پرکاری تیروئید (تیروئید پرکار) چیست؟
پرکاری تیروئید (تیروئید پرکار) زمانی رخ می دهد که غده تیروئید شما بیش از حد هورمون تیروکسین تولید کند. پرکاری تیروئید می تواند متابولیسم بدن شما را تسریع کند و باعث کاهش وزن ناخواسته و ضربان قلب سریع یا نامنظم شود.
چندین روش درمانی برای پرکاری تیروئید موجود است. پزشکان از داروهای ضد تیروئید و ید رادیواکتیو برای کاهش تولید هورمون های تیروئید استفاده می کنند. گاهی اوقات، درمان پرکاری تیروئید شامل جراحی برای برداشتن تمام یا بخشی از غده تیروئید شما می شود.
اگر چه پرکاری تیروئید در صورت نادیده گرفتن آن می تواند جدی باشد، اکثر مردم پس از تشخیص و درمان پرکاری تیروئید به خوبی پاسخ می دهند.
علائم
پرکاری تیروئید می تواند سایر مشکلات سلامتی را تقلید کند، که می تواند تشخیص را برای پزشک دشوار کند. همچنین می تواند انواع مختلفی از علائم و نشانه ها را ایجاد کند، از جمله:
- کاهش وزن ناخواسته، حتی زمانی که اشتها و مصرف غذا ثابت مانده یا افزایش می یابد
- ضربان قلب سریع (تاکی کاردی) - معمولاً بیش از 100 ضربه در دقیقه
- ضربان قلب نامنظم (آریتمی)
- تپش قلب شما (تپش قلب)
- افزایش اشتها
- عصبی بودن، اضطراب و تحریک پذیری
- لرزش - معمولاً یک لرزش خوب در دست ها و انگشتان است
- تعریق
- تغییر در الگوهای قاعدگی
- افزایش حساسیت به گرما
- تغییر در الگوی مدفوع، به ویژه حرکات مکرر روده
- بزرگ شدن غده تیروئید (گواتر)، که ممکن است به صورت تورم در پایه گردن شما ظاهر شود.
- خستگی، ضعف عضلانی
- مشکل در خوابیدن
- نازک شدن پوست
- موهای ظریف و شکننده
افراد مسن تر احتمال بیشتری دارد که هیچ علامت یا نشانه ای نداشته باشند یا علائم ظریفی مانند افزایش ضربان قلب، عدم تحمل گرما و تمایل به خستگی در طول فعالیت های معمولی را داشته باشند.
افتالموپاتی گریوز
گاهی اوقات یک مشکل غیر معمول به نام افتالموپاتی گریوز ممکن است روی چشمان شما تأثیر بگذارد، به خصوص اگر سیگار می کشید. این اختلال باعث میشود زمانی که بافتها و ماهیچههای پشت چشمهای شما متورم میشوند، کره چشمهای شما از مدارهای محافظ طبیعی خود بیرون بزنند. مشکلات چشمی اغلب بدون درمان بهبود می یابند.
علائم و نشانه های افتالموپاتی گریوز عبارتند از:
- خشکی چشم
- چشم های قرمز یا متورم
- اشک یا ناراحتی بیش از حد در یک یا هر دو چشم
- حساسیت به نور، تاری یا دوبینی، التهاب یا کاهش حرکت چشم
- کره چشم بیرون زده
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد
اگر کاهش وزن بدون دلیل، ضربان قلب سریع، تعریق غیرمعمول، تورم قاعده گردن یا سایر علائم و نشانه های مرتبط با پرکاری تیروئید را تجربه کردید، به پزشک مراجعه کنید. توصیف کامل تغییراتی که مشاهده کرده اید بسیار مهم است، زیرا بسیاری از علائم و نشانه های پرکاری تیروئید ممکن است با تعدادی از شرایط دیگر مرتبط باشد.
اگر برای پرکاری تیروئید تحت درمان قرار گرفته اید یا در حال حاضر تحت درمان هستید، طبق توصیه به پزشک خود مرتباً مراجعه کنید تا بتواند وضعیت شما را تحت نظر داشته باشد.
