11 تا از بلندترین برج‌های جهان؛ مروری جامع بر سازه‌های افسانه‌ای عصر مدرن

معماری بلندمرتبه‌سازی در قرن بیست‌ویکم به مرحله‌ای رسیده که هر سازهٔ جدید به‌نوعی رقابتی برای نمایش توان مهندسی، ارزش اقتصادی و هویت فرهنگی کشورهاست.

برج‌های عظیم، تنها ساختمان‌هایی برای سکونت یا تجارت نیستند؛ بلکه به نمادهای ملی، مراکز گردشگری و دستاوردهای تکنولوژیک تبدیل شده‌اند. در این مقاله، 11 برج بلند جهان را بر اساس رتبه‌بندی معتبر CTBUH به تفصیل معرفی می‌کنیم.

1. برج خلیفه – دبی، امارات

برج خلیفه در دبی، امارات متحده عربی، با ارتفاع ۸۲۸ متر و ۱۶۳ طبقه قابل استفاده، بلندترین ساختمان جهان از زمان افتتاحش در سال ۲۰۱۰ تاکنون است.

طراحی این سازه بر عهده شرکت معتبر Skidmore, Owings & Merrill (SOM) بوده و «آدرین اسمیت» معمار اصلی پروژه است.

فرم کلی برج از ساختار گل صحرایی «هیمونوکالیس» الهام گرفته است؛ طرحی سه‌پر مانند که علاوه بر زیبایی‌شناسی، سبب افزایش پایداری سازه در برابر بادهای شدید می‌شود — مسأله‌ای که در برج‌های فوق‌بلند اهمیت حیاتی دارد.

سیستم سازه‌ای برج خلیفه مبتنی بر مدل Buttressed Core است؛ یکی از پیشرفته‌ترین سیستم‌های مهندسی برای کنترل انحراف ناشی از باد.

هسته مرکزی قدرتمند و سه بازوی به‌هم‌پیوسته، بارهای جانبی و ثقلی را به شکل بهینه منتقل می‌کنند و امکان دستیابی به ارتفاع بی‌سابقه را فراهم کرده‌اند.

این سیستم بعدها الهام‌بخش طراحی تعداد زیادی از برج‌های بلند دیگر در جهان شد.

کاربری برج چندمنظوره است: شامل دفاتر اداری، بیش از ۹۰۰ واحد مسکونی، هتل لوکس «آرمانی»، مجموعه‌های تفریحی، رستوران‌ها و سکوی تماشای مشهور At the Top در طبقات ۱۲۴، ۱۲۵ و ۱۴۸.

آسانسورهای پرسرعت برج در برخی مسیرها به سرعت بیش از ۱۰ متر بر ثانیه می‌رسند.

مصرف انرژی و مدیریت دما نیز در این سازه بسیار مهم بوده است.

سیستم جمع‌آوری تراکم بخار آبِ کولرها سالانه میلیون‌ها لیتر آب قابل استفاده تولید می‌کند. شیشه‌های نمای برج با فناوری کنترل حرارتی ساخته شده‌اند تا از نفوذ گرمای شدید کویر جلوگیری کنند.

برج خلیفه نه‌تنها یک شاهکار مهندسی و معماری است، بلکه به نماد جهانی دبی و یکی از تأثیرگذارترین پروژه‌های شهری قرن بیست‌ویکم تبدیل شده؛ سازه‌ای که توانست استانداردهای جدیدی برای بلندمرتبه‌سازی تعریف کند و همچنان رکورددار مطلق ارتفاع در جهان باقی بماند.

2. برج مرسک / مرداکا 118 (Merdeka 118) – کوالالامپور، مالزی

برج مردکا ۱۱۸ (Merdeka 118) که گاهی با نام PNB 118 نیز شناخته می‌شود، در شهر کوالالامپور مالزی قرار دارد و با ارتفاع ۶۷۸٫۹ متر دومین ساختمان بلند جهان پس از برج خلیفه به‌شمار می‌رود.

این برج در سال ۲۰۲۳ تکمیل شد و توسط شورای برج‌ها و زیستگاه شهری (CTBUH – Council on Tall Buildings and Urban Habitat) به‌عنوان یکی از بلندترین سازه‌های ساخته‌شده در تاریخ معماری ثبت شده است.

نام «مردکا» در زبان مالایی به معنای استقلال است و به میدان تاریخی Stadium Merdeka که در نزدیکی برج قرار دارد اشاره می‌کند؛ جایی که مالزی در سال ۱۹۵۷ استقلال خود را اعلام کرد.

به همین دلیل، این پروژه نه‌تنها یک ساختمان تجاری بلکه نمادی از هویت ملی و پیشرفت اقتصادی کشور نیز محسوب می‌شود.

طراحی معماری برج توسط شرکت استرالیایی Fender Katsalidis انجام شده است. نمای ساختمان از مجموعه‌ای از صفحات شیشه‌ای مثلثی تشکیل شده که ظاهری منشوری و چندوجهی به برج می‌دهد.

این طراحی الهام‌گرفته از ژست دست بالا بردهٔ نخست‌وزیر مالزی در اعلام استقلال است و تلاش دارد مفهوم آزادی و پیشرفت را در قالب معماری بیان کند.

بخش بالایی برج نیز دارای یک اسپایر بلند است که سهم قابل توجهی در ارتفاع نهایی آن دارد.

برج مردکا ۱۱۸ دارای ۱۱۸ طبقه بالای سطح زمین است و کاربری چندمنظوره دارد. این مجموعه شامل فضاهای اداری، مراکز تجاری، هتل لوکس و سکوهای تماشای عمومی است.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های آن هتل Park Hyatt Kuala Lumpur است که در طبقات بالایی قرار دارد و از مرتفع‌ترین هتل‌های جهان محسوب می‌شود. همچنین سکوی دیدبانی برج از مرتفع‌ترین سکوهای تماشای عمومی در جهان است.

در ساخت این سازه از فناوری‌های مدرن مهندسی برای مقابله با بادهای شدید و مدیریت انرژی استفاده شده است.

این برج همچنین با هدف دریافت استانداردهای ساختمان سبز طراحی شده و از سیستم‌های بهینه مصرف انرژی بهره می‌برد.

امروزه مردکا ۱۱۸ نه‌تنها یکی از برجسته‌ترین پروژه‌های معماری مالزی است، بلکه به نمادی از رشد اقتصادی و توان مهندسی این کشور در عرصه جهانی تبدیل شده است.

3. برج شانگهای – شانگهای، چین

برج شانگهای (Shanghai Tower) یکی از شاخص‌ترین آسمان‌خراش‌های جهان است که در منطقه مالی پودونگ شهر شانگهای چین قرار دارد.

این برج با ارتفاع ۶۳۲ متر و ۱۲۸ طبقه بالای سطح زمین، سومین ساختمان بلند جهان پس از برج خلیفه در دبی و مردکا ۱۱۸ در کوالالامپور به شمار می‌آید.

ساخت این برج در سال ۲۰۱۵ تکمیل شد و اطلاعات رسمی آن توسط نهادهایی مانند Council on Tall Buildings and Urban Habitat (CTBUH) ثبت و تأیید شده است.

طراحی معماری برج شانگهای توسط شرکت آمریکایی Gensler انجام شده و معمار اصلی آن Jun Xia بوده است. یکی از ویژگی‌های شاخص این برج، فرم مارپیچی و چرخشی آن است. ساختمان به‌تدریج در طول ارتفاع خود حدود ۱۲۰ درجه می‌چرخد.

این طراحی علاوه بر ایجاد جلوه‌ای مدرن و متفاوت، نقش مهمی در کاهش فشار باد بر سازه دارد؛ مطالعات مهندسی نشان داده‌اند که این فرم می‌تواند نیروهای ناشی از باد را به‌طور قابل توجهی کاهش دهد.

برج شانگهای همچنین به‌دلیل استفاده از فناوری‌های پایدار، یکی از پیشرفته‌ترین ساختمان‌های سبز در میان آسمان‌خراش‌های جهان محسوب می‌شود.

ساختار آن از دو پوسته شیشه‌ای تشکیل شده است: یک پوسته داخلی که ساختمان اصلی را در بر می‌گیرد و یک پوسته بیرونی که مانند یک لایه محافظ عمل می‌کند.

فضای میان این دو پوسته به‌عنوان دهکده‌های عمودی یا آتریوم‌های بزرگ استفاده می‌شود که شامل فضاهای عمومی، باغ‌ها و امکانات خدماتی هستند. این طراحی به بهبود تهویه، کاهش مصرف انرژی و افزایش نور طبیعی کمک می‌کند.

از دیگر ویژگی‌های برج شانگهای می‌توان به آسانسورهای بسیار پرسرعت اشاره کرد که در زمان افتتاح از سریع‌ترین آسانسورهای جهان محسوب می‌شدند.

کاربری این برج چندمنظوره است و شامل دفاتر اداری، هتل، فضاهای تجاری و سکوی تماشای عمومی در طبقات بالایی می‌شود.

برج شانگهای در کنار دو آسمان‌خراش مشهور دیگر منطقه پودونگ یعنی برج جین مائو و مرکز مالی جهانی شانگهای، مجموعه‌ای نمادین از قدرت اقتصادی و پیشرفت معماری مدرن چین را شکل داده است و به یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای شهری شانگهای تبدیل شده است.

4.  برج ابراج‌البیت – مکه، عربستان سعودی

برج ابراج‌البیت (Makkah Royal Clock Tower) یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مجموعه‌های معماری جهان اسلام است که در شهر مکه عربستان سعودی، در مجاورت مسجدالحرام قرار دارد.

این مجموعه بخشی از پروژه توسعه‌ای عظیم برای افزایش ظرفیت پذیرش زائران است و برج اصلی آن با ارتفاع ۶۰۱ متر و ۱۲۰ طبقه، بر اساس داده‌های رسمی CTBUH، چهارمین ساختمان بلند جهان محسوب می‌شود.

ساخت ابراج‌البیت در سال ۲۰۱۲ به پایان رسید و طراحی آن توسط شرکت معماران Dar Al-Handasah و با مشارکت تیم‌های مهندسی بین‌المللی انجام شد.

برج مرکزی که به «برج ساعت سلطنتی مکه» مشهور است، علاوه بر ارتفاع بسیار زیاد، دارای بزرگ‌ترین ساعت چهارجانبه جهان است؛ هر صفحه ساعت قطری بیش از ۴۳ متر دارد و از فاصله‌ای چندین کیلومتری قابل مشاهده است.

در بالای برج، یک هلال عظیم طلایی قرار گرفته که از نظر ابعاد و وزن یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های نمادین نصب‌شده بر فراز یک آسمان‌خراش در جهان به‌شمار می‌آید.

کاربری برج ابراج‌البیت چندمنظوره است. بخش‌های عمده آن شامل هتل پنج‌ستاره فیرمونت، آپارتمان‌های بلندمرتبه، مراکز خرید، فضاهای اداری، مرکز همایش، رصدخانه اسلامی و موزه زمان‌سنجی نجومی است. این رصدخانه به‌طور خاص برای مشاهده هلال ماه و تعیین زمان‌های شرعی طراحی شده است.

از نظر مهندسی، سازه برج به دلیل قرار گرفتن در منطقه‌ای با تراکم بالا و نزدیکی به مسجدالحرام نیازمند راهکارهای پیچیده سازه‌ای بوده است.

استفاده از بتن فوق‌مقاوم در هسته مرکزی، سیستم‌های پیشرفته کنترل باد و تکنیک‌های مقاوم‌سازی لرزه‌ای، نقش مهمی در پایداری این ساختمان ایفا کرده‌اند.

نمای خارجی برج از بیش از ۹۰ هزار متر مربع صفحه‌های سرامیکی و شیشه‌ای تشکیل شده و دارای سیستم نورپردازی قدرتمندی است که در مناسبت‌های مذهبی با رنگ‌ها و الگوهای ویژه روشن می‌شود.

برج ابراج‌البیت امروز نه‌تنها یکی از مرتفع‌ترین سازه‌های جهان است، بلکه به یکی از مهم‌ترین نشانه‌های شهری مکه و نمادی از توسعه زیرساخت‌های گردشگری مذهبی تبدیل شده است.

5. پینگ‌آن فاینَنس سنتر – شنزن، چین

برج پینگ‌آن فایننس سنتر (Ping An Finance Center) یکی از برجسته‌ترین آسمان‌خراش‌های چین است که در شهر شنزن، یکی از مهم‌ترین مراکز مالی و فناوری این کشور، قرار دارد.

این برج با ارتفاع ۵۹۹ متر و ۱۱۵ طبقه بالای سطح زمین از بلندترین ساختمان‌های جهان محسوب می‌شود.

بر اساس داده‌های منتشرشده توسط Council on Tall Buildings and Urban Habitat (CTBUH)، این ساختمان در سال ۲۰۱۷ تکمیل شد و در زمان افتتاح یکی از مرتفع‌ترین برج‌های اداری جهان به شمار می‌رفت.

طراحی معماری این برج توسط شرکت مشهور آمریکایی Skidmore, Owings & Merrill (SOM) انجام شده است؛ همان شرکتی که طراحی برج خلیفه دبی را نیز بر عهده داشته است.

فرم معماری پینگ‌آن فایننس سنتر بسیار باریک و کشیده است و خطوط عمودی نمای آن به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که حس ارتفاع و ظرافت سازه را تقویت کنند.

نمای خارجی ساختمان از پنل‌های شیشه‌ای و فولاد ضدزنگ ساخته شده که علاوه بر زیبایی، در برابر خوردگی و شرایط محیطی مقاوم هستند.

سازه برج شامل یک هسته مرکزی بتنی بسیار مقاوم است که به همراه ستون‌های فولادی پیرامونی، بارهای ثقلی و نیروهای جانبی مانند باد را کنترل می‌کند.

این سیستم سازه‌ای پیشرفته به ساختمان اجازه می‌دهد با وجود ارتفاع زیاد، پایداری مناسبی در برابر نیروهای طبیعی داشته باشد.

همچنین برای ساخت آن از بتن و فولاد با مقاومت بالا استفاده شده است تا وزن و فشار سازه به‌طور بهینه مدیریت شود.

کاربری اصلی پینگ‌آن فایننس سنتر اداری و تجاری است و به‌عنوان مقر اصلی شرکت بیمه و خدمات مالی Ping An Insurance مورد استفاده قرار می‌گیرد.

علاوه بر دفاتر اداری، این مجموعه شامل مرکز خرید، فضاهای کنفرانس و سکوی تماشای عمومی در طبقات بالایی است.

سکوی دیدبانی برج که با نام Free Sky شناخته می‌شود، یکی از مرتفع‌ترین سکوهای مشاهده شهری در جهان محسوب می‌شود.

امروزه پینگ‌آن فایننس سنتر به یکی از نمادهای معماری مدرن شنزن تبدیل شده و نمایانگر رشد سریع اقتصادی و توسعه شهری این کلان‌شهر در دهه‌های اخیر است.

6. برج لوته ورلد تاور - سئول، کره جنوبی

برج لوته ورلد تاور (Lotte World Tower) یکی از شاخص‌ترین آسمان‌خراش‌های آسیا است که در شهر سئول، پایتخت کره جنوبی، قرار دارد.

این برج با ارتفاع ۵۵۵ متر و ۱۲۳ طبقه بالای سطح زمین یکی از بلندترین ساختمان‌های جهان به شمار می‌رود.

بر اساس داده‌های منتشرشده توسط Council on Tall Buildings and Urban Habitat (CTBUH)، ساخت این برج در سال ۲۰۱۶ به پایان رسید و به بلندترین ساختمان کره جنوبی تبدیل شد.

طراحی معماری برج توسط شرکت بین‌المللی Kohn Pedersen Fox Associates (KPF) انجام شده است. فرم باریک و کشیده ساختمان با خطوط نرم و منحنی، از عناصر سنتی معماری و هنر کره‌ای الهام گرفته است.

نمای شیشه‌ای برج به گونه‌ای طراحی شده که با تغییر نور در طول روز جلوه‌های متفاوتی ایجاد می‌کند و در عین حال به کاهش مصرف انرژی و بهبود عملکرد حرارتی ساختمان کمک می‌کند.

از نظر مهندسی سازه، لوته ورلد تاور از یک هسته بتنی بسیار مقاوم همراه با ستون‌های پیرامونی و سیستم‌های تقویتی استفاده می‌کند تا بتواند نیروهای شدید باد و فعالیت‌های لرزه‌ای را تحمل کند.

کره جنوبی در منطقه‌ای با فعالیت لرزه‌ای متوسط قرار دارد، بنابراین در طراحی برج توجه ویژه‌ای به مقاومت در برابر زلزله شده است. این سازه برای مقاومت در برابر زلزله‌های نسبتاً شدید و بادهای قدرتمند طراحی شده است.

لوته ورلد تاور یک ساختمان چندمنظوره است. در طبقات پایین مرکز خرید بزرگ Lotte World Mall قرار دارد. طبقات میانی شامل دفاتر اداری و فضاهای تجاری هستند، و در طبقات بالاتر هتل لوکس Signiel Seoul و واحدهای مسکونی لوکس قرار گرفته‌اند.

در بخش فوقانی برج نیز سکوی تماشای Seoul Sky قرار دارد که یکی از مرتفع‌ترین سکوهای دیدبانی جهان محسوب می‌شود و چشم‌انداز گسترده‌ای از شهر سئول ارائه می‌دهد.

امروزه لوته ورلد تاور به یکی از مهم‌ترین نمادهای معماری مدرن سئول تبدیل شده و نشان‌دهنده پیشرفت فناوری، مهندسی و توسعه شهری کره جنوبی در قرن بیست و یکم است.

7. مرکز تجارت جهانی یک – نیویورک، آمریکا 

برج مرکز تجارت جهانی یک (One World Trade Center) که با نام‌های Freedom Tower و 1 WTC نیز شناخته می‌شود، بلندترین ساختمان ایالات متحده و نماد بازسازی منطقه Ground Zero پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ است.

این برج با ارتفاع ۵۴۱٫۳ متر (۱۷۷۶ فوت) و ۱۰۴ طبقه بر اساس داده‌های رسمی CTBUH – Council on Tall Buildings and Urban Habitat در سال ۲۰۱۴ تکمیل شد.

انتخاب عدد ۱۷۷۶ فوت کاملاً نمادین است و به سال استقلال آمریکا اشاره دارد.

طراحی برج توسط شرکت معتبر Skidmore, Owings & Merrill (SOM) و به رهبری معمار شناخته‌شده David Childs انجام شد.

فرم ساختمان ترکیبی از هندسه ساده و نمادگرایانه است: پایه‌ای مربعی با مجموعه‌ای از سطوح مثلثی که در امتداد ارتفاع، حجم برج را از مربع به هشت‌ضلعی و دوباره به مربع در بالاترین قسمت تبدیل می‌کنند.

این هندسه باعث کاهش اثر باد و افزایش پایداری سازه شده است.

یکی از برجسته‌ترین جنبه‌های 1 WTC، سطح امنیت و مقاومت سازه‌ای آن است. این برج از اولین آسمان‌خراش‌هایی است که پس از حملات ۱۱ سپتامبر با استانداردهای فوق‌بالای ایمنی طراحی شد.

هسته مرکزی شامل بتن بسیار مقاوم، راه‌پله‌های پهن، سیستم‌های تهویه ضد دود و پناهگاه‌های اضطراری تقویت‌شده است. شیشه‌های نمای برج نیز ضد انفجار طراحی شده‌اند.

1 WTC کاربری عمدتاً اداری دارد و میزبان شرکت‌ها و سازمان‌های مختلف است.

در طبقات بالایی، سکوی تماشای معروف One World Observatory قرار دارد که چشم‌انداز کامل نیویورک را ارائه می‌دهد. این سکو یکی از مرتفع‌ترین سکوی دیدبانی در نیمکره غربی است.

از نظر فناوری، برج دارای یکی از پیشرفته‌ترین سیستم‌های بهره‌وری انرژی در میان آسمان‌خراش‌های بزرگ آمریکاست. استفاده از شیشه‌های با کارایی حرارتی بالا، سیستم‌های بازیافت آب و کنترل هوشمند مصرف انرژی، برج را در رده ساختمان‌های سبز قرار می‌دهد.

1 WTC امروز نه‌تنها یک سازه مهندسی برجسته است، بلکه نماد استقامت، بازسازی و هویت شهری نیویورک به‌شمار می‌آید.

8. مرکز مالی CTF گوانگجو، چین

برج مرکز مالی گوانگژو CTF (Guangzhou CTF Finance Centre) یکی از بلندترین آسمان‌خراش‌های جهان است که در شهر گوانگژو در جنوب چین قرار دارد.

این برج با ارتفاع ۵۳۰ متر و ۱۱۱ طبقه بالای سطح زمین از مهم‌ترین ساختمان‌های منطقه تجاری Zhujiang New Town به شمار می‌رود.

بر اساس داده‌های منتشرشده توسط Council on Tall Buildings and Urban Habitat (CTBUH)، ساخت این برج در سال ۲۰۱۶ تکمیل شد. نام CTF مخفف Chow Tai Fook، شرکت سرمایه‌گذار اصلی این پروژه است.

طراحی معماری برج توسط شرکت بین‌المللی Kohn Pedersen Fox Associates (KPF) انجام شده است.

فرم برج ساده، باریک و عمودی طراحی شده تا در برابر نیروهای شدید باد در ارتفاعات بالا عملکرد پایداری داشته باشد.

نمای ساختمان از ترکیب شیشه، آلومینیوم و پنل‌های عمودی فلزی ساخته شده که علاوه بر ایجاد جلوه‌ای مدرن، به کاهش جذب گرمای خورشیدی و بهبود بهره‌وری انرژی کمک می‌کند.

از نظر مهندسی سازه، این آسمان‌خراش از یک هسته مرکزی بتنی تقویت‌شده همراه با ستون‌های پیرامونی و سیستم‌های مهاربندی استفاده می‌کند. این ساختار به برج امکان می‌دهد بارهای ناشی از وزن سازه و نیروهای جانبی مانند باد را به‌طور مؤثر کنترل کند.

یکی از ویژگی‌های فنی برج، استفاده از آسانسورهای فوق‌سریع است که از سریع‌ترین آسانسورهای نصب‌شده در ساختمان‌های بلند محسوب می‌شوند و می‌توانند با سرعتی حدود ۲۰ متر بر ثانیه حرکت کنند.

مرکز مالی گوانگژو CTF یک ساختمان چندمنظوره است. در طبقات پایین آن مرکز خرید و فضاهای تجاری قرار دارد. بخش بزرگی از طبقات میانی به دفاتر اداری اختصاص یافته و در طبقات بالاتر هتل لوکس Rosewood Guangzhou و آپارتمان‌های خدماتی قرار دارند. این ترکیب کاربری باعث شده برج به یک مرکز مهم اقتصادی و تجاری در شهر تبدیل شود.

امروزه برج CTF گوانگژو نه‌تنها یکی از نمادهای معماری مدرن این شهر است، بلکه نشان‌دهنده رشد سریع اقتصادی و توسعه شهری گوانگژو در دهه‌های اخیر نیز محسوب می‌شود.

9. مرکز مالی تیانجین CTF – تیانجین، چین

مرکز مالی تیانجین  (Tianjin  Finance Centre) یکی از بلندترین آسمان‌خراش‌های جهان است که در شهر تیانجین در شمال چین قرار دارد.

این برج با ارتفاع ۵۳۰ متر و ۹۷ طبقه بالای سطح زمین از شاخص‌ترین ساختمان‌های منطقه تجاری Tianjin Economic-Technological Development Area (TEDA) محسوب می‌شود.

بر اساس داده‌های منتشرشده توسط Council on Tall Buildings and Urban Habitat (CTBUH)، ساخت این ساختمان در سال ۲۰۱۹ تکمیل شد. نام CTF به شرکت سرمایه‌گذار پروژه یعنی Chow Tai Fook Enterprises اشاره دارد.

طراحی معماری این برج توسط شرکت بین‌المللی Skidmore, Owings & Merrill (SOM) انجام شده است؛ همان شرکتی که طراحی برخی از مشهورترین آسمان‌خراش‌های جهان را بر عهده داشته است. فرم برج به صورت منحنی و نرم طراحی شده و در امتداد ارتفاع به تدریج باریک‌تر می‌شود. این شکل آیرودینامیک به کاهش اثرات باد در ارتفاعات بالا کمک می‌کند و پایداری سازه را افزایش می‌دهد.

نمای ساختمان از ترکیب شیشه و فلز ساخته شده و دارای خطوط عمودی است که به برج ظاهری کشیده و منظم می‌بخشد.

این طراحی علاوه بر زیبایی بصری، به بهبود عملکرد انرژی ساختمان نیز کمک می‌کند. در طراحی برج همچنین از فناوری‌های مدرن برای مدیریت مصرف انرژی، تهویه و نور طبیعی استفاده شده است.

از نظر مهندسی سازه، مرکز مالی تیانجین CTF دارای یک هسته مرکزی بتنی بسیار مقاوم است که همراه با ستون‌ها و سیستم‌های سازه‌ای پیرامونی، نیروهای ناشی از وزن ساختمان و فشار باد را تحمل می‌کند. این ساختار پیشرفته به برج اجازه می‌دهد با وجود ارتفاع زیاد، ثبات و ایمنی بالایی داشته باشد.

این ساختمان یک مجموعه چندمنظوره است. بخش‌هایی از برج به دفاتر اداری، هتل، آپارتمان‌های خدماتی و فضاهای تجاری اختصاص یافته است. این ترکیب کاربری باعث شده مرکز مالی تیانجین CTF به یکی از مهم‌ترین مراکز اقتصادی و تجاری منطقه تبدیل شود.

امروزه این برج به عنوان یکی از نمادهای معماری مدرن تیانجین شناخته می‌شود و نشان‌دهنده رشد سریع اقتصادی و توسعه شهری این شهر در دهه‌های اخیر است.

10. (برج ژونگ‌نان‌های / China Zun) – پکن، چین

برج ژونگ‌نان‌های، معروف به China Zun یا CITIC Tower، بلندترین ساختمان شهر پکن و یکی از شاخص‌ترین آسمان‌خراش‌های چین است.

این برج با ارتفاع ۵۲۸ متر و ۱۰۸ طبقه بالای سطح زمین بر اساس داده‌های رسمی CTBUH (Council on Tall Buildings and Urban Habitat) در سال ۲۰۱۸ تکمیل شد و به نمادی از رشد اقتصادی و توسعه شهری پایتخت چین تبدیل شده است.

این برج مقر اصلی شرکت بزرگ CITIC Group است که از بزرگ‌ترین هلدینگ‌های اقتصادی چین به شمار می‌رود.

طراحی معماری برج توسط شرکت Kohn Pedersen Fox Associates (KPF) انجام شد؛ شرکتی که تجربه گسترده‌ای در طراحی بسیاری از آسمان‌خراش‌های مطرح جهان دارد.

فرم کلی ساختمان از ظرف آیینی چینی به نام “Zun” الهام گرفته شده است؛ ظرفی سنتی با دهانه پهن و پایه باریک.

این الهام فرهنگی باعث شده برج ظاهری منحصر‌به‌فرد داشته باشد: بخش پایینی و بالایی ساختمان پهن‌تر است و در میانه کمی باریک می‌شود. این فرم علاوه بر ارزش نمادین، کارکرد آیرودینامیک نیز دارد و به کاهش نیروی باد کمک می‌کند.

از نظر مهندسی سازه، CITIC Tower از یک هسته مرکزی بتنی فوق‌مقاوم همراه با سیستم سازه‌ای قاب فولادی و دیوارهای برشی بهره می‌برد.

این ساختار پیشرفته به برج اجازه می‌دهد تا در برابر بادهای شدید و زلزله‌ها—که پکن در معرض آن‌ها قرار دارد—پایداری بالایی داشته باشد. در عین حال، استفاده از فولاد با مقاومت بالا و طراحی شبکه‌ای در نما موجب افزایش استحکام و کاهش لرزش‌های احتمالی شده است.

برج ژونگ‌نان‌های یک ساختمان چندمنظوره است. بخشی از طبقات به دفاتر اداری ممتاز اختصاص یافته، و بخش‌هایی دیگر شامل فضاهای تجاری، امکانات پشتیبانی، اتاق‌های کنفرانس و فضاهای عمومی هستند. طراحی داخلی با تمرکز بر بهره‌وری انرژی، نور طبیعی و سیستم‌های هوشمند مدیریت ساختمان انجام شده است.

امروزه ژونگ‌نان‌های نه‌تنها بلندترین برج پکن، بلکه نمادی از پیوند فرهنگ سنتی چین با مهندسی و معماری مدرن محسوب می‌شود و جایگاه مهمی در خط آسمان پایتخت دارد.

11.  تایپه ۱۰۱ - تایپه،  تایوان

برج تایپه ۱۰۱ (Taipei 101) یکی از شناخته‌شده‌ترین آسمان‌خراش‌های جهان است که در منطقه Xinyi شهر تایپه در تایوان قرار دارد.

این برج بر اساس داده‌های رسمی CTBUH (Council on Tall Buildings and Urban Habitat) دارای ارتفاع ۵۰۸ متر و ۱۰۱ طبقه بالای سطح زمین است و از زمان تکمیل آن در سال ۲۰۰۴ تا سال ۲۰۱۰ عنوان بلندترین ساختمان جهان را در اختیار داشت.

طراحی برج توسط شرکت معتبر C.Y. Lee & Partners انجام شده و مدیریت سازه‌ای آن بر عهده Thornton Tomasetti بوده است.

الهام اصلی طراحی تایپه ۱۰۱ از بامبو گرفته شده؛ گیاهی که در فرهنگ شرق آسیا نماد رشد، مقاومت و انعطاف‌پذیری است. این الهام در ظاهر برج نیز قابل مشاهده است؛ بدنه ساختمان از هشت بخش پلکانی تشکیل شده که هریک به شکل گره‌های بامبو طراحی شده‌اند.

عدد هشت در فرهنگ چینی و تایوانی عددی خوش‌یمن و نماد ترقی محسوب می‌شود و انتخاب آن جنبه نمادین دارد.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های مهندسی برج تایپه ۱۰۱، وجود جرم‌میرای غول‌پیکر (Tuned Mass Damper) است؛ یک گوی فلزی ۶۶۰ تنی که بین طبقات ۸۷ تا ۹۲ نصب شده است.

این سازه مهندسی پیشرفته، نوسانات ناشی از بادهای شدید و زمین‌لرزه‌ها را کاهش می‌دهد و پایداری برج را تضمین می‌کند. استفاده از چنین سامانه‌ای در زمان ساخت، یکی از نوآورانه‌ترین فناوری‌ها در آسمان‌خراش‌سازی به شمار می‌رفت.

برج تایپه ۱۰۱ یک ساختمان چندمنظوره است که شامل مرکز خرید بزرگ، دفاتر اداری ممتاز، فضاهای تجاری، رستوران‌ها و سکوی بازدید می‌شود. سکوهای تماشای برج—به‌ویژه طبقه ۹۱—به بازدیدکنندگان امکان مشاهده چشم‌انداز گسترده شهر را می‌دهد.

همچنین، این ساختمان به دلیل پیاده‌سازی استانداردهای زیست‌محیطی پیشرفته، از جمله سیستم‌های هوشمند مدیریت انرژی و تهویه، موفق به دریافت گواهی LEED Platinum شده است.

تایپه ۱۰۱ امروزه نمادی از ترکیب سنت و فناوری مدرن محسوب می‌شود و همچنان یکی از مهم‌ترین آثار معماری و گردشگری تایوان به شمار می‌آید.