حقوق نیوز
Alfred Binet

زندگی نامه آلفرد بینه

آلفرد بینه در یازدهم ژوئیه ی 1857 در شهر نیس فرانسه متولد شد. پدر و پدربزرگش پزشک و مادرش نقاش بود. او تک فرزند خانواده بود و مورد توجه ویژه والدین خود قرار داشت و به نظر می رسید که باید از وضعیت خوبی برای رشد و نمو برخوردار باشد، ولی دست تقدیر چیز دیگری برایش رقم زده بود؛ زیرا پدرش و مادرش در همان دوران کودکی از هم جدا شدند و سرپرستی او به مادرش واگذار شد.

حقوق نیوز/ روانشناسی/ روانشناسان جهان

Alfred Binet

آلفرد بینه (Alfred Binet)

آلفرد به همراه مادرش تا پانزده سالگی در نیس بود، ولی بعد به پاریس نقل مکان کردند و او دوران دبیرستان خود را در این شهر معروف اروپا به پایان برد. بعد از اتمام تحصیلات متوسط، وارد دانشکده ی حقوق شد و در 1878 در این رشته فارغ التحصیل شد؛ ولی هرگز وارد بازار کار نشد، بلکه برحسب سنت خانوادگی به پزشکی روی آورد؛ ولی بعد از مدتی متوجه شد به این رشته نیز علاقه ی چندانی ندارد. بالاخره به علوم طبیعی روی آورد و دکترای خود را در رشته ی زیست شناسی گرفت.

بینه به خاطر ثروت خانوادگی که به او آرامش خاطر می داد، همه ی اوقات خود را به ارضای حس کنجکاوی و تمایلات علمی خود می گذارند؛ بنابراین بعد از مدتی به روانشناسی روی آورد و بدون دریافت دستمزد به کار با ژان مارتین شارکو در بیمارستان سالپتریه پرداخت. شارکو در زمینه ی هیپنوتیسم تحقیق می کرد. چندی نگذشت که بینه مدعی شد با حرکت دادن مغناطیس در نقاط مختلف بدن بیماری که هیپنوتیسم شده است می توان احساسات او را تغییر داد؛ اما چون پژوهشگران نتوانستند این ادعای او را با آزمایش به اثبات برسانند آن را رد کردند. بینه نیز وقتی که دیدخودش نیز نمی تواند چنین چیزی را به اثبات برساند از ادعای خود صرفه نظر کرده و در 1890 از کار در بیمارستان سالپتریه استعفا داد.

آلفرد بینه در 1884، در 27 سالگی با لور بالبیانی، دختر یکی از استادان خود، ازدواج کرد. ثمره ی این ازدواج دو دختر به نام های مادلین و آلیس بود. بینه که اکنون در آزمایشگاه روان شناسی تجربی دانشگاه سوربن مشغول به کار بود، به زودی شروع به مطالعه و تحقیق در مورد رشد عقلانی دخترانش کرد. آزمون هایی را که برای بررسی فعالیت های ذهنی کودکان خود ارائه داد شبیه همان آزمون هایی بودند که بعد ها پیاژه مطرح کرد. بینه علاوه بر این، در زمینه هایی همچون حافظه کودکان، ترس در کودکی، خلاقیت، تفکر منطقی، روانشناسی نابهنجاری در کودکان، جمجمه سنجی و خط شناسی به تحقیق و بررسی پرداخت. بنابراین، چندان بی جا نخواهد بود اگر او را پدر روانشناسی تجربی در فرانسه قلمداد کنیم.

آلفرد بینه در 1899، به عضویت انجمن آزاد برای مطالعات روانشناختی کودک درآمد و سال بعد به ریاست این انجمن برگزیده شد و در 1902 به همکاری با تئوفیل سیمون مشغول شد. سیمون در مؤسسه ی بزرگی روی کودکان عقب مانده ی ذهنی تحقیق می کرد. در 1903، بینه و سیمون به همراه عده ی دیگری از روانشناسان از سوی دولت فرانسه مأمور بررسی مشکلات کودکان مبتلا به عقب ماندگی در مدارس شدند. آن ها به زودی دریافتند که برای متمایز کردن کودکان عقب مانده ی ذهنی از کودکان طبیعی، به روش مناسبی احتیاج دارند. در آن زمان، آزمون های مختلف گالتون برای تشخیص عقب ماندگی ذهنی کودکان به کار می رفت و بینه متوجه شده بود این آزمون ها کارایی لازم را ندارند.

بالاخره بعد از تحقیقات بسیار موفق شدند در 1905 تعداد 30 آزمون بسازند که 3 تا از آن ها رشد حرکتی و 27 آزمون دیگر توانایی های شناختی کودکان را مورد ارزیابی قرار می دادند. بدین ترتیب، معلوم شد که کودکان برحسب هوش و قوای عقلی خود می توانند تعداد گوناگونی از این آزمون ها را حل کنند و کودکان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی تشخیص داده شوند.

بعد ها این آزمون ها مورد تجدید نظر قرار گرفتند و در 1911 آزمون هایی برای تعیین سطوح هوشی همه ی افراد ارائه شدند که میزان هوشیاری فرد را در ارتباط با سن او نشان می دادند. ویلیام استرن، روان شناس آلمانی، در همین سال اصطلاح «سن عقلی» را مطرح کرد. او معتقد بود اگر کودکی آزمون مربوط به افراد شش ساله را به طور کامل انجام دهد بنابراین سن عقلی او شش است. او همچنین اصطلاح «بهره هوشی» را مطرح کرد که عددی بود که از تقسیم سن عقلی بر سن زمانی (سن شناسنامه ای) حاصل می شود. 

البته بینه نمره بهره هوشی را زیاد قبول نداشت و معتقد بود هوش آدمی بسیار پیچیده تر از آن است که قدرت آن را بتوان با یک عدد نشان داد. اما علی رغم میل او امروزه این قیاس در سطح جهانی مورد استفاده قرار می گیرد.

آلفرد بینه علاوه بر فعالیت های علمی در زمینه ی جمجمه شناسی، فرنولوژی، هیپنوتیسم، آثار فلاسفه ی بزرگ انگلیسی را نیز مورد مطالعه قرار می داد و به تئاتر بسیار علاقه داشت، به طوری که دائم به تماشای تئاتر می رفت و میل شدیدی به بررسی شخصیت نمایش نامه نویس ها و کارگردان ها و هنرپیشه ها داشت و با همکاری آندره دلورد چندین نمایشنامه نوشت که برخی از آن ها در پاریس به روی صحنه رفتند.

بینه همچنین در مورد توانایی شطرنج بازان حرفه ای و کسانی که قدرت محاسبه ی ذهنی عملیات عددی داشتند کنجکاوی خاصی داشت و کتابی به نام روان شناسی محاسبه گر های عددی و شطرنج بازان حرفه ای به رشته ی تحریر درآورد. کتب دیگر او عبارت اند از: تحلیل تجربی هوش، سالنامه ی روان شناسی، مغناطیس حیوانی، راهنمای علمی در زمینه ی نحوه ی پذیرش کودکان عقب مانده، ایده های نو درباره ی کودکان.

آلفرد بینه در 1911 در 54 سالگی دار فانی را وداع گفت. نام او با مقیاس هوش همواره در یاد ها باقی می ماند.

منبع: مکاتب روان شناسی - حمیدرضا بلوچ



+ 0
مخالفم - 0
منبع: حقوق نیوز

 

سرخط خبرها: