امروز: یکشنبه, ۲۶ ارديبهشت ۱۴۰۰ برابر با ۰۳ شوّال ۱۴۴۲ قمری و ۱۶ مه ۲۰۲۱ میلادی
کد خبر: 276422
۱۷۸
۱
۰
نسخه چاپی

هاری | نشانه ها و درمان بیماری هاری

هاری بیماری ویروسی است که موجب التهاب مغزی حاد می‌شود. ویروسی از خانواده رابدو ویریده این بیماری را ایجاد می‌کند. این ویروس در بسیاری از پستانداران از جمله انسان می‌تواند ایجاد بیماری کند.

هاری

بیماری هاری یک بیماری کشنده است که توسط ویروسی که به سیستم عصبی حمله می کند ایجاد می شود.

هاری

بیماری هاری، یک بیماری ویروسی کشنده اما قابل پیشگیری است که از بزاق حیوانات آلوده، به انسان انتشار پیدا می کند. ویروس هاری معمولاً از طریق گزیدگی منتقل می شود. این بیماری در صورت آسیب دیدگی حیوان وحشی، می تواند در افراد و حیوانات خانگی انتشار یابد. حیواناتی که به احتمال زیاد هاری را در ایالات متحده منتقل می کنند شامل خفاش ها، روباه ها، راکون ها و راسو ها هستند.

در کشورهای در حال توسعه آفریقا و آسیای جنوب شرقی، سگ های ولگرد به احتمال زیاد شیوع هاری را افزایش می دهند. در صورت بروز علائم هاری، این بیماری تقریباً همیشه کشنده است. بر همین اساس افرادی که در معرض خطر حمله حیوانات قرار دارند باید خودشان را در برابر خطرات احتمالی واکسینه کنند و حتما واکسن هاری را بزنند.

ویروس هاری سیستم عصبی مرکزی را آلوده می کند. اگر فردی بعد از قرار گرفتن در معرض بیماری هاری، مراقبت های پزشکی مناسبی را دریافت نکند، ویروس می تواند باعث ایجاد بیماری در مغز و در نهایت منجر به مرگ شود. با واکسیناسیون حیوانات خانگی، دور ماندن از حیات وحش و جستجوی مراقبت های پزشکی بعد از قرار گرفتن در معرض احتمالی تماس با حیوانات قبل از بروز علائم می توان از هاری جلوگیری کرد.

علائم و نشانه های بیماری هاری

در بیماری هاری به دوره بین گاز گرفتگی و شروع علائم، دوره کمون یا نهفتگی گفته می شود. معمولاً ۴ تا ۱۲ هفته طول می کشد تا پس از آلوده شدن فرد، علائم هاری در او ظاهر شود. با این حال، دوره کمون می تواند از چند روز تا شش سال هم باشد.

شروع اولیه هاری با علائم شبیه آنفلوانزا شروع می شود، از جمله:

تب

• ضعف عضلانی

• مور مور شدن

• همچنین ممکن است در محل گاز گرفتگی احساس سوزش کنید.

با ادامه حمله ویروس به سیستم عصبی مرکزی، دو نوع بیماری مختلف ایجاد می شود.

1. هاری خشمگین

افراد آلوده‌ای که به هاری خشمگین مبتلا می شوند بیش فعال و تحریک پذیر خواهند بود و ممکن است رفتارهای نامنظمی از خود بروز دهند. علائم دیگر عبارتند از:

• بی‌خوابی

• اضطراب

• گیجی

• تحریک پذیری

• توهم

• ترشح زیاد بزاق

• مشکلات بلع

ترس از آب

2. هاری ساکت (فلجی)

این نوع هاری مدت زمان بیشتری طول می کشد، اما اثرات آن به همان شدت است. افراد آلوده به آرامی فلج می شوند، سرانجام به کما می روند و جان خود را از دس می‌دهند. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، ۳۰ درصد موارد هاری از نوع ساکت است.

نحوه انتقال ویروس هاری

حیوانات مبتلا به هاری ویروس این بیماری را به دنبال گاز گرفتن یا ایجاد خراش از طریق بزاق به سایر حیوانات و انسان منتقل می کنند. با این حال، هر گونه تماس با غشای مخاطی یا زخم باز نیز می تواند سبب گسترش ویروس شود.

انتقال این ویروس به صورت انحصاری از حیوان به حیوان و حیوان به انسان در نظر گرفته می شود. هر چند انتقال ویروس از انسان به انسان بسیار نادر است، اما در موارد معدودی در پی پیوند قرنیه نیز این بیماری منتقل شده است. برای افرادی که به هاری مبتلا می شوند، گاز گرفتگی توسط سگ واکسینه نشده تا حد زیادی شایع ترین علت است.

پس از گاز گرفتگی، ویروس از طریق اعصاب به مغز منتقل می شود. گاز گرفتگی یا خراشیدگی در ناحیه سر و گردن، به علت محل آسیب اولیه، درگیری مغز و نخاع را سرعت می بخشد. اگر از ناحیه گردن دچار گازگرفتگی شدید، در اسرع وقت باید به پزشک مراجعه کنید.

به دنبال گاز گرفتگی، ویروس هاری از طریق سلول های عصبی به مغز گسترش می یابد. هنگامی که ویروس به مغز رسید، به سرعت تکثیر می شود. این فعالیت التهاب شدید مغز و نخاع و مرگ سریع شخص را در پی دارد.

حیوانات وحشی و اهلی می توانند ویروس هاری را گسترش دهند. حیوانات زیر منابع اصلی عفونت هاری در انسان هستند:

• سگ

• خفاش

• راسوی اهلی

• گربه

• گاو

• بز

• اسب

• خرگوش

• سگ آبی

• کایوت (گرگ صحرایی)

• روباه

• میمون

• راکون

• راسو

• موش خرمای کوهی امریکا

در صورتی که دچار گزیدگی و گازگرفتگی حیوانات مشکوک به هاری شده اید سریعا به مراکز درمانی مراجعه کنید. حتی اگر شک دارید که حیوان شما را گاز گرفته است یا نه به پزشک مراجعه کنید چون برخی حیوانات مانند خفاش ها حتی بدون اینکه شما متوجه شوید ممکن است به شما آسیبی برسانند. اگر خفاشی را در اطراف کودک و یا فرد معلول دید به تصور اینکه فرد ممکن است دچار گازگرفتگی شده باشد او را به مراکز درمانی منتقل کنید.

عوامل خطر بیماری هاری

عواملی که می توانند خطر ابتلا به بیماری هاری را افزایش دهند عبارتند از:

• کار در آزمایشگاه با ویروس هاری

• زخم های سر یا گردن که باعث انتقال سریع ویروس به مغز می شود.

• مسافرت یا زندگی در کشورهای در حال توسعه که هاری رایج است، از جمله کشورهایی آفریقایی و آسیای جنوب شرقی

• فعالیت هایی که به احتمال حمله حیوانات وحشی و هار در آن ها وجود دارد مانند کاوش در غارها و محل زندگی خفاش ها

نحوه پیشگیری از بیماری هاری

برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری کشنده می توانید راهکارهای زیر را در نظر بگیرید:

• حیوانات خانگی خود را واکسینه کنید. گربه ها، سگ ها و موش خرما را می توان در برابر هاری واکسینه کرد. در مورد وضعیت واکسینه کردن حیوانات خانگی خود با دامپزشک مشورت کنید.

• برای حیوانات خانگی خود. محدودیت های در نظر بگیرید.حیوانات خانگی خود را در داخل یک محیط بسته نگه دارید و در خارج از خانه بر آنها نظارت کنید که با حیوانات وحشی در تماس نباشند.

• از حیوانات خانگی کوچک در برابر شکارچیان محافظت کنید. خرگوش ها و سایر حیوانات خانگی کوچک را در داخل قفس های محافظت شده نگهداری کنید تا از حیوانات وحشی در امان باشند. این حیوانات خانگی کوچک در برابر هاری واکسینه نمی شوند.

• مشاهده حیوانات ولگرد را به مقامات محلی گزارش دهید. در صورت مشاهده حیوانات و سگ ها و گربه های ولگرد، با مراکز محلی کنترل حیوانات یا سایر مجریان قانون محلی تماس بگیرید.

• به حیوانات وحشی نزدیک نشوید. حیوانات وحشی مبتلا به هاری ممکن است از انسان ها نترسند. پس سعی کنید به حیوانات وحشی نزدیک نشوید.

• در صورت مسافرت، واکسن هاری بزنید. اگر به کشوری سفر می کنید که بیماری هاری در آن شایع است و می خواهید مدت زمان زیادی را در آن منطقه بمانید برای واکسینه شدن در برابر هاری با پزشک مشورت کنید. توجه داشته باشید در مناطق دور افتاده دسترسی به مراکز درمانی ممکن است سخت باشد.

راه های تشخیص و درمان بیماری هاری

هیچ آزمایشی برای تشخیص مراحل اولیه عفونت هاری وجود ندارد. پس از شروع علائم، آزمایش خون یا بافت به پزشک کمک می کند تا تشخیص دهد شما به این بیماری مبتلا هستید یا خیر.

اگر شما توسط یک حیوان وحشی گزیده شده باشید، پزشک معمولا واکسن هاری را برای جلوگیری از عفونت قبل از ایجاد علائم، تجویز می کند.

بعد از قرار گرفتن در معرض ویروس هاری، برای جلوگیری از ایجاد عفونت یک سری تزریق توصیه می شود. ایمونوگلوبولین هاری، حاوی دوز فوری آنتی بادی هاری برای مقابله با عفونت، به جلوگیری از تثبیت ویروس کمک می کند. واکسن هاری نیز کلید پیشگیری از بیماری است. برای واکسن هاری در یک دوره ۵ تزریق در طول ۱۴ روز تجویز می شود.

سازمان کنترل حیوانات سعی در یافتن حیوانی دارد که شما را گاز گرفته است تا از نظر هاری آزمایش شود. اگر حیوان هار نیست، نیازی به واکسن با دوز بالا نیست. با این حال، اگر حیوان پیدا نشود، مطمئن ترین اقدام دریافت واکسن های پیشگیرانه است.

انجام واکسیناسیون هاری در اسرع وقت پس از گزش حیوان بهترین راه پیشگیری از عفونت است. پزشکان زخم را با شستشو به مدت حداقل ۱۵ دقیقه با آب و صابون، مواد شوینده یا ید معالجه می کنند. سپس، ایمونوگلوبین هاری را به شما می دهند و دوره تزریق واکسن هاری را شروع خواهید کرد. این پروتکل به عنوان “پروفیلاکسی پس از مواجهه” شناخته می شود.

عوارض جانبی درمان بیماری هاری

واکسن هاری و ایمونوگلوبولین به ندرت عوارض جانبی دارند. این عوارض عبارتند از:

• درد، تورم، یا خارش در محل تزریق

• سر درد

• حالت تهوع

• دل درد

• دردهای عضلانی

• سرگیجه

  • منبع
  • درمانکده
  • پزشکت

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید