این مطالعه نشان می دهد که شاخص گردی بدن ممکن است ابزار محاسباتی بهتری برای تعیین مشکلات سلامتی بالقوه مرتبط با چربی بدن نسبت به شاخص توده بدنی که تقریباً 200 سال پیش ابداع شده باشد.
بر اساس گفته محققان این پژوهش، این یافته ها شواهدی برای پیشنهاد شاخص گردی بدن به عنوان یک ابزار غربالگری غیر تهاجمی برای تخمین خطر مرگ و میر ارائه می کنند، مفهومی نوآورانه که می تواند در عملکرد بهداشت عمومی گنجانده شود.
شاخص توده بدنی یا BMI چیست و چه محدودیت هایی دارد؟
شاخص توده بدنی (که به عنوان BMI شناخته می شود) مدت هاست که برای دستیابی به یک ارزیابی فوری و آسان از سطح چربی بدن افراد مورد استفاده قرار می گیرد. برای محاسبه BMI یک فرد، وزن او را بر حسب کیلوگرم اندازه گیری نموده و سپس بر اندازه قد او بر حسب متر ضربدر خودش تقسیم می کنید (وزن به کیلوگرم / بر قد*قد به متر). عدد به دست آمده برای تعیین خطر سلامتی فرد مورد استفاده قرار می گیرد.
اگرچه راه های بسیار بهتری برای اندازه گیری دقیق سطح چربی بدن افراد وجود دارد، مانند استفاده از جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (Dexa) یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)، اما این روش ها نیازمند منابع و تجهیزات بسیار زیادی هستند. این موضوع ممکن است توضیح دهد که چرا BMI از زمانی که برای اولین بار در اواخر قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت، روش محبوب مورد استفاده برای اندازه گیری سلامت باقی مانده است.
اما بسیاری از متخصصان سلامت معتقدند که BMI دارای محدودیت های قابل توجهی است، به ویژه برای کودکان و جوانان (که سطح چربی بدن آنها با رشد تغییر می کند)، افراد ورزشکار (که دارای سطح توده عضلانی بالایی هستند) و افرادی از گروه های اقلیت قومی (که ممکن است در سطوح پایین چربی بدن نیز دچار مشکلات سلامتی شوند).
BMI هرگز برای استفاده در ارزیابی سلامت ایجاد نشد و با استفاده از داده های مردم اروپا در قرن 19 توسعه یافت. اگرچه BMI تنظیم شده برای کودکان و قومیت ها با نسبت های جایگزین قد و وزن پیشنهاد شده است، هیچ یک پیشرفت کافی برای بهبود شهرت BMI نداشته است.
چندین جایگزین برای BMI نیز پیشنهاد شده است: مانند استفاده از نسبت دور کمر به دور باسن (دور کمر تقسیم بر دور باسن) یا شاخص حجم بدن (که از اسکنر های سه بعدی بدن برای تخمین توزیع کل چربی بدن استفاده می کند).
اما یک مطالعه اخیر نشان می دهد که به جای BMI، باید از چیزی به نام شاخص گردی بدن (BRI) استفاده کنیم تا تصویر دقیق تری از سطح چربی بدن یک فرد داشته باشیم و خطر سلامتی را پیش بینی کنیم.
شاخص گردی بدن یا BRI چیست؟
شاخص گردی بدن یا BRI (مخفف Body Roundness Index) توسط محققان آمریکایی در سال 2013 در پاسخ به انتقادات از BMI ایجاد شد. BRI میزان چربی بدن را با استفاده از قد و دور کمر به جای قد و وزن محاسبه می کند. به طور معمول، نمرات از یک تا 20 متغیر بوده که بیانگر کمترین و بالاترین مقادیر است که بالاترین خطر سلامتی را نشان می دهد.
مطالعات متعدد نشان داده اند که شاخص گردی بدن ممکن است در پیش بینی خطرات سلامتی مرتبط با سطوح مختلف چربی بدن بهتر از BMI باشد. این پیش بینی خطرات شامل پیش بینی خطر بیماری های مرتبط با وزن مانند بیماری های قلبی عروقی، دیابت، بیماری های کلیوی، سرطان و همچنین مرگ به هر دلیلی است.
مطالعه جدیدی که بر روی 32995 بزرگسال آمریکایی بین سال های 1999 تا 2018 انجام شد، ارتباطی بین BRI و مرگ به هر علتی پیدا کرد. به طور خاص، پژوهشگران دریافتند افرادی که کمترین و بالاترین امتیاز BRI را دارند، از بیشترین خطرات سلامتی برخوردارند.
آنها همچنین دریافتند که BRI در تشخیص دقیق این خطرات بهتر از BMI عمل می کند. این امر به این دلیل است که BRI چربی های اطراف شکم را در نظر می گیرد که با خطر بیشتر مشکلات سلامتی مرتبط است. این با BMI متفاوت است که فقط وزن کلی را در نظر می گیرد. آنها می گویند در نظر گرفتن چربی شکم یک شاخص ثابت شده از خطرات احتمالی قلبی عروقی و همچنین دیابت است.
شاخص گردی بدن (BRI) در مقابل شاخص توده بدنی (BMI)
با توجه به اینکه شاخص گردی بدن فقط به یک نوار اندازه گیری (متر) و یک محاسبه ریاضی نیاز دارد، این بدان معناست که استفاده از آن به اندازه شاخص توده بدنی آسان و قابل دسترس است. اما با فرض اینکه BRI به صورت دستی اندازه گیری می شود، به همان اندازه BMI در معرض خطای انسانی باقی می ماند.
حتی یک مطالعه نشان داد که از هر ده متخصص بهداشت آموزش دیده، هشت نفر در هنگام اندازه گیری دستی شکم، سطوح بالایی از خطای انسانی را نشان دادند که در دفعه دوم که اندازه گیری کردند، متوجه افزایش 3 سانتی متری نشدند. این حاشیه خطا احتمالاً در افرادی که اندازه گیری های خود را در خانه انجام می دهند بیشتر خواهد بود.
به عنوان یک معیار جدید، BRI همچنین هنوز دارای آن نوع داده های گسترده ای که برای BMI وجود داشته و از آن پشتیبانی می کنند، نیست. این امر باعث می شود که دانستن اینکه این روش چقدر در مقایسه با روش های قبلی شناخته شده تر، موثر و قابل اعتماد است، دشوارتر گردد.
همانند BMI، شاخص گردی بدن نیز یک اندازه گیری ترکیبی است، به این معنی که چندین معیار بسیار مرتبط را در یک شاخص واحد ترکیب می کند. این امر تشخیص تأثیر سطوح مختلف چربی بدن بر سلامت را بسیار دشوار ساخته و می تواند منجر به تفسیر های گمراه کننده از نتایج شود.
در حالی که BRI ممکن است برخی از کاستی های BMI را بهبود بخشد، اما از طبقه بندی اشتباه مصون نیست. به عنوان مثال، افرادی که توده عضلانی بالایی دارند، اگر توزیع چربی بدن آنها با الگو های “معمولی” در اطراف شکم مطابقت نداشته باشد، ممکن است همچنان در ارزیابی خطرات سلامتی خود با نتایج غلط مواجه شوند. تحقیقات همچنین نشان می دهد که دقت شاخص گردی بدن در پیش بینی خطرات سلامتی ممکن است بسته به قومیت، سن و جنس فرد متفاوت باشد.
شاخص گردی بدن مطمئناً با تمرکز بیشتر بر شکل بدن و توزیع چربی به جای اندازه بدن، پیشرفتی را در جستجوی جایگزینی دقیق تر برای BMI نشان می دهد. اما همچنان محدودیت های خود را دارد: هنوز هم توده عضلانی فرد را تعیین نمی کند، و چون به صورت دستی با متر اندازه گیری می شود، مانند BMI مستعد خطای انسانی است.
اگرچه این مطالعه اخیر داده های بیشتری را در مورد دقت شاخص گردی بدن به ما می دهد، اما هنوز قبل از اینکه مطمئن شویم بهتر از BMI است و باید جایگزین آن گردد، تحقیقات بیشتری لازم است.
شاید راه بهتری برای بدست آوردن ارزیابی از سلامت یک فرد، استفاده از تصویربرداری سه بعدی از سطح بدن باشد. این یک تصویر دیجیتالی سه بعدی در مقیاس از بدن انسان ایجاد می کند که به متخصصان سلامت اجازه می دهد تا تمام اقدامات بالقوه بدن، از جمله BRI و BMI را بررسی کنند، و همچنین به ما این امکان را می دهد که جایگزین های دیجیتال جدید را کشف کنیم.
اما صرف نظر از اینکه شما یا یک پزشک ممکن است از کدام اندازه گیری بدن برای ارزیابی سلامت خود استفاده کنید، مهم است که به یاد داشته باشید که هر فردی منحصر به فردبوده و بدن ما (باید) همیشه در طیف گسترده ای از اشکال و اندازه ها باشد.
دیدگاه