افرادی که به دیگران توهین می کنند، چرا این کار را انجام می دهند؟

برخی می گویند ما در دوران انتقاد و بی ارزشی و توهین های بی دلیل زندگی می کنیم. مطمئناً به نظر می رسد که شبکه های اجتماعی بستر مناسبی برای این نوع رفتارهای توهین آمیز هستند. در واقع، اگرچه این درست است که افرادی که به دیگران توهین می کنند همیشه وجود داشته و خواهند داشت، به نظر می رسد که در سال های اخیر، حتی بیشتر هم شده اند. آیا دلیلی برای این وجود دارد؟

برخی از کارشناسان خاطرنشان می کنند که این فرهنگ رو به رشد توهین آمیز توسط رئیس جمهور سابق ایالات متحده، دونالد ترامپ آغاز شده است. ناگهان دیدیم که یک رهبر بزرگ جهان علناً توهین می کند و به دیگران القاب ناخوشایند می دهد. او این کار را در مصاحبه ها، کنفرانس های مطبوعاتی و به ویژه در توییتر انجام داد. در واقع، آزادی بیان به طور ناگهانی با احترام به تمامیت دیگران برخورد کرد. این موضوع بحثی را برانگیخت که امروز همچنان باز است.

روانشناسی اکنون علاقه زیادی به درک آنچه در پشت آزار کلامی نهفته است نشان می دهد. زیرا، فراموش نکنیم، توهین تیری نیست که به هوا پرتاب شود و روی زمین بیفتد. توهین از نظر روانی صدمه می زند، تحقیر می کند، تمسخر می کند و بسیاری از پیشداوری ها و کلیشه ها را تقویت می کند.

افرادی که به دیگران توهین می کنند: چرا این کار را می کنند؟

توهین ها آناتومی منحصر به فرد خود را دارند. هر کشور، فرهنگ و حتی منطقه خاص خود را دارد. کسانی هستند که به دنبال وارد کردن حداکثر آسیب هستند. با این حال، آنچه مشهود است این است که همه آنها صدمه دیده اند. کودکان آنها را در مدرسه دریافت می کنند (گاهی اوقات حتی در خانه) و مردم در محل کار و همچنین گاهی اوقات در روابط از آنها رنج می برند.

چیز جالب دیگری در اینجا وجود دارد. این واقعیت است که تا همین چندی پیش، توهین تا حد زیادی به زندگی خصوصی محدود می شد. با این حال، امروزه بیشتر و بیشتر آنها را در رسانه ها، تلویزیون و بالاتر از همه در شبکه های اجتماعی می بینیم. یک دلیل واضح برای این مثال اخیر وجود دارد. این واقعیت که هرکس از طریق رسانه عمومی توهین می کند مخاطب می خواهد.

بسیاری از ما آن را در پلتفرم های رسانه ای مانند توییتر دیده ایم. افرادی که توهین می کنند هزاران پیرو پشت سر خود دارند که از موقعیت خود دفاع می کنند و همچنین قربانی را بیشتر تحقیر می کنند. بسیار تعجب آور است که این توهین ها در فضای مجازی پخش شوند و فضایی را ایجاد کنند که در آن تمام اصول اخلاقی کمرنگ شود.

با این حال، چه چیزی الهام بخش این شخصیت ها است؟ این افراد واقعاً چه شکلی هستند که به توهین به عنوان یک شکل عادی ارتباط متوسل می شوند؟

توهین به عنوان یک شکل ارثی ارتباط

کسانی هستند که صرفاً به دلیل شرایط اجتماعی و الگوهای رفتاری موروثی از توهین استفاده می کنند. در واقع، کسانی که در محیط‌هایی بزرگ شده‌اند که در آن انتقاد، تحقیر و کاهش ارزش عادی بود.

دیر یا زود در زندگی همان چیزی را که قبلا در زندگی با آن مواجه شده بودند تکرار می کنند. در واقع، با این نوع ارتباط، آنها در واقع تمام ناامیدی و دردهایی را که در دوران کودکی خود به دلیل همین رفتار انباشته بودند، از بین می‌برند.

علاوه بر این، بسیاری از این افراد از توهین به عنوان روشی مرسوم برای عملکرد در هر محیطی استفاده می کنند.

ارتباط خشونت آمیز، نوعی قدرت

دانشگاه باث (انگلیس) تحقیقی را انجام داد که به ما نشان می‌دهد افرادی که مکرراً توهین می‌کنند تمایل دارند محیط‌های سازمانی را مستعمره کنند. در واقع، ارتباط خشونت آمیز به دنبال داشتن موقعیت و نوعی قدرت بر دیگران است.

به هر حال، این همان چیزی است که بسیاری از این چهره ها به دنبال آن هستند: ایجاد سلسله مراتبی که در آن بتوانند از طریق انتقاد، تحقیر، توهین های استتار شده و غیره بالاتر از بقیه قرار گیرند.

توهین به مردم، خودشیفتگی بزرگ

افرادی که از تأثیر رفتارشان بر دیگران بی خبرند، خودشیفتگان بزرگ یا خودشیفته ناخودآگاه هستند. آنها باید در هر شرایطی خود را تعالی بخشند. برای این کار از استثمار و توهین به دیگران ابایی ندارند. این افراد مغرور، حسود، پرخاشگر هستند و وقتی متوجه می شوند ارزش یا موقعیت آنها زیر سوال رفته است، سریع حمله می کنند.

در میان افرادی که توهین می کنند، خودشیفتگان بزرگ متداول ترین افراد هستند. آنها معمولاً دو نوع توهین بسیار خاص را انتخاب می کنند، آنهایی که به بی فایده بودن اشاره می کنند و آنهایی که به حماقت مربوط می شوند. بنابراین، آنها از این منابع توهین آمیز برای انتقاد از افرادی استفاده می کنند که آنها را ساده لوح یا فاقد عقل یا احمق و ناتوان می دانند.

سندرم تورت و کوپرولالیا

اگرچه ممکن است باور (و درک) دشوار باشد، اما افرادی هستند که توهین می کنند و در واقع نمی خواهند این کار را انجام دهند. در واقع آنها نمی توانند خود را کنترل کنند و دچار یک رفتار اجباری و غیرارادی با اعلام الفاظ ناپسند، توهین و عبارات نامناسب اجتماعی می شوند.

کوپرولالیا یکی از ویژگی های سندرم تورت است. این اختلالی است که با حرکات تکراری و غیرمنتظره، صداهای عجیب و غریب و گاهی اوقات ارتباط خشن مشخص می شود. این وضعیت عصبی و روانپزشکی بسیار پیچیده و همچنین برای فرد مبتلا ناتوان کننده است.

همانطور که می بینید، پشت آزار کلامی طیف وسیعی از شخصیت ها، ویژگی ها و شخصیت های مختلف نهفته است. زندگی در جامعه ای که در آن توهین به طور گسترده تحمل شده است، به ویژه در رسانه های اجتماعی، آسان نیست. به خصوص زمانی که راه های بسیار دیگری برای برقراری ارتباط بدون توسل به توهین وجود دارد.

با این حال، اجازه دهید واضح بگوییم، کسانی که از توهین استفاده می کنند، چیزهای زیادی در مورد خودشان فاش می کنند. آنها عموماً عدم تحمل، ناامیدی کودکانه، فقدان رفتار و همدلی و حتی هوش مشکوک خود را نشان می دهند.