علل
پرکاری تیروئید می تواند ناشی از شرایط مختلفی باشد، از جمله بیماری گریوز، بیماری پلامر و تیروئیدیت.
تیروئید شما یک غده پروانه ای شکل کوچک در قاعده گردن، درست زیر سیب آدم است. غده تیروئید تأثیر زیادی بر سلامت شما دارد. هر جنبه ای از متابولیسم شما توسط هورمون های تیروئید تنظیم می شود.
غده تیروئید شما دو هورمون اصلی تیروکسین (T4) و تری یدوتیرونین (T3) تولید می کند که بر هر سلول بدن شما تأثیر می گذارد. آنها سرعت استفاده بدن از چربی ها و کربوهیدرات ها را حفظ می کنند، به کنترل دمای بدن شما کمک می کنند، بر ضربان قلب شما تأثیر می گذارند و به تنظیم تولید پروتئین کمک می کنند. تیروئید شما همچنین هورمونی تولید می کند که به تنظیم مقدار کلسیم خون (کلسی تونین) کمک می کند.
دلایل تیروکسین بیش از حد (T4)
به طور معمول، تیروئید شما مقدار مناسبی از هورمون ها را ترشح می کند، اما گاهی اوقات T4 بیش از حد تولید می کند. این ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد، از جمله:
بیماری گریوز بیماری گریوز یک اختلال خود ایمنی است که در آن آنتی بادی های تولید شده توسط سیستم ایمنی بدن، تیروئید شما را برای تولید بیش از حد T4 تحریک می کند. این شایع ترین علت پرکاری تیروئید است.
برآمدگی های تیروئید پرکار. این شکل از پرکاری تیروئید زمانی رخ می دهد که یک یا چند آدنوم تیروئید شما T4 بیش از حد تولید کند. آدنوم بخشی از غده است که خود را از بقیه غده جدا کرده است و توده های غیر سرطانی (خوش خیم) ایجاد می کند که ممکن است باعث بزرگ شدن تیروئید شود.
تیروئیدیت. گاهی اوقات غده تیروئید شما ممکن است پس از بارداری، به دلیل یک بیماری خودایمنی یا به دلایل نامشخص، ملتهب شود. التهاب می تواند باعث شود هورمون تیروئید اضافی ذخیره شده در غده به جریان خون شما نشت کند. برخی از انواع تیروئیدیت ممکن است باعث درد شوند، در حالی که برخی دیگر بدون درد هستند.
عوامل خطر
عوامل خطر پرکاری تیروئید عبارتند از:
- سابقه خانوادگی، به ویژه بیماری گریوز
- جنسیت زنانه
- سابقه شخصی برخی از بیماری های مزمن مانند دیابت نوع 1، کم خونی خطرناک و نارسایی اولیه آدرنال
عوارض
پرکاری تیروئید می تواند به تعدادی از عوارض منجر شود:
مشکلات قلبی. برخی از جدی ترین عوارض پرکاری تیروئید شامل قلب می شود. اینها شامل ضربان قلب سریع، یک اختلال ریتم قلب به نام فیبریلاسیون دهلیزی است که خطر سکته مغزی را افزایش می دهد و نارسایی احتقانی قلب - وضعیتی که در آن قلب شما نمی تواند به اندازه کافی خون گردش کند تا نیازهای بدن شما را برآورده کند.
استخوان های شکننده. پرکاری تیروئید درمان نشده همچنین می تواند منجر به استخوان های ضعیف و شکننده (پوکی استخوان) شود. استحکام استخوان های شما تا حدی به مقدار کلسیم و سایر مواد معدنی موجود در آنها بستگی دارد. هورمون تیروئید بیش از حد در توانایی بدن برای ترکیب کلسیم در استخوان ها اختلال ایجاد می کند.
مشکلات چشمی. افراد مبتلا به افتالموپاتی گریوز دچار مشکلات چشمی از جمله برآمدگی، قرمزی یا متورم شدن چشم ها، حساسیت به نور و تاری یا دوبینی می شوند. درمان نشدن، مشکلات شدید چشمی می تواند منجر به از دست دادن بینایی شود.
پوست قرمز و متورم. در موارد نادر، افراد مبتلا به بیماری گریوز دچار درموپاتی گریوز می شوند. این بر روی پوست تأثیر می گذارد و باعث قرمزی و تورم می شود که اغلب در ساق پا و پا ایجاد می شود.
بحران تیروتوکسیک. پرکاری تیروئید همچنین شما را در معرض خطر بحران تیروتوکسیک قرار می دهد - تشدید ناگهانی علائم شما که منجر به تب، نبض سریع و حتی هذیان می شود. اگر این اتفاق افتاد، به دنبال مراقبت های پزشکی فوری باشید.
تشخیص
پرکاری تیروئید با استفاده از موارد زیر تشخیص داده می شود:
تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی. در طول معاینه، پزشک ممکن است سعی کند لرزش خفیفی را در انگشتان شما در هنگام باز شدن، رفلکس های بیش فعال، تغییرات چشم و پوست گرم و مرطوب تشخیص دهد. پزشک همچنین غده تیروئید شما را هنگام قورت دادن بررسی میکند تا ببیند بزرگ شده، برآمده است یا حساس است و نبض شما را بررسی میکند تا ببیند سریع یا نامنظم است.
آزمایش خون. آزمایشهای خونی که تیروکسین و هورمون محرک تیروئید (TSH) را اندازهگیری میکند میتواند تشخیص را تأیید کند. سطوح بالای تیروکسین و مقادیر کم یا وجود نداشتن TSH نشان دهنده پرکاری تیروئید است. مقدار TSH مهم است زیرا این هورمونی است که به غده تیروئید شما سیگنال می دهد که تیروکسین بیشتری تولید کند.
این آزمایشات به ویژه برای افراد مسن که ممکن است علائم کلاسیک پرکاری تیروئید را نداشته باشند، ضروری است.
در صورت مصرف بیوتین - یک مکمل ویتامین B که ممکن است در مولتی ویتامین ها نیز وجود داشته باشد، آزمایش خون تیروئید ممکن است نتایج نادرستی بدهد. اگر از بیوتین یا مولتی ویتامین همراه با بیوتین استفاده می کنید، به پزشک خود اطلاع دهید. برای اطمینان از انجام آزمایش دقیق، مصرف بیوتین را حداقل 12 ساعت قبل از خونگیری قطع کنید.
اگر آزمایش خون نشان دهنده پرکاری تیروئید باشد، پزشک ممکن است یکی از آزمایش های زیر را برای کمک به تعیین علت پرکاری تیروئید شما توصیه کند:
تست جذب ید رادیواکتیو برای این آزمایش، یک دوز کوچک خوراکی از ید رادیواکتیو (رادیو ید) مصرف میکنید تا ببینید چه مقدار در غده تیروئید شما جمع میشود. بعد از چهار، شش یا 24 ساعت - و گاهی بعد از هر سه دوره زمانی - معاینه خواهید شد تا ببینید تیروئید شما چقدر ید جذب کرده است.
جذب زیاد ید رادیواکتیو نشان می دهد که غده تیروئید شما بیش از حد تیروکسین تولید می کند. محتملترین علت بیماری گریوز یا ندولهای تیروئید پرکار است. اگر پرکاری تیروئید دارید و جذب ید رادیویی شما کم است، این نشان می دهد که تیروکسین ذخیره شده در غده به جریان خون نشت می کند، که ممکن است به این معنی باشد که تیروئیدیت دارید.
اسکن تیروئید در طول این آزمایش، یک ایزوتوپ رادیواکتیو به داخل ورید داخل آرنج یا گاهی اوقات به رگ دستتان تزریق میشود. سپس روی یک میز دراز بکشید و سر خود را به سمت عقب کشیده اید در حالی که یک دوربین مخصوص تصویری از غده تیروئید شما را بر روی صفحه کامپیوتر ایجاد می کند. این آزمایش نشان می دهد که چگونه ید در تیروئید شما جمع می شود.
سونوگرافی تیروئید. این آزمایش از امواج صوتی با فرکانس بالا برای تولید تصاویری از تیروئید استفاده می کند. سونوگرافی ممکن است در تشخیص ندول های تیروئید بهتر از آزمایش های دیگر باشد و در معرض هیچ گونه اشعه ای قرار نگیرد.
درمان
چندین روش درمانی برای پرکاری تیروئید وجود دارد. بهترین رویکرد برای شما بستگی به سن، شرایط فیزیکی، علت اصلی پرکاری تیروئید، ترجیحات شخصی و شدت اختلال شما دارد. درمان های احتمالی عبارتند از:
ید رادیواکتیو. ید رادیواکتیو که از طریق دهان مصرف می شود، توسط غده تیروئید جذب می شود، جایی که باعث کوچک شدن غده می شود. علائم معمولا در عرض چند ماه فروکش می کند. ید رادیواکتیو اضافی طی هفته ها تا چند ماه از بدن ناپدید می شود.
این درمان ممکن است باعث کند شدن فعالیت تیروئید به اندازه ای شود که کم کاری (کم کاری تیروئید) در نظر گرفته شود و در نهایت ممکن است نیاز به مصرف هر روز دارو برای جایگزینی تیروکسین داشته باشید.
داروهای ضد تیروئید. این داروها به تدریج علائم پرکاری تیروئید را با جلوگیری از تولید مقادیر بیش از حد هورمون غده تیروئید کاهش می دهند. آنها شامل متیمازول (تاپازول) و پروپیلیتیوراسیل هستند. علائم معمولاً طی چند هفته تا چند ماه شروع به بهبود میکنند، اما درمان با داروهای ضد تیروئید معمولاً حداقل یک سال و اغلب بیشتر ادامه مییابد.
برای برخی افراد، این مشکل را برای همیشه برطرف می کند، اما افراد دیگر ممکن است عود را تجربه کنند. هر دو دارو می توانند باعث آسیب جدی به کبد شوند که گاهی منجر به مرگ می شود. از آنجایی که پروپیل تیوراسیل موارد بسیار بیشتری از آسیب کبدی ایجاد کرده است، معمولاً فقط زمانی باید از آن استفاده شود که متی مازول را تحمل نکنید.
تعداد کمی از افرادی که به این داروها حساسیت دارند ممکن است دچار بثورات پوستی، کهیر، تب یا درد مفاصل شوند. آنها همچنین می توانند شما را مستعد ابتلا به عفونت کنند.
مسدود کننده های بتا. اگرچه این داروها معمولاً برای درمان فشار خون بالا استفاده میشوند و بر سطح تیروئید تأثیر نمیگذارند، اما میتوانند علائم پرکاری تیروئید مانند لرزش، ضربان قلب سریع و تپش قلب را کاهش دهند. به همین دلیل، پزشک ممکن است آنها را تجویز کند تا به شما کمک کند تا زمانی که سطح تیروئید شما به حد طبیعی نزدیک شود، احساس بهتری داشته باشید. این داروها به طور کلی برای افرادی که آسم دارند توصیه نمی شود و عوارض جانبی ممکن است شامل خستگی و اختلال عملکرد جنسی باشد.
جراحی (تیروئیدکتومی). اگر باردار هستید یا نمیتوانید داروهای ضد تیروئید را تحمل کنید و نمیخواهید یا نمیتوانید درمان با ید رادیواکتیو انجام دهید، ممکن است کاندیدای جراحی تیروئید باشید، اگرچه این گزینه تنها در موارد معدودی است. .
در عمل تیروئیدکتومی، پزشک بیشتر غده تیروئید شما را برمی دارد. خطرات این جراحی شامل آسیب به تارهای صوتی و غدد پاراتیروئید است - چهار غده ریز که در پشت غده تیروئید قرار دارند و به کنترل سطح کلسیم در خون کمک می کنند.
علاوه بر این، شما به درمان مادام العمر با لووتیروکسین (لووکسیل، سینتروید، و غیره) نیاز دارید تا بدن خود را با مقادیر طبیعی هورمون تیروئید تامین کنید. اگر غدد پاراتیروئید شما نیز برداشته شوند، به دارو نیاز دارید تا سطح کلسیم خون خود را در حد نرمال نگه دارید.
دیدگاه