امروز: چهارشنبه, ۰۶ مهر ۱۴۰۱ برابر با ۰۱ ربيع الأول ۱۴۴۴ قمری و ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲ میلادی
کد خبر: 279893
۲۵۸
۱
۰
نسخه چاپی

چین از بحران روسیه و اوکراین چه درس هایی می گیرد؟

چین از جنگ پوتین چه درس هایی می گیرد؟

چین چه درس هایی از تجربیات روسیه در حمله به اوکراین گرفته است، به ویژه در مورد تهاجم آینده به تایوان؟ آیا چین به سمت جدا شدن بیشتر از غرب حرکت خواهد کرد یا به دنبال اهرم های بیشتری برای جلوگیری از سرنوشت مسکو خواهد بود؟

تغییر سیاست های عمده بعید است

علیرغم صداهایی در داخل و خارج از چین که از پکن خواسته اند تا سیاست فعلی خود در مورد روسیه را اصلاح کند و روابط خود را با مسکو تنظیم کند، به دو دلیل بعید به نظر می رسد که تغییر موضع عمده ای صورت گیرد.

اولاً، رها کردن روسیه مهم‌ترین چالش امنیت ملی خارجی چین، که همچنان ایالات متحده است، را حل نمی‌کند یا کاهش نمی‌دهد. در واقع، صداهای قوی در چین علیه ترک روسیه حمایت می کنند زیرا ایالات متحده هیچ پاداشی برای انجام این کار ارائه نمی دهد.

آنها می ترسند چین بعد از روسیه در فهرست بعدی باشد. حداقل، وجود روسیه به تنهایی هم یک موازنه و هم یک حواس پرتی استراتژیک است که تمرکز ایالات متحده را به اروپا جلب می کند. رها كردن روسيه و كاهش تهديد آن برای غرب به خوبی می تواند چين را به تنهایی با توجه و نيروی كامل آمريكای متخاصم مواجه كند.

یکی دیگر از دلایل تداوم چین در مسیر سیاست فعلی داخلی است. حتی اگر چین سیاست خود را در قبال روسیه تعدیل کند، همانطور که بسیاری معتقدند، این اتفاق در طول جنگ اوکراین رخ نخواهد داد. دلیل ساده است: در بیانیه مشترک 4 فوریه که توسط رئیس جمهور چین، شی جین پینگ و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه صادر شد، دو طرف بر همکاری خود تأکید کردند. تغییر جهت گیری سیاست چین در قبال روسیه معادل اعتراف ضمنی یک اشتباه سیاسی است که در سیاست امروز چین به سادگی غیرقابل دفاع است.

برخلاف تلاش اولیه چین برای پاسخ به پیامدهای تهاجم روسیه، جامعه سیاست چین در حال حاضر مستعد این دیدگاه است که جنگ یک فرصت برای چین است. چین طرف مناقشه نیست، این سرزمین چین نیست، و روابط چین با روسیه به عنوان اهرمی برای ایجاد یک راه میانه بین روسیه و غرب تلقی می شود.

اعتقاد بر این است که این جنگ اهرم فشار چین در برابر ایالات متحده را افزایش داده، بین سیاست روسیه و سیاست چین برای واشنگتن دوراهی ایجاد کرده و نگرانی امنیتی در منطقه آسیا و اقیانوسیه در مورد رها سازی ایالات متحده را عمیق تر کرده است.

جنگ اوکراین به چین درس و فرصت می دهد

اوکراین اولین آزمون استرس بزرگ را برای مشارکت چین و روسیه "بدون محدودیت" ارائه می دهد. مسکو و پکن ارزش واقعی روابط خود را با توجه به منافع اقتصادی، دیپلماتیک و استراتژیک خود با جهان غرب ارزیابی خواهند کرد. برای روسیه - که اکنون دقیقاً در مسیر یک رویارویی طولانی مدت به سبک جنگ سرد با غرب قرار دارد - وابستگی آن به چین برای حمایت اقتصادی، فناوری، سیاسی و دیپلماتیک متناسب با انزوای این کشور از غرب افزایش خواهد یافت.

برای چین، چیزهای بیشتری در خطر خواهد بود. ما می توانیم مطمئن باشیم که احساسات ایدئولوژیک تحقیر ایالات متحده به تنهایی نمی تواند تصمیمات سیاسی چین را هدایت کند.

چین بدون شرمندگی از رویکرد منفعت طلبانه خود از غرق شدن روسیه در مهمترین بحران آن از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی استفاده خواهد کرد تا حداکثر سود را برای اهداف بلندمدت سیاست خارجی خود به دست آورد.

روسیه ای که به دلیل جنگ و تحریم ها ضعیف شده است، اما آشفته و بی ثبات نیست، با منافع بلندمدت چین همخوانی دارد. انزوای روسیه این کشور را بیشتر به عنوان یک شریک کوچک در روابط سوق خواهد داد و در عین حال وابستگی اقتصادی و استراتژیک آن را به چین افزایش خواهد داد.

چین احتمالاً پیش‌بینی‌ناپذیری روسیه و تمایل به تجاوز را در نظر گرفته است. در حالی که بحران اوکراین مرزهای مفروضات چین در مورد نوسانات روسیه را جابجا می کند، این امر اساساً محاسبات بلندمدت پکن را تغییر نمی دهد. روسیه دوست، از نظر اقتصادی وابسته و غنی از منابع، حیاط خلوت استراتژیک ارزشمند و گسترده ای را در اختیار چین قرار می دهد که برای رقابت طولانی مدت و رویارویی احتمالی با ایالات متحده لازم است.

چین نیز به ارتباط اقتصادی قابل توجه خود با غرب برای روسیه آسیب نمی رساند و در حال حاضر، به غیر از حمایت دیپلماتیک و لفاظی، کمک چندانی به روسیه انجام نمی دهد. اما در صورت تغییر شرایط، ابزاری برای انجام کارهای بیشتری دارد. چین می‌تواند از طریق بانک‌ها و سیستم‌های مالی داخلی‌اش، به روسیه کمک اقتصادی کند، واردات کالاها و تسلیحات روسیه را افزایش دهد (با قیمت‌های بسیار مطلوب‌تر از قبل از جنگ)، و - در صورت فروپاشی اقتصادی روسیه - یک بسته نجات اقتصادی فراهم کند.

پکن تخمین می زند که می تواند از طریق قدرت محض اهرم اقتصادی چین و کانال های مخفی با مسکو از تحریم های غرب جلوگیری کند. همچنین ممکن است تحریم‌ها را بهای قابل تحملی برای وفاداری و وابستگی روسیه بداند. با این حال، اگر جنگ و واکنش غرب تشدید شود، چین تعهدات خود در قبال مسکو را دوباره تنظیم خواهد کرد. محرک های احتمالی پکن ممکن است استفاده مسکو از سلاح های شیمیایی یا بیولوژیکی و تلفات گسترده غیرنظامیان باشد.

چین درس های ارزشمندی از جنگ روسیه و اوکراین می آموزد. اول از همه، چین به احتمال زیاد به این نتیجه خواهد رسید که اتحاد مجدد اجباری با تایوان در آینده نزدیک و با توازن قدرت فعلی در شرق آسیا قابل دستیابی نخواهد بود.

تهاجم نظامی به تایوان از نظر نظامی بسیار پیچیده تر و حتی کمتر از اوکراین قابل پیش بینی خواهد بود. خطر کشاندن ایالات متحده و متحدانش به درگیری بر سر تایوان نیز بیشتر است.

ثانیاً، چین سیاست‌های کاهش وابستگی به سیستم‌ها، فناوری‌ها و منابع مالی غرب را تسریع خواهد کرد، کاری که به خوبی در حال انجام است اما با توجه به قرار گرفتن چین در معرض بازارها، سرمایه و فناوری‌های غربی، دستیابی به آن در کوتاه‌مدت تا میان‌مدت دشوار خواهد بود.

در نهایت، چین از اشتباهات روسیه در میدان جنگ، دیپلماسی و فضای اطلاعاتی درس خواهد گرفت. ما منطقاً می‌توانیم انتظار داشته باشیم که چین به همان اندازه که در مورد فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی انجام داد، جنگ در اوکراین را با جدیت مطالعه کند - مطالعه‌ای که بر مسیر چین در دهه 1990 تأثیر گذاشت و منجر به ظهور آن به عنوان یک قدرت جهانی شد.

مقامات آمریکایی در هشدارهای خود مبنی بر اینکه اگر چین به روسیه کمک کند، ایالات متحده "عواقبی" را تحمیل خواهد کرد، اعلام کرده اند که اقدامات چین را از نزدیک زیر نظر دارند. آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده در چندین مورد گفته است: «اقدامات بلندتر از کلمات صحبت می کنند». ایالات متحده کاملاً حق دارد. مهم این نیست که چین چه می گوید، بلکه این است که چه می کند. اندازه اقتصاد روسیه از استان گوانگدونگ کوچکتر است. اگر چین تصمیم بگیرد فعالانه به تلاش های جنگی روسیه کمک کند، ممکن است برای تغییر مسیر کافی نباشد، اما به طولانی شدن جنگ، وارد کردن خسارات انسانی بیشتر و تشدید بیشتر تنش ها کمک خواهد کرد. کاری که چین انجام می دهد مهم است.

با این حال، ایالات متحده به گفته های خود پایبند نیست. واشنگتن غالباً چین را بر اساس آنچه مقامات می گویند یا نمی گویند، به جای آنچه که پکن انجام می دهد، قضاوت و از آن انتقاد می کند. تاکنون هیچ مدرکی مبنی بر کمک نظامی چین به روسیه وجود ندارد. کاملا برعکس.

در اوایل جنگ، پکن تأمین مالی چین را برای برخی معاملات با روسیه محدود کرد. سینوپک، یکی از بزرگترین شرکت های انرژی در چین، مذاکرات برای سرمایه گذاری در روسیه را به حالت تعلیق درآورد.

شی جین پینگ یک روز پس از دیدار مجازی خود با جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، فرمان اجرایی را امضا کرد که مقررات خرید تجهیزات نظامی را تشدید می کند.

مقامات ایالات متحده هیچ یک از این تصمیمات را تایید نکرده اند. درعوض، آن‌ها بی‌میلی چین برای محکوم کردن روسیه و انتشار دروغ‌های روسیه در مورد سلاح‌های بیوشیمیایی در اوکراین را انتخاب می‌کنند. این‌ها تاسف‌آور هستند، اما آیا مهم‌تر از کارهایی هستند که چین تصمیم گرفته است انجام ندهد - تا کنون، امتناع از کمک به جنگ وحشیانه روسیه؟

بیایید اولویت هایمان را درست در نظر بگیریم. دشمن آشکار، کنونی و فانی غرب پوتین است، مرد غرور که انگشت خود را روی 6000 کلاهک هسته ای نیز دارد. این مردی است که توسط ایالات متحده در دولت قبلی مورد نوازش قرار گرفت، در حالی که روابط ایالات متحده و چین بدتر شده بود.

برای مقامات ایالات متحده عاقلانه خواهند بود که هر کاری که ممکن است برای به حداکثر رساندن فاصله بین چین و روسیه انجام دهند. زمان آن فرا رسیده است که اصل نیکسونی "دشمن دشمن من دوست من است" را دوباره مرور کنیم.

دو کار وجود دارد که ایالات متحده می تواند فوراً انجام دهد. یکی تشویق و حمایت از ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین برای ارتباط با شی، و دیگری استقبال از پیشنهاد اوکراین برای ایجاد یک ترتیبات امنیتی آینده برای اوکراین که شامل چینی ها نیز می شود.

بیایید فوراً این لفاظی های بسیار بی فایده را کنار بگذاریم که جنگ نشان دهنده یک مبارزه وجودی بین دموکراسی و استبداد است. احیای مجدد پیوند ایدئولوژیک بین چین و روسیه در هر زمان، به ویژه اکنون، عاقلانه نیست.

در نهایت، ایالات متحده در بیانیه های تهدید به تحریم های اقتصادی بی امان است، اما باید این بیانیه ها را با توسل به اصول و دیدگاه هایی که چین پذیرفته است، همراه کند. یکی از این اصولی که شخص شی از آن حمایت می‌کند، ایجاد «جامعه‌ای با آینده‌ای مشترک برای بشریت» است. لحظه انجام این کار اکنون است.

چین به دنبال اجتناب از سرنوشت روسیه است

چین پاسخ یکپارچه بین المللی به جنگ روسیه در اوکراین را به عنوان یک داستان هشدار دهنده برای جاه طلبی های خود در به چالش کشیدن نظم لیبرال به رهبری غرب می بیند. به طور خاص، از زمان شروع جنگ، یکی از موضوعاتی که در بازتاب‌های رسانه‌ای مردمی و انتخابی چین در مورد درگیری ظاهر شده است، تقویت خودکفایی اقتصادی، فناوری و نظامی چین است.

چین امیدوار است با تقویت توانایی های داخلی خود از خود در برابر پیامدهای مخربی که روسیه به دلیل تحریم های شدید اعمال شده توسط غرب با آن روبه رو می شود، محافظت کند. بلافاصله پس از تهاجم، چین در روابط اقتصادی خود با روسیه احتیاط کرده است تا اطمینان حاصل کند که بخاطر دور زدن تحریم های غرب مورد سرزنش قرار نمی گیرد. بنابراین، به‌جای نجات روسیه از رژیم تحریم‌ها، به نظر می‌رسد چین در حاشیه می‌ماند و از محدودیت‌های جدید تبعیت می‌کند.

وقتی نوبت به تایوان می‌رسد، تعیین اینکه آیا جنگ روسیه ممکن است موضع چین را تحت تأثیر قرار دهد یا خیر، دشوار است. از یک سو، انزوای شدید روسیه از سیستم بین المللی ممکن است چین را از پیگیری اتحاد با تایوان در کوتاه مدت باز دارد. از سوی دیگر، در بحث‌های پرطرفدار در پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی چین، تعدادی از کامنت‌ها بین اوکراین و تایوان مقایسه می‌شوند و از دولت چین حمایت می‌کنند که تایوان نافرمان و طرفدار غرب را به مدار چین بازگرداند.

مقامات بلندپایه چین متعاقباً تصریح کردند که تایوان اوکراین نیست، زیرا آنها تایوان را بخشی از چین می دانند. برخی از نظرات ملی گرایانه افراطی نیز سانسور شده اند. با این حال، احساسات قاطعانه در برابر تایوان وجود دارد و احتمالاً با تهاجم روسیه به اوکراین جسورتر شده است. نکته دیگری که باید در نظر گرفت این است که آیا جامعه بین‌الملل می‌تواند چین را به روشی که با روسیه انجام داده است، به طور مؤثر منزوی کند. بازار چین بسیار بزرگتر است و قطع رابطه با آن اگر نگوییم غیرممکن دشوارتر است. دولت چین باید از این موضوع آگاه باشد و بنابراین ممکن است در مورد فشارهای غرب، خود را در یک لیگ با روسیه نبیند.

در مورد پتانسیل خود برای جدا شدن از غرب، چین همچنان خط انتقاد از غرب را به دلیل جرقه زدن این درگیری در حالی که عموماً تحریم ها را رعایت می کند و مواد و حمایت محدودی از روسیه ارائه می دهد، ادامه خواهد داد. از نظر ایدئولوژیک، چین همچنان از زیر سوال بردن و کاهش هژمونی غرب (و به ویژه آمریکا) دفاع می کند. با این حال، چین برای رقابت درازمدت با ایالات متحده احتمالاً از رویارویی مستقیم و انزوا اجتناب خواهد کرد. طبق قوانین بازی خواهد کرد و در عین حال آرزوی تغییر آنها را دارد. از نظر لفاظی، به نظر می رسد چین در کنار روسیه است، اما از نظر عملی، چین همیشه به دنبال پیشبرد منافع خود است. در حال حاضر، این منافع شامل تعامل انتخابی با غرب است.

دیدگاه پکن از حاشیه

با توجه به اینکه شی مکرراً اعلام کرده است که چین می‌خواهد با سایر کشورها در مدیریت جهانی همکاری کند و «جامعه سرنوشت مشترک» بسازد، پکن نقش دیپلماتیک حاشیه‌ای را در پاسخ به حمله روسیه به اوکراین ایفا کرده است. مقامات چینی ایده ایفای نقش کشورشان به عنوان میانجی را مطرح کرده‌اند، اما تاکنون اسرائیل و ترکیه فعال‌ترین واسطه‌ها بوده‌اند، در حالی که چین عمدتاً در حاشیه مانده است.

شراکت راهبردی چین و روسیه ممکن است هیچ محدودیتی نداشته باشد، اما سفیر چین در ایالات متحده بیان کرده است که "خط نهایی" روابط چین و روسیه منشور سازمان ملل است. این امر چین را در موقعیتی غیرقابل دفاع قرار داده است: این کشور ادعا می کند از تمامیت ارضی کشورها همانطور که در منشور سازمان ملل اعلام شده است حمایت می کند و مقامات چینی حتی اعلام کرده اند که حاکمیت و تمامیت ارضی اوکراین را به رسمیت می شناسند.

چین هرگز رسما الحاق کریمه به روسیه در سال 2014 را به رسمیت نشناخته است. با این حال، مقامات چینی نیز علناً با حمله روسیه به اوکراین در سال 2022 مخالفت نکرده‌اند و اصطلاح «تهاجم» در تفسیرهای معتبر وجود ندارد. برعکس، چین از به قطعنامه سازمان ملل در محکومیت آن رای ممتنع داد و مقامات درباره «منافع امنیتی مشروع» روسیه در اوکراین صحبت کردند.

مقامات چینی ضمن رد هرگونه مقایسه بین تلاش اوکراین برای حفظ حاکمیت خود و آینده تایوان، که پکن آن را به عنوان یک استان مرتد می داند، از مثال اوکراین برای هشدار دادن به تایوان در مورد انتظار کمک نظامی مستقیم ایالات متحده استفاده می کند.

ژو فنگلیان، سخنگوی دفتر امور تایوان شورای دولتی چین، تاکید کرده است که ایالات متحده در افغانستان و اوکراین ثابت کرده است که متحد غیرقابل اعتمادی است و در درجه اول به منافع ژئوپلیتیکی خود توجه دارد.

وانگ ونبین، معاون دفتر اطلاع رسانی وزارت خارجه، مدعی شده است که مقامات آمریکایی به دلیل انگیزه باطنی واشنگتن برای ایجاد بحران در تنگه تایوان، تایوان را به اوکراین مرتبط می کنند و او به ایالات متحده از «بازی با آتش» هشدار داده است. تفسیر چین نیز پیام مشابهی در مورد تحریم ها دارد: اینکه تحریم ها بومرنگ خواهند شد و به کشورهای تحمیل کننده آسیب خواهند رساند.

با این حال، درس هایی که برخی از محققان در چین در مورد روسیه می گیرند، می تواند به همان اندازه در مورد پکن و اهداف آینده آن برای تایوان اعمال شود.

فنگ یوجون، محقق برجسته روسیه در دانشگاه فودان، در هفته نامه ساترن پیپل اشاره کرد که پوتین حرکت خود را در اوکراین با احساس یک گشایش استراتژیک انجام داد. فنگ افزود که در حالی که روسیه تأثیر تحریم ها را کم اهمیت جلوه داده است، اما این تحریم ها "ضربه بزرگی" به اقتصاد روسیه است. مانند پوتین، شی اغلب اعلام کرده است که چین با یک فرصت استراتژیک مواجه شده است، اما باید دید که آیا واکنش غیرمنتظره و قابل توجه غرب به حمله روسیه به اوکراین باعث می شود رهبران چین در محاسبات ریسک خود در مورد تایوان تجدید نظر کنند یا خیر.

دیوارهای اقتصادی پایدار نخواهند بود

سیاست گذاران چینی برای سال های متمادی پیامدهای تهاجم روسیه به اوکراین را هضم خواهند کرد. در حالی که پکن مایل است خود را از آسیب پذیری در برابر تحریم های مشابه محافظت کند، اتفاق نظر میان اقتصادهای پیشرفته برای تحریم ها و کنترل صادرات روسیه باید به عنوان هشداری آشکار برای چین باشد. چین به شدت به فناوری خارجی و دسترسی به اقتصاد جهانی با محوریت دلار متکی است و در آینده قابل پیش‌بینی نیز چنین خواهد بود. آمریکایی‌زدایی از زنجیره‌های تامین آسان نخواهد بود، اما بسیار ساده‌تر از حذف قطعات اروپایی، کره جنوبی، ژاپنی و سایر اجزاء است.

به همین ترتیب، تنوع از دلار آمریکا، ذخایر ارزی پکن را ضد تحریم نمی‌سازد، زیرا سایر ارزهای برتر که به تحریم‌های مالی روسیه ملحق شده‌اند نیز می‌توانند چین را هدف قرار دهند. بنابراین، پکن احتمالاً با احتیاط قدم بر می دارد و به کوبیدن سوزن محکوم کردن تحریم ها ادامه می دهد و در عین حال بی سر و صدا از اقداماتی که می تواند وزن ائتلاف طرفدار اوکراین را علیه خود بیاورد، اجتناب می کند.

پکن باید متوجه شده باشد که استراتژی «قلعه روسیه» برای تحریم اقتصاد روسیه، از جمله انباشت ذخایر بزرگ و فشار برای خودکفایی، نه تنها جواب نداد، بلکه ممکن است نتیجه معکوس نیز داشته باشد. حرکت برای تنوع بخشیدن به ذخایر به ارزهای دیگر غیر از دلار آمریکا شکست خورد. هر کشور بزرگ صادرکننده ارز ذخیره (به استثنای چین) ذخایر بانک مرکزی روسیه را که در کشورهای خود نگهداری می شد، مسدود کرد که تقریباً نیمی از کل ذخایر روسیه بود.

اقتصاد روسیه تقریباً به پیچیدگی اقتصاد چین نیست، اما فروپاشی صنعت و فناوری روسیه که احتمالاً در ماه‌های آینده با کنترل صادرات و تحریم‌ها قطع واردات خارجی را شاهد خواهیم بود، نشان می‌دهد که داشتن یک اقتصاد مدرن و خودکامه ممکن نیست. در حالی که تلاش‌های پکن برای خودکفایی، که در بحبوحه جنگ تجاری با دولت ترامپ تشدید شده است، نتایجی را به دنبال دارد و قطعاً تشدید خواهد شد، چین در زمینه ورودی های کلیدی مانند نیمه هادی ها به دور از استقلال باقی خواهد ماند.

قلعه روسیه نتوانست به خودکفایی کامل برسد. در عین حال، موفقیت آن در کاهش وابستگی متقابل، آسیب‌پذیری پنهانی را با کاهش هزینه‌های ائتلاف طرفدار اوکراین برای تحریم‌های شدیدتر روسیه ایجاد کرد. هرچه تجارت و امور مالی کمتر با روسیه در هم تنیده شوند، کشورهای تحریم کننده تجارت با نااطمینانی کمتری مواجه خواهند شد. بنابراین، پکن ممکن است بیاموزد که تلاش‌ها برای جدا شدن از اقتصادهای پیشرفته ممکن است با کاهش هزینه‌های نهایی برای کسانی که ممکن است آن را تحریم کنند، به هدف تحریم‌ها تبدیل شود.

وحدت و گستردگی ائتلاف شامل ایالات متحده، اتحادیه اروپا، ژاپن، کره جنوبی، استرالیا، بریتانیا و دیگران، برای روسیه و احتمالاً چین شگفت‌انگیز بوده است و ممکن است پکن را مجبور به تجدیدنظر در ارزیابی قبلی در مورد اینکه بسیاری از متحدان و شرکای ایالات متحده تا چه حد تقسیم شده و ضعیف هستند کند.

با این حال، چین هرگونه هشدار را تعدیل خواهد کرد. بین تهاجم روسیه به اوکراین و هرگونه تهاجم احتمالی به تایوان تفاوت های اساسی وجود دارد. اولا، بر خلاف اوکراین، در حال حاضر تنها ده ها کشور تایوان را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت می شناسند.

پکن همچنین می‌داند که حفظ ائتلاف برای تحریم یک موسسه مالی بزرگ چینی بسیار دشوارتر از تحریم بانک‌های روسیه است که در سطح بین‌المللی کمتر به هم مرتبط هستند.

نقش کلیدی چین در زنجیره تامین جهانی تحت فشار ممکن است این اطمینان را ایجاد کند که ائتلاف ریسک ضربه زدن به آن را با نوعی کنترل شدید صادراتی که روسیه را هدف گرفته است نمی پذیرد.

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید