فرهنگ گورچالی یا فرهنگ یامنا
فرهنگ گورچالی یا قبور خاکی (به انگلیسی: Pit Grave) که فرهنگ یامنا هم نامیده میشود از فرهنگهای اواخر عصر مس و اوایل عصر برنز در منطقه بوگ جنوبی، دنیستر و اورال بود که از سدههای ۳۶ تا ۲۳ پیش از میلاد ادامه داشت.
فرهنگ گورچالی به عنوان فرهنگی از مردمان هندواروپایی اولیه در دوران متاخر خود یعنی پیش از جدا و پراکنده شدن هندواروپاییان دانسته میشود. محدوده حضور فرهنگ گورچالی نیز به عنوان یکی از نامزدها برای شناسایی آریابوم یا سرزمین اصلی هندواروپاییان به شمار میآید.
در عصر برنز از این فرهنگ، دو فرهنگ بزرگ دیگر با عنوانهای فرهنگ قبور الواری یا سِرُبناجا و فرهنگ آندرونوو رشد پیدا نمود.
نام یامنا همان یمه پادشاه ایرانیان است که امروزه او را به نام جم یا جمشید شاه می شناسند.
خصوصیات فرهنگ یامنا یا فرهنگ گورچالی
ویژگی اصلی فرهنگ گورچالی عبارتست از خاکسپاری مردگان در چالههایی در گورخانه ها در حالت طاقباز با زانوهای خمیده ، بدن مردگان نیز با اخرا پوشانده میشد. در این فرهنگ، قربانی کردن دام، خوک، گوسفند، بز و اسب در آیینهای خاکسپاری رواج داشت. این ویژگی را با مردمان هندواروپایی (و از جمله هندوایرانی باستان) مرتبط دانستهاند.
۱ دیدگاه