات آنتی کولینرژیک (از جمله آنتی هیستامین ها) ، داروهای روانگردان و مواد مخدر.
  • مشکلات هورمونی (مانند پرکاری تیروئید یا کم کاری تیروئید).
  • بستری یا جراحی.
  • آسیب یا نارسایی کلیه یا کبد.
  • کمبود اکسیژن برای بافت های شما.
  • کمبود خواب.
  • درد

هذیان و تمام آنچه درباره هذیان باید بدانید

علائم هذیان چیست؟

انواع مختلف هذیان علائم متفاوتی را ایجاد می کند. علائم به طور ناگهانی شروع می شوند و طی چند ساعت یا روزهای آینده بدتر می شوند. یک فرد مبتلا به هذیان ممکن است انگار مست باشد. علامت اصلی عدم توجه است. علائم شب هنگام که به غروب آفتاب معروف است بدتر می شود.

علائم هذیان بیش فعال شامل موارد زیر است:

  • رفتار غیرمتجانس
  • اضطراب
  • توهم
  • غرش کردن
  • تغییرات سریع در احساسات
  • بی قراری
  • مشکل در تمرکز

علائم هذیان کم فعال عبارتند از:

  • بی تفاوتی
  • کاهش پاسخگویی
  • تاثیر خنثی
  • تنبلی

هذیان چگونه تشخیص داده می شود؟

ارائه دهندگان خدمات درمانی به دنبال مشکلاتی در زمینه توجه، حافظه، جهت گیری و توانایی بصری هستند. ممکن است از شخص خواسته شود چند کار ساده را انجام دهد، مانند نوشتن یک کلمه کوتاه به عقب یا انجام یک مساله ریاضی اساسی.

ممکن است هذیان تشخیص داده شود اگر فرد:

نمی تواند تمرکز کند یا جهت توجه را تغییر دهد.

تغییراتی در تفکر دارد.

هجوم سریع مشکلات فکری که ممکن است در طول روز تغییر کند.

از چه آزمایشاتی برای تشخیص هذیان استفاده می شود؟

پس از پرسیدن علائم بیماری ، پزشکان یک معاینه فیزیکی انجام می دهند. آنها همچنین ممکن است از آزمایشات دیگری برای شناسایی علت استفاده کنند ، از جمله:

  • آزمایش خون.
  • آزمایش ادرار.
  • آزمایشات تصویربرداری، شامل اشعه ایکس قفسه سینه، CT یا اسکن MRI.

هذیان و تمام آنچه درباره هذیان باید بدانید

کدام درمان برای هذیان بهتر است؟

سایر شرایط پزشکی معمولاً باعث ایجاد هذیان می شود. درمان آن شرایط برای درمان هذیان بسیار مهم است. این شرایط عبارتند از:

  • تاریخچه پزشکی.
  • نتایج معاینه فیزیکی
  • نتایج آزمایشگاه
  • مصرف مواد مخدر از جمله داروهای بدون نسخه، داروهای غیرمجاز و الکل

ممکن است فرد نتواند به سوالات مربوط به خود پاسخ دهد. بنابراین ممکن است از اعضای خانواده فرد یا یکی از آنها پرسیده شود.

1. آیا سردرگمی ناگهانی شروع شد یا به تدریج؟

2. چقدر سریع پیشرفت کرد؟

3. قبل از این وضعیت روحی و جسمی فرد چگونه بود؟

4. آیا فرد دارویی یا مکمل غذایی مصرف می کند؟

5. آیا شخص اخیراً داروهای جدید یا داروهای جدیدی را متوقف کرده یا شروع کرده است؟

آیا هذیان نیاز به بستری شدن دارد؟

در برخی موارد هنگامی که فرد دچار هذیان می شود در بیمارستان حضور دارد. اگر آنها در بیمارستان نباشند به احتمال زیاد به بستری شدن نیاز خواهند داشت. در یک بیمارستان ارائه دهندگان خدمات درمانی می توانند آنها را زیر نظر داشته باشند و از آسیب رساندن به خود یا دیگران جلوگیری کنند.

درمانگران سعی می کنند علت هذیان را به سرعت شناسایی کنند تا درمان بیمار در اسرع وقت انجام شود. هنگامی که درمانگران دلیل را شناسایی و درمان می کنند اغلب می توانند هذیان را معکوس کنند.

هذیان چگونه درمان می شود؟

درمان هذیان بستگی به علت آن دارد. درمانها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • آنتی بیوتیک برای عفونت.
  • مایعات و الکترولیت ها برای کم آبی بدن.
  • بنزودیازپین ها برای مشکلات ناشی از ترک دارو و الکل.
  • ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ممکن است داروهای ضد روان پریشی را تجویز کند که باعث برانگیختگی و توهم می شود و مشکلات حسی را بهبود می بخشد. داروهای ضد روان پریشی عبارتند از:

هالوپریدول (Haldol®).
ریسپریدون (Risperdal®).
اولانزاپین (Zyprexa®).
کوئتیاپین (Seroquel®).

هذیان و تمام آنچه درباره هذیان باید بدانید

درمان هذیان چه عوارضی دارد؟

داروهای ضد روان پریشی عوارض جانبی دارند ، اگرچه محققان در حال توسعه داروهایی هستند که عوارض جانبی کمتری را ایجاد می کنند. عوارض جانبی در افراد مسن شایع تر است و می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • میزان بالای بیماری و مرگ و میر.
  • سکته.
  • ضربان قلب بیش از حد معمول با ضربان نامنظم قلب (گاهی اوقات هنگامی رخ می دهد که هالوپریدول وارد ورید می شود).

بنزودیازپین ها می توانند باعث موارد زیر شوند:

  • خواب آلودگی
  • افزایش تحریک.
  • کاهش کنترل رفتارها
  • حرکات ناهماهنگ عضلات.
  • سقوط.

چگونه می توانید از کسی که دچار هذیان است مراقبت کنید؟

اغلب درمان های هذیان بر محیط تمرکز می کند. اگر فرد در یک محیط آرام باشد بهتر است. اگر از کسی که دچار هذیان است مراقبت می کنید به این نکات توجه کنید:

عادات خوب خواب را ترویج دهید: در طول روز آنها را بیدار نگه داشته و آنها را در معرض نور خورشید قرار دهید. از چرت زدن اجتناب کنید. با کاهش سر و صدا و حواس پرتی به آنها کمک کنید شب بخوابند.

ارائه اطمینان: به آنها کمک کنید تا محیط خود را بشناسند. توضیح دهید چه اتفاقی می افتد.

اشیای آشنا بیاورید: وسایل خانه مانند عکس، پتو یا ساعت خواب را در اطراف آنها قرار دهید. این موارد به فرد کمک می کند احساس راحتی بیشتری در محیط داشته باشد. موسیقی آرامش بخش را نیز امتحان کنید.

غذا خوردن را تشویق کنید: اطمینان حاصل کنید که فرد در طول روز غذای مقوی بخورد و بنوشد.

حرکت را تشویق کنید: اگر ایمن است به فرد کمک کنید از رختخواب بیرون بیاید و حرکت کند.

به آنها کمک کنید: در مورد رویدادهای جاری و اخبار خانواده برای ایجاد تحریک ذهنی صحبت کنید. خواندن با صدای بلند نیز می تواند مفید باشد.

چه شرایطی من را در معرض ابتلا به هذیان قرار می دهد؟

  • سرطان.
  • اچ آی وی.
  • جراحی کردن.
  • بستری شدن، به ویژه در بخش ICU.
  • بیماری پارکینسون.
  • زوال عقل
  • بیماری مزمن کبدی.

هذیان چه عوارضی دارد؟

افراد مبتلا به هذیان نیز ممکن است موارد زیر را داشته باشند:

  • ماندگاری بیشتر در بیمارستان
  • عوارض پزشکی مانند ذات الریه و زخم های سخت.
  • خاطرات ناراحت کننده از هذیان همراه با احساس اضطراب یا ترس.
  • شانس بیشتری برای نیاز به مراقبت تمام وقت.
  • بدتر شدن توانایی های ذهنی

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید