حقوق خبر
حقوق کودکان(Children's rights)

پیمان نامه جهانی حقوق کودکان (Children's rights)

پیمان حقوق کودک شامل یک مقدمه و سه قسمت است. مقدمه موقعیت کلی پیمان را مشخص می کند. قسمت اول مواد ۱ تا ۴۱ را شامل می شود که حقوق کودک را مشخص می کند. قسمت دوم شامل مواد ۴۲ تا ۴۵ است که راه کارهای اجرایی و نظارت بر تحقق پیمان را معین می کند. قسمت سوم مواد ۴۶ تا ۵۴ را شامل می شود که نحوه پذیرش ، تصویب و الحاق کشورها به پیمان را مشخص می سازد.

پیمان نامه جهانی حقوق کودکان (Children's rights)
 

حقوق نیوز- به منظور آشنایی با مواد پیمان به اختصار به آن اشاره می شود:

ماده ۱. تعریف کودک: کودک کسی است که سن او کمتر از ۱۸ سال باشد.
ماده ۲. منع تبعیض: تعلق حقوق کودک به تمام کودکان بدون هیچ گونه تبعیض.
ماده ۳. منافع عالیه کودک: ‌اولویت منافع کودک در کلیه اقدامات
ماده ۴. تحقق حقوق کودک: تلاش دولت ها در راه تحقق حقوق مندرج در پیمان
ماده ۵. سرپرستی والدین: حقوق و مسئولیت های والدین در پرورش کودکان
ماده ۶. بقا و رشد کودک: حقوق طبیعی کودک برای زندگی و وظیفه دولت ها در تأمین بقا و رشد کودک
ماده ۷. نام و ملیت: حق برخورداری کودک از نام و ملیت
ماده ۸. حفظ هویت: وظیفه دولت ها در حمایت از هویت کودک
ماده ۹. جدایی از والدین: حق کودک برای زندگی با والدین و ارتباط با آنان در صورت جدایی
ماده ۱۰. پیوستن به خانواده: حق کودکان و والدین آن ها برای محلق شدن به یکدیگر در هر کشوری
ماده ۱۱. انتفال غیر قانونی کودک: وظیفه دولت ها در جلوگیری از انتقال غیر قانونی کودکان به کشورهای دیگر
ماده ۱۲. آزادی عقیده: حق کودک برای بیان آزادانه عقاید خود.
ماده ۱۳. آزادی بیان: حق کودک برای بیان عقاید خود و کسب اطلاعات بدون توجه به مرزها
ماده ۱۴. آزادی اندیشه و مذهب: وظیفه دولت ها در احترام به آزادی اندیشه و مذهب کودک
ماده ۱۵. آزادی اجتماعی: حق کودکان برای تشکیل اجتماعات و پیوستن به آن ها
ماده ۱۶. زندگی خصوصی: خودداری از دخالت در امور خصوصی و خانوادگی کودکان
ماده ۱۷. دسترسی به اطلاعات: دسترسی کودکان به اطلاعات مناسب و محافظت آنان در برابر اطلاعات زیان بار
ماده ۱۸. مسئولیت والدین: مسئولیت مشترک والدین در رشد و پرورش کودک با مساعدت دولت ها .
ماده ۱۹. حمایت در برابر بد رفتاری: وظیفه دولت ها در حمایت از کودکان در برابر هر نوع بد رفتاری.
ماده ۲۰. حمایت از کودکان بی سرپرست: حمایت از کودکان بی سرپرست و تأمین جایگزینی مناسب برای آنان
ماده ۲۱. فرزند خواندگی: توجه به حفظ منافع کودک و حمایت کامل از او در امر فرزند خواندگی
ماده ۲۲. کودک پناهنده: تأمین، حمایت و مساعدت دولت ها و دیگر سازمان ها برای کودکان پناهنده
ماده ۲۳. کودکان معلول: توجه ویژه به مراقبت، آموزش و حمایت از این کودکان
ماده ۲۴. خدمات بهداشتی: حق برخورداری کودک از بهداشت و مراقبت های پزشکی
ماده ۲۵. بررسی موقعیت کودک: وظیفه دولت ها در ارزیابی منظم وضعیت کودکانی که به مؤسسات یا خانواده ها سپرده می شوند.
ماده ۲۶. تأمین اجتماعی: حق برخورداری کودک از بیمه و تأمین اجتماعی
ماده ۲۷. سطح زندگی: وظیفه والدین و دولت ها در فراهم کردن سطح زندگی مناسب
ماده ۲۸. آموزش و پرورش: ‌حق برخورداری کودک از سطح مناسب آموزش و پرورش و امکانات آموزش ابتدایی رایگان و اجباری و سطوح دیگر آموزشی.
ماده ۲۹. هدف های آموزشی و پرورشی: رشد شخصیت و استعدادهای کودک و آماده ساختن او برای زندگی فعال
ماده ۳۰. کودکان اقلیت های مذهبی: حق برخورداری آنان از فرهنگ خود و انجام اعمال مذهبی
ماده ۳۱. تفریح و فعالیت های فرهنگی: حق برخورداری کودک از بازی، تفریح وفعالیت های فرهنگی و هنری
ماده ۳۲. کار کودکان: تعیین حداقل سن برای کار کودکان و حمایت از آنان
ماده ۳۳. مواد مخدر:‌ حمایت از کودکان در برابر استفاده از مواد مخدر، تولید و یا توزیع آن.
ماده ۳۴. سوء استفاده جنسی: حمایت از کودکان در برابر هر نوع سوء استفاده جنسی
ماده ۳۵. خرید و فروش کودک: ممانعت از خرید و فروش و ربودن کودک
ماده ۳۶. دیگر شکل های استثمار: حمایت از کودکان در برابر هر نوع استثمار و بهره کشی
ماده ۳۷. شکنجه و بازداشت: منع شکنجه، بازداشت غیر قانونی، حمایت اعدام و حبس ابد در مورد کودک و حق دسترسی او به مشاوره حقوق
ماده ۳۸. درگیری مسلحانه: جلوگیری از درگیر شدن کودکان زیر ۱۵ سال به هر شکل در جنگ
ماده ۳۹. توان بخشی: حمایت از کودکان آسیب دیده بر اثر جنگ، بد رفتاری و استثمار
ماده ۴۰. دادرسی رسمی ویژه کودکان: حق کودکان مجرم برای برخورداری از امکان دفاع از خود و امکان دسترسی به مشاوره حقوقی
ماده۴۱. رجحان ملاک های بالاتر: توجه به ملاک های بالاتر در زمینه حقوق کودک در صورت وجود آن ها در هر کشوری
ماده ۴۲ تا ۴۵: راه کارهای اجرایی و نظارت بر اجرای پیمان
ماده ۴۶ تا ۵۴: نحوه پذیرش و تصویب پیمان توسط کشورها.

استقبال کشورها از پذیرش پیمان حقوق کودک از آن جا که نشانه توجه دولت ها به کودکان و مسائل آنان است، بسیار امیدوار کننده است، اما این اقدام نباید در سطح پذیرش و تصویب پیمان باقی بماند. دولت ها باید تلاش کنند تا حد امکان، حقوق مندرج در پیمان تحقق یابد و برای دستیابی به این هدف راه کارهای کوتاه مدت، میان مدت و دراز مدت را پیش بینی و اجرا کنند.

اولین گام در راه تحقق حقوق کودک، آشنایی همگان با این حقوق است .به ویژه والدین، معلمان و خود کودکان باید از این حقوق آگاهی یابند تا بتوانند در تحقق آن مشارکت فعال داشته باشند. برنامه ریزی مناسب در سطح ملی برای تحقق این حقوق و کاهش موانع اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در این راستا، گام دیگری است که باید برداشته شود.

جمهوری اسلامی ایران درسال ۱۳۷۳ به صورت مشروط پیمان حقوق کودک را پذیرفته است و مجلس شورای اسلامی نیز آن را تصویب کرده است. پذیرش و تصویب پیمان در هر کشور در حکم الزام به اجرای آن است. اما تا کنون در این زمینه اقدامات جدی صورت نگرفته است و حتی در مورد اولین گام یعنی آشنایی همگان با پیمان، صرف نظر از موارد جزیی و محدود، فعالیتی انجام نشده است. آگاه سازی و اطلاع رسانی در مورد پیمان را می توان با تنظیم برنامه مشخصی از رسانه های گروهی به ویژه صدا و سیما در سطحی وسیعی انجام داد تا راه برای اقدامات دیگر در زمینه تحقق کودک در جامعه ما هموار گردد.

 

 گرد آورنده: محمدی
پایگاه خبری حقوق نیوز



+ 0
مخالفم - 0
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

سرخط خبرها: