امروز: جمعه, ۰۴ مهر ۱۳۹۹ برابر با ۰۷ صفر ۱۴۴۲ قمری و ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۰ میلادی
کد خبر: 264461
۹۱۶
۱
۰
نسخه چاپی

دیه حارصه و موضحه

پرسش : 1- مستفاد از ماده 401 قانون مجازات سلامی 1392 که صدمه موجب تغییر رنگ پوست را علاوه بر دیه مستوجب تعزیر می داند در خصوص جراحات حارصه تا موضحه که شدیدتر از تغییر رنگ پوست می باشد تکلیف چیست؟ آیا فقط دیه دارد؟ 2- آیا مواد 401 و 447 موارد ارجاعی را فقط از باب میزان مجازات 612 و 614 قانون تعزیرات 1375 ارجاع داده یا نه در خصوص 614 باید قیود مثل بیمه تجری و ... هم باید در این موارد احراز شود؟ قابل گذشت و غیر قابل گذشت بودن جرائم مستوجب دیه 3- ایراد صدمه منجر به کبودی و تغییر رنگ پوست قابل گذشت می باشد یا خیر؟

دیه حارصه و موضحه

دیه حارصه و موضحه

پرسش : 1- مستفاد از ماده 401 قانون مجازات سلامی 1392 که صدمه موجب تغییر رنگ پوست را علاوه بر دیه مستوجب تعزیر می داند در خصوص جراحات حارصه تا موضحه که شدیدتر از تغییر رنگ پوست می باشد تکلیف چیست؟ آیا فقط دیه دارد؟

2- آیا مواد 401 و 447 موارد ارجاعی را فقط از باب میزان مجازات 612 و 614 قانون تعزیرات 1375 ارجاع داده یا نه در خصوص 614 باید قیود مثل بیمه تجری و ... هم باید در این موارد احراز شود؟

قابل گذشت و غیر قابل گذشت بودن جرائم مستوجب دیه

3- ایراد صدمه منجر به کبودی و تغییر رنگ پوست قابل گذشت می باشد یا خیر؟

1-2. تعزیر مقرر در ماده 401 قانون مجازات اسلامی سال 1392 و ارجاع آن طبق ماده 447 همین قانون به ماده 614 قانون مجازات اسلامی 1375 فقط شامل مواردی می شود که ضرب و جرح عمدی منجر به آثار مندرج در این ماده که مشتمل بر «نقصان یا شکستن یا از کارافتادن عضوی از اعضاء یا مرض دائمی یا فقدان یا نقص یکی از حواس یا منافع یا زوال عقل مجنی علیه گردد» است و یا مشمول تبصره آن باشد، بنابراین صدمه ای که صرفاً موجب تغییر رنگ پوست یا تورم شود بدون آنکه آثار فوق را داشته باشد مشمول تعزیر مقرر در ماده614 قانون مجازات اسلامی سال 1375 نیست و به طور کلی با تصویب قانون مجازات اسلامی 1392 جنایات عمدی غیر قابل قصاص در صورتی قابل تعزیر است که از مصادیق ماده 614 قانون مذکور و تبصره آن باشد.

3. تقسیم قابل گذشت و غیر قابل گذشت مربوط به جرائم تعزیری است. در جرائمی که فقط مستوجب دیه است. گرچه فقط واجد جنبه خصوصی است و شکایت یا گذشت شاکی تعیین کننده در تعقیب است، اما تحت عنوان جرم قابل گذشت قرار نمی گیرد با این حال، دعوای راجع به دیه در صورت گذشت شاکی خصوصی مشمول ماده 179 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری خواهد بود.

نظریه مشورتی شماره 344/93/7 مورخ 17/2/1393 اداره کل حقوقی قوه قضاییه

www.newslaw.net

    دیدگاه

    شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



    کد امنیتی کد جدید