نحوه مدیریت استرس ممکن است نقش مهمی در میزان خطر ابتلا به پسوریازیس داشته باشد. یک مطالعه جدید نشان می دهد مردان جوانی که در برابر اثرات استرس از انعطاف پذیری کمتری برخوردار بودند، بهطور قابل توجهی در سنین بالاتر، بیشتر از بیماری های مزمن پوستی رنج می برند.
به طور خاص، مردان جوانی که برای سربازی در سوئد ثبت نام می کردند با تاب آوری پایین در برابر استرس، 31 درصد بیشتر در معرض ابتلا به پسوریازیس قرار داشتند. این در مقایسه با کسانی بود که سطح بالایی از انعطاف پذیری در برابر استرس داشتند.
به طور کلی، مطالعه منتشر شده در مجله آکادمی اروپایی درماتولوژی و بیماریهای آمیزشی، واکنش های استرس 1.6 میلیون مرد سوئدی را که بین سال های 1968 تا 2005 در ارتش ثبت نام کرده بودند، مورد بررسی قرار داد.
پسوریازیس چیست؟
پسوریازیس یا صدفک یک بیماری پوستی است که باعث ایجاد لکه های خارش دار و پوسته پوسته می شود. این ضایعات پوستی بیشتر روی زانو ها، آرنج ها، بالاتنه و پوست سر ظاهر می شوند. بر خلاف سایر بیماری های پوستی جزئی، پسوریازیس یک مشکل طولانی مدت است که هیچ درمان قطعی ندارد.
طبق گفته کلینیک مایو، پسوریازیس در دوره های متوالی فعال می شود و بیماران را برای هفته ها یا ماه ها آزار می دهد و سپس برای مدتی فروکش می کند. برخی از دارو ها می توانند علائم را پس از ابتلا به این بیماری کنترل کنند، اما مقامات بهداشتی همچنین توصیه می کنند که بیماران عادات سبک زندگی خود را بررسی کرده و استراتژی های مقابله ای را برای بهبود کیفیت زندگی خود طراحی کنند.
این بیماری، می تواند دردناک باشد، خواب را مختل ساخته و تمرکز را سخت کند. محرک های رایج در افراد دارای استعداد ژنتیکی به پسوریازیس شامل عفونت ها، بریدگی ها یا سوختگی ها و داروهای خاص است.
در یک مطالعه جدید، محققان ارزیابی های روانشناختی هر مرد را قبل از ثبت نام در ارتش مورد بررسی قرار دادند. بر اساس این ارزیابی ها، 20 درصد تاب آوری پایینی در برابر استرس داشتند، 21 درصد دارای تابآوری بالا در برابر استرس بودند و بقیه مردان از تاب آوری متوسطی در برابر استرس برخوردار بودند.
بر اساس سوابق ملی ثبت شده از بیماران سوئدی، 36000 مرد به پسوریازیس یا آرتریت پسوریاتیک مبتلا شدند. خطر ابتلا به بیماری پوستی در افرادی که دارای تاب آوری پایین در برابر استرس بودند در مقایسه با گروه با تاب آوری بالا 31 درصد بیشتر بود. علاوه بر این، موارد شدید پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک ارتباط قوی را با تجربه استرس نشان داد. افرادی که از نظر بالینی دچار استرس تشخیص داده شدند و در گروه تابآوری پایین قرار گرفتند، در مقایسه با افراد بسیار انعطاف پذیر، 79 درصد بیشتر احتمال داشت به پسوریازیس مبتلا شوند.
مردان تحت استرس در گروه تاب آوری پایین نیز 53 درصد بیشتر در معرض ابتلا به آرتریت پسوریاتیک بودند. این شکل از آرتریت به طور خاص افراد مبتلا به پسوریازیس را تحت تاثیر قرار می دهد. علائم اصلی شامل درد مفاصل، سفتی و تورم است. این وضعیت می تواند هر بخشی از بدن، از جمله نوک انگشتان و ستون فقرات بیمار را تحت تاثیر قرار دهد. این بیماری مانند پسوریازیس درمان قطعی ندارد.
چه ارتباطی بین استرس و پسوریازیس وجود دارد؟
محققان دانشگاه گوتنبرگ خاطر نشان کردند که این اولین مطالعه ای است که حساسیت به استرس را با شروع پسوریازیس مرتبط می کند. بنابراین، علت چیست؟ نویسندگان مطالعه بر این باورند که حلقه گمشده، التهاب است. مطالعات قبلی نشان داده است که چگونه استرس اغلب منجر به افزایش پاسخ التهابی در بدن می شود.
نویسنده اصلی این مطالعه، Marta Laskowski، دانشجوی دکترا درماتولوژی در دانشگاه گوتنبرگ و پزشک مقیم در بیمارستان دانشگاه Sahlgrenska، در یک بیانیه مطبوعاتی گفت: “ما نشان داده ایم که تاب آوری پایین تر به استرس در نوجوانی یک عامل خطر بالقوه برای پسوریازیس، حداقل برای مردان است. نتایج ما نشان می دهد که افراد مبتلا به پسوریازیس دارای حساسیت روانشناختی ارثی (ژنتیکی) هستند. بنابراین مهم است که متخصصان مراقبت های بهداشتی به سلامت روانی بیماران مبتلا به پسوریازیس نیز توجه کنند.”
محققان سوئدی خاطر نشان کردند که مشاهدات آنها تنها گوشه ای کوچک از زندگی یک مرد را پوشش می دهد. عوامل دیگری نیز وجود دارد که می تواند خطر ابتلا به پسوریازیس را در افراد افزایش دهد، مانند سیگار کشیدن.
Marta Laskowski افزود: «تابآوری در برابر استرس می تواند در طول زندگی متفاوت باشد. با این حال، ما فرصتی برای بررسی این تغییرات نداشته ایم.»
تاب آوری به توانایی سازگاری موفقیت آمیز با عوامل استرس زا، حفظ رفاه روانی در مواجهه با ناملایمات اشاره دارد. تاب آوری توانایی ایستادگی و پیروز شدن در برابر تجربیات دشوار است.
اگر مشکوک به پسوریازیس هستید، به پزشک خود مراجعه کنید. همچنین در موارد زیر به دنبال مراقبت های پزشکی باشید:
• مشکلات پوستی قابل مشاهده، شدید یا فراگیر می شوند
• باعث ناراحتی و درد شما می شود
• باعث نگرانی شما در مورد ظاهر پوستتان می شود
• با مراقبت بهبود نمی یابد
دیدگاه