حقوق نیوز
جراحی پلاستیک (Plastic surgery)

جراحی پلاستیک؛ ترمیمی و زیبایی(قسمت پایانی)

پوست سایی (dermabrasion) از روش های مورد استفاده برای زیبا سازی پوست است که در آن، سطح اپیدرم در لایه ی شاخی آن با استفاده از ساییدن برداشته می شود. از پوست سایی برای برداشتن لایه هایی از پوست که در اثر تابش آفتاب آسیب دیده اند و نیز برداشتن یا کم کردن اِسکار (بافت جوشگاهی) و لکه های تیره ی پوست استفاده می شود

جراحی پلاستیک؛ ترمیمی و زیبایی(قسمت پایانی)
 

پایگاه خبری حقوق نیوز

جراحی پلاستیک (Plastic surgery)

 جراحی پلاستیک چانه

جراحی پلاستیک چانه یا مِنتوپلاستی (mentoplasty) به منظور دوباره شکل دادن چانه، از طریق افزایش (تقویت) آن به وسیله ی ایمپلنت، و یا با کاهش آن انجام می شود.

در بسیاری از موارد، منتوپلاستی در هنگام جراحی پلاستیک بینی و با هدف برقراری تناسب صحیح بینی با صورت انجام می شود.

در افرادی که چانه ی فرو رفته ای دارند ولی قرار گرفتن دندان های آنها بر روی یکدیگر (اُکلوژن) طبیعی است می توان از ایمپلنت چانه استفاده کرد که معمولاً ماده ای آلوپلاست است (آلوپلاست مادهای غیرآلی و غیرفعال از جنس پلاستیک یا فلز است که برای کاشت در بافت انسانی یا جانوری مورد استفاده قرار می گیرد).

پس از ایجاد برش کوچکی در زیر چانه یا در داخل دهان، ایمپلنت در محل قرار داده می شود. بعضی از جراحان، برش پوستی را ترجیح می دهند چون با خطر عفونت کمتری همراه است.

جراحی افزایش چانه ممکن است با استفاده از پیوند استخوان خود بیمار یا استخوان فردی که فوت شده یا انتقال بافت چربی خود فرد یا پیوند بافت شخصی که فوت شده و یا با استفاده از کشت بافت و یا با قرار دادن ایمپلنت های سیلیکونی انجام شود.

ایمپلنت های سیلیکونی، توپر، انعطاف پذیر و خیلی با استقامت هستند و می توان آنها را به سادگی خارج کرد و به سرعت به وسیله ی بافت جوشگاهی احاطه و پوشانده می شوند.

از تزریق کلاژن، اسید هیالورونیک، خمیر هیدروکسی آپاتیت، سیلیکون، پلی متیل متاکریلات و بعضی ترکیبات دیگر نیز برای تقویت چانه، استفاده می شود.

روش دیگر افزایش چانه، sliding genioplasty نام دارد که در آن پس از ایجاد برش در داخل دهان یا در پوست چانه، قسمتی از استخوان فک پایین به وسیله ی اره ی استخوان برداشته می شود. سپس این قطعه ی استخوانی به طرف جلو آورده می شود و با پلیت ها و پیچ های فلزی در محل جدید ثابت می شود. در این عمل، احتمال آسیب دیدگی عصب بیشتر از احتمال آن در روش قرار دادن ایمپلنت آلوپلاست است.

عوارض احتمالی منتوپلاستی

- عفونت

- تجمع خون (هماتوم)

- جا به جا شدن ایمپلنت

- عدم تقارن و کرختی پوست ناحيه

جراحی پلاستیک گونه

جراحی پلاستیک گونه یا جراحی افزایش (تقویت) گونه به منظور اصلاح گونه های غیربرجسته و تبدیل شکل صورت به فرم بیضی تر یا قلب مانند و زیباسازی فرد انجام می شود. با این کار تعادل میان صورت، پیشانی، بینی و چانه برقرار خواهد شد. برآمده نبودن گونه های ظاهری باریک و لاغر به صورت فرد می دهد.

مسطح بودن گونه ممکن است مادرزادی یا فامیلی باشد و یا در اثر اصابت ضربه به گونه یا در نتیجه افزایش سن ایجاد شود.

افزایش گونه ممکن است همراه با عمل راینوپلاستی،face lift ، کاهش یا افزایش چانه انجام شود.

پس از ایجاد بی هوشی عمومی، با بی حسی موضعی همراه با آرام سازی از طریق تزریق وریدی آرام بخش، برشی در داخل دهان، در محل تقاطع لثه ی فک بالا و گونه داده می شود. سپس ایمپلنت، در زیر ضریع (پریوست) استخوان گونه و عضلات ناحیه قرار داده می شود. محل برش با بخیه های قابل جذب دوخته می شود و نوار پشتیبان صورت به عنوان پانسمان در محل قرار داده می شود. این نوار باید به مدت ۵ شبانه روز به طور دایم و از آن پس به مدت ۳-۲ هفته تا حد ممکن در محل باقی بماند.

انجام ورزش های سنگین به مدت ۶ هفته بعد از عمل ممنوع است.

پس از خوردن غذا یا شیر باید تا ۵ روز پس از جراحی، دهان با محلول دهان شویه ضد باکتری شسته شود.

عوارض احتمالی پلاستیک گونه

- درد

- کبودی (که گاهی تا ۲ هفته طول می کشد)

- گاهی عفونت خفیف و به ندرت عفونت جدی در محل برش

- مقداری کاهش حس در لب بالا، کنار بینی و گونه که ممکن است تا ۶ هفته طول بکشد

- جابه جا شدن ایمپلنت (که باعث عدم تقارن گونه ها می شود).

بلند کردن (بالا بردن) ابرو و پیشانی

عمل جراحی بلند کردن (بالا بردن) یا چروک زدایی ابرو (brow lift) یا عرض پیشانی (forehead lift) به منظور کاهش چروک های پیشانی یا بالای پُلِ بینی و کاهش چین های عمودی بین دو ابرو که به اصطلاح «اخم» نامیده می شود و بالا بردن پیشانی و ابروهای پایین افتاده صورت می گیرد.

عمل جراحی بلند کردن ابرو و پیشانی معمولاً همراه با جراحی پلاستیک پلک، face lift  و روش های صاف کردن پوست انجام می شود.

پس از دادن بی هوشی عمومی و یا آرام سازی با استفاده از تزریق وریدی داروی آرام بخش، برش های کوچکی در داخل خط رستنگاه مو ایجاد می شود.

عمل بلند کردن ابرو و پیشانی گاهی با استفاده از آندوسکوپ (وسیله ی جراحی ویدیویی) و ابزارهای خاصی که در برش های ایجاد شده در داخل خط مو قرار داده می شوند صورت می گیرد. با این کار، بافت و عضله ی زیر پوست در محل خود، حفظ یا تغییر داده می شوند و یا برداشته می شوند و در نتیجه، چروک های قابل مشاهده و خطوط اخم ناحیه ی پیشانی اصلاح خواهند شد.

بالا بردن ابرو یا پیشانی ممکن است با یا بدون استفاده از آندوسکوپ، از محل برش های ایجاد شده در ناحیه ی گیجگاه و در داخل پوست سر انجام شود.

روش دیگر عبارت است از روش تاجی (coronal) که در آن، برش پوست سر، از یک گوش تا گوش دیگر، در داخل موها (در محلی که معمولاً تاج یا تِل سر قرار می گیرد) ایجاد می شود و پوست پیشانی در این ناحیه بالا کشیده می شود. سپس پوست اضافی برداشته و محل برش ها با نخ قابل برداشت یا قابل جذب، چسب های مخصوص یا گیره جراحی بسته می شود.

نتایج عمل به تدریج حاصل می شوند و تورم و کبودی پس از مدتی برطرف خواهند شد.

جراحی پلاستیک؛ ترمیمی و زیبایی(قسمت پایانی)
 

عوارض احتمالی بلند کردن (بالا بردن) ابرو و پیشانی

- ایجاد اسکار (بافت جوشگاهی)

- خونریزی و تجمع خون (هماتوم)

- عفونت

- التيام کافی محل برش

- خطرات ناشی از بی هوشی

- تشکیل لخته ی خون

- ریزش مو در حل برش ها (که قابل برگشت است)

- بالا رفتن خط رستنگاه مو

- آسیب عصب صورتی همراه با ضعف یا فلج عضلات صورت

- عدم تقارن صورت؛ برداشته شدن بیش از حد پوست

- کرختی یا خارش شدید پوست؛ تغییرات حس پوست

- تحریک یا خشکی چشم؛ اختلالات پلک؛ تجمع مایع

- درد (که ممکن است پایدار باشد)

- بی نظمی پوست

- تغییر رنگ و تورم پوست

- ضرورت یافتن جراحی دوباره.

التيام اولیه برش ها معمولاً پس از ۵ تا ۱۰ روز صورت می گیرد و در این هنگام باید بخیه ها یا گیره ها برداشته شوند و از همین زمان، فرد می تواند به کار و فعالیت طبیعی خود باز گردد.

کبودی های موجود را می توان با استفاده از مواد آرایشی پوشاند.

التيام محل برش ها و تورم ایجاد شده تا چند هفته پس از عمل طول می کشد. برش و بازگشت به بهبود کامل به چند ماه زمان نیاز دارد.

تزریق مواد پرکننده (فیلر)

یکی از روش های مورد استفاده برای از بین بردن چروک ها یا اسکارهای فرو رفته پوست (که معمولاً در ناحیه ی صورت دیده می شوند) و چروک های اطراف چشم، دهان، گونه ها، خط فک، پیشانی، پل بینی، خطوط خنده و اخم، تزریق مواد پرکننده (filler) در زیر پوست است. تزریق این مواد، موجب بالا آمدن و پف کردن موقت مزبور می شود.

از جمله مواد پرکننده ی تزریقی می توان ترکیبات زیر را نام برد:

کلاژن انسانی ساخته شده در آزمایشگاه؛ اسید هیالورونیک؛ کلاژن گاوی؛ کلاژن انسانی تهیه شده از بافت انسانی؛ سلول های چربی بدن خود فرد؛ پلیمر مصنوعی قابل تجزیه ی زیست شناختی (بیولوژیک): هیدروکسی

آپاتیت کلسیم؛ سم باکتری عامل بیماری بوتولیسم (که، با نام تجارتی Botox برای فلج کردن موقت عضلات ناحیه ی پیشانی و صورت برای برطرف کردن چروک های این نواحی تزریق می شود ¬ به مبحث C)؛ Restylane دانه های پلاستیکی میکروسکوپی و کلاژن گاوی (کلاژن پس از مدتی از بین می رود ولی دانه های پلاستیکی باقی می مانند).

عوارض احتمالی تزریق مواد پرکننده (فیلر)

- عفونت

- خونریزی یا کبودی

- واکنش آلرژیک (مثل ایجاد بثورات یا دانه های پوستی، کهیر، تورم یا بروز علایم شبه آنفلونزا)

- برجسته شدن سطح پوست به دنبال درمان.

 صاف کردن پوست با لیزر

صاف کردن پوست با استفاده از لیزر (laser skin resurfacing) یکی از جدیدترین روش های ضد پیری پوست است که موجب از بین رفتن خطوط ظریف یا چروک های پوستی، اِسکارها (بافت های جوشگاهی) و لکه های پررنگ پوست نواحی اطراف چشم و دهان می شود و می توان از آن برای نواحی بزرگ پوست نیز استفاده کرد.

امروزه استفاده از لیزر به دلیل عدم ایجاد ناراحتی، خونریزی و کبودی و حصول نتایج بهتر از سایر روش ها، بسیار متداول شده است.

امروزه برای برطرف کردن اِسکارهای باقی مانده از جوش صورت (آکنه) از نسل سوم ترکیب لیزری بسیار موثر Erbium/YAG-Co2 استفاده می شود که فاقد عوارض لیزرهای قدیمی تر است. علاوه بر این در حال حاضر از لیزر جدید Fraxel برای درمان اِسکار آکنه، لکه های قهوه ای رنگ پیری، خطوط ظریف پوست و منافذ بزرگ پوستی استفاده می شود.

لیزر درمانی پوست را می توان در مطب، مرکز جراحی سرپایی با بیمارستان انجام داد.

معمولاً پس از تزریق بی حسی موضعی در موارد سطحی تر و یا دادن بی هوشی عمومی در موارد درمان لایه های عمقی تر پوست، اشعه ی لیزر بر روی نواحی ضروری پوست حرکت داده می شود. لیزر به لایه های خارجی تر پوست نفوذ می کند و هنگامی که لایه ی مزبور باز باشد، التیام به منظور بازسازی پوست آغاز می شود. این کار ممکن است در دو یا چند جلسه انجام شود و بعد از آن می توان به نواحی عمیق تر نفوذ کرد ولی معمولاً یک جلسه برای این کار کافی است.

ممکن است تورم خفيف و احساس ناراحتی ایجاد شود که با کمپرس یخ و داروهای تجویز شده برطرف می شود. ممکن است ظاهر قرمز رنگ و دَلَمه ی پوست به مدت۱۰ روز یا بیشتر ادامه یابد.

عوارض صاف کردن پوست با لیزر نادر هستند. این عوارض عبارتند از: تغییر رنگ پوست، سوزش یا اِسکار (بافت جوشگاهی) پوست، فعال شدن ویروس ها یا عفونت های نهفته.

نکته

صاف کردن پوست به وسیله ی لیزر و تعیین مناسب ترین نوع لیزر در هر مورد تنها باید به وسیله ی پزشکان متخصص مجرب در این زمینه انجام شود. در غیر این صورت احتمال موفقیت، کاهش و میزان بروز عوارض، افزایش می یابد.

ایمپلنت عضلات سینه ی آقایان

امروزه افزایش و کاهش حجم پستان و عضلات سینه ای آقایان به طور فزاینده انجام می شود.

با قرار دادن ایمپلنت سینه ای در موارد ضعیف بودن مادرزادی عضلات این ناحیه یا نقایص یا فقدان مادرزادی آنها و یا نقایص ناشی از تصادفات می توان اشکال مزبور را برطرف کردن و ظاهری متناسب و متقارن در سینه ایجاد نمود.

پس از بی هوشی عمومی و ایجاد برش کوچکی در ناحیه ی زیر بغل؛ ایمپلنت با استفاده از آندوسکوپ وارد می شود. در بعضی موارد، روش های بدون استفاده از آندوسکوپ ترجیح دارند.

ایمپلنت ها در زیر عضله ی سینه ای قرار داده می شوند و سپس محل برش بخیه زده می شود. معمولاً جراحی یک تا دو ساعت طول می کشد و پس از آن بیمار می تواند به منزل برود. بهبود کامل حدود ۶ هفته طول می کشد و اکثر بیماران قادر خواهند بود پس از یک ماه به کار و فعالیت عادی خود باز گردند.

جراحی پلاستیک؛ ترمیمی و زیبایی(قسمت پایانی)
 

عوارض احتمالی ایمپلنت عضلات سینه ی آقایان

- خونریزی

- کبودی و تجمع خون در زیر پوست

- عفونت

- جابه جا شدن ایمپلنت.

رشته های تخصصی فرعی جراحی پلاستیک

جراحی پلاستیک، رشته ای گسترده است و شاخه های فرعی زیادی دارد که تعدادی از آنها عبارتند از:

- جراحی جمجمه و صورت (جراحی کرانیوفاشیال) که به دو گروه بزرگسالان و کودکان تقسیم می شود.

- جراحی دست (که در درمان آسیب های حاد و بیماری های مزمن دست و مچ دست، اصلاح ناهنجاری های مادرزادی دست و اشکلات اعصاب محیطی مورد استفاده قرار می گیرد و بخش مهمی از جراحی پلاستیک را تشکیل می دهد).

- جراحی میکروسکوپی (microsurgery) که برای بازسازی بافت های از بین رفته از طریق انتقال قطعه ای از بافت و اتصال دوبارهی رگهای خونی مورد استفاده قرار می گیرد و از جمله شاخه های فرعی آن می توان از بازسازی پستان، بازسازی سر و گردن (از جمله در ضربه های بافت نرم گردن، صورت و سر) و جراحی شبکه ی بازویی نام برد.

- جراحی سوختگی

- جراحی پلاستیک کودکان (شامل جراحی های مخصوص درمان لب شکری و شکاف کام)

- جراحی پلاستیک ترمیمی و زیبایی

- جراحی انتخابی ضایعات صورت (مثل لیپوم یا تومور خوش خیم بافت چربی؛ و خال های خوش خیم)

توضیحاتی درباره ی چند روش مورد استفاده در جراحی زیبایی

یکی از ترکیباتی که امروزه بسیار در جراحی زیبایی مورد استفاده قرار می گیرد، آمپول بوتاکس Botox است.

بوتاکس نام تجارتی دارویی است که از سم نوع A تولید شده به وسیله ی باکتری کلوستریدیوم بوتولینوم (عامل بیماری کشنده ی بوتولیسم که نوعی مسمومیت غذایی است) تهیه می شود.

بوتاکس با فلج کردن موقت یا ضعیف نمودن بعضی از عضلات صورت موجب برطرف شدن چروک های پوست می شود. استفاده از این دارو در واقع، نوعی به کارگیری روش تزریق مواد پرکننده (فیلر) است که قبلاً در مبحثn به آن اشاره شد. اثر دارو معمولاً پس از حدود ۴ تا ۵ ماه از بین می رود.

تزریق بوتاکس موجب از بین رفتن چروک های بین چشم ها (خط اخم)، خطوط پیشانی، چین و چروک های گوشه ی چشم (موسوم crow's feet)، خطوط کنار بینی، خطوط لبخند (چروک های بین گوشه ی لب و پایین گونه)، خطوط روی لب های افراد سیگاری و چروک های گردن می شود. تزریق بوتاکس ۱۰ تا ۱۵ دقیقه طول می کشد. آثار قابل مشاهده ی تزریق بوتاکس پس از مع روز ظاهر و بعد از ۱۰-۷ روز تکمیل می شوند. پس از آنکه چروک ها دوباره شروع به ظاهر شدن کردند (پس از 4 تا ۵ ماه) می توان از تزریق مجدد بوتاکس استفاده کرد.

مطالعات نشان داده اند که با تزریق مکرر بوتاکس ممکن است اثر آن برای مدت طولانی تری باقی بماند.

عوارض احتمالی بوتاکس

- کبودی در محل تزریق

- احساس سوزش مانند گزش حشره در محل تزریق

- علایم شبیه آنفلوانزا

- سردرد و ناراحتی معده

تزریق در ناحیه ی صورت ممکن است به ندرت موجب افتادگی پلک ها شود.

اخيراً نوع موضعی سم باکتری کلوستریدیوم بوتولینوم نیز ساخته شده که عوارض چندانی ندارد و با نام های تجارتی مختلف از جمله بوتولیز (Botoliz) در دسترس قرار گرفته است.

توجه!

تزریق بوتاکس در زنان حامله یا شیرده ممنوع است.

- یکی دیگر از روش هایی که امروزه بسیار مورد توجه قرار رفته است، افزایش حجم لب با استفاده از تزریق مواد پرکننده (فیلر) است که علاوه بر زیبایی، موجب تعادل بیشتر ظاهر صورت می شود.

معمولاً تزریق دارو (که از نوع پرکننده های دِرمی است) در سطح داخلی لب بالا و پایین صورت می گیرد.

مقدار داروی تزریق شده بسیار کم است و تزریق با سوزن بسیار ظریف انجام می شود. تزریق معمولاً حدود ۳۰ دقیقه طول می کشد و اثر آن فوری است و ۹-۶ ماه باقی می ماند.

عوارض احتمالی عبارتند از: قرمزی خفیف محل تزریق (که معمولاً پس از چند ساعت برطرف می شود)؛ تورم بلافاصله بعد از تزریق (که حداکثر ۴۸ ساعت طول می کشد)؛ گاهی کبودی (که ۷-۵ روز باقی می ماند).

پوست برداری (پوست کندن) شیمیایی (chemical peel) که به آن chemexfoliation یا derma- peeling هم گفته می شود، عبارت است از کاهش جوش صورت (آکنه)، فرو رفتگی های پوستی ناشی از جوش های قدیمی یا آبله و بافت های جوشگاهی (اسکار) های دیگر، چروک های پوست، لکه های پوستی ناشی از پیری و تغییر رنگ های حاصل از تابش نور آفتاب، و کک و مک.

پوست برداری شیمیایی را می توان در نواحی صورت، گردن یا دست مورد استفاده قرار داد. برای پوست برداری شیمیایی معمولاً از مالیدن موادی مانند فنول (اسید کربولیک)؛ اسید تری کلرواستیک (TCA)؛ آلفا هیدروکسی اسیدها (AHAS) (مثل اسید گلیکولیک و اسید لاکتیک): یا اسید سالیسیلیک (BHA) استفاده می شود که همگی موادی سوزاننده هستند.

فنول ماده ای سوزانده است که موجب سوختگی و پوسته ریزی لایه های سطحی اپیدرم می شود و در نتیجه، چروک ها از بین می رود. فنول پر قدرت ترین محلول شیمیایی است و پوست برداری عمیقی را سبب می شود. پوست برداری شیمیایی ممکن است برای درمان ضایعات پیش سرطانی پوست نیز به کار رود.

نکته

تمام مواد مورد استفاده در پوست برداری شیمیایی ممکن است عوارضی ایجاد کنند و باید پوست برداری تا حد امکان به وسیله ی جراح پلاستیک انجام شود.

پوست برداری با AHA می تواند باعث سوزش، قرمزی، درد، تحریک و ایجاد دَلَمه بر روی پوست شود.

افرادی که با TCA پوست برداری می شوند باید تا چند ماه در معرض نور آفتاب کند تا از لایه های جدید پوستشان محافظت به عمل آید. فنول گاهی موجب روشن تر شدن رنگ پوست نواحی تحت درمان می شود. فنول عمدتاً در ناحیه ی صورت به کار می رود و مالیدن آن به گردن یا سایر نقاط بدن ممکن است موجب بروز اِسکار (بافت جوشگاهی) شود. TCA نیز ممکن است موجب تغییر رنگ پوست شود که البته شدت آن کمتر از تغییر رنگ ناشی از فنول است. در پوست برداری عمیق ممکن است به منظور پیشگیری از ایجاد عفونت پوستی، آنتی بیوتیک تجویز شود.

پوست سایی (dermabrasion) از روش های مورد استفاده برای زیبا سازی پوست است که در آن، سطح اپیدرم در لایه ی شاخی آن با استفاده از ساییدن برداشته می شود. از پوست سایی برای برداشتن لایه هایی از پوست که در اثر تابش آفتاب آسیب دیده اند و نیز برداشتن یا کم کردن اِسکار (بافت جوشگاهی) و لکه های تیره ی پوست استفاده می شود.

پوست سایی بسیار دردناک است و معمولاً باید تحت بی هوشی عمومی یا بی حسی شدید انجام شود. پس از پوست سازی، قرمزی شدید ایجاد می شود و چند ماه طول می کشد تا پوست دوباره رشد کند و ترمیم یابد. پوست سایی برای درمان اِسکارهایی که از سطح پوست برآمده شده اند مفید است. سابقاً پوست سایی با نوعی سمباده ی الکتریکی کوچک استریل انجام می شد ولی در دهه ی گذشته برای این کار، لیزر Erbium/YAG Co2 مورد استفاده قرار گرفت که کنترل آن ساده تر و با خونریزی کمتری همراه است.

روش جدیدتر، microdermabrasion یا power peel است که در آن از سمباده نرم تری استفاده می شود که از کریستال های ظریفی تشکیل شده که بر روی پوست اسپری می شوند و برای برطرف ساختن اختلالات سطحی پوست مانند خطوط ظریف، لکه های قهوه، سکارهای خفیف ناشی از آکنه و لکه های پوستی حاصل از زایش سن به کار می روند.

بیشتر بخوانید:

جراحی پلاستیک؛ ترمیمی و زیبایی(قسمتهای دیگر)

منبع: جراحی پلاستیک(ترمیمی و زیبایی) - دکتر علیرضا منجمی

پایگاه خبری حقوق نیوز- سلامت و بهداشت



 



+ 0
مخالفم - 0
منبع: حقوق نیوز
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: