امروز: پنج شنبه, ۳۰ دی ۱۴۰۰ برابر با ۱۶ جمادى الآخر ۱۴۴۳ قمری و ۲۰ ژانویه ۲۰۲۲ میلادی
کد خبر: 278971
۱۶۴
۱
۰
نسخه چاپی

10 حقیقت شگفت انگیز در مورد معماری رومی

10 حقیقت شگفت انگیز در مورد معماری رومی

1. مهندسی رومی

مهندسی رومی در توسعه ساختمان‌های پیچیده‌ای که بر دوران روم تسلط داشتند، از اهمیت بالایی برخوردار بود. طاق‌های زیادی که در ساختمان‌های آن‌ها دخیل بودند، نیاز به نوع خاصی از سیمان داشتند و بهبود زیرساخت‌های عمومی (خیابان‌ها، سیستم‌های آب، گرمایش و غیره) مستلزم شاهکارهای بزرگ مهندسی بود.

2. نوآوری های معماری رومی

برخلاف سازه‌های یونانی، ساختمان‌های عمومی رومی جدا بودند. اتاق مجلس یک نیم دایره با صندلی در سطح مجلس بود و منحنی پیروزی یک نوآوری رومی بود. حمام‌های رومی، که به احتمال زیاد از ژیمناسیا یونانی اقتباس شده‌اند، در مقیاسی خارق‌العاده ساخته شده‌اند، سبک و دکوراسیون آن‌ها هم مجلل و هم دقیق است.

بسیاری از خانه‌های رومی متعلق به شهروندان ثروتمند بزرگ بودند و وسیله‌ای برای دور شدن از شرایط تنگ و عدم بهداشت شهرها بودند.

10 حقیقت شگفت انگیز در مورد معماری رومی

3. تکنیک های ساختمان سازی رومی

کار روی سنگ برای تکمیل یک پروژه به سنگ تراشان، صنعتگران، طراحان و سازندگان با استعداد نیاز داشت و نوآوری های رومی ها حتی از ساختمان سنگی یونانی ها به مهارت و حرفه ای بیشتر نیاز داشت. نمونه‌هایی از این نوآوری‌های جدید میله‌های درب و لایه‌های بلوک و کاشی برای پشت بام‌ها بودند.

صنعتگران اضافی مانند گچ بران و نقاشان برای تکمیل فضای داخلی ساختمان ها مورد نیاز بودند و هنرمندان برای ایجاد نقاشی های دیواری و کف های موزاییک به کار گرفته شدند. در روم باستان، نیاز به این مجموعه مهارت‌ها باعث ایجاد انجمن‌های صنفی کارگران شد.

سیمان مورد استفاده رومی ها ممکن است به سادگی از گل فشرده ساخته شده باشد، اما به احتمال زیاد از مخلوطی از خاک و سنگ ساخته شده است. زمانی که رومی ها متوجه شدند که قلوه سنگ را می توان با ریختن یک ملات سیال روی آن تقویت کرد، گام بعدی ساخت نوعی قاب چوبی بود که می توانست ملات را تا زمان جامد شدن نگه دارد.

ساختن بلوک‌ها از سیمان به جای بریدن آن‌ها از سنگ، به سازندگان رومی این امکان را می‌داد که به تدریج اشکال پیچیده‌تر و سازه‌های چشمگیرتری بسازند. اگرچه منحنی‌ها، طاق‌ها و قوس ها در سایر تمدن‌های باستانی مشترک بودند، اما تا زمانی که رومی‌ها سیمان را اختراع کردند ارزش معماری واقعی آن‌ها مشخص نشد.

4. معماری روم اولیه

معابد خدایان همیشه از اهمیت حیاتی برخوردار بوده اند و این پناهگاه ها در یونان و اتروریا شکوفا شده اند. اولین پناهگاه های رومی بیشتر بر اساس مدل های اتروسکی ساخته شدند. زیارتگاه اولیه مشتری در رم، کاپیتولیوم، که در اواخر قرن ششم قبل از میلاد ساخته شد، بدون شک به سبک اتروسکی، اما در مقیاسی شگفت‌انگیز کار شده بود. معابد رومی بعدی نیز حاوی جزئیات این زیارتگاه اولیه بودند: تأکید بر یک ورودی بزرگ و سکوی بزرگ برجسته با یک پله طولانی که به آن منتهی می شود.

10 حقیقت شگفت انگیز در مورد معماری رومی

5. شهرسازی رومی

در صورت امکان، شهرها و شهرهای رومی مبتنی بر سیستمی از خیابان‌ها بودند که در زوایای قائم به هم نزدیک می‌شدند - نوعی طراحی که برای اردوگاه‌های نظامی رومی نیز استفاده می‌شد. یک تقاطع مرکزی نقطه کانونی شهر بود که در آن اتاق های اجتماع، معابد اصلی، انجمن، حمام ها و ساختمان های اداری یافت می شد.

تامین آب شیرین برای شهرها از اهمیت بالایی برخوردار بود و راهبردهای مبتکرانه ای برای انتقال آب به شهرها مانند کانال رومی به کار گرفته شد.

نیاز به سازه های اختصاص داده شده به دین و احترام به خدایان منجر به مجموعه گسترده ای از پناهگاه ها و معابد شد و مقبره های مردگان نیز با دقت برنامه ریزی و در زیرساخت های شهری ادغام شدند.

6. خانه رومی

در تقریباً 200 سال جمهوری روم، از 200 قبل از میلاد تا 27 پس از میلاد، انواع بسیاری از ساختمان ها ایجاد شد. یکی از برجسته ترین آنها، و احتمالاً شناخته شده ترین بنا، خانه رومی بود.

نماهای خانه آراسته نبودند و معمولاً فقط شامل یک ورودی اولیه و احتمالاً چند پنجره بودند. پلان طبقات متقارن و منظم بود. این طرح اولیه بسته به ثروت، رتبه و موقعیت مالک می تواند پیچیده تر شود.

با توجه به وسعت خانواده و تعداد اقوام، خدمتکاران و بردگانی که در آنجا زندگی می کردند، می شد با شعبه ها و سازه ها، باغ ها و استخرهای جداگانه به خانه اضافه کرد. خانه های جمهوری روم، به عنوان مثال، ویلای پاپیروس در پمپئی از قرن اول، می تواند پر جزئیات و گران قیمت باشد.

در مقابل، در ساختمان‌های دیگری مانند ساختمان‌هایی که در اوستیا یافت می‌شوند، شواهد واضحی از ساختمان‌های آپارتمانی وجود دارد. این سازه‌های مربعی چهار یا پنج طبقه بودند و گواه این است که رومی‌ها تلاش می‌کردند مشکل اسکان جمعیت رو به رشد را در فضایی محدود حل کنند.

10 حقیقت شگفت انگیز در مورد معماری رومی

7. کانال های آب

با گسترش روم و بزرگ شدن شهرها، یکی از مهم ترین ملاحظات تامین آب شیرین بود. معلوم شد مهندسان رومی در ساختن مسیرهای آب سنگی که اغلب مایل‌ها طول دارند، مهارت خاصی داشتند که آب را از چشمه‌های بلند در تپه‌ها به شهرها می‌برد.

یک سیستم آبی که در حدود 20 و 16 قبل از میلاد ساخته شد، 31 مایل طول داشت. قنات ها برای عبور از رودخانه ها و دره ها سازه های برجسته ای بودند و به ارتفاع تقریبی 160 فوت ساخته شدند.

یکی از منابع باستانی اطلاعات در مورد آبراه های رومی، اثری از سکستوس جولیوس فرونتینوس، مهندس عمران برجسته رومی است که رساله ای در مورد تامین آب رم در قرن اول ارائه می دهد.

8. معابد

معابد رومی بر اساس مدل های اتروسکی ساخته شده اند و این را می توان در معبد فورتونا ویرلیس در تیبر در رم مشاهده کرد. ستون‌های کناره‌های حجره (تالار داخلی) بدون تکیه گاه نیستند، اما در عوض «قفل شده‌اند» - به نظر می‌رسد که از دیوار بیرون آمده‌اند و بخشی از آن هستند. این استفاده از ستون های متصل علامت تجاری است که در معابد رومی متعددی دیده می شود.

9. کلیساها و حمام ها

این ساختمان ها به عنوان مکان هایی برای تجمع مردم ایجاد شده اند. کلیساها فضاهای گسترده، باز و مشترکی برای اهداف اداری یا طراحی شده بودند تا به عنوان مکان ملاقات مورد استفاده قرار گیرند. حمام های رومی به همان اندازه سازه های پیچیده و نفس گیر بودند و در مقیاس وسیع ساخته شده بودند.

کلیسای ماکسنتیوس در رم که در قرن چهارم پس از میلاد ساخته شده است، نمونه کاملی از مقیاس و ماهیت چندوجهی ساختمان های جمعی رومی است. حمام های کاراکالا نشان می دهد که چگونه رومی ها از هیچ هزینه ای در ساختن فضاهای عمومی که برای نمایش قدرت و ثروت یک حاکم نیز استفاده می شد، دریغ نمی کردند. حمام های وسیع کاراکالا را می توان با بسیاری از سازه های مدرن امروزی مانند ایستگاه های قطار و کتابخانه ها مقایسه کرد.

10 حقیقت شگفت انگیز در مورد معماری رومی

10. تئاترها و میدان مسابقات

سالن رومی بر اساس مدل یونانی ساخته شد. اگرچه عرصه‌های یونان و روم از این جهت که مکان‌هایی برای نمایش‌های بزرگ و تماشاگران زیادی بودند، اساساً یکسان هستند، اما از یک جهت با هم تفاوت داشتند. عرصه های یونانی نیمه دایره ای بودند در حالی که آمفی تئاترهای رومی بیضی شکل بودند.

سالن نمایش در آسپندوس در آسیای صغیر (ترکیه کنونی) که در قرن دوم پس از میلاد ساخته شده است، نمونه بارز میدان رومی است. ساختمان اصلی بیش از 300 فوت عرض دارد و صحنه بیش از 20 فوت پایین است. تصور می شود که این سازه می تواند بیش از 7000 تماشاگر را در خود جای دهد.

این سازه‌های وسیع اهمیت تئاترها و عرصه‌ها را در زندگی رومی‌ها تأیید می‌کنند و از بسیاری جهات، آمفی‌تئاترهایی که برای مسابقات گلادیاتوری و سایر رویدادهای ورزشی استفاده می‌شد، به همان اندازه مهم بودند. این را می توان در کولوسئوم مشاهده کرد، که توسط امپراتور وسپاسیان شروع شد و توسط فرزندانش، تیتوس و دومیتیان، بین سال های 70 و 80 پس از میلاد به پایان رسید.

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید