امروز: دوشنبه, ۱۴ آذر ۱۴۰۱ برابر با ۱۰ جمادى الأول ۱۴۴۴ قمری و ۰۵ دسامبر ۲۰۲۲ میلادی
کد خبر: 280606
۲۹۱
۱
۰
نسخه چاپی

اروپا می تواند در برابر تهدیدات انرژی روسیه مقاومت کند

اروپا می تواند در برابر تهدیدات انرژی روسیه مقاومت کند

اروپا می تواند در برابر تهدیدات انرژی روسیه مقاومت کند اما باید فوراً برخی گام‌های ضروری – و در مواقعی از نظر سیاسی پرخطر – برای تأمین منابع جایگزین بردارد.

از زمان جنگ جهانی دوم، تهدید امنیت انرژی جهانی به اندازه امروز شدید نبوده است.

تهاجم وحشیانه روسیه به اوکراین و متعاقب آن جنگ ژئواکونومیک بین کرملین و غرب، بازارهای جهانی گاز را در مقیاسی بی سابقه در تاریخ اخیر مختل کرد. استفاده کرملین از قدرت خود بر بازارهای انرژی به عنوان اهرم - و تلاش اروپا برای کنار گذاشتن گاز طبیعی روسیه و جلوگیری از کمبود شدید در زمستان - باعث افزایش قیمت و تغییر مسیر جریان در سراسر جهان شده است.

هیچ کس بی تأثیر نمی ماند، حتی آنهایی که فکر می کردند برای هر اتفاقی آماده شده اند. به عنوان مثال، پاکستان که چندین قرارداد بلندمدت واردات گاز طبیعی را برای افزایش امنیت انرژی خود در سال‌های اخیر منعقد کرده بود، شاهد بوده است که شرکای آن قراردادها را برای ارسال گاز خود به مشتریان جدیدی که پیشنهاد پرداخت بیشتر را دارند، شکسته‌اند. خزانه کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه در حال تخلیه شدن است.

در همین حال، کرملین از بحران انرژی جهانی که ایجاد کرده برای حفظ اقتصاد خود در برابر تحریم های شدید بین المللی استفاده می کند. علاوه بر این، وابستگی اروپا به گاز طبیعی روسیه برای شکستن مقاومت غرب در برابر جاه‌طلبی‌هایش در اوکراین را به سلاح تبدیل می‌کند.

در اوایل این هفته، مسکو تلاش کرد فشار خود را بر اروپا بیشتر کند و گفت که قصد دارد عرضه گاز از طریق خط لوله نورد استریم 1 به آلمان را تا 20 درصد کاهش دهد. در پاسخ، وزرای انرژی اتحادیه اروپا به سرعت توافقی را برای اعضای این اتحادیه برای کاهش مصرف گاز تا 15 درصد در زمستان امسال اعلام کردند.

این تلاشی از سوی اروپا برای نشان دادن این بود که تسلیم فشار روسیه نمی شود و اوکراین را رها نمی کند تا ذخایر گاز خود را پر کند. با این حال، چنین کاهش تقاضایی ناشی از مناقشه به این معنی است که یک رکود احتمالی در حال حاضر کاملاً تضمین شده است.

به دنبال آخرین کاهش گازپروم، تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند که اتحادیه اروپا نمی‌تواند به هدف خود برای تکمیل ظرفیت ذخیره‌سازی گاز تا 80 درصد تا زمستان برسد. اکنون که اروپا به صراحت اعلام کرده است که در نهایت – و شاید با تأخیر – آماده است تا به هر قیمتی نیاز خود به گاز روسیه را کاهش دهد، کرملین تمام تلاش خود را برای تحمیل حداکثر درد به اروپا در کوتاه مدت انجام خواهد داد. در حالی که وابستگی باقی می ماند.

یک نظرسنجی اخیر در آلمان نشان داد که در حال حاضر، 58 درصد از مردم از تحریم‌ها علیه روسیه با وجود تأثیرات منفی احتمالی برای آلمان حمایت می‌کنند. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در تلاش است تا این تعداد را کاهش دهد - تا جایی که برای رهبران آلمان غیرقابل دفاع می‌شود که سیاست‌هایی برای حمایت از اوکراین و کمک به غرب برای پیروزی در رویارویی با روسیه داشته باشند. کاهش حمایت عمومی از رژیم تحریم ها در مواجهه با مشکلات اقتصادی، خطری به همان اندازه برای سایر دولت های اروپایی است.

رهبران اروپا اکنون با وظیفه مهمی روبرو هستند که به طور همزمان به صنایع خود کمک کنند تا با کاهش عرضه انرژی به بقای خود ادامه دهند، از تلاش های جنگی اوکراین حمایت کنند و حمایت عمومی از رژیم تحریم ها را در بحبوحه بحران هزینه های زندگی که عمدتاً توسط روسیه ساخته شده است و به نظر می رسد واقعی نیست.

انرژی شاید مهم‌ترین جبهه در نبرد ژئواکونومیکی بین روسیه و غرب باشد و بنابراین اروپا باید ابتدا دست خود را در آنجا تقویت کند.

پس از حرکت برای پرداختن به سمت تقاضای معادله، اکنون باید به سمت مشکل عرضه رسیدگی کند تا بتواند اقتصاد خود را تا حد ممکن تقویت کند و حمایت عمومی از کیف و رژیم تحریم ها علیه روسیه را حفظ کند.

برخی گام‌های آشکار برای حل سریع مشکل عرضه وجود دارد که دولت‌های اروپایی می‌توانند اما به دلیل ترس از واکنش‌های داخلی تمایلی به انجام آن نداشته‌اند.

به عنوان مثال، هلند می تواند با افزایش تولید در میدان گازی گرونینگن، میلیاردها متر مکعب گاز طبیعی اضافی را در سراسر اروپا پمپ کند. با این حال، به طرز شگفت‌انگیزی، همچنان در حال برنامه‌ریزی برای خاموش کردن کل عملیات در سال آینده به دلیل خطر زمین‌لرزه‌های جزئی در مناطق اطراف و برخی مخالفت‌های محیط‌بانان است.

آلمان همچنین می تواند ظرفیت آینده خود را برای تامین انرژی صرفاً با افزایش طول عمر نیروگاه های هسته ای خود که قرار است در پایان سال آفلاین شوند، افزایش دهد. ائتلاف دولتی گفت که اکنون در حال بررسی این گزینه است، اما سبزها - از جمله آنالنا بائربوک، وزیر امور خارجه - به مقاومت در برابر این اقدام ادامه می دهند.

موضع حزب در مورد این موضوع تا حدودی قابل درک است - هر چه باشد، حزب سبز آلمان تا حد زیادی برخاسته از جنبش ضد هسته ای آلمان در دوران جنگ سرد بود. با این وجود، با جلوگیری از یک راه حل نسبتاً ساده و کم خطر برای یک مشکل اساسی که ملت با آن مواجه است، خطر شکست در آزمون شریک مسئول دولت در زمان جنگ، کمتر از یک سال پس از بهترین نتیجه انتخاباتی خود را دارد.

کشورهای اروپایی علاوه بر افزایش ظرفیت تولید خود به هر وسیله ممکن، باید روی ایجاد مشارکت های جدید با تامین کنندگان خارج از منطقه خود نیز کار کنند. بحران جهانی گاز و اثرات آن به هیچ وجه محدود به اروپا نیست. بنابراین ضروری است که اروپا به دنبال گرد هم آوردن جامعه بین المللی برای هماهنگی عرضه جهانی باشد.

زمانی که جهان آخرین بار با چنین بحران بزرگ انرژی مواجه شد، متفقین کنترل قابل توجهی بر ذخایر نفت جهان داشتند. بریتیش پترولیوم و پیشینیان آن و اجداد بزرگان انرژی مدرن ایالات متحده، بیشتر نفت خاورمیانه را در سپیده دم جنگ جهانی دوم کنترل می کردند. بریتانیا وزارت جنگ نفت و هیئت نفت را تأسیس کرد - که همه شرکت‌های انرژی متحد، از جمله شرکت‌های آمریکایی را حتی قبل از اینکه پرل هاربر مستقیماً آمریکا را وارد درگیری کند، گرد هم آورد تا تامین‌های لازم برای جنگ را هماهنگ کند.

امروزه، مالکیت منابع انرژی جهانی بسیار متنوع تر شده است. و در حالی که ایالات متحده متعهد شده است که از نقش خود به عنوان صادرکننده گاز طبیعی مایع (LNG) برای حمایت از اروپا استفاده کند، آتش سوزی در ماه ژوئن در کارخانه مایع سازی گل سرسبد آن در فری پورت، تگزاس شاهد کاهش 17 درصدی ظرفیت صادرات بود. بنابراین رسیدگی به کمبود گاز جهانی مستلزم گرد هم آمدن بازیگران کلیدی دولتی و خصوصی از سراسر جهان برای تدوین استراتژی برای زمستان امسال است.

فرصت ها از دست رفته است. در اجلاس اخیر G7 در ژوئن هیچ توافق مهمی در مورد تولید گاز حاصل نشد و بعید است که نشست سران گروه 20 در نوامبر امسال پیشرفت بزرگی را به همراه داشته باشد زیرا روسیه همچنان عضو آن است.

رهبران اروپایی باید مجامع دیگری را برای دستیابی به این دستور کار پیدا کنند. کنفرانس آینده Gastech در میلان در آغاز سپتامبر ممکن است یک مجمع باشد، زیرا بسیاری از مدیران عامل صنعت و وزرای انرژی از سراسر جهان را گرد هم می آورد. نشست سران مجمع عمومی سازمان ملل هفته آینده در نیویورک آغاز می شود و اگر مقدمات از هم اکنون آغاز شود، می تواند فرصت دیگری برای دیپلماسی انرژی باشد.

اما زمان برای اروپا و جهان در حال سپری شدن است تا خود را از سلاح‌سازی پوتین در عرضه گاز مصون بدارند. بهترین زمان برای شروع به وضوح گذشته است، اما بهترین زمان بعدی اکنون است.

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید