حقوق نیوز
آزمایش های تشخیصی

شرح ساده آزمایش های تشخیصی (قسمت 3)

اسکن استخوان روشی تشخیصی برای ارزیابی ناهنجاری های استخوان ها و مفاصل است که در آن پس از تزریق یک ماده رادیواکتیو به داخل سیاهرگ، تصویر توزيع ماده ی مزبور در سیستم اسکلتی به منظور تشخیص برخی از بیماری ها مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد

حقوق نیوز/ سلامت و بهداشت/ دانستنیهای پزشکی

 شرح ساده آزمایش های تشخیصی (قسمت 3)

 آزمایش های تشخیصی

مکش و بیوپسی مغز استخوانBone marrow Aspiration and Bioropsy

معرفی: مکش (aspiration) مغز استخوان که به آن نمونه برداری (sampling) از مغز استخوان هم گفته می شود عبارت است از برداشتن ماده نرم، اسفنجی و مایع پوشاننده ی سطح داخلی اکثر استخوان ها از طریق ایجاد فشار منفی و بیوپسی (biopsy) مغز استخوان (یا بیوپسی سوزنی) به برداشتن قطعه ی کوچکی از مغز استخوان با استفاده از سوزن مخصوص گفته می شود.

علل انجام آزمایش: تعیین دقیق علت غیرطبیعی بودن نتایج آزمایش خون، تأیید تشخیص یا کنترل وضعیت کم خونی شدید یا سایر بی نظمی های خونی، ارزیابی ناهنجاری های ذخیره سازی آهن به وسیله ی خون و تشخیص عفونت ها انجام می شود. بیوپسی مغز استخوان به منظور تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی، تشخیص بعضی از سرطان های خون و تعیین مرحله ی آن ها، تشخیص کم خونی و سایر اختلالات خونی، تعیین علت تب های بدون توجیه، تشخیص فیبروز مغز استخوان یا میلوم (توموری که از سلول های طبیعی مغز استخوان تشکیل می شود)، و نیز در مواردی که مکش مغز استخوان برای به دست آوردن نمونه ی مناسب با شکست روبه رو شده است. مکش مغز استخوان و بیوپسی مغز استخوان همچنین برای تعیین میزان تأثیر شیمی درمانی و سایر اقدامات درمانی طبی به کار می روند.

نیاز به ناشتا بودن: - (مگر در موارد استثنایی که استفاده از بیهوشی عمومی ضرورت داشته باشد)

روش کار: برای مکش مغز استخوان، پس از ضدعفونی و بی حس کردن پوست محل آزمایش و دادن آرام بخش ملایم به بیمار، سوزن مخصوص به زیر پوست فرو برده و چرخانده می شود تا از قشر استخوان عبور کند.

معمولاً از استخوان لگن (ستيغ خاصرهای پشتی این استخوان) یا از استخوان جناغ سینه و به ندرت از یک استخوان دراز (مانند استخوان درشت نی ساق پا نمونه برداری می شود). حداقل به مقدار یک قاشق چای خوری از مغز استخوان، به وسیله سرنگ کشیده می شود. نمونه های تهیه شده بر روی لام و در ظروف شیشه ای مخصوص ریخته و به آزمایشگاه ارسال می شوند. بیوپسی مغز استخوان را می توان بلافاصله قبل یا بعد از مکش مغز استخوان انجام داد. برای این کار از یک سوزن قطور مخصوص برای سوراخ کردن قسمتی از مغز استخوان استفاده می شود تا قطعه کوچکی از مغز استخوان (به طول حدود ۱ سانتی متر) جدا و خارج شود. سپس محل آزمایش پانسمان می شود و بر محل ورود سوزن فشار وارد می شود تا خونریزی بند بیاید. هر یک از دو آزمایش فوق حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول می کشد. بیوپسی و مکش مغز استخوان را می توان به طور سرپایی و یا با بستری در بیمارستان انجام داد.

عوارض احتمالی: خونریزی و احساس ناراحتی در محل آزمایش؛ عفونت و تجمع خون (هماتوم)؛ در موارد نادر سوراخ شدن قلب یا یک رگ خونی بزرگ در زمان انجام آزمایش در ناحیه ی جناغ سینه به خونریزی شدید می انجامد.

اقدامات مراقبتی: در صورت وجود درد شدید در ۲۴ ساعت بعد از آزمایش و یا هنگام وجود خونریزی مقاوم، یا تب بیش از38/3 درجه سانتی گراد و یا در صورت وجود چرک و التهاب و سایر علایم عفونت باید به پزشک مراجعه شود.

یافته های طبیعی: وجود سلول های طبیعی مغز استخوان (سلول های زرد رنگ چربی، بافت همبندی و سلول های قرمز خون ساز مغز استخوان)

یافته های غیرطبیعی:

1. کشت مغز استخوان ممکن است عامل عفونت زا را مشخص کند

2. کمبود آهن کمبود ویتامین B12

3. میلوفیبروز

4. لنفوم ها

5. لوسمی ها

6. بیماری هوجکین

7. ازدیاد حساسیت

8. تب روماتیسمی

9. ایدز

10. پرکاری مغز استخوان به دلیل خونریزی حاد

11. سایر موارد

اسکن استخوان Bone scan

معرفی: اسکن استخوان روشی تشخیصی برای ارزیابی ناهنجاری های استخوان ها و مفاصل است که در آن پس از تزریق یک ماده رادیواکتیو به داخل سیاهرگ، تصویر توزيع ماده ی مزبور در سیستم اسکلتی به منظور تشخیص برخی از بیماری ها مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

علت انجام آزمایش: اغلب برای تشخیص دست اندازی (متاستاز) سرطان های سایر نقاط بدن به استخوان ها و تعیین چگونگی تأثیر درمان متاستاز مزبور؛ تشخیص تومور اولیه یا ضایعات خوش خیم استخوان؛ تشخیص عفونت استخوان (استئومیلیت) در چند روز یا چند هفته قبل از تشخیص آن با اشعه ، تشخیص تغییرات زودرس مفصلی و پایش پیشرفت بیماری و تأثیرات درمانی آن ها، تشخیص علت دردهای بدون توجيه استخوانی؛ تشخیص بروز عفونت در مفاصل مصنوعی یا شل شدگی آن ها؛ تشخیص ناهنجاری های ناشی از تغییر گردش خون استخوان

نیاز به ناشتا بودن: -

روش کار: بیمار در حالت خوابیده یا نشسته قرار می گیرد و ماده ی رادیواکتیو مخصوص (معمولاً تكنسيوم ۹۹) در سیاهرگ بازوی بیمار تزریق می شود. پس از ۳ تا ۴ ساعت، ماده ی مزبور در سیستم اسکلتی تجمع می یابد. طی این مدت بیمار باید چند لیوان آب بنوشد و مقداری راه برود و قبل از شروع اسکن، مثانه ی خود را خالی نماید زیرا باقی ماندن ماده رادیواکتیو می تواند بخش هایی از استخوان لگن را مخفی کند. اسکنر رادیونوکلئید که به آن دوربین گاما یا دوربین سینتیلاسیون (scintillation) هم گفته می شود در برابر قسمت مورد آزمایش قرار می گیرد.

دوربین، میز آزمایش یا هر دو ممکن است در طول آزمایش تغییر مکان دهند. در اسکن تمام استخوان های بدن، از سر تا پای بیمار در مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه تصویربرداری می شود. ممکن است از نوع خاصی از اسکن استخوان، موسوم به SPECT (single photon Emission Computed Tomography) علاوه بر اسکن معمولی استخوان برای قسمت های خاصی از بدن (مانند لگن، کمر یا فک) استفاده شود که این روش به ۳۰ تا ۴۵ دقیقه زمان اضافی نیاز دارد و در آن، دوربین به طور کامل به دور منطقه مورد آزمایش می چرخد یا از دوربین های متعدد برای تهیه تصاویر مقطعی استفاده می شود و با این کار می توان محل دقیق ناهنجاری را تعیین کرد.

عوارض احتمالی: کمی احساس ناراحتی به دنبال تزریق ماده ی رادیواکتیو. (مجموع دوز اشعه ی جذب شده به وسیله ی استخوان اغلب ناچیز و کمتر از مقدار اشعه ی دریافت شده در رادیوگرافی معمولی است. اسکنر رادیو نوکلئید از خود پرتویی ساطع نمی کند).

اقدامات مراقبتی: هنگام انجام آزمایش بیمار باید جواهرات با سایر اجسام فلزی را از خود دور کند. پس از آزمایش مصرف مقدار زیاد مایعات به منظور دفع ماده ی رادیواکتیو ضرورت دارد. ماده ی رادیواکتیو پس از ۲۴ ساعت تقریباً به طور کامل دفع می شود و برای اطرافیان بیمار بی خطر است.

یافته های طبیعی: نمای طبیعی اسکن بر حسب سن بیمار متفاوت است. به طور کلی برداشت ماده ی رادیونوکلئید در تمام استخوان ها با غلظت یکسان صورت می گیرد.

یافته های غیرطبیعی :

1. غلظت بالای ماده ی رادیونوکلئید در مناطق افزایش فعالیت استخوان دیده می شود. این مناطق روشن تر به نظر می رسند و «نقاط داغ» (hot spots) نامیده می شوند. مناطق مزبور ممکن است نشان دهندهی شکستگی، تومور، عفونت یا سایر فرایندهای موثر بر استخوان سازی جدید باشند.

2. مناطق دارای تراکم کمتر جذب ماده رادیونوکلئید، «نقاط سرد» (cold spots) نامیده می شوند که ممکن است در اثر جریان خون ضعیف آن قسمت از استخوان یا تخریب استخوانی ناشی از تومور ایجاد شده باشند.

 شرح ساده آزمایش های تشخیصی (قسمت 3)

برونکوسکوپی Bronchoscopy

معرفی: برونکوسکوپی، نوعی آندوسکوپی است که از طریق آن درخت تراکئوبرونکیال (مجاری نای و برونش ها) با استفاده از برونکوسکوپ سخت و استاندارد فلزی یا برنکوسکوپ فیبر اپتیک انعطاف پذیر باریک تر مورد معاینه قرار می گیرد. از برونکوسکوپی همچنین برای مکش، به دست آوردن نمونه (بیوپسی) و مایع یا خلط برای آزمایش، بیرون آوردن اجسام خارجی و تشخیص اختلالاتی مانند اتلکتازی (روی هم خوابیدن ریه)، انسداد برونش، آبسه ی ریه و خارج کردن لوله قرار داده شده در تراشه (نای) استفاده می شود.

برونکوسکوپ لوله ای خمیده است که در آن رشته هایی قرار گرفته اند که نور را به قسمت پایین لوله هدایت می کنند تا تصویر بزرگی را از برونش ها ارائه دهد.

علل انجام آزمایش: بررسی مستقیم درخت تراکئوبرونکیال از نظر اختلالاتی مانند التهاب، انسداد، تومور؛ بیوپسی ضایعات؛ مکش خلط قسمت های تحتانی دستگاه تنفسی به منظور انجام کشت و حساسیت آنتی بیوتیکی و بررسی سلول شناسی؛ مکش ترشحات باقی مانده در راه های هوایی بیمار مبتلا به انسداد راه های مزبور و نیز اتلکتازی (روی هم خوابیدن ریه) به دنبال جراحی خارج کردن اجسام خارجی برونش؛ کنترل خونریزی برونش؛ براکی تراپی (نوعی درمان از طریق پرتوتابی آندوبرونکیال به وسیله سیم ایریدیوم وارد شده به وسیله برونکوسکوپ به داخل برونش)؛ لیزر درمانی تسکینی برای انسداد برونش در اثر تومورها؛ شستشوی برونش (bronchial washing) یعنی جمع آوری ترشحات ریه و برونش ها با استفاده از شستشوی راه های هوایی به وسیله نرمال سالین از طریق برونکوسکوپ و آزمایش ترشحات مزبور

نیاز به ناشتا بودن: + (از ۴ تا ۸ ساعت قبل از آزمایش)

روش کار: بیمار در وضعیت خوابیده به پشت یا نشسته قرارمی گیرد و لوله ی برونکوسکوپ از راه بینی و دهان به حلق و از آنجا به حنجره و گلوت هدایت می شود. قبل از وارد کردن لوله، قسمتی از حلق که بین کام نرم و لبه ی فوقانی اپیگلوت قرار دارد (اوروفارنکس؛ oropharynx) و بخشی از حلق که در بالای کام نرم واقع است (نازوفارنکسnasopharynx ) به وسیله ی اسپری لیدوکایین بی حس می شود. پس از رد شدن لوله از حنجره و گلوت، مقدار بیشتری اسپری لیدوکایین به منظور جلوگیری از رفلکس سرفه به داخل نای پاشیده می شود. لوله به داخل درخت برونکیال برده می شود و از نای، برونش ها و شاخه های اول و دوم برونشیول ها عبور می کند.

چنانچه نسبت به وجود ضایعه پاتولوژیک شک وجود داشته باشد، نمونه بیوپسی و شستشوی برونشی جمع آوری می شود. در صورت استفاده از برونکوسکوپ سخت (rigid)، این کار باید در اتاق عمل او با بیهوشی عمومی یا از طریق استفاده از آرام بخش قوی صورت بگیرد. برونکوسکوپی حدود ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول می کشد.

عوارض احتمالی: تب؛ کاهش اکسیژن خون، اسپاسم حنجره یا برونش، پنوموتوراکس (ورود هوا به فضای جنب)، خونریزی(پس از انجام بیوپسی)

اقدامات مراقبتی: رعایت بهداشت دهان؛ دور کردن دندان مصنوعی، عینک یا لنز تماسی در هنگام انجام آزمایش؛ غرغره با آب نمک یا دهان شویه به منظور کاهش گلودرد ناشی از عبور لوله برونکوسکوپ؛ اطلاع دادن فوری به پزشک در صورت بروز اسپاسم برونش یا حنجره یا بروز تب بالا و پایدار

یافته طبیعی: وجود وضعیت طبیعی در حنجره، تراشه (نای)، برونشیول ها و آلوئول ها

یافته های غیرطبیعی:

1. التهاب خونریزی

2. تنگی مجاری هوایی عفونت

3. سل آبسه

4. سرطان جسم خارجی

آزمایش کالریک Caloric test

معرفی: در آزمایش کالریک، مجرای گوش به طور متناوب به وسیله ی هوا با آب گرم و هوا با آب سرد شسته می شود. تماس مجرای گوش با هوا یا آب گرم موجب بروز نیستاگموس چرخی به سمت همان گوش و تماس آن با هوا یا آب سرد سبب ایجاد نیستاگموس چرخشی به سمت گوش مقابل می شود. در صورت طبیعی بودن قسمت دهلیزی گوش، تماس با گرما یا سرما، نیستاگموسی با شدت تقریباً مساوی ایجاد می کند ولی در صورت وجود اختلال و بیماری در قسمت مزبور، مقدار نیستاگموس ایجادشده، کمتر از شدت آن در گوش سالم است.

نیستاگموس (Nystagmus) عبارت است از حرکات سریع و غیرارادی کرمی چشم به صورت افقی، عمودی، چرخشی یا مختلط. در صورت وجود بیماری در سیستم دهلیزی گوش، نیستاگموس ایجاد شده در اثر انجام آزمایش کالریک، کمتر از نیستاگموس گوش سالم است.

علل انجام آزمایش: تشخیص اختلالات سیستم دهلیزی گوش از اختلالات ساقه ی مغز یا مخچه؛ تشخیص یا رد نوروم آکوستیک؛ سرگیجه وضعیتی خوش خیم، التهاب لابیرنت (لابیرنتیت)، بیماری منیر؛ تشخیص گیجی یا سرگیجه حقیقی، تشخیص ضایعات لابیرنت یا اختلال در عصب زوج ۸ (مثلا در اثر فشار تومور) (در این موارد، نیستاگموس ایجاد نمی شود)؛ تشخیص بعضی از کم خونی ها؛ تشخیص کاهش شنوایی ناشی از مصرف بعضی از آنتی بیوتیک ها یا داروهای دیگر.

نیاز به ناشتا بودن: - (بیمار باید قبل از آزمایش از مصرف غذاهای جامد اجتناب کند تا احتمال استفراغ ناشی از آزمایش کمتر شود.) همچنین باید از ۲۴ ساعت قبل از خوردن الکل، قهوه، داروهای ضد حساسیت و آرام بخش خودداری شود.

روش کار: پس از معاینه و تمیز کردن کانال گوش، ابتدا شستشوی گوش مشکوک به اختلال، با آب سرد انجام می شود. سپس همین گوش با آب گرم شستشو می شود. از قبل، الکترودهایی در اطراف گوش قرار داده شده اند که حرکات را به کامپیوتر منتقل می کنند و کامپیوتر، نتایج را ضبط می کند. معمولاً از آب ۴۴ درجه سانتی گراد (یا گرمتر) و آب ۳۰ درجه سانتی گراد (یا سردتر) برای این آزمایش استفاده می شود. در صورت عدم بروز واکنش در هنگام استفاده از آب سرد، می توان گوش را با آب یخ شستشو داد. چنانچه علامتی ظاهر نشد باید کار را قطع کرد و ۵ دقیقه بعد در گوش طرف مقابل تکرار نمود. این آزمایش حدود ۱۵ دقیقه طول می کشد.

عوارض احتمالی: تشدید آسیب قبلی صماخ در اثر فشار آب؛ ایجاد عفونت گوش در صورت سوراخ بودن پرده ی گوش (این آزمایش نباید در بیمارانی که پرده گوششان پاره است انجام شود).

اقدامات مراقبتی: ۳۰ تا ۶۰ دقیقه استراحت در بستر، پس از انجام آزمایش به منظور فروکش کردن تهوع و استفراغ

یافته های طبیعی: حرکات سریع چشم (نیستاگموس) از یک طرف به طرف دیگر، به دنبال شستشوی گوش با آب سرد یا گرم (این حرکات باید در هر دو طرف مشابه باشند)

یافته های غیرطبیعی:

1. اختلالات مادرزادی

2. ضربه

3. سرخچه

4. اختلالات رگ های خونی همراه با خونریزی

5. وجود لخته های خون

6. تصلب شرایین رگ های رساننده ی خون به گوش

7. کلستئاتوم (توده ی کیست مانندی که به وسیله اپی تلیوم مطبق پر از مواد زاید پوشیده شده و معمولاً در گوش میانی ایجاد می شود)

8. تومورهای گوش

9. بعضی از مسمومیت ها

10. آسیب اعصاب گوش در اثر مصرف بعضی آنتی بیوتیک ها و داروهای دیگر

 شرح ساده آزمایش های تشخیصی (قسمت 3)

کاتتریزاسیون قلبی Cardiac catheterization

معرفی: کاتتریزاسیون قلبی، روشی تشخیصی است که در آن، کاتتری از طریق برش ایجاد شده بر روی یک سیاهرگ بزرگ (معمولاً سرخرگ یا سیاهرگ بازو یا سرخرگ یا سیاهرگ رانی) وارد جریان خون می شود تا به قلب برسد. کاتتر قلبی، نوعی لوله ی توخالی، قابل انعطاف، ظریف و طویل است که از آن برای تعیین فشار خون و سرعت عبور خون از رگ ها و بطن های قلب و تشخیص آناتومی غیرطبیعی آن ها استفاده می شود. کاتتریزاسیون، تحت هدایت اشعه X انجام می شود.

علل انجام آزمایش: ارزیابی علت درد قفسه ی سینه به ویژه در افراد دارای تست استرس (تست ورزش) مثبت، بررسی آثار ناشی از بیماری های دریچه ای قلب؛ بررسی برون ده قلب؛ تشخیص آمبولی ریوی (از طریق کاتتریزاسیون قلب راست)؛ تشخیص تعیین محل و میزان شدت بیماری های ناشی از تصلب شرایین و انسداد عروق کرونر؛ بررسی شدت نقایص مادرزادی و اکتسابی دریچه ای یا دیوارهای قلب؛ تشخیص باز بودن مادرزادی مجرای شریانی (PDA)؛ ارزیابی میزان موفقیت جراحی قلب یا آنژیوپلاستی به وسیله بالون؛ ارزیابی انفارکتوس قلبی؛ گشاد کردن سرخرگ های کرونر تنگ (آنژیوپلاستی) به منظور قرار دادن استنت های شریان کرونر یا انجام آترکتومی (برداشتن پلاک تصلب شرایین) به وسیله ی لیزر، و کنترل عملکرد دریچه های قلب.

نیاز به ناشتا بودن: + (از ۴ تا ۸ ساعت قبل)

روش کار: پس از تزریق آرام بخش ملایم، بیمار به پشت بر روی تخت می خوابد. یک سوزن وارد سیاهرگ بازوی بیمار می شود تا از این طریق، داروهای لازم تزریق شوند. الکترودهایی به قفسه ی سینه بیمار نصب می شوند که وظیفه ی گرفتن نوار قلبی را برعهده دارند. قبل از داخل کردن کاتتر به سرخرگ یا سیاهرگ بازو یا ران، محل برش با تزریق دارو، بی حس می شود. هنگام عبور كاتتر از رگ ممکن است احساس سوزش یا فشار موجود باشد. پس از رسیدن کانتر به سیستم سرخرگ کرونر، یک ماده حاجب رنگی تزریق می شود که در نتیجه، می توان ناهنجاری های قلب را تشخیص داد.

طی این مدت ممکن است احساس گرما و گرگرفتگی یا تهوع زودگذر بروز کند. سرفه یا تنفس عمیق به رفع این ناراحتی ها کمک می کند. در صورت بروز درد قفسه ی سینه می توان از راه وریدی ایجاد شده، دارو تزریق کرد. تجویز نیتروگلیسیرین نیز موجب اتساع عروق قلب می شود. پس از پایان آزمایش (که حدود ۲ تا ۳ ساعت طول می کشد)، پزشک، کاتتر را خارج می کند و برش پوست را با بخیه یا چسب مخصوص می بندد. در آنژیوگرافی، تصویری از قلب و سرخرگ های کرونر پس از تزریق ماده حاجب در سیاهرگ ها و سرخرگ ها ایجاد می شود.

عوارض احتمالی: بی نظمی در ضربان قلب (آریتمی)، تامپوناد قلبی (ایجاد فشار در پریکارد قلب در اثر تجمع مایع بیش از حد)؛ به ندرت، انفارکتوس قلبی یا سکته مغزی در اثر ایجاد لخته یا پاره شدن پلاک تصلب شرایین یک یا چند سرخرگ کرونر یا مغزی. خطر کاتتریزاسیون قلبی در افراد بالای ۶۰ سال، افراد مبتلا به نارسایی قلبی شدید یا بیماری دریچه ای قلب افزایش می یابد.

عوارض دیگر عبارتند از سوراخ شدن عضله ی قلب و عفونت محل کاتتریزاسیون

اقدامات مراقبتی: پایش دقیق بیمار، پس از انجام آزمایش حداقل به مدت ۲۴ ساعت؛ بیمار باید حداقل ۸ ساعت پس از آزمایش در بستر استراحت کند. چنان چه کاتتریزاسیون از سیاهرگ یا سرخرگ رانی انجام شده است باید پای بیمار ۴ تا ۶ ساعت در حالت صاف (و نه خمیده) نگه داشته شود و اگر كاتتریزاسیون، از سیاهرگ یا سرخرگ بازویی انجام شده، بازوی بیمار نباید حداقل ۳ ساعت خم شود.

کبودی ناحیه ی کاتتریزاسیون به تدریج طی ۲ هفته محو می شود. خونریزی از محل کاتتریزاسیون، در ۲۴ ساعت اول طبیعی است. در صورت ناگهانی بودن خونریزی، بیمار باید با گاز یا دستمال تمیز به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه محل زخم را فشار دهد. هر نوع نشانه ی دال بر بی حسی، گزگز، درد یا فقدان عملکرد در اندام باید گزارش شود.

یافته های طبیعی :

1. طبیعی بودن اندازه یا شکل حفره های قلب

2. طبیعی بودن حرکت یا ضخامت دیواره قلب و مسیر عبور خون و حرکت دریچه های قلب صاف و منظم بودن جداره سرخرگ های کرونر در رادیوگرافی نشانه ی طبیعی بودن آن ها است

3. طبیعی بودن فشار داخل بطن ها و دهلیزها و عروق قلب

یافته های غیرطبیعی:

1. تنگی یا انسداد سرخرگ کرونر (تنگی بیش از ۷۰٪ اهمیت دارد و لزوم انجام آنژیوپلاستی یا جراحی قلب را نشان می دهد)

2. اختلال در حرکت دیواره ی قلب (ناشی از بیماری سرخرگ کرونر، آنوریسم، بزرگ شدگی قلب، یا اختلال مادرزادی قلب)

3. وجود اختلاف در فشار بالا و پایین دریچه ی قلب (ناشی از بیماری دریچه ای قلب)

4. وجود نقایص دیواره بین دو بطن

5. افزایش فشار سرخرگ ریوی

6. آمبولی ریه

7. تومور داخل قلبی

8. سایر موارد

راهنمای پزشکی خانواده/شرح ساده آزمایش های تشخیصی برای همه- تألیف و ترجمه: دکتر علیرضا منجمی



+ 0
مخالفم - 0
منبع: حقوق نیوز

 

نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: