امروز: جمعه, ۰۷ بهمن ۱۴۰۱ برابر با ۰۴ رجب ۱۴۴۴ قمری و ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ میلادی
کد خبر: 282842
۹۲
۱
۰
نسخه چاپی

موضع فلسطینیان در مورد جنگ در اوکراین چیست؟

موضع فلسطینیان در مورد جنگ در اوکراین چیست؟

به گزارش حقوق نیوز به نقل از الجزیره هنگامی که روسیه در ماه فوریه تهاجم تمام عیار خود را به اوکراین آغاز کرد، بسیاری از فلسطینی ها احساس کردند که این جنگ مستقیماً به آنها مربوط می شود. در طول نه ماه گذشته، آنها شباهت های مستقیمی بین تجربه خود از اشغال و خشونت نظامی و اوکراینی ها دیده اند.

خواه هدف قرار دادن خانه های غیرنظامی، مدارس، ساختمان های مذهبی، و غیره باشد، تخریب شبکه برق به عنوان نوعی از مجازات دسته جمعی، اتهام استفاده از غیرنظامیان به عنوان سپر انسانی در هنگام افزایش تلفات و یا قدرت اشغالگر که ملیت و دولت بودن کشور را انکار می کند. اشغال شباهت ها آشکار است اما نه برای دولت اوکراین.

در واقع، اندکی پس از شروع جنگ، رئیس جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی به صراحت اعلام کرد که وضعیت اسفناک اوکراین را با اسراییل یکی می داند. او گفت: "تهدید یکسان است: هم برای ما و هم برای شما - نابودی کامل مردم، دولت، فرهنگ."

متحدان غربی کی‌یف، رسانه ها و سازمان های بین المللی نیز همین موضع را اتخاذ کرده اند. آنها با تمام وجود از اوکراین حمایت کردند و وانمود کردند که هیچ معادلی با وضعیت فلسطین وجود ندارد.

فلسطینی ها علنا خشم خود را از این استانداردهای دوگانه ابراز کرده اند و واکنش آنها به حمایت از روسیه تعبیر شده است. اما فلسطینی ها واقعاً در اینجا موضعی نمی گیرند. آنها فقط از ریاکاری غربی که حد و مرزی نمی شناسد خسته شده اند.

روسیه "وحشیانه"، اسرائیل "دفاع"

هنگامی که روسیه به اوکراین حمله کرد، در غرب به سختی تردیدی در مورد آنچه که باید انجام دهد وجود نداشت. بلافاصله مسکو را به عنوان متجاوز محکوم کرد و اوکراین را به عنوان قربانی پذیرفت. عجله و شفافیت اخلاقی اعلام شده که با آن این حکم صادر شد، فلسطینی‌ها را متعجب کرد، زیرا دهه‌هاست که به همان سخنان غرب در مورد تجاوز اسرائیل گوش می‌دهند: اسرائیل حق دارد از خود دفاع کند.

غرب صریحاً از مقاومت اوکراین حمایت کرده و در نامیدن آن تردید نکرده است. با این حال، نادیده گرفتن این واقعیت دشوار است که مردمی که در برابر اشغال روسیه در شرق اوکراین مقاومت می‌کنند، «پارتیزان» نامیده می‌شوند، در حالی که فلسطینی‌هایی که در فلسطین همین کار را می‌کنند - مسلح یا غیرمسلح - همیشه به عنوان «تروریست» معرفی شده‌اند.

به نظر می رسد سیاستمداران غربی شبانه روز در حالت آماده باش بوده و آماده محکوم کردن فوری هرگونه بمباران روسیه که منجر به تلفات غیرنظامی می شود، هستند. در واقع، چنین محکومیت‌هایی موجه است و باید انجام شود، اما زمانی که اسرائیل درگیر جنگ‌های معمول خود در غزه می‌شود و کودکان، زنان و مردان فلسطینی را قتل عام می‌کند، آشکارا غایب بوده اند.

رهبران غربی، مانند امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، اعلام کرده اند که جنایات جنگی در اوکراین انجام شده است و حتی منتظر نتیجه گیری سازمان ملل یا دیگر تحقیقات رسمی نیستند. اتحادیه اروپا خواستار تشکیل دادگاه ویژه ای برای تعقیب جنایات جنگی در اوکراین شده و از تحقیقات دیوان بین المللی کیفری در مورد این موضوع حمایت کرده است. آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا، «وحشیگری روسیه علیه اوکراین» را محکوم کرده و گفته است که نباید «عادی» شود.

اما به نظر می رسد که دولت ایالات متحده به خشونتی که علیه غیرنظامیان فلسطینی انجام می شود، چه از طریق بمباران و چه از طریق کشتار غیرقانونی توسط ارتش اسرائیل اهمیتی نمی دهند. این جنایات نه نام برده شده و نه محکوم شده اند. بدتر از آن، بلینکن و پیشینیانش آشکارا به تحقیقات دیوان بین‌المللی کیفری درباره جنایات جنگی اسرائیل در فلسطین اعتراض کرده و حتی دادگاه را تهدید کرده‌اند.

ایالات متحده و دیگر قدرت های غربی نیز به طور معمول درخواست های فلسطینی ها را برای اجرای صدها قطعنامه ای که سازمان ملل به نفع حقوق آنها تصویب کرده است نادیده گرفته اند. علاوه بر این، نقض قوانین بین‌الملل توسط اسرائیل به طور کلی توسط غرب مورد تایید قرار گرفته است و برعکس، به نظر می‌رسد که با روابط نزدیک‌تر، کمک‌های نظامی و تجاری گسترده پاداش می‌گیرد.

برای دهه‌ها، قدرت‌های غربی الحاق غیرقانونی سرزمین فلسطین توسط اسرائیل را نیز پنهان کرده‌اند. با این حال، در سپتامبر، آنها به سرعت الحاق چهار منطقه در شرق اوکراین توسط مسکو را رد کردند. مضحک‌تر از همه، اسرائیل با وجود اقدامات غیرقانونی الحاق خود، در محکومیت این اقدام به آنها پیوست.

زمانی که گزارش سازمان ملل مبنی بر الحاق "دی فاکتو" کرانه باختری منتشر شد، واشنگتن پس از آن فکر کرد که لازم است علناً هرگونه مقایسه بین اسرائیل و روسیه را رد کند.

یک طرف در اوکراین، هر دو طرف در فلسطین

استانداردهای دوگانه غربی در مورد اوکراین و فلسطین البته به رسانه های غربی نیز کشیده شده است. رسانه‌های اصلی به آسانی زبانی را که سیاستمدارانشان برای جنگ در اوکراین انتخاب کرده‌اند، درست همانطور که برای فلسطین انتخاب کرده‌اند، پذیرفته‌اند.

در تمام این سال‌ها، شبکه‌های تلویزیونی و روزنامه‌های غربی پشت ایده‌های «تعادل» و «عینیت» پنهان شده‌اند تا از نامیدن چیزها به شکلی که در فلسطین هستند اجتناب کنند: اشغال، هدف قرار دادن عمدی غیرنظامیان، مجازات دسته جمعی، پاکسازی قومی، جنایات جنگی و غیره. .

آنها حتی زمانی که اسرائیل غیرنظامیان فلسطینی را قتل عام کرده و یا با صدای منفعلانه برای مخفی کردن عامل جنایت - به گونه‌ای که فلسطینی‌ها به تنهایی جان خود را از دست می‌دهند - درباره «هر دو طرف» صحبت کرده‌اند. پوشش رسانه های غربی در مورد اوکراین از همان چالش های واژگانی رنج نبرده است.

فلسطینی‌ها نیز به ندرت در صفحه‌های تلویزیون غربی ظاهر شده‌اند (اگر اصلاً حضور داشته باشند) تا آنچه را که روی زمین اتفاق می‌افتد توضیح دهند. زمان پخش تقریباً به طور انحصاری به سخنگویان اسرائیلی و تحلیلگران طرفدار اسرائیل اختصاص یافته است و حتی در رسانه های اجتماعی، که مدعی ارائه پلتفرم هایی برای بیان آزاد هستند، صدای فلسطینی ها توسط غول های فناوری مانند فیس بوک و توییتر خاموش شده است.

از سوی دیگر، سیاستمداران، تحلیلگران و غیرنظامیان اوکراینی یکی از ویژگی های ثابت برنامه های غربی بوده اند. البته صداهای دولتی یا طرفدار دولت روسیه وجود ندارند. رسانه های دولتی روسیه نیز در شبکه های اجتماعی بزرگ مسدود شده اند.

رسانه های غربی استانداردهای دوگانه خود را کنار نگذاشته اند، حتی زمانی که امنیت و جان خبرنگاران در فلسطین به خطر افتاده است. فقط باید به نحوه گزارش ترور روزنامه نگار فلسطینی شیرین ابواکله نگاه کرد.

یکی از گزارش‌ها و در ادامه نقل قولی از یک سخنگوی اسرائیلی می‌گوید که او و همکارانش مجهز به دوربین بودند، شیرین هنگام پوشش دادن یک حمله کشته شد.

قتل روزنامه نگاران در اوکراین به حق توسط رسانه های غربی محکوم شده است. با این حال، هیچ نقل قولی از مقامات روسی ضمیمه نشده است که ادعا کنند آنها مستحق مرگ خود بودند.

موضع فلسطینیان در مورد جنگ در اوکراین چیست؟

روسیه را تحریم کنید، اسرائیل را در آغوش بگیرید

پس از حمله به اوکراین، روسیه با کمپین بی‌سابقه‌ای از تحریم‌ها به رهبری غرب مواجه شد. شرکت‌ها و افراد روسی در فهرست تحریم‌ها قرار گرفتند، خدمات مالی مختلف برای روس‌ها مسدود و حتی واردات نفت و گاز روسیه نیز محدود شد.

بسیاری از شرکت های چندملیتی از بازار روسیه خارج شدند و از اقتصاد آن صرف نظر کردند، در حالی که دولت ها به دنبال به حداقل رساندن تجارت با مسکو بودند.

سال‌هاست که فلسطینی‌ها آرزوی این نوع اقدامات را برای دفاع از حقوق خود داشتند. آنها خواستار اعمال تحریم‌ها علیه اسرائیل به عنوان پاسخی به اشغال سرزمین‌های فلسطینی و رژیم آپارتاید آن شده‌اند، اما فایده‌ای نداشت. برای مثال، بیشترین کاری که اتحادیه اروپا انجام داده است، اعمال برچسب اجباری برای محصولاتی است که از شهرک های غیرقانونی اسرائیل در زمین های فلسطینی ساخته شده اند.

کمپین تحریم روسیه بسیار گسترده و سریع بوده است. شهروندان روسیه، چه از جنگ در اوکراین حمایت کنند یا نه، از حضور در رویدادهای بین المللی و مشارکت در زمینه های آموزشی، فرهنگی و ورزشی منع شده اند. تیم فوتبال روسیه که به پلی آف جام جهانی راه یافته بود و می توانست به قطر 2022 برسد، حتی از حضور در مسابقات فیفا نیز محروم شد.

در مقابل، نه تنها فراخوان فلسطینیان برای تحریم متجاوزان اسرائیلی بر سر زبان ها افتاده است، بلکه ورزشکارانی که تصمیم به اعمال انفرادی تحریم اسرائیل گرفته اند نیز مورد تهدید و تحریم قرار گرفته اند.

در لحظات نادری که همبستگی با فلسطینی‌ها در یک رویداد ورزشی بین‌المللی حضور چشمگیر و مشهودی داشته است، مورد حمله قرار گرفته است. اخیرا تیم مراکش که با برافراشتن پرچم فلسطین پیروزی های خود را در جام جهانی جشن گرفت، در رسانه های آلمانی با اتهام یهودی ستیزی مواجه شد. البته به اهتزاز درآوردن پرچم اوکراین هرگز برای رسانه های آلمانی یا دیگر رسانه های غربی نگران کننده نبوده است.

از سوی دیگر، فلسطینی ها و حامیان آنها مجبور به پرداخت هزینه های سنگین برای ایجاد و رهبری جنبش بین المللی بایکوت، واگذاری و تحریم شده اند، زیرا آنها نه تنها با کمپین های بدنامی و تهمت مواجه شده اند، بلکه با خصومت آشکار دولت هایی مانند آلمان، فرانسه، ایالات متحده و بریتانیا نیز روبرو شده اند.

در واقع، طی نه ماه گذشته، ریاکاری غرب به نمایش گذاشته شده است. فلسطینی ها به جنگ اوکراین نیازی نداشتند تا بدانند که با آنها متفاوت رفتار می شود، زندگی آنها اهمیتی ندارد و قوانین بین المللی در مورد آنها صدق نمی کند. اما این درگیری شاید آخرین اقدامی بود که نمای غرب را برای پوشاندن دوگانگی خود از بین برد.

فلسطینی ها اوکراینی ها را به خاطر این وضعیت مقصر نمی دانند، اگرچه دولت آنها بهتر است بداند که به دنبال جلب لطف اسرائیل باشد اگرچه دولت آنها بهتر است بداند که به دنبال جلب مرحمت اسرائیل باشد هرچند از نظر دیپلماتیک و نظامی بی نتیجه بوده است.

فلسطینی‌ها که مدت‌هاست از جنگ‌ها و اشغالگری اسرائیل رنج می‌برند، آرزو می‌کنند که جنگ در اوکراین پایان یابد و اوکراین آزاد شود. آنها در همبستگی با قربانیان می ایستند.

با این حال، آنها نمی توانند خشم خود را از رفتار ناعادلانه ای که با آنها شده است پنهان کنند. زندگی فلسطینی ها باید به اندازه زندگی اوکراینی ها برای بقیه جهان اهمیت داشته باشد. جنایات جنگی و اشغالگری باید در اوکراین و همچنین در فلسطین محکوم شود.

غرب باید درک کند که اعمال مغرضانه و گزینشی قوانین بین‌المللی و اقدام ضد جنگ تنها متجاوزان را بیشتر به ارتکاب تخلف تشویق می‌کند.

  • منبع
  • حقوق نیوز

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید