امروز: چهارشنبه, ۱۶ آذر ۱۴۰۱ برابر با ۱۲ جمادى الأول ۱۴۴۴ قمری و ۰۷ دسامبر ۲۰۲۲ میلادی
کد خبر: 280298
۴۲۴
۱
۰
نسخه چاپی

نبرد سُم یا Somme نبردی با تلفات فراوان اما بدون نتیجه

نبرد سُم یا Somme نبردی با تلفات فراوان اما بدون نتیجه

نبرد سُم یا Somme

نبرد سُم که از ژوئیه تا نوامبر 1916 انجام شد، به عنوان یک حمله متفقین علیه نیروهای آلمانی در جبهه غربی آغاز شد و به یکی از تلخ ترین و پرهزینه ترین نبردهای جنگ جهانی اول تبدیل شد.

تنها در روز اول نبرد، نیروهای بریتانیا متحمل بیش از 57000 تلفات - از جمله بیش از 19000 سرباز کشته شدند که آن را به فاجعه‌بارترین روز در تاریخ نظامی آن کشور تبدیل کرد. تا زمانی که نبرد سام (که گاهی به آن نبرد اول سم می گویند) تقریباً پنج ماه بعد به پایان رسید، بیش از 3 میلیون سرباز از هر دو طرف در این نبرد جنگیده بودند و بیش از 1 میلیون کشته یا زخمی شده بودند.

نبرد آغاز می شود - 1 ژوئیه 1916

بمباران با استفاده از حدود 1.75 میلیون گلوله که هدف آن قطع سیم خاردار محافظ دفاع آلمان و تخریب مواضع دشمن بود. در صبح روز 1 ژوئیه، 11 لشکر از ارتش 4 بریتانیا (بسیاری از آنها سربازان داوطلبی بودند که برای اولین بار به نبرد می رفتند) در یک جبهه 15 مایلی شمال سُم پیشروی کردند. در همان زمان، پنج لشکر فرانسوی در یک جبهه هشت مایلی به سمت جنوب، جایی که دفاع آلمان ضعیف‌تر بود، پیشروی کردند.

رهبران متفقین مطمئن بودند که این بمباران به اندازه کافی به دفاع آلمان آسیب می رساند تا نیروهای آنها بتوانند به راحتی پیشروی کنند. اما سیم خاردار در بسیاری از نقاط دست نخورده باقی ماند و مواضع آلمانی ها که بسیاری از آنها در اعماق زمین قرار داشتند، قوی تر از آن چیزی بود که پیش بینی می شد. در امتداد خط، شلیک مسلسل و تفنگ آلمانی هزاران نفر از نیروهای مهاجم بریتانیایی را که بسیاری از آنها در سرزمین هیچکس گرفتار شده بودند، از بین برد.

حدود 19240 سرباز بریتانیایی در پایان همان روز اول کشته و بیش از 38000 زخمی شدند - تقریباً به همان اندازه تلفات نیروهای بریتانیایی که متفقین در نبرد برای فرانسه در طول جنگ جهانی دوم (مه-ژوئن 1940) از جمله اسرا شکست خوردند.

جنگ خندق و جنگ فرسایشی

سایر نیروهای بریتانیایی و فرانسوی موفقیت بیشتری در جنوب داشتند، این دستاوردها در مقایسه با تلفات ویرانگر آن روز اول نبرد محدود بود. اما هیگ مصمم بود که حمله را ادامه دهد، و در طی دو هفته بعد، انگلیسی ها مجموعه ای از حملات کوچکتر را در خط آلمان انجام دادند و فشار فزاینده ای را بر آلمانی ها وارد کردند و آنها را مجبور کردند تا برخی از سلاح ها و سربازان را از وردون منحرف کنند.

در اوایل صبح روز 15 ژوئیه، سربازان بریتانیا یک رگبار توپخانه دیگر را به دنبال یک حمله گسترده، این بار بر روی خط الراس بازتن، در بخش شمالی سُم، آغاز کردند. این حمله آلمان ها را غافلگیر کرد و انگلیسی ها توانستند حدود 6000 یارد به داخل خاک دشمن پیشروی کنند و روستای لانگووال را اشغال کنند. اما هر پیشروی کوچکی به قیمت تلفات سنگین ادامه داشت، به طوری که آلمانی ها 160000 سرباز و انگلیسی ها و فرانسوی ها بیش از 200000 سرباز را تا پایان جولای از دست دادند.

در نزدیکی پایان ماه اوت، در حالی که روحیه آلمانی ها به دلیل از دست دادن زمین هم در سُم و هم در وردون ضعیف شده بود، ژنرال اریش فون فالکن هاین آلمانی با پل فون هیندنبورگ و اریش لودندورف جایگزین شد. تغییر فرماندهی تغییری را در استراتژی آلمان نشان داد: آنها یک خط دفاعی جدید در پشت جبهه سوم می‌ساختند و قلمرو را واگذار می‌کردند اما به آنها اجازه می‌داد تلفات بیشتری را به نیروهای متفقین در حال پیشروی وارد کنند.

تانک ها به نبرد بپیوندند

در 15 سپتامبر، در جریان حمله به فلرز کورسلت، رگبار توپخانه بریتانیا با پیشروی 12 لشکر سرباز همراه با 48 تانک مارک I دنبال شد و اولین حضور خود را در میدان نبرد انجام داد. اما تانک ها هنوز در مراحل اولیه توسعه خود بودند و بسیاری از آنها قبل از رسیدن به خط مقدم شکست خوردند. اگرچه انگلیسی ها توانستند حدود 1.5 مایل پیشروی کنند، اما حدود 29000 تلفات را متحمل شدند.

با شروع ماه اکتبر، آب و هوای بد مانع از حمله دیگر متفقین شد، سربازانی که زیر آتش شدید توپخانه و هواپیماهای جنگنده آلمانی برای عبور از زمین گل آلود تلاش می کردند. متفقین آخرین پیشروی خود را در نبرد در اواسط نوامبر انجام دادند و به مواضع آلمان در دره رود آنکر حمله کردند. با فرا رسیدن آب و هوای واقعی زمستان، هیگ در نهایت در 18 نوامبر حمله را متوقف کرد و به نبرد فرسایشی در سُم پایان داد، حداقل تا سال بعد. در طول 141 روز، انگلیسی ها تنها هفت مایل پیشروی کرده بودند و نتوانستند خط آلمان را بشکنند.

میراث نبرد سُم

بیش از هر چیز دیگری، نبرد سام - و به ویژه اولین روز ویرانگر آن - به عنوان مظهر قتل عام وحشیانه و به ظاهر بی معنی که مشخصه جنگ خندق در طول جنگ جهانی اول بود، به یاد می‌آید. افسران بریتانیایی، به ویژه هیگ، مورد انتقاد قرار می‌گیرند که با وجود چنین تلفات ویرانگر، به تهاجم ادامه داد.

بسیاری از سربازان بریتانیایی که در Somme می‌جنگیدند، در سال‌های 1914 و 1915 برای خدمت سربازی داوطلب شده بودند و برای اولین بار در نبرد شاهد نبرد بودند. بسیاری از آنها اعضای به اصطلاح گردان های پالس یا واحدهایی بودند که از دوستان، اقوام و همسایگان در همان جامعه تشکیل شده بودند. در یک نمونه تلخ از شکست یک جامعه، حدود 720 مرد از گردان یازدهم لنکاوی شرقی (معروف به آکرینگتون پالز) در 1 ژوئیه در سام جنگیدند. 584 نفر کشته یا زخمی شدند.

با وجود شکست، حمله متفقین در سُم به مواضع آلمان در فرانسه آسیب جدی وارد کرد، و آلمانی ها را تشویق کرد که به طور استراتژیک در مارس 1917 به جای ادامه نبرد بر سر همان سرزمین در آن بهار، به خط هیندنبورگ عقب نشینی کنند.

اگرچه تعداد دقیق آن مورد بحث است، تلفات آلمان در پایان نبرد سام احتمالاً بیشتر از بریتانیا بود، با حدود 450000 سرباز در مقایسه با 420000 سرباز در طرف بریتانیا. نیروهای بریتانیایی بازمانده نیز تجربیات ارزشمندی به دست آورده بودند که بعداً به آنها کمک کرد تا در جبهه غرب به پیروزی برسند.

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید