امروز: یکشنبه, ۱۰ مهر ۱۴۰۱ برابر با ۰۵ ربيع الأول ۱۴۴۴ قمری و ۰۲ اکتبر ۲۰۲۲ میلادی
کد خبر: 279256
۲۹۳
۱
۰
نسخه چاپی

ولتر اندیشمندی ناآرام با مطالعه ی بیکران

ولتر اندیشمندی ناآرام با مطالعه ی بیکران

ولتر که بود؟

فرانسوا آروئه که بیشتر با نام مستعار خود ولتر شناخته می شود، یک نابغه ادبی بود که نوشته های درخشانش اغلب در زمان او باعث بحث و جدل شدید می شد.

نوشته های پربار او اغلب به باورهای رایج فلسفی یا مذهبی حمله می کرد. بسیاری از آثار او انتقادی نسبت به نهادهای سیاسی بود که منجر به پیگرد قانونی او از جمله زندان و تبعید شد.

آثار او اغلب واکنش‌های مشابهی را از سوی توده‌ها برانگیخت که در بیش از یک بار در بیش از یک شهر، کتاب‌های او را سوزانده و ویران کردند. انتقاد شدید او دشمنان زیادی را برای او به ارمغان آورد. او حکومت خود را ناکارآمد، مردم عادی را نادان، کلیسا را ​​ایستا، و اشراف را فاسد و انگلی

می دانست. او با کلیسای کاتولیک رومی، دولت فرانسه، کتاب مقدس و توده‌های عمومی، دشمن شخصی داشت. با وجود این، او در جنگ صلیبی خود برای حقوق مدنی بسیار جلوتر از زمان بود.

او اهمیت آزادی مذهب، حق محاکمه عادلانه، جدایی کلیسا از دولت و آزادی بیان را اعلام کرد. او تقریباً به هر شکلی از جمله بیش از 21000 نامه، 2000 کتاب و جزوه، رمان، مقاله، شعر، نمایشنامه، آثار تاریخی و حتی آثار علمی تجربی نوشت.

علیرغم زندگی پر از جنجال، امروز او را یکی از بزرگترین نویسندگان و فیلسوفان تاریخ می داند.

دوران کودکی و اوایل زندگی

ولتر در 21 نوامبر 1694 با نام فرانسوا ماری آروئه در پاریس متولد شد. این خانواده در دوران سلطنت لویی چهاردهم به عنوان پادشاه از لطف سیاسی بهره مند شدند.

مادرش متأسفانه زمانی که او تنها هفت سال داشت از دنیا رفت. این اتفاق باعث شد که او علیه پدر و خواهر و برادر بزرگترش شورش کند. این بچه سرکش به پدرخوانده‌اش که یک آزاداندیش بود پناه برد.
او تحصیلات درجه یک را در یک کالج یسوعی در پاریس دریافت کرد و به ادبیات علاقه پیدا کرد. او آرزو داشت که نمایشنامه‌نویس شود، اما پدرش به شدت با این ایده مخالفت کرد و در عوض او را به سمت تبدیل شدن به یک شخصیت رسمی سوق داد.

حرفه

زندگی اولیه او توسط خواسته های پدرش دیکته شد. پس از اتمام تحصیلات، پدرش ابتدا او را به عنوان دستیار دفتر اسناد رسمی به پاریس فرستاد، اما او در واقع بیشتر وقت خود را صرف نوشتن شعر طنز کرد.
پدر ولتر متوجه شد که او علاقه ای به عنوان دستیار قانونی ندارد و در عوض او را به عنوان منشی سفیر فرانسه که در هلند مستقر بود استخدام کرد.

او عاشق کاترین دونویر، یک پناهنده فرانسوی شد و ترس از رسوایی سفیر فرانسه و پدر خود ولتر، او را مجبور به بازگشت به پاریس کرد.

در سال 1717 او طنزی از دولت فرانسه منتشر کرد که دوک اورلئان را به سخره می گرفت. در نتیجه او نه تنها از پاریس تبعید شد، بلکه به مدت یازده ماه در باستیل نیز زندانی شد. زمانی که در زندان بود، اولین نمایشنامه خود را «ادیپ» نوشت.

در سال 1726 پس از درگیری مجدد با اشراف، بدون محاکمه به انگلستان تبعید شد. در طی سه سال تبعید خود، جان لاک، نیوتن و دولت بریتانیا را مطالعه کرد.

پس از بازگشت به پاریس، زمانی که به ارث پدرش دسترسی پیدا کرد، استقلال مالی به دست آورد. این پول او را از نیاز به جلب رضایت حامیان سیاسی برای امرار معاش رها کرد.

او در سال 1734 کتاب «نامه‌های فلسفی درباره انگلیسی‌ها» را منتشر کرد. این مقالات از سیستم بریتانیا دفاع کردند اما با مخالفت شدید در پاریس مواجه شدند. کتاب سوزی بر روی نوشته ها انجام شد و در نهایت او مجبور به فرار از شهر شد.

در طول تبعید خود از 1734 تا 1749 او بیشتر وقت خود را صرف مطالعه و انجام آزمایشات علوم طبیعی با مارکیز امیلی دو شاتله کرد. او به نوشتن خود ادامه داد و اغلب با او همکاری می کرد. او نوشتار خود را به موضوعات فلسفی و متافیزیکی بیشتری گسترش داد.

در سال 1749 مارکیز درگذشت و ولتر به پوتسدام سفر کرد. در طول مدت حضورش در اینجا، او به رئیس «آکادمی علوم برلین» حمله کرد و دوباره موضوع کتاب سوزی جدی قرار گرفت. او برای جلوگیری از دستگیری از شهر گریخت و لویی پانزدهم او را از بازگشت به پاریس منع کرد. او به حرکت ادامه داد و سرانجام در فرنی نزدیک سوئیس ساکن شد.

آثار عمده ولتر

در سال 1717 او در زندان، "ادیپ" معروف خود را نوشت. این اثر شگفت انگیز شهرت او و نام مستعار او ولتر را تثبیت کرد. این اثر پس از آزادی او از زندان یک سال بعد منتشر شد و بازنویسی یک تراژدی باستانی بود. این نمایش به سرعت به شهرت رسید

دستاورد ولتر

او در دومین تبعید خود از پاریس بیش از 21000 کتاب جمع آوری و مطالعه کرد و پس از مطالعه جدی تری درباره دین خواستار جدایی کلیسا از دولت شد.

زندگی شخصی و میراث

در دومین تبعیدش از پاریس با مارکیز فلوران کلود دو شاتله زندگی کرد. زمانی که با او زندگی می کرد، 15 سال با همسرش مارکیز امیلی دو شاتله رابطه نامشروع داشت. متأسفانه او در حین زایمان از دنیا رفت و مشخص نیست که آیا این کودک شوهر او بود یا ولتر.

او 20 سال آخر عمرش را در فرنی زندگی کرد. از آن زمان این شهر نام خود را به «فرنی ولتر» تغییر داد و محل سکونت او را به موزه تغییر داد.

کتابخانه ملی روسیه، سنت پترزبورگ، خانه مجموعه عظیم و ارزشمند این خواننده مشتاق است.

او در 30 مه 1778 درگذشت. به دلیل انتقاد از کلیسا، از دفن او در محوطه کلیسا خودداری کردند.

در سال 1791 بقایای او از محل سوزاندن او در شامپاین به پانتئون پاریس منتقل شد.

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید