امروز: چهارشنبه, ۰۷ آبان ۱۳۹۹ برابر با ۱۰ ربيع الأول ۱۴۴۲ قمری و ۲۸ اکتبر ۲۰۲۰ میلادی
کد خبر: 273979
۶۱
۱
۰
نسخه چاپی
زرد زخم (impetigo)

بیماری پوستی زرد زخم در کودکان

زردزخم از بیماری‌های پوستی حاد و میکروبی است که نوع شایع آن به صورت تاول‌های چرکی بسیار واگیردار بخصوص در کودکان است و به راحتی از طریق تماس با پوست آلوده، استفاده از اشیاء، لباس و ملحفه مشترک به دیگران منتقل می‌شود.

بیماری پوستی زرد زخم در کودکان

بیماری پوستی زرد زخم به صورت عفونت سطحی پوست و به صورت تاولی و غیر تاولی ایجاد می‌شود. عامل آن اغلب استافیلوکوکوس اورئوس و گاه استرپتوکوک پیوژنز است.

زرد زخم

زرد زخم (impetigo) نوعی عفونت میکروبی لایه های بالایی پوست است و در ۲ تا ۶ سالگی بیش از سایر سنین ایجاد می شود. این بیماری معمولاً در اثر ورود باکتری ها به داخل محل بریده شده، دارای خراش یا گزیده شده پوست به وسیله حشره ایجاد می شود.

زرد زخم معمولا به دنبال آلودگی با میکروب‌هایی مانند استافیلوکوک اورئوس و استرپتوکوک پیوژن ایجاد می‌شود. باکتری ‏استافیلوکوک اورئوس بر روی پوست انسان و استرپتوکوک پیوژن در دهان به طور طبیعی وجود داشته و زندگی می‌کنند. با این حال، زمانی که پوست دچار آسیب می‌شود این باکتری‌ها می‌توانند باعث ایجاد عفونت شوند.

احتمال بروز عفونت زرد زخم در شرایط زیر افزایش می‌یابد:

  • خشک یا پوسته پوسته شدن پوست
  • اگزما
  • نیش حشرات
  • سوختگی، خراش، ریش ریش شدن پوست، بریدگی یا ساییده شدن پوست
  • دیگر عفونت‌های پوستی
  • گزش حشرات یا عنکبوت
  • خاراندن زخم یا راش پوستی نیز یکی از علل شایع زردزخم است.
  • عفونت در اثر تماس مستقیم با زخم ها یا ترشح بینی فرد آلوده انتقال می یابد. خاراندن می تواند ضایعات را منتشر کند.

معمولاً ۱ تا ۳ روز از زمان ایجاد عفونت تا شروع نشانه های بیماری طول می کشد.

انواع مختلف بیماری زرد زخم

زرد زخم غیرتاولی

این نوع زرد زخم، که به آن زرد زخم مسری هم گفته می‌شود، شایع‌ترین زرد زخم در کودکان بوده و بسیار مسری است. این نوع زرد زخم معمولاً با ظهور تاول‌های قرمزی در اطراف دهان و بینی شروع می‌شود.

این تاول‌ها می‌ترکند و رَش قرمزی به جا می‌گذارند که ترشح داشته و بعداً دلمه می‌بندد. این رش، ممکن است خارش داشته باشد اما دردناک نیست. زرد زخم غیرتاولی باعث تورم گره‌های لنفاوی (غدد لوبیا مانندی که برای مقابله با عفونت به بدن کمک می‌کنند) نیز می‌شود.

زرد زخم تاولی

زرد زخم تاولی نوع نادرتری از این اختلال است که باعث ظاهر شدن تاول‌های بزرگتر روی بالا تنه نوزادان و کودکان خردسال می‌شود.

این نوع زرد زخم بیشتر در میان کودکان زیر دو سال شایع است. تاول‌ها معمولاً ابتدا روی بالا تنه، دست‌ها و پاها ظاهر می‌شوند. این تاول‌ها اوایل شفاف هستند اما بعداً کدر می‌شوند.

معمولاً تاول‌های ناشی از زرد زخم تاولی بیشتر از تاول‌های ناشی از سایر انواع زرد زخم دوام دارند. عموماً نواحی اطراف تاول‌ها قرمز است و خارش دارد.

اکتیما

اکتیما که نوع جدی‌تر از زرد زخم است، به عمق پایین‌تری از پوست نفوذ می‌کند (و باعث ایجاد تاول‌های پر از مایع یا چرکی می‌شود که به زخم‌های عمیقی تبدیل می‌شوند).

اکتیما جدی‌ترین نوع زرد زخم است زیرا علاوه بر لایه بالایی پوست بر لایه دوم آن نیز تأثیر می‌گذارد. معمولاً تاول‌های دردناک بوده و به زخم‌های باز و ناراحت کننده‌ای تبدیل می‌شوند. همچنین ممکن است گره‌های لنفاوی ورم کرده و بافت اسکار (جوشگاه) تشکیل شود.

دلایل ایجاد بیماری زرد زخم

زرد زخم حاصل عفونی شدن پوست توسط انواع خاصی از باکتری‌ها است. این وضعیت می‌تواند به چند طریق رخ دهد:

  • تماس پوست با پوست فردی که دچار زرد زخم است.
  • دست زدن به وسایلی که یک فرد مبتلا به زرد زخم با آن‌ها در تماس بوده مانند حوله، رختخواب و اسباب‌بازی‌ها
  • آسیب‌دیدگی پوست
  • نیش حشرات
  • گاز گرفتگی توسط حیوانات

علائم بیماری زرد زخم

زرد زخم گونه‌های متفاوتی دارد که هر یک علائم خاص خود را دارد، با این حال زرد زخم معمولاً به صورت گروهی از تاول‌های قرمز رنگ کوچک دیده می‌شود که ترشح دارد، می‌ترکد و پخش می‌شود. برحسب آن که چه نوع باکتری عامل بیماری باشد، تاول بزرگتر و نرم‌تر می‌شود. پوست اطراف تاول نیز قرمز می‌شود. همچنین غدد لنفاوی نوزاد در ناحیه‌های عفونت متورم می‌شود.

تاول عموماً اطراف بینی و دهان دیده می‌شود، هرچند گاهی روی بازو، پا یا دیگر بخش‌های بدن کودک نیز مشاهده می‌شود. عموماً چندین لکه‌ در کنار هم دیده می‌شود. زخم پس از خشک شدن ترشحات رویه زرد مایل به قهوه‌ای رنگی می‌بندد یا پوسته پوسته و شبیه به شکر قهوه‌ای یا عسل می‌شود.

عوامل خطر بیماری زرد زخم

فاکتورهایی که خطر ابتلا به زرد زخم را افزایش می‌دهند عبارتند از:

سن: زرد زخم اغلب در کودکان ۲ تا ۵ ساله دیده می‌شود.

محیط‌های شلوغ: زرد زخم می‌تواند به راحتی در مدارس و مهد کودک‌ها منتقل شود.

آب و هوای گرم و مرطوب: زرد زخم در فصول تابستان شایع‌تر است.

برخی ورزش‌ها: مشارکت در ورزش‌هایی که شامل تماس پوست با پوست هستند، مانند فوتبال یا کشتی، خطر ابتلا به زرد زخم را افزایش می‌دهد.

پوست آسیب دیده: باکتری‌هایی که باعث ایجاد زرد زخم می‌شوند اغلب پوست از طریق آسیب‌های پوستی، نیش حشرات یا بثورات پوستی وارد بدن شما می‌شوند.

افراد با شرایط خاص: بزرگسالان و افراد مبتلا به دیابت یا سیستم ایمنی ضعیف با احتمال بیش‌تری دارد که مبتلا به اکتیما شوند.

عوارض بیماری زرد زخم

عفونت بافت نرم

گاهی اوقات باکتری عامل زردزخم تهاجمی شده و منجر به بروز سلولیت و لنفانژیت می‌شود؛ باکتریمیِ ناشی از این عارضه می‌تواند منجر به استئومیلیت (عفونت چرکی استخوان)، آرتروز عفونی (عفونت چرکی مفصل) یا ذات‌الریه(عفونت چرکی ریه) شود.

سندرم پوست فلسی استافیلوکوکی

گاهی اوقات، در کودکان زیر ۶ سال و بزرگسالان مبتلا به نارسایی پیشرفته کلیه، زردزخم تاولی متمرکز ناشی از سروتیپ‌های استافیلوکوکی خاصی منجر به سندرم پوست فلسی استافیلوکوکی می‌شود. در اینجا، دلمه بستن سطحی و متعاقباً تخریب سطح پوست در ناحیه صورت، در چین‌های پوست و جاهای دیگر، به دلیل اپیدرمولیسین یا اکسفولیاتین متحرک رخ می‌دهد، نه به خاطر عفونت مستقیم پوست. این عارضه جای زخمی به جا نمی‌گذارد.

سندرم شوک سمی

سندرم شوک سمی عارضه‌ای نادری بوده و در موارد نادری به دنبال زرد زخم بروز می‌کند. این عارضه باعث تب، آریتمای پراکنده و سپس رَش پوسته پوسته‌ای، فشار خون پایین و درگیر شدن سایر اندام‌ها می‌شود.

گلومرولونفریت حاد متعاقب ‌استرپتوکوکی

عفونت استرپتوکوکی گروه آ در موارد نادری، ۳ تا ۶ هفته بعد از عفونی شدن پوست، منجر به گلومرولونفریت حاد متعاقب ‌استرپتوکوکی می‌شود. این عارضه با آنتی‌بادی‌های آنتی- دی‌ان‌آز B و آنتی استرپتولیزین O (ASO) ارتباط دارد.

تب روماتیسمی

در کشورهای گرمسیری، عفونت‌های پوستی استرپتوکوکی گروه آ به ندرت باعث تب روماتیسمی و بیماری روماتیسم قلبی می‌شوند. گمان می‌رود که دلیل این امر این است که انواعی از استرپتوکوک‌های گروه آ که معمولاً روی پوست وجود دارند به گلو (که محل رخ دادن بیشتر عفونت‌های ناشی از تب روماتیسمی است) وارد می‌شوند.

نحوه تشخیص و درمان بیماری زرد زخم

تشخیص زخم زرد معمولا از طریق معاینه زخم‌های بیمار صورت می‌گیرد و در این مرحله نیازی به انجام آزمایش‌های خاص نیست. اگر مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها منجر به بهبود بیمار نشد، پزشک باید مایع درون زخم‌ها را نمونه‌برداری کند و بعد از بررسی در آزمایشگاه، مصرف آنتی‌بیوتیک مناسب آن را تجویز کند. بعضی از انواع میکروب زرد زخم نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها مقاومت می‌کنند.

درمان این بیماری با مصرف پماد یا کرم آنتی‌بیوتیک انجام می‌شود که مستقیما روی زخم‌ها مالیده می‌شود. نخست باید نواحی آلوده به زخم را درون آب گرم بگذارید یا با کمپرس آب گرم، پوسته‌های زخم را از آن ناحیه جدا کنید. با از بین رفتن پوسته‌ها، امکان جذب و نفوذ پماد و کرم در پوست بیشتر می‌شود.

اگر تعداد زخم‌هایتان بیشتر از یک مورد باشد، احتمالا پزشک برایتان داروهای خوردنی تجویز می‌کند. حتی اگر قبل از پایان دوره درمان، زخم‌هایتان خوب شده‌اند، باز هم مصرف داروها را قطع نکنید. با این کار به عود نکردن بیماری و مقاوم نشدن میکروب‌ها در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها کمک می‌کنید.

برای درمان زخم‌هایی که محدود هستند و به نواحی مختلف پوست سرایت نکرده‌اند، استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های بدون نسخه‌ای مانند پماد باکیتراسین (bacitracin) هم کفایت می‌کند. قرار دادن باندی که به زخم نمی‌چسبد هم مانع از انتقال آن به نواحی دیگر بدن می‌شود.

قبل از مراجعه به پزشک برای خودتان یا فرزندتان باید از پزشک درباره اقداماتی بپرسید که مانع از انتقال بیماری به افراد دیگر حاضر در مطب می‌شود. قبل از رفتن نزد پزشک، موارد زیر را هم در نظر بگیرید:

  • نشانه‌ها و علائمی که خود یا فرزندتان دارد.
  • تمام داروها، مکمل‌ها یا ویتامین‌هایی که بیمار مصرف می‌کند.
  • اطلاعات کامل درباره وضعیت جسمانی مثلا اگر دچار بیماری یا مشکل دیگری هستید حتما با پزشک صحبت کنید.
  • پرسش‌های‌تان از پزشک را از قبل آماده کنید.

بیماری های کودکان - دکتر علیرضا منجمی

  • منبع
  • دکترتو
  • ویکی پدیا
  • دکتر ادیبی
  • چطور

دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید