امروز: جمعه, ۱۷ ارديبهشت ۱۴۰۰ برابر با ۲۴ رمضان ۱۴۴۲ قمری و ۰۷ مه ۲۰۲۱ میلادی
کد خبر: 274862
۱۸۶۶۱
۱۰
۰
نسخه چاپی
Pedophilia

پدوفیلیا چیست؟ | دسته بندی های پدوفیلیا | علائم پدوفیلیا | دلایل بیماری پدوفیلیا | رفتارهای پدوفیل

پدوفیلیا یک انحراف جنسی و یک اختلال روانی است که در آن فرد از لحاظ جنسی جذب کودکان می شود و می توان گفت این نوع جذب شدن غیر طبیعی و غیر عادی است. پدوفیلی با خیال پردازی ها و یا فعالیت های جنسی با کودکان قبل از سن بلوغ، مشخص می شود. مبتلایان به پدوفیلی در اکثر مواقع مردان بوده و به هر دو جنس دختر و پسر جذب می شوند، لازم به ذکر است فرد پدوفیلی با بزرگسالان غیر همجنس خود نیز به خوبی رابطه برقرار می کند

پدوفیلیا چیست؟ | دسته بندی های پدوفیلیا | علائم پدوفیلیا | دلایل بیماری پدوفیلیا | رفتارهای پدوفیل

پدوفیلیا (Pedophilia) یا میل جنسی به کودکان امروزه بشدت مورد بحث قرار گرفته است. پدوفیلی یک ناهنجاری روانی است و عبارت است از تمایل جنسی به کودکان معمولاً 13 سال و جوان تر.

پدوفیلیا چیست؟

پدوفیلیا یک انحراف جنسی و یک اختلال روانی است که در آن فرد از لحاظ جنسی جذب کودکان می شود و می توان گفت این نوع جذب شدن غیر طبیعی و غیر عادی است. پدوفیلی با خیال پردازی ها و یا فعالیت های جنسی با کودکان قبل از سن بلوغ، مشخص می شود. مبتلایان به پدوفیلی در اکثر مواقع مردان بوده و به هر دو جنس دختر و پسر جذب می شوند، لازم به ذکر است فرد پدوفیلی با بزرگسالان غیر همجنس خود نیز به خوبی رابطه برقرار می کند.

افراد پدوفیلی معمولا خودشان را اینطور توجیه می کنند که کارشان در راستای کمک به کودکان قربانی بوده است و در همین راستا ممکن است به خود بگویند که به پروسه رشد کودک کمک کرده اند و یا کودک قربانی از عمل آنها لذت برده است. با این حال دائما به قربانیان شان تاکید و تهدید می کنند که چیزی به والدین و نزدیکان خود نگویند. آمار ۲۰ درصدی آزار جنسی کودکان در آمریکا، پدوفیلیا را تبدیل به شایع ترین انحرافات جنسی کرده است. متجاوزان در اکثر موارد فامیل، خویشاوندان و کسانی بوده اند که با خانواده کودک ارتباط نسبتا نزدیکی داشته اند. اشکال مختلف رفتارهای مرتبط با پدوفیلیا می تواند از صرفا نگاه کردن به کودک تا در آوردن لباس و لمس وی را شامل شود. مطالعات نشان داده اند که کودکانی که مورد غفلت والدین شان قرار می گیرند و یا تنها هستند بیشتر در معرض خطر آزار یک فرد پدوفیلی قرار دارند.

پدو به زبان یونانی به معنای “کودک” است. فیلیا مشتق یونانی، لاتین و فرانسوی است و به معنی “عشق” است.

ابتلا به پدوفیلیا به سن، نژاد، تحصیلات، شغل، جایگاه اجتماعی یا درآمد ربطی ندارند و آن ها ممکن است هرجایی که بچه ها هستند وجود داشته باشند. دشمنی و کینه توزی علت پدوفیلیا نیست که فرد بخواهد از روی کینه و یا انتقام به کودک آسیب برساند. علت اصلی پدوفیلیا جذابیت جنسی کودکان و رضایت جنسی از آن ها می باشد.

دسته بندی های پدوفیلیا

زیربخش های این اختلال عبارت اند از:

- تمایل جنسی به پسرها

- تمایل جنسی به دخترها

- تمایل جنسی به هر دو

- محدود به اعضای خانواده

- منحصر به اطفال (درین گونه شخص تنها به کودکان علاقمند است)

- غیرمنحصر به اطفال (درین گونه شخص هم به اطفال و هم به کلانسالان علاقمند است)

پدوفیلیا چیست؟ | دسته بندی های پدوفیلیا | علائم پدوفیلیا | دلایل بیماری پدوفیلیا | رفتارهای پدوفیل

علائم پدوفیلیا

کتاب تشخیصی و آماری اختلالات روانی، که یکی از معتبرترین کتابهای مرجع در دسته بندی اختلالات روانی است، چند ویژگی کلی برای پدوفیلیا را بر می شمارد، از آن جمله:

– تمایلات مکرر و شدید جنسی یا رفتار جنسی با اطفال نابالغ یا اطفالی که بطور عموم ۱۳ ساله یا کمتر از آن باشند. این وضعیت حداقل برای شش ماه دوام داشته باشد.

– شخص بر اساس این تمایلات جنسی دست به رفتار جنسی زده باشد و یا این تمایل بشدت سبب نگرانی و تشویش وی گردد.

– شخص حداقل ۱۶ ساله بوده و حداقل ۵ سال از طفلی که مورد سواستفاده قرار گرفته بزرگتر باشد.

دلایل بیماری پدوفیلیا

پدوفیلیا ممکن است هم پوشانی زیادی با اضطراب، افسردگی اساسی یا اختلالات خلقی و اختلالات سوءمصرف مواد داشته باشد. در آمارها نشان داده شده است که نیمی از این افراد در حین ارتکاب جرم الکل مصرف کرده بودند.

دلایل پدوفیلیا و سایر انحرافات جنسی هنوز مشخص نشده است، اما شواهدی مبنی بر وجود ریشه های آن در خانواده وجود دارد، بدین معنا که هم ژنتیک و هم رفتار آموخته شده در بروز آن موثرند.

با آنکه بسیاری از کارشناسان بر این باورند که افراد پدوفیلی قابل درمان نیستند اما روان درمانی می تواند به آنها در کنترل احساسات و رفتار انحرافی شان کمک کند.

بدون شک محیط جامعه، بی بندوباری های اخلاقی، بی توجهی به آموزه های شریعت و عدم التفات به تربیت صحیح، نقش بسزایی در بوجود آمدن چنین پدیده هایی خواهد داشت.

پدوفیلیا چیست؟ | دسته بندی های پدوفیلیا | علائم پدوفیلیا | دلایل بیماری پدوفیلیا | رفتارهای پدوفیل

خصوصیات افراد پدوفیلی

رفتارهای پدوفیلی ها سوء استفاده از کودکان محسوب می شود و به جهت پیشگیری از آن آموزش به کودک الزامی است. رفتارهای جنسی دخیل در شخص پدوفیلی طیف وسیعی از فعالیت‌ های ممکن را شامل می‌شود اما نکته مهم و قابل تامل در مورد آنها نوعی گول زدن یا جذب کردن کودک با محبت (در راستای رسیدن به اهداف) است.

در بیشتر موارد گزارش شده است که وقتی کودکی در مقابل یک پدوفیلی مقاومت کند و او مجبور به زور کردن و اجبار کودک بشود و نتواند به فعالیت های خود ادامه دهد و این حرکت کودک مانع رسیدن او به خواسته اش شود، با خشونت و قتل کودک پایان خواهد یافت.

برخی از پدوفیل‌ ها رفتارهای خود را به “افشای خود” یا “استمنا در مقابل کودک” و یا “نوازش کردن” یا “لخت کردن کودک”، اما بدون تماس جنسی محدود می کنند و برخی دیگر از پدوفیل ها کودک را به “شرکت در رابطه جنسی” و “مقاربت تناسلی” وادار می کنند‌.

در برخی از موارد دیده شده است که افراد پدوفیلی به کودکان می گویند اگر از این موضوع با کسی حرف بزنی تو را می کشم یا اعضای خانواده ات، پدر و مادر، خواهر و برادرت را به قتل می رسانم. ترس از حبس و جدا کردن آنها از خانه و خانواده یکی از حربه های این افراد است.

اینکه اگر پدر و مادرت از این ماجرا با خبر شوند تو را دعوا می کنند یا با فهمیدن این موضوع پدر و مادرت با همدیگر به مشکل بر می خورند و دعوا می کنند و از هم جدا می شوند؛ که خود این رفتار نیز عملی آزار دهنده است.

رفتارهای پدوفیل

رفتار های مربوط به پدوفیل شامل موارد زیر است:

- عریان شدن فرد در معرض کودک

- استمنا (خود ارضایی) در حضور کودک

- بازی با اندام جنسی کودک

- نوازش کودک

- برقراری ارتباط جنسی با کودک

- نشان دادن پورنوگرافی به کودک

- قاچاق جنسی

پدوفیلیا چیست؟ | دسته بندی های پدوفیلیا | علائم پدوفیلیا | دلایل بیماری پدوفیلیا | رفتارهای پدوفیل

هشدارهای آزار دادن جنسی کودک

ممکن است مجرم در همین نزدیکی شما و یا فردی که سال ها می شناسید باشد، اما کودک شما جرات بازگو کردن اتفاقات را نداشته باشد. علائم زیر می تواند هشدارهایی مبنی بر آزار جنسی کودک شما باشد. نشانه های هشدار دهنده به شرح زیر است:

نشانه های فیزیکی

- خونریزی، کبودی، یا تورم در ناحیه تناسلی
- لباس زیر پاره شده و خونین
- مشکل در راه رفتن یا نشستن
- عفونت های ادراری مکرر
- درد، خارش یا سوزش در ناحیه تناسلی

نشانه های رفتاری

- تغییرات در مسائل بهداشتی، مانند عدم تمایل به حمام رفتن یا حمام کردن بیش از حد
- بروز فوبیا
- نشانه های افسردگی یا اختلال استرس
- افکار خودکشی گرایانه، به خصوص در نوجوانان

- بروز مشکل در مدرسه، مانند غیبت و یا افت تحصیلی
- رفتار غیرعادی جنسی
- کابوس و یا شب ادراری
- احساس ترس از فرد خاص(پرستار و مربی و…)
- بازگشت به رفتارهای واپسین مانند مکیدن انگشت شست
- فرار از خانه و یا مدرسه
- آسیب به خود
- ترس از هر گونه تماس فیزیکی

پدوفیلیا چیست؟ | دسته بندی های پدوفیلیا | علائم پدوفیلیا | دلایل بیماری پدوفیلیا | رفتارهای پدوفیل

جلوگیری از سوء استفاده جنسی از کودکان

والدین باید در نظر داشته باشند که کودک تا وقتی توسط یک پدوفیلیا مورد سوء استفاده جنسی و تجاوز قرار نگیرد، موضوع را تشخیص نمی دهد. از طرفی پدوفیلیا را می توان درمان کرد، اما هرگز به طور قطعی درمان نمی شود. بنابراین با آموزش به فرزند خود می توانید از خطرات احتمالی جلوگیری کنید. به کودک خود آموزش دهید که اگر در شرایط تهدید آمیز با یک متجاوز قرار گرفت چه کاری را باید انجام دهد. به فرزندتان توانایی و آموزش های لازم را آمورش دهید که در صورت عدم حضور شما بداند که چگونه از خودش محافظت کند.

برخی راهکارهای که هر والدینی باید برای حفظ امنیت کودک به او آموزش دهد، عبارتند از:

به فرزند خود قدرت ” نه ” گفتن را بیاموزید.

متجاوزین به کودکان و یا پدوفیلیا ها برای رسیدن به اهداف خود کودکانی را انتخاب می کنند که:

- از مخالفت با بزرگ تر ها می ترسند.
- به راحتی تهدید یا تسلیم می شوند.
- تمایلی به برقراری ارتباط با بزرگ تر ها ندارند.
- به کودک خود بگویید در مواقعی که در برخورد با دیگران احساس راحتی نمی کند و یا از کسی می ترسد به توانایی خودش اعتماد کند و با صدای بسیار بلند فریاد بزند و به آن شخص “نه!” بگوید. به کودک خود آموزش دهید اگر پدوفیلیا از کودک خواسته كه راز نگه دار باشد یا با آن شخص جایی برود فوراً این موارد را به شما بگوید و توضیح دهد چه اتفاقی افتاده است.

از کودک خودتان مطمئن نباشید.

فکر نکنید فرزند شما می داند چگونه از خودش محافظت کند.

در یک بررسی که به صورت آزمایشی روی کودکان صورت گرفت، به طور میانگین در عرض 35 ثانیه متجاوزین توانستند کودکان شرکت کننده در آزمون را فریب دهند. این در حالی صورت گرفته بود که قبل از آزمایش، والدین آن ها مطمئن بودند كه فرزندشان تا به حال با هیچ غریبه ای صحبت نكرده یا با غریبه ها جایی نمی رود. آن ها تصور نمی كردند كه فرزندشان تا این حد آسیب پذیر باشد و فریب بخورد.

روی “خطر غریبه” تمرکز نکنید.

برای کودکان، به ویژه بچه های خردسال، تشخیص این که دقیقاً چه کسی “غریبه” است می تواند گیج کننده باشد. آن ها ممکن است فکر کنند غریبه ها، آدم های ترسناکی هستند. در حقیقت، تحقیقات نشان داده اگر فرد غریبه رفتار دوستانه و به اندازه کافی حرف های متقاعد کننده دارند، به همین علت این احتمال وجود دارد که کودک فریب او را بخورد و از فرد پیروی کند. علاوه بر آن وقتی به کودک گفته می شود ” به غریبه ها اعتماد نکن”، کودک شاید فکر کند اعتماد به افرادی مانند همسایه یا پیشخدمت در یک رستوران، خوب است و آن ها را غریبه نمی داند.

به جای اینکه به فرزند خود بگویید که هرگز با افراد غریبه صحبت نکند، به او یاد دهید که در موارد لازم از یک زن کمک بگیرد. حتی می توانید به او بگویید ترجیحاً از زنی که بچه دارد کمک گرفته و از او بخواهد که با پلیس تماس بگیرد. حتی می توانید به کودک خود آموزش دهید که افرادی که یک برچسب اسمی دارند، پلیس و یا اطلاعات هستند که می توانند در صورت لزوم از آن ها کمک بگیرد. به کودکان خود آموزش دهید که هیچ کس نباید به حریم شخصی او تجاوز کند. به آن ها تاکید کنید، چه در فضای عمومی و چه در خانه بدون حضور والدین کسی حق ندارد به او زیاد نزدیک شود.

بزرگسالان مورد اعتماد را مشخص کنید.

یک لیست کوتاه از بزرگسالان “مورد اعتماد” مانند دایی، کودک پرستار، پدربزرگ و مادربزرگ برای کودک خود تهیه کنید. به او یاد دهید در مواقعی که شما حضور ندارید فقط باید به این افراد اعتماد کنند. به کودک خود بگویید که هرگز سوار اتومبیل فرد ناشناس نشوند. حتی او حق ندارند بدون حضور پدر و مادر یا پرستار خودش به جایی بروند. به فرزند خود تأکید کنید که اگر یک ناشناس و یا غریبه ای سعی دارد کودک را مجبور کند تا با او به جایی برود، کودک باید تا آنجا که می تواند فریاد بزند، “کمک کنید! این پدر من نیست! ” یا “کمک کنید! این مادر من نیست!”.

به او یاد بدهید که در این مواقع باید فرار کند، و اگر پدوفیلی او را گرفت، باید مشت، ضربه و لگد بزند.

کودک را زیاد نترسانید.

سعی کنید او را از هر موقعیتی نترسانید. اعتماد به نفس کودک را افزایش داده و توانایی و راهکارهای لازم را برای جلوگیری و مدیریت خطر احتمالی به کودک خود آموزش دهید. با فرزند خود صحبت کنید و به او یاد بدهید که چگونه موقعیت های خطرناک را بشناسد و از آن ها دور شود.

این آموزش ها را تمرین کنید. این نکات را به خصوص در تابستان که بچه ها بیشتر از خانه خارج می شوند و فصل شکارچیان کودکان می باشد را با هم به طور دوره ای تمرین کنید.

هنگامی که در یک مکان شلوغ مانند مرکز خرید یا پارک هستید، از کودک بپرسید:

- از چه کسی کمک می گیرد؟
- آیا شماره موبایل شما را می داند؟
- در صورت گم شدن او چه کار می کند؟

  • منبع
  • پزشکت
  • ساعدنیوز
  • زوم لایف
  • نبض ما

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید