پلی میوزیت | چرا عضلات دچار پلی میوزیت می شوند؟

پلی میوزیت

در پزشکی التهاب تعداد زیادی از عضلات را پلی‌میوزیت (Polymyositis) می‌گویند.

پلی‌میوزیت التهاب بافت همبند، همراه تغییرات تخریبی در ماهیچه‌ها است. این تغییرات باعث ضعف و تحلیل عضلات می‌شود. بر اثر این بیماری که یک بیماری خودایمنی است ماهیچه‌ها دچار التهاب مزمن شده و در نتیجه آن از بین می‌روند.

پلی میوزیت جزو دسته بیماری های التهابی سلول های عضلانی شناخته می شود. این بیماری بسیار نادر است و تاکنون هیچ درمان شناخته شده ای برای آن یافت نشده است. این بیماری از لحاظ دردهای عضلانی و درد به آرتریت شباهت داشته و به نوعی آرتریت یا التهاب مفصلی می باشد.

بیماری پلی میوزیت به دلیل التهابی بودن به اختلالات سیستم ایمنی و فرآیندهای التهابی ناشناخته مربوط می شود. اما این که دقیقا چه عاملی باعث بروز این التهابات خود به خودی در محل عضلات و مفاصل می باشد، هنوز به طور دقیق شناخته نشده است.

بیشتر افراد مبتلا به این بیماری در سنین 30 تا 60 سال بوده اند و احتمال بروز پلی میوزیت در مبتلایان به سایر بیماری های التهابی مانند لوپوس و آرتریت روماتوئید بیشتر است.  لازم به ذکر است که بیماری های التهابی در میان زنان بیشتر از مردان شایع تر است.

علائم پلی میوزیت

1- شعله ورشدن بیماری: شعله ورشدن بیماری با افزایش ضعف عضلانی، خستگی و یا آرتریت (التهاب مفصل) همراه است.

2- ضعف عضلانی اندام ها: ضعف عضلانی بطور قرینه در دو طرف بدن و در عضلاتی که نزدیک به تنه هستند، علائم اصلی پلی میوزیت می باشد. در ابتدا، عضلات لگن و شانه ها، ران ها و بازوها گرفتار می شوند. گرفتاری این عضلات، موجب اشکال در بلند کردن اشیا، بالا رفتن از پله ها و بالا بردن دست ها برای شانه کردن مو و یا پوشیدن لباس می شود.

بعدها ضعف عضلانی بیشتر شده و بحدی می رسد که بیمار نمی تواند از روی زمین یا صندلی یا تخت برخیزد. گرفتاری عضلات گردن در نیمی از بیماران وجود دارد که در این موارد، درحالت خوابیده، بلند کردن سر مشکل است.

3- ضعف عضلات حلق: گرفتاری عضلات که کمتر شایع است، عمل بلع را مشکل کرده و تغییر در صدای بیمار ایجاد می کند. (تودماغی حرف زدن). اشکال در بلع می تواند در اثر برگشت غذا از مری و ورود آن به نای و ریه ها، ایجاد ذات الریه کند.

4- مشکلات ریوی: در پلی میوزیت، عضلات تنفسی نیز ممکن است گرفتار شوند. در نسج ریه هم ممکن است فیبروز ( سخت شدن نسج ) ایجاد شود که موجب سرفه و تنگی نفس می شود.

5- مشکلات قلبی: بطور نادر در پلی میوزیت، میوکاردیت (التهاب عضلات دیواره قلب) و نارسائی قلبی ایجاد می شود که علائم آن شامل تنگ نفس و ورم بدن می باشند.

6- آتروفی (لاغر شدن) عضلات: بعد ازگذشت مدت طولانی از بیماری پلی میوزیت، عضلات گرفتار شده لاغر می شوند.

7- علائم عمومی: در پلی میوزیت، ممکن است علائم عمومی شامل تب، کاهش وزن، خستگی زیاد و پدیده رینو (Raynaud's phenomenon) نیز دیده شود. در پدیده رینو، بعد از این که انگشتان در معرض سرما قرار گیرند، رنگ آن ها به ترتیب سفید، آبی و قرمز می شود.

8- درد عضلات: در بعضی بیماران، ممکن است عضلات دردناک بوده و در لمس حساس باشند. معمولاً با درمان این علائم از بین می روند.

9- درد مفاصل: در مواقعی که بیماری پلی میوزیت فعال است درد مفاصل شایع است ولی معمولاً ورم و گرمی وجود ندارد.

علل پلی میوزیت

علت دقیق ناشناخته است اما این بیماری بسیاری از مشخصات اختلالات خود ایمنی را دارد. در اختلالات خود ایمنی، سیستم ایمنی بدن شما به اشتباه به بافت های خودی بدن حمله می کند.

عوارض پلی میوزیت

عوارض احتمالی این بیماری شامل موارد زیر هستند:

مشکلات بلع: اگر ماهیچه های مری شما آسیب دیده باشند، ممکن است در بلع دچار مشکل شوید که به نوبه خود می تواند باعث کاهش وزن و سو تغذیه شود.

پنومونی آسپیراسیون: مشکلات بلع ممکن است باعث شود که شما مواد غذایی یا مایعات از جمله بزاق را به درون ریه های خود وارد کنید (آسپیراسیون) که می تواند منجر به پنومونی شود.

مشکلات تنفسی: اگر ماهیچه های قفسه سینه شما ضعیف شده باشند، ممکن است دچار مشکلات تنفسی مانند تنگی نفس یا در موارد شدید نارسایی تنفسی شوید.

تشخیص پلی میوزیت

اگر پزشک شما مشکوک به این بیماری است، ممکن است برخی از آزمایش های زیر را پیشنهاد کند:

آزمایش خون: آزمایش خون به پزشک درباره میزان بالای آنزیم های عضلانی اطلاع می دهد که می تواند آسیب ماهیچه ها را نشان دهد. آزمایش خون همچنین می تواند آنتی بادی های خاصی را که همراه با علائم مختلف پلی میوزیت وجود دارند تشخیص دهد؛ این امر می تواند در تعیین بهترین دارو و درمان کمک کند.

الکترومیوگرافی: این آزمایش شامل قرار دادن الکترود سوزنی نازک از طریق پوست به داخل عضله است. فعالیت الکتریکی با انبساط یا انقباض عضله اندازه گیری می شود و تغییر در الگوی فعالیت الکتریکی می تواند بیماری عضلانی را تأیید کند. پزشک می تواند با آزمایش عضلات مختلف، وسعت بیماری را تعیین کند.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI): یک اسکنر تصاویر مقطعی از عضلات شما را با استفاده از داده های تولید شده توسط یک میدان مغناطیسی قدرتمند و امواج رادیویی ایجاد می کند. بر خلاف بیوپسی عضلانی، MRI می تواند التهاب در ناحیه بزرگی از عضلات را ارزیابی کند.

بیوپسی عضلات: در طی این آزمایش، یک قطعه کوچک از بافت ماهیچه برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی برداشته می شود. تجزیه و تحلیل ممکن است ناهنجاری ها مانند التهاب، آسیب، پروتئین های خاص یا نقص آنزیم را نشان دهد.

درمان پلی میوزیت

اگرچه درمانی برای این وضعیت وجود ندارد اما مدیریت و کنترل می تواند قدرت و عملکرد عضلات شما را بهبود بخشد.

با این حال مانند بسیاری از شرایط، هیچ رویکرد واحدی بهترین نیست. پزشک شما استراتژی درمانی را بر اساس علائم و چگونگی پاسخ شما به درمان تدوین خواهد کرد.

دارو درمانی

متداول ترین داروهای مورد استفاده در درمان این بیماری عبارتند از:

کورتیکواستروئیدها: داروهایی مانند پردنیزون می توانند در کنترل علائم بسیار مؤثر باشند اما استفاده طولانی مدت از این داروها می تواند عوارض جانبی جدی و گسترده ای داشته باشد؛ به همین دلیل پزشک شما ممکن است به تدریج مقدار دارو را به میزان کمتری کاهش دهد.

داروهای متعادل کننده کورتیکواستروئیدها: این داروها هنگامی که در ترکیب با کورتیکواستروئید مصرف می شوند می توانند دوز و عوارض جانبی احتمالی کورتون ها را کاهش دهند. دو داروی متداول که برای این بیماری استفاده می شوند شامل آزاتیوپرین و متوترکسات هستند. سایر داروهای تجویز شده برای پلی میوزیت شامل مایکوفنولات مفتیل، سیکلوسپورین و تاکرولیموس هستند.

ریتوکسیمب: در مواردی که روش های درمانی اولیه علائم را به طور کامل کنترل نکنند  ریتوکسیمب گزینه انتخابی است. این دارو بیشتر در درمان روماتیسم استفاده می شود.

درمان حمایتی

بسته به شدت علائم، پزشک ممکن است موارد زیر را پیشنهاد کند:

فیزیوتراپی: فیزیوتراپیست می تواند برای حفظ و بهبود قدرت و انعطاف پذیری، تمریناتی را به شما نشان دهد و سطح مناسبی از فعالیت را توصیه کند.

گفتار درمانی: اگر ماهیچه های بلع شما تضعیف شده باشند، گفتار درمانی می تواند به شما در یادگیری نحوه جبران آن تغییرات کمک کند.

ارزیابی رژیم غذایی: در دوره های دیررس این بیماری، جویدن و بلع دشوار تر می شود. متخصص تغذی می تواند برنامه رژیم غذایی مناسب شرایط شما را تعیین کند.

جراحی و سایر موارد

ایمونوگلوبولین داخل وریدی (IVIg) یک محصول خونی خالص است که حاوی آنتی بادی سالم از هزاران اهدا کننده خون است. این آنتی بادی های سالم می توانند جلوی فعالیت آنتی بادی های آسیب دیده را بگیرند. برای ادامه اثرات ممکن است نیاز به درمان IVIg به طور مرتب داشته باشید.