دوربینی چشم چیست و چگونه ایجاد می شود؟

دوربینی چیست؟

دوربینی یک بیماری شایع چشم است که تشخیص آن دشوار است. باعث می شود اشیاء نزدیک تار به نظر برسند، یا ممکن است بتوانید به وضوح تمرکز کنید اما چشمان خسته یا سردرد داشته باشید. برای افرادی که بینایی قابل توجهی دارند، دید ممکن است برای چیزهای دور نیز تار باشد.

دوربینی چگونه ایجاد می شود؟

اندازه و شکل چشم تا حد زیادی باعث دوربینی می شود.

هنگامی که نور وارد چشم می شود، توسط قرنیه، لایه شفاف جلوی چشم و عدسی خم می شود. این فرآیند به عنوان شکست شناخته می شود.

اگر دید طبیعی دارید، پرتوهای نور دقیقاً روی شبکیه، لایه پشت چشم متمرکز می شوند. اگر دور بین هستید، قرنیه به اندازه کافی خمیده نیست یا چشم خیلی کوتاه است، بنابراین پرتوهای نور از اجسام نزدیک به جای تمرکز بر پشت شبکیه در زمانی که چشم در حال استراحت است (به طور فعال روی چیزی تمرکز نمی کند).

بسیاری از افراد کمی دوربین هستند و لنز به طور خودکار عیب انکساری را با تنظیم فوکوس برای گرفتن تصویر واضح تصحیح می کند.

افرادی که دوربین تر هستند یا بر فعالیت های نزدیک تمرکز زیادی مانند مطالعه، نیاز به تنظیم بیشتری دارند. این بدان معنی است که چشمان آنها ممکن است تا پایان روز خسته شود و ممکن است دچار سردرد شوند.

اگر هر یک از والدینتان دوربین باشند، شانس کمی بیشتر برای دور بین بودن دارید.

چگونه می توانید بفهمید که دوربین هستید؟

تشخیص دوربینی خفیف می تواند سخت باشد زیرا لنز به طور خودکار فوکوس شما را تصحیح می کند تا اجسام نزدیک را شفاف کند. اما ممکن است بعد از دوره‌هایی از کار نزدیک متوجه شوید که چشم‌هایتان خسته یا دردناک است یا سردرد یا خستگی دارید.

اگر دور بینی شدیدتری دارید، ممکن است تمرکز بر روی اجسام نزدیک برایتان سخت باشد.

اگر فکر می کنید که ممکن است شما یا فرزندتان دور بین باشید، برای معاینه چشم به پزشک یا اپتومتریست خود مراجعه کنید.

چگونه دوربینی تشخیص داده می شود؟

آزمایش‌های استاندارد غربالگری بینایی ممکن است دوربینی را تشخیص ندهند، اما یک اپتومتریست یا چشم‌پزشک می‌تواند میزان تمرکز چشم شما را به عنوان بخشی از معاینه چشم اندازه‌گیری کند.

درمان دوربینی

دوربینی خفیف، به ویژه در افراد جوان، ممکن است نیازی به درمان نداشته باشد.

با این حال، اگر بینایی متوسط تا شدید اصلاح نشود، تلاش اضافی مورد نیاز برای تمرکز ممکن است احتمال ابتلای کودکان به تنبلی چشم (آمبلیوپی) یا چرخش چشم (همچنین به عنوان انحراف چشم یا استرابیسم) را افزایش دهد.

رایج ترین درمان عینک است، مخصوصاً برای مطالعه و سایر کارهای نزدیک، اما گاهی اوقات برای استفاده از راه دور اپتومتریست شما ممکن است تمرینات چشمی را توصیه کند.

جراحی انکسار لیزر می تواند دور بینی را اصلاح کند و ممکن است برای بزرگسالان مناسب باشد، اگرچه برای کودکان توصیه نمی شود.

حتی اگر هیچ نگرانی در مورد بینایی خود ندارید، بهتر است هر 2 سال یکبار چشمان خود را چک کنید.