امروز: جمعه, ۰۸ بهمن ۱۴۰۰ برابر با ۲۴ جمادى الآخر ۱۴۴۳ قمری و ۲۸ ژانویه ۲۰۲۲ میلادی
کد خبر: 278717
۲۶۴
۱
۰
نسخه چاپی

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

هند کشوری است با آداب و رسوم منحصر بفردی که در بخش های مختلف این کشور در جریان است. گاه برخی از این آداب و رسوم تعجب خواننده را بر می انگیزد. در ادامه برخی از آن ها را با هم مرور می کنیم.

1 - سادوهای آغوری بنارس

آغوریس هستند سادوهای متعلق به یک قبیله غیر متعارف که شیوا پرست هستند. در حالی که برخی معتقدند که آنها دارای قدرت الهی هستند و برخی دیگر فکر می کنند که آنها سادوهایی با جادوی سیاه هستند که می تواند به مردم آسیب برساند. اما بدون شک شخصیتی عرفانی دارند. بیایید به برخی از حقایق در مورد آغوریس نگاهی بیندازیم.

سادوهای آغوریس راهبان شگفت انگیزی هستند که از تمام دارایی های زمینی چشم پوشی می کنند تا به رهایی معنوی ابدی برسند. این شیوا سادوهای زاهد در مراسم پس از مرگ مانند مراقبه بر اجساد، آدمخواری، نگه داشتن جمجمه به عنوان یادآوری ناپایداری زندگی، و آغشتن بدن خود به خاکستر، که آخرین مراسمی است که بر روی بدن مادی انجام می شود، شرکت می کنند. یکی دیگر از مراسم حیاتی، فرو رفتن در گنگ قبل از طلوع خورشید است تا خود را از همه گناهان پاک کنند.

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

2- جنگجویان هولا موهالا پنجاب

موهالا کلمه ای است که معمولاً برای توصیف یک راهپیمایی شاد به کار می رود. و هولا موهالا در درجه اول به معنای شکلی از یک ستون ارتشی است که با طبل های جنگی، پرچمداران، و شکوه و نمایش بسیار همراه است.

هولا موهالا یک رویداد سه روزه است که معمولاً در ماه مارس رخ می دهد یک روز پس از جشنواره هولی و توسط گورو گوبیند سینگ، دهمین گورو آیین سیک، تأسیس شد. این جشن آغاز سال نو سیک ها است و در شهر کوچک آناندپور صاحب در پنجاب برگزار می شود و آن را به یک محیط کارناوال پرحاشیه تبدیل می کند.

اعتقاد بر این است که هدف اصلی از سازماندهی این جشنواره تقویت اساسی جامعه سیک ها با استفاده منصفانه از تمرینات نظامی و نبردهای ساختگی بوده است.

هولا موهالا واقعاً شجاعت مردان سیک را از طریق نبردهای ساختگی جنگجویان سیک به تصویر می کشد که آنها در طول تاریخ در میدان های جنگ به نمایش گذاشته اند.

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

3- آواز بودایی لاداخ

آواز بودایی لاداخ نوعی تلاوت یا افسون متون مقدس در یک بیت موسیقی است. وجریانا و ماهایانا دو مکتب مهم بودیسم در لاداخ هستند.

در سال 2012 شعار بودایی لاداخ به فهرست میراث فرهنگی ناملموس بشریت یونسکو اضافه شد. سنت آواز خواندن بودایی هر روز در صومعه ها و روستاهای لاداخ برگزار می شود. لاماهای بودایی (کشیشان) تعالیم و فلسفه خداوند بودا را برای رفاه معنوی و اخلاقی مؤمنان سرود می دهند و می خوانند. این آیین به صورت گروهی انجام می‌شود—راهبان لباس سنتی بر تن می‌کنند و از زنگ، طبل، سنج و شیپور استفاده می‌کنند.

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

4- رقص چاو اودیشا

سنت مهم دیگری از هند که در سال 2010 به فهرست میراث فرهنگی ناملموس بشریت یونسکو راه یافت، رقص کلاسیک چاو یا چائو است.

رقص چاو که به صورت چاو یا چائو نیز نوشته می شود، یک شکل رقص قبیله ای است که آمیزه ای از رقص با هنرهای رزمی است. چائو یا چاو یک فرم رقص محبوب در بخش شرقی هند است. رقص چاو در سه سبک اجرا می شود که نام آن برگرفته از مکانی است که در آن منشا یا تکامل یافته است.

داستان هایی که توسط رقص چاو به تصویر کشیده می شود، عموماً از حماسه های هندو، رامایانا و مهابهاراتا است. این فرم رقص عموماً در فصول بهار اجرا می شود و همه افراد با هر زمینه اجتماعی و اقتصادی را دور هم جمع می کند.

لباس‌هایی که در رقص‌های چاو می‌پوشند برای اشکال مختلف چاو متفاوت است، اما داستانی که در انواع رقص‌های چاو به تصویر کشیده می‌شود تقریباً یکسان است.

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

5- تیمیتی با نام سنت راه رفتن آتش در تامیل نادو

این جشنواره هر ساله در ماه های اکتبر و نوامبر به افتخار دراپاتی امان همسر پنج برادر پانداوا در مهابهاراتا برگزار می شود. این یک جشنواره بین المللی هندو است که در سایر نقاط جهان نیز جشن گرفته می شود. فیجی، سریلانکا، سنگاپور، مالزی، موریس و مناطقی با جمعیت زیاد جنوب هند نیز این جشنواره را به غیر از هند جشن می گیرند.

جشن ماه ها قبل از رویداد واقعی آغاز می شود. فداییان رژیم گیاهخواری سختگیرانه ای دارند و روزه می گیرند تا خود را از درون و بیرون پاک کنند. آنها همچنین در جلسات نماز بزرگ شرکت می کنند. این یک باور رایج است که فقط آن دسته از فداییانی که به پاکی الهه دروپادی هستند، می توانند بدون آسیب دیدگی روی آتش راه بروند.

گودال برای پیاده روی آتش یک شب قبل از تیمیتی آماده می شود. طول آن 2.7 متر است. یک گودال کوچک نیز در انتها آماده می شود. با شیر گاو پر شده بود.

در روز تیمیتی، این آیین از ساعت 4 صبح شروع می شود و تا قبل از ساعت 11 پایان می یابد. در طول مراسم، گودال همچنان می سوزد. کاهن اعظم معبد اولین کسی است که راه رفتن آتش را شروع می کند. او با کراکم روی سرش روی آتش راه می رود. این یک گلدان تزئین شده پر از آب مقدس است.

پس از او سایر شرکت کنندگان در آتش راه می روند. پاهای خود را در گودالی که در انتهای آن پر از شیر گاو است خنک می کنند. به این دلیل که در سنت هندو شیر گاو بسیار مقدس تلقی می شود. در پایان آتش در گودال با شیر و آب خاموش می شود.

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

6- جشنواره ای برای پرستش مارها: ناگ پانچامی

ناگ پانچامی یک جشنواره هندو است که به پرستش تصاویر خدایان مار و مارهای زنده اختصاص دارد.

ناگ یا کبرای هندی نه تنها در دین هندو، بلکه در آیین جین و بودیسم نیز مقدس شمرده می شود.

در حالی که مارها (به ویژه مارهای سمی) در بیشتر نقاط جهان ترس و وحشت دارند و به دلیل توانایی آنها در مقابله با نیش های کشنده از آنها دوری می شود، در هند و نپال یک جشنواره هندو وجود دارد که باعث می شود مردم مارها را با دیدی کاملا متفاوت ببینند. در طول جشنواره ناگ پانچامی، هندوها مارهای دنیای مارها را می پرستند. این جشنواره طبق تقویم سنتی هندو برگزار می شود و معمولاً در ماه های جولای یا آگوست برگزار می شود. در این جشن، هندوها برای رفاه و سعادت خانواده خود به خدای مار دعا می کنند.

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

7- جشنواره آمبوباچی ملا

آمبوباچی ملا هر ساله در شمال شرقی هند در گواهاتی، آسام جشن گرفته می شود. این جشنواره توانایی های فرزندآوری زنان را تجلیل می کند. هر ساله تعداد زیادی از مردم هند و خارج از کشور از آسام دیدن می کنند تا این مراسم در نوع خود را تجربه کنند.

آمبوباچی ملا، آمتی Ameti یا جشنواره باروری تانتریک یک جشنواره هندو است که هر ساله در فصل باران های موسمی برگزار می شود. در ماه آسامی آهار جشن گرفته می شد. طبق تقویم میلادی در اواسط ژوئن می افتد. معمولاً بین 21 ژوئن تا 25 ژوئن جشن گرفته می شد.

این یک جشنواره چهار روزه است که در آن معبد برای سه روز اول تعطیل است. در این روزها الهه چرخه قاعدگی سالانه خود را کامل می کند. در این ایام، زنان برای باروری خود دعا می کنند و توانایی های خود را در حمل فرزند در رحم جشن می گیرند. برخی محدودیت ها نیز وجود دارد. در این ایام پخت و پز، اقامه نماز و خواندن کتب مقدس ممنوع است.

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

8- لاتمار هولی از اوتار پرادش

هولی یکی از جشنواره های مهم در اوتار پرادش است. مردم فقط دوست دارند در این مدت رنگ‌ها را بپاشند، شیرینی بخورند، بنگ بنوشند و در اطراف برقصند.

لاتمار هولی چیست؟ در لاتمار هولی، زنان لت (عصا/چوب سنتی) را حمل می‌کنند و مردانی را که سعی می‌کنند رنگ‌ها را روی آن‌ها بگذارند، با بازیگوشی کتک می‌زنند. بسیاری از مردم گرد هم می آیند تا شاهد این رویداد باشند که چند روز قبل از روز واقعی هولی اتفاق می افتد. در اینجا زنان سعی می کنند مردان را با خواندن چند آهنگ محلی و به یاد آوردن رادا و کریشنا کتک بزنند!

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

9- جشنواره کوواگام - جشنواره تراجنسی ها در تامیل نادو

کوواگام یک جشنواره منحصر به فرد است که حول محور جامعه تراجنسیتی می چرخد. این یک جشنواره 18 روزه است که در روستای کوواگام برگزار می شود. این روستا در 25 کیلومتری ناحیه ویلوپورام تامیل نادو واقع شده است. این روزها در ماه چایترا (طبق تقویم هندو) یعنی در ماه مارس/آوریل است. «معبد کوثندآور» محلی است که این جشنواره عمدتاً در آن برگزار می شود.

خدای آراوان، از حماسه مهابهاراتا، یکی از عناصر اصلی این جشنواره است. او توسط همه تراجنسی هایی که در طول این جشنواره از کوواگام بازدید می کنند، پرستش می شود. داستان های اساطیری مختلف به اهمیت لرد آراوان در میان این جامعه خاص بازمی گردد.

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

10- رقص سانکیرتانا مانیپور

این جشنواره یک جشنواره سه روزه رقص و موسیقی است.

سانکیرتانا نوعی رقص و موسیقی آیینی در مانیپور است. فضای اجرا مربعی است که رو به شرق است و خود اجرا به صورت دایره ای اجرا می شود. این میراث فرهنگی منحصر به فرد مانیپور در سال 2013 در فهرست نمایندگی میراث فرهنگی ناملموس بشریت یونسکو به ثبت رسید.

رقص سانکیرتانا توسط اعضای جامعه وایشناوی مانیپور در مرکز یک معبد انجام می شود، جایی که اجراکنندگان زندگی و اعمال کریشنا را روایت می کنند. گاهی اوقات اجراها آنقدر شدید است که اشک تماشاگران را در می آورد. تنها هدف از این رقص و آیین موسیقایی گردآوری شیفتگان در یک مکان برای تجلیل از فضایل خدای خود است.

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

11- وزوان، غذاهای سلطنتی کشمیر

وزوان در بشقاب مسی/تالی به نام ترامی یا ترام سرو می شود. معمولاً 4 نفر این یک ترام را به اشتراک می گذارند. غذای وزوان به روشی بسیار خاص طبخ می شود. تهیه وزوان یک هنر است. وزوان توسط سرآشپز معروف به "وازا" تهیه می شود. امروزه در واقع در دسترس بودن وازا است که برنامه ازدواج عروسی کشمیری را تعیین می کند. وزوان در ظروف مسی که با نیکل اندود شده اند پخته می شود. غذای این ظروف روی هیزم پخته می شود. از بین سی و شش وعده غذایی، پانزده نوع گوشت در طول شب تحت راهنمایی سرآشپزی به نام واست وازا پخته می شود. غذای وزوان حاوی میوه های خشک زیادی است و در آن از ادویه های تازه خانگی استفاده می شود تا ادویه های موجود در بازار

12 آداب و رسوم و سنت منحصر به فرد در هند که خواندنی است

12- کومبه ملا

کومبه ملا بزرگترین جماعت زائران مذهبی در جهان است. در یک چرخه 12 ساله بین این چهار مقصد زیارتی در کنار رودخانه می چرخد: هریدوار، الله آباد، نشیک و اوجین. آخرین کومبه ملا در سال 2016 در اوجین برگزار شد و بعدی در سال 2022 در هریدوار برگزار خواهد شد.

فداییان اصلی ناگا سادوها هستند. سبک زندگی انفرادی و بسیار خشن آنها حول یک شیوه زندگی رهبانی می چرخد. اهمیت این جشنواره برای هندوها این است که گناهان خود را با استحمام در آب های مقدس پاک کنند.

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